บททดสอบความไว้วางใจ

ไอหมอกสีเงินยวงที่ลอยวนเวียนอยู่ภายในห้องวิจัยลับใต้ดินไม่ได้ให้ความรู้สึกเย็นเยียบเหมือนห้องทดลองเวทมนตร์ทั่วไป หากแต่มันกลับส่งกลิ่นอายละมุนจางๆ ของดอกจันทร์กระจ่าง—พืชสมุนไพรหายากที่เติบโตได้เฉพาะใต้แสงจันทร์บริสุทธิ์ ทว่า บรรยากาศรอบตัวในยามนี้กลับไร้ซึ่งความรื่นรมย์โดยสิ้นเชิง "เธอไม่ไว้ใจฉัน... ตั้งแต่แรกแล้วสินะคะ, อาจารย์เซเลสเตีย" เสียงทุ้มต่ำของลูคัสเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบงัน เขายืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าวงเวทย์กักขังอักขระโบราณที่ส่องแสงเรืองรองสีฟ้าอมม่วง แสงจากค่ายกลนั้นสะท้อนให้เห็นหยาดเหงื่อที่ซึมอยู่ตามไรผมและแววตาที่ฉายความผิดหวังระคนแน่วแน่ เด็กหนุ่มไม่ได้พยายามขัดขืนหรือใช้กำลังทำลายพันธนาการเวทมนตร์นั่นเลยแม้แต่น้อย เขากลับเลือกที่จะยืนกอดอก หลุบตามองปลายรองเท้าของตนเองครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับร่างระหงที่ยืนอยู่หลังม่านพลังงาน เซเลสเตียในยามนี้ไม่ได้สวมชุดคลุมทางการของอาจารย์ผู้สอนเวทมนตร์ธาตุแสงเช่นเคย เรือนผมสีเงินยาวสลวยถูกรวบเก็บไว้อย่างลวกๆ เผยให้เห็นลำคอระหงและใบหน้าที่เรียบเฉยราวน้ำแข็งพันปี นัยน์ตาสีอำพันคู่นั้นกวาดมองประเมินเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างละเอียดถี่ถ้วน ราวกับกำลังชั่งน้ำหนักระหว่างความรู้สึกส่วนตัวกับหน้าที่ที่ค้ำคออยู่ "ถ้าฉันไร้ความระแวง... ฉันคงปล่อยให้เด็กปีหนึ่งคนหนึ่งเดินดุ่มๆ เข้ามาแตะต้องแกนพลังงานหลักของหอคอยวิจัยโบราณไปนานแล้วค่ะ, ลูคัส" น้ำเสียงของอาจารย์สาวราบเรียบและเยือกเย็น แต่มันกลับสั่นไหวเล็กน้อยในระดับที่คนที่สังเกตการณ์อย่างใกล้ชิดเท่านั้นถึงจะสัมผัสได้ มือเรียวบางภายใต้ถุงมือผ้าไหมสีขาวยังคงถือไม้เท้าเวทมนตร์ผลึกแก้วคริสตัลแน่น จนข้อนิ้วเริ่มเปลี่ยนเป็นสีขาว เหตุการณ์เมื่อไม่กี่นาทีก่อนยังคงติดอยู่ในความทรงจำ... หลังจากที่ลูคัสใช้ไหวพริบแก้อุบัติเหตุการรั่วไหลของมานาในห้องสมุดใต้ดินได้สำเร็จ ระบบสุดโกงของเขาก็ได้ปลดล็อกเส้นทางลับที่นำพาเขามายังห้องวิจัยส่วนตัวที่ถูกปิดตายของเซเลสเตียโดยบังเอิญ เขากล้าดลใจเข้าไปใกล้แท่นบูชามานาโบราณเพื่อปิดผนึกรอยร้าวที่กำลังจะระเบิด ทว่านั่นกลับเป็นการกระทำที่ทำให้เซเลสเตียเข้าใจผิดคิดว่าเขากำลังขโมย "ศิลาจันทรานิรันดร์" หัวใจหลักแห่งการควบคุมม่านพลังงานของโรงเรียนเวทมนตร์แห่งนี้ ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง มีเพียงเสียงฮัมเบาๆ ของมานาในวงเวทย์ที่หมุนวน ลูคัสถอนหายใจยาวเหยียด เขาไม่ได้โกรธเธอเลยสักนิด... ตรงกันข้าม เขากลับเข้าใจความหวาดระแวงของหญิงสาวดี ในโลกที่เต็มไปด้วยการหักหลังและการแย่งชิงอำนาจ การที่อาจารย์สาวผู้กุมความลับของโรงเรียนจะแสดงท่าทีปกป้องตัวเองและสถาบันย่อมเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลที่สุด "ถ้าอาจารย์คิดว่าฉันเป็นสายลับจากตระกูลขุนนางฝ่ายมืด หรือพวกที่ต้องการใช้ประโยชน์จากศิลาจันทรานิรันดร์..." ลูคัสก้าวเท้าเข้าไปใกล้ขอบเขตของวงเวทย์อีกนิด แม้ว่าแรงกดดันจากอักขระจะพยายามผลักเขาออกไปก็ตาม แววตาของเด็กหนุ่มฉายแววเด็ดเดี่ยวอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน "อาจารย์ก็ลองเข้ามาดู 'ความทรงจำ' ของฉันด้วยตัวเองสิคะ... เอ๊ย, ครับ—หมายถึง เชิญตรวจสอบได้ตามสบายเลยค่ะ!" เซเลสเตียชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาสีอำพันเบิกกว้างขึ้นเสี้ยววินาทีเมื่อได้ยินข้อเสนอที่บ้าบิ่นที่สุดในชีวิตการเป็นอาจารย์ของเธอ "เธอรู้ตัวไหมคะว่ากำลังพูดอะไรอยู่? การเชื่อมโยงจิตเพื่ออ่านความทรงจำดิบโดยตรง มันไม่ใช่เวทมนตร์หยั่งรู้ทั่วไป... หากจิตใจของเธอมีความมืดบอดหรือจิตสังหารแม้แต่นิดเดียว แรงสะท้อนย้อนกลับจะทำลายสมองส่วนหน้าของเธอให้กลายเป็นคนไร้สติไปตลอดกาล!" "ฉันรู้ค่ะ" ลูคัสตอบกลับด้วยน้ำเสียงมั่นอกมั่นใจ รอยยิ้มมุมปากที่เป็นเอกลักษณ์ของเขาปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง แม้สถานการณ์จะคับขันเพียงใด "แต่ฉันก็รู้เหมือนกันว่า อาจารย์ไม่อยากเห็นฉันกลายเป็นคนปัญญาอ่อนหรอกจริงไหมคะ? เพราะถ้าไม่มีฉันคอยช่วยแก้ปัญหาเรื่องระบบเวทมนตร์รวนในโรงเรียน อาจารย์คงต้องปวดหัวจนนอนไม่หลับไปอีกหลายเดือนแน่ๆ" คำพูดกวนประสาทแต่นุ่มนวลนั้นทำให้เซเลสเตียเผลอเม้มริมฝีปากแน่น ยัยอาจารย์สุดโหดสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสงบสติอารมณ์ที่กำลังตีรวน ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นในอก—ความรู้สึกที่ว่าเด็กหนุ่มคนนี้ช่างแตกต่างจากเด็กคนอื่นๆ ที่เธอบริหารจัดการมาตลอดชีวิต เขาไม่เคยหวาดกลัวอำนาจของเธอ และไม่เคยยอมแพ้ต่ออุปสรรคใดๆ "ก็ได้ค่ะ... ถ้าเธอยืนยันแบบนั้น" เซเลสเตียก้าวเท้าผ่านม่านพลังงานเข้ามาใกล้ วงเวทย์กักขังค่อยๆ คลายตัวลงตามคำสั่งของเธอ อาจารย์สาวonกมือขวาขึ้น ปลายนิ้วเรียวยาวเปล่งแสงสีขาวนวลบริสุทธิ์—ธาตุแสงขั้นสูงที่บริสุทธิ์และทรงพลังพอที่จะชำระล้างจิตวิญญาณได้ทั้งดวง "หลับตาลงซะ แล้วอย่าขัดขืนเป็นอันขาดนะคะ" ลูคัสพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย เขาลับเปลือกตาลงตามคำสั่ง สัมผัสได้ถึงความเย็นสบายของปลายนิ้วที่แตะเบาๆ ลงบนกึ่งกลางหน้าผากของตนเอง *ติ๊ง!* [ระบบตรวจพบการแทรกแซงทางจิตระดับสูงจากเป้าหมาย: เซเลสเตีย] [ระบบทำการปรับแต่งเกราะป้องกันจิตสำนึกอัตโนมัติ เพื่อปกป้องความลับของระบบและเปิดเผยเฉพาะเจตนาที่บริสุทธิ์] [ระดับความไว้วางใจปัจจุบัน: 68%... กำลังประเมิน...] เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหัวของลูคัส แต่เขากลับไม่ได้สนใจมันเท่ากับสัมผัสอุ่นวาบที่ไหลบ่าเข้ามาในห้วงความคิด ความทรงจำทั้งหมดของเขาตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าสู่โรงเรียนเวทมนตร์แห่งนี้ ความยากลำบากในการฝึกฝนเวทมนตร์ธาตุแสง