การสอบกลางภาคที่ไม่ง่ายอย่างที่คิด

กลิ่นอายของโอโซนผสมผสานกับละอองมานาบริสุทธิ์เข้มข้นลอยตลบอบอวลอยู่ทั่วสนามประลองเวทกลางแจ้งของสถาบันอคาเดมี่ เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นหินแกรนิตนับร้อยคู่ดังประสานกันราวกับจังหวะกลองศึก ขณะที่สายตาจากอัฒจันทร์นับพันชีวิตต่างพุ่งตรงมายังจุดศูนย์กลาง—ลานประลองวงกลมรัศมีสามสิบเมตรที่ถูกกั้นด้วยม่านพลังเวทป้องกันชั้นยอดถึงสามชั้น "การแข่งขันรอบคัดเลือกตัวแทนนักเรียน... ณ บัดนี้ เริ่มต้นขึ้นได้!" เสียงประกาศก้องกังวานของอาจารย์ใหญ่วิเคานต์การ์เน็ตดังทะลุผ่านเครื่องขยายเสียงเวทมนตร์ เรียกเสียงฮือฮาจากเหล่าคณาจารย์และนักเรียนปีสูงได้ทันที ลูคัสยืนนิ่งสงบอยู่ตรงมุมทิศประจิมของลานประลอง ดวงตาสีนิลกวาดมองคู่ต่อสู้ในรอบแรกอย่างพินิจพิจารณา ชุดยูนิฟอร์มสีขาวขลิบทองของสถาบันไม่ได้ทำให้ความโดดเด่นของเขาดูลดลงเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม ร่างโปร่งบางที่ยืนไขว้มืออย่างสบายๆ กลับแผ่รัศมีของความเยือกเย็นออกมาอย่างประหลาด "คู่ต่อสู้ของนายคือ 'เรย์มอนด์' จากห้อง A สินะคะ... เด็กคนนั้นขึ้นชื่อเรื่องเวทมนตร์ธาตุดินสายทำลายล้าง แถมยังมีพลังกายที่ฝึกฝนมาเป็นพิเศษจากตระกูลอัศวินด้วย อย่าประมาทเป็นอันขาดนะคะ ลูคัส" น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่เจือความห่วงใยอันคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง ลูคัสเหลือบมองเล็กน้อย ก็พบกับอาจารย์สาวเจ้าของเรือนผมสีเงินยาวสลวยและนัยน์ตาสีฟ้าครามราวกับท้องทะเลลึก—เซเลสเทีย ยืนกอดอกพิงเสาเขตอาคมอยู่ สีหน้าของเธอยังคงเรียบเฉยตามวิสัย แต่ปลายนิ้วเรียวที่เคาะเบาๆ บนต้นแขนนั้นฟ้องว่าเธอกำลังใช้ความคิดอย่างหนักเพื่อประเมินสถานการณ์ "อาจารย์เป็นห่วงผมเหรอครับ... เอ้ย! เป็นห่วงผมเหรอคะ?" ลูคัสแกล้งทำเป็นพูดผิดพร้อมกับยักคิ้วกวนๆ ส่งให้ ส่งผลให้ดวงตาคู่สวยของอาจารย์สาวหรี่ลงเล็กน้อยทันที "ถ้าไม่อยากโดนทำโทษด้วยการคัดลอกตำราเวทแสงโบราณสามรอบหลังจบการประลองนี้ ก็หุบปากแล้วใช้สมองวิเคราะห์คู่ต่อสู้ซะจะดีกว่าค่ะ ลูคัส" เซเลสเทียเอ่ยเสียงดุ แต่ริมฝีปากบางกลับแอบกระตุกขึ้นเล็กน้อยคล้ายกำลังอมยิ้ม ลูคัสหัวเราะในลำคอเบาๆ เขาไม่ได้รู้สึกเกรงกลัวต่อคำขู่ของอาจารย์สาวเลยแม้แต่น้อย อันที่จริง ช่วงเวลาตึงเครียดแบบนี้ต่างหากที่ทำให้เขาpowered up พลังใจได้อย่างประหลาด ทว่า ในขณะที่เขากำลังจะก้าวเท้าเข้าสู่สนามประลอง จู่ๆ เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เงียบหายไปนานก็ดังขึ้นในหัว [ติ๊ง! ตรวจพบเงื่อนไขพิเศษในรอบคัดเลือก: "การแสดงแสนยานุภาพที่เหนือความคาดหมาย"] [ภารกิจหลัก: เอาชนะเรย์มอนด์ภายใน 3 นาที โดยไม่ใช้เวทมนตร์ธาตุแสงโจมตีโดยตรง] [รางวัล: ปลดล็อกทักษะลับระดับ S - "เนตรสวรรค์วิเคราะห์จุดอ่อน" และแต้มสะสมมานา 5,000 แต้ม] [บทลงโทษหากล้มเหลว: ระดับความสนิทสนมกับอาจารย์เซเลสเทียลดลง 20% และถูกบังคับให้ทำความสะอาดหอพักอาจารย์ตลอดเทอม] ลูคัสถึงกับมุมปากกระตุก ระบบเจ้ากรรมนี่ช่างสรรหาภารกิจที่กดดันหัวใจคนอ่าน (และคนทำ) เสียจริง การไม่ใช้เวทมนตร์ธาตุแสงโจมตีเรย์มอนด์ที่มีเกราะป้องกันธาตุดินหนาเตอะภายในเวลาสามนาที แถมยังมีบทลงโทษเป็นการลดความสนิทสนมกับอาจารย์สาวสุดโหด... นี่มันบททดสอบนรกชัดๆ! "มีอะไรเหรอคะ ทำไมสีหน้าถึงซีดลงไปถนัดตาแบบนั้น หรือว่ากลัวจนก้าวขาไม่ออกแล้ว?" เซเลสเทียเอ่ยทักด้วยความสงสัย เมื่อเห็นลูกศิษย์ตัวแสบยืนนิ่งค้างไปชั่วขณะ "เปล่าเลยครับ... เอ้ย! เปล่าเลยค่ะอาจารย์ แค่กำลังคิดว่า... ถ้าผมชนะการประลองครั้งนี้ด้วยวิธีที่คาดไม่ถึง อาจารย์จะมีรางวัลอะไรพิเศษให้ผมหรือเปล่าต่างหากล่ะคะ" ลูคัสหันกลับมาส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ "ชนะให้ได้ก่อนเถอะค่ะ แล้วค่อยมาต่อรอง..." ยังไม่ทันที่เซเลสเทียจะพูดจบ เสียงระฆังเวทมนตร์ก็ดังขึ้นกังวานเป็นสัญญาณเริ่มต้นการประลอง บรึ้ม! เรย์มอนด์ไม่รอช้า ร่างกำยำในชุดเกราะเวทพุ่งทะยานเข้ามาพร้อมกับกำปั้นที่ห่อหุ้มด้วยแผ่นดินไอฟลอร์ แรงกระแทกจากการวิ่งทำให้พื้นหินสนามประลองแตกร้าวเป็นทางยาว แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านจนผู้ชมบนอัฒจันทร์ต้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ "ตายซะเถอะ ลูคัส! แกคิดว่าเด็กห้อง