การต้อนรับสู่รั้วโรงเรียนอาร์คานา

“เจ้า... เจ้าคือคนในภาพวาดนั่นจริงๆ หรือ?” เสียงของลูคัสสั่นเครือราวกับเส้นสายพิณที่ถูกดีดจนตึงเปรี๊ยะ เขาถอยหลังกรูดโดยสัญชาตญาณ กระทั่งแผ่นหลังปะทะเข้ากับกำแพงหินเย็นเฉียบของสนามประลอง ร่างสูงโปร่งที่ก้าวออกมาจากควันสีดำนั้นช่างดูเลือนรางราวกับภาพหลอน ดวงตาสีเพลิงที่วาวโรจน์ท่ามกลางความมืดมิดจ้องมองมายังเขา—ไม่ใช่ด้วยความอาฆาต แต่ด้วยความ ‘สมเพช’ ที่บาดลึกเข้าไปถึงกระดูก “ประวัติศาสตร์มักถูกเขียนโดยผู้ชนะ แต่มันก็น่าตลกดีนะที่คนอย่างเจ้ากลับมองเห็นสิ่งที่คนทั้งโลกพยายามลบมันทิ้ง” ชายปริศนาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงนั้นราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนอากาศรอบตัวสั่นไหวราวกับแก้วที่กำลังจะแตกกระจาย เซเลสเตียที่ยืนอยู่เบื้องหลังลูคัสก้าวออกมาขวางหน้าทันที แสงสีทองนวลตาแผ่ซ่านออกจากร่างของเธอ ก่อตัวเป็นเกราะป้องกันบางๆ ที่สั่นไหวอย่างรุนแรง เธอไม่ได้หันกลับมามองเขา แต่ลูคัสสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดผ่านแผ่นหลังของอาจารย์สาว—ร่างกายของเธอเกร็งแน่น และมือที่ถือไม้กายสิทธิ์ก็สั่นน้อยๆ อย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน “ถอยไปลูคัส” เสียงของเซเลสเตียเย็นเยียบยิ่งกว่าครั้งไหนๆ “คนผู้นี้ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าควรจะยุ่งเกี่ยวด้วยในตอนนี้ รีบไปที่หอพักเสีย นี่คือคำสั่งในฐานะอาจารย์!” ลูคัสกัดฟันกรอด ระบบสุดโกงในหัวเขาเริ่มแจ้งเตือนตัวอักษรสีแดงฉานระรัวจนแทบจะมองไม่ทัน [คำเตือน: ตรวจพบตัวตนระดับภัยพิบัติคลาส S - ข้อมูลจำกัด - แนะนำให้หลบหนีทันที!] เขาไม่ได้โง่พอจะเอาชีวิตไปทิ้ง แต่ความสงสัยในหัวมันหนักอึ้งยิ่งกว่าน้ำหนักของดาบในมือ เขาจำภาพถ่ายในหอจดหมายเหตุของโรงเรียนได้แม่นยำ บุรุษที่หายสาบสูญไปเมื่อสิบปีก่อน ผู้ซึ่งเป็นต้นเหตุของโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ที่ ‘อาร์คานา’ พยายามปกปิดไว้... แล้วเขาก็มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร? “เซเลสเตีย... เขาคือใครกันแน่?” ลูคัสตะโกนถาม แต่ไม่มีคำตอบกลับมา นอกจากกระแสเวทมนตร์มหาศาลที่ปะทะกันจนเกิดคลื่นกระแทกซัดร่างเขาให้กระเด็นไปด้านหลังหลายเมตร ก่อนที่สติของเขาจะดับวูบไปจากการปะทะนั้น ความรู้สึกเหมือนถูกกระชากด้วยแรงดึงดูดประหลาดก็ถาโถมเข้ามา พร้อมกับข้อความสีฟ้าสว่างที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า... [ภารกิจลับ: ปฐมบทแห่งความลับที่สาบสูญเริ่มต้นขึ้น] [เงื่อนไข: รอดชีวิตและรักษาความลับของการพบเจอครั้งนี้ไว้] [รางวัล: ปลดล็อกทักษะดวงตาแห่งสัจธรรม (ระดับ S)] ... “ลูคัส... ลูคัส!” เสียงเรียกที่คุ้นเคยปลุกให้ลูคัสสะดุ้งตื่นขึ้นมาบนเตียงไม้ในหอพักนักเรียนทุน กลิ่นอายของสมุนไพรเวทมนตร์จางๆ ลอยอบอวลอยู่ในอากาศ เขาหอบหายใจถี่ สายตามองกวาดไปรอบห้องพักที่เงียบเชียบ แสงจันทร์สาดส่องผ่านหน้าต่างบานแคบเข้ามา กระทบกับโต๊ะไม้ที่วางจดหมายต้อนรับนักเรียนทุนวางเด่นอยู่ เขาไม่ได้ฝัน... หรือถ้ามันคือความฝัน มันก็เป็นความฝันที่ทิ้งบาดแผลไว้ในใจอย่างสาหัส “ตื่นแล้วงั้นเหรอ?” เสียงทุ้มต่ำดังมาจากมุมมืดของห้อง เมื่อสายตาเขาปรับโฟกัสได้ชัดเจน ก็พบกับเพื่อนร่วมห้องคนใหม่—เด็กหนุ่มผมสีเงินใบหน้าเรียบเฉยที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงฝั่งตรงข้าม “เจ้าละเมอชื่อ ‘เซเลสเตีย’ ตั้งแต่ตอนที่เข้ามาในหอพัก... นายกับอาจารย์สาวสุดโหดนั่น ดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกว่าอาจารย์กับลูกศิษย์สินะ” ลูคัสนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะกลบเกลื่อน “อย่ามโนไปไกลเลยน่า แค่ฝันร้ายน่ะ” “งั้นเหรอ?” อีกฝ่ายยักไหล่พลางลุกขึ้นยืน “ฉันชื่อเอเดรียน ยินดีที่ได้รู้จักนักเรียนทุนคนใหม่... แต่เตือนไว้อย่างนะ ที่อาร์คานาแห่งนี้ ความอยากรู้อยากเห็นไม่ได้ทำให้เจ้าเก่งขึ้น แต่มันทำให้เจ้า ‘หายสาบสูญ’ ได้ง่ายๆ เหมือนกับคนพวกนั้น” ลูคัสนิ่งเงียบ คำพูดของเอเดรียนช่างสอดคล้องกับสิ่งที่เขาเพิ่งเผชิญมา เขาขยับตัวลุกขึ้น กวาดสายตามองไปรอบห้องพักที่ดูเหมือนจะเรียบง่าย แต่กลับมีร่องรอยของการกางอาคมป้องกันไว้แน่นหนาผิดปกติ เขายังไม่ทันได้เอ่ยปากถามต่อ ทันใดนั้น บานหน้าต่างไม้ที่ปิดอยู่ก็เปิดออกเองอย่างแรงพร้อมกับเสียงหวีดหวิวของสายลมที่ผิดปกติ จดหมายสีทองที่มีตราสัญลักษณ์ของสภาเวทมนตร์พุ่งเข้ามาปักลงบนโต๊ะไม้จนลึก [ติ๊ง! ภารกิจหลักบทที่ 11: การต้อนรับสู่รั้วโรงเรียนอาร์คานา (เสร็จสิ้น)] [ประเมินผล: ทำงานภายใต้ความกดดันได้ดีเยี่ยม] [คำเตือนจากระบบ: อย่าไว้ใจใครหน้าไหนทั้งนั้น เพราะบุคคลที่เจ้าเพิ่งพบในวันนี้... กำลังยืนรอเจ้าอยู่ที่ระเบียงห้องพักตอนนี้] หัวใจของลูคัสกระตุกวูบ เขาค่อยๆ หันไปมองที่ระเบียง... บานประตูไม้ที่ควรจะล็อกอยู่กลับเปิดอ้าออกเล็กน้อย เผยให้เห็นชายชุดดำที่เขาสงสัยว่าหายสาบสูญไปเมื่อสิบปีก่อน ยืนพิงระเบียงจ้องมองเข้ามาในห้องด้วยสายตาที่เย็นเยียบดั่งน้ำแข็งขั้วโลก “ไม่ต้องกลัวไปหรอกลูคัส” ชายผู้นั้นเอ่ยขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้เลือดในกายลูคัสเย็นเฉียบ “อาจารย์สาวของเจ้าไม่ใช่คนที่จะหยุดยั้งเรื่องนี้ได้... และเจ้า ก็คือหมากตัวสุดท้ายที่ข้าตามหามาตลอดสิบปี” หวังว่าตอนที่ 11 นี้จะทำให้รี้ดเดอร์ทุกท่านตื่นเต้นและอยากติดตามชะตากรรมของลูคัสต่อไปนะคะ ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับเซเลสเทียละอองเวทเสมอมาค่ะ!