รอยยิ้มของสหายร่วมรบ และภาพของเซเลสเตียที่คอยยืนมองเขาจากที่ไกลๆ ถูกฉายซ้ำราวกับภาพยนตร์ ในห้วงภวังค์นั้น เซเลสเตียไม่ได้เห็นเพียงแค่เจตนาบริสุทธิ์ของลูคัสเท่านั้น เธอยังได้เห็นความรู้สึกในส่วนลึกที่สุดของเด็กหนุ่ม—ความรู้สึกอบอุ่น ละมุนละไม และความปรารถนาดีที่ไม่อาจปิดบังได้ ซึ่งมีภาพของเธอซ้อนทับอยู่เกือบทุกฉาก หัวใจของอาจารย์สาวกระตุกวูบอย่างแรง ใบหน้าที่เคยเยือกเย็นมาตลอดกลับขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างรวดเร็วโดยไม่ทันตั้งตัว เซเลสเตียรีบดึงมือกลับราวกับถูกไฟลวก เธอก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยอัตโนมัติ ลมหายใจสะดุดติดขัด ดวงตาสีอำพันสั่นไหวอย่างรุนแรงจนแทบจะตั้งสติไม่อยู่ "ทะ... ทำไมเธอถึง..." เซเลสเตียเอ่ยเสียงตะกุกตะกักเล็กน้อย ซึ่งเป็นภาพที่หาดูได้ยากยิ่ง ลูคัสลืมตาขึ้น เขายิ้มกว้างด้วยความโล่งใจ ก่อนจะเอ่ยแซวเบาๆ ด้วยน้ำเสียงติดตลก "เห็นไหมล่ะคะอาจารย์? บอกแล้วว่าฉันเป็นคนดี... ว่าแต่ หน้าอาจารย์แดงขนาดนั้น ไม่สบายรึเปล่าคะ? ให้ฉันใช้เวทย์รักษาเบื้องต้นให้ไหมเอ่ย?" "เงียบไปเลยค่ะ, ลูคัส!" เซเลสเตียรีบหันหลังให้เพื่อซ่อนใบหน้าที่ตอนนี้ร้อนผ่าวจนลามไปถึงใบหู เธอใช้มือพัดลมเบาๆ เพื่อเรียกสติกลับคืนมา ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วหันกลับมาด้วยสีหน้าที่พยายามทำให้นิ่งขรึมที่สุด "ถือว่าเธอผ่านการทดสอบ... ชั่วคราวค่ะ!" ลูคัสหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี ความตึงเครียดเมื่อครู่มลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงบรรยากาศอบอุ่นหัวใจที่ก่อตัวขึ้นระหว่างเขากับอาจารย์สาวลึกลับ ทว่า ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังจะกลับคืนสู่ความสงบสุขนั้นเอง... *ครืนนนนน!* พื้นห้องวิจัยใต้ดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากเพดาน แสงไฟคริสตัลเวทมนตร์ทั่วทั้งห้องกะพริบถี่รัวก่อนจะดับวูบลงเหลือเพียงความมืดมิด มีเพียงแสงสีแดงฉานที่สาดส่องขึ้นมาจากรอยแยกของพื้นห้อง พร้อมกับเสียงคำรามต่ำลึกที่ดังสะท้อนก้องมาจากห้วงลึกที่ลึกว่าห้องวิจัยแห่งนี้ *ติ๊ง!* [คำเตือนระบบเร่งด่วน: ตรวจพบการปลุกพลังของ "บอสลับ" ระดับมหันตภัย ที่ถูกผนึกไว้ใต้หอคอยโบราณ!] [เงื่อนไขการกระตุ้น: ความผันผวนของมานาจากการตรวจสอบจิตวิญญาณเมื่อครู่ ได้ปลดล็อกผนึกชั้นสุดท้าย...] [ภารกิจฉุกเฉินระดับ SSS: "อ้อมกอดแห่งความมืด" — ร่วมมือกับเซเลสเตียเอาชีวิตรอดจากภัยคุกคามในอีก 3 นาทีข้างหน้า!] เซเลสเตียเบิกตากว้างเมื่อสัมผัสได้ถึงไอพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่กำลังพุ่งทะยานขึ้นมา เธอกระชับไม้เท้าในมือแน่น หันมามองลูคัสด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตกตะกึงและจริงจังขั้นสุด ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเคียงข้างความท้าทายนี้ด้วยกันนะคะ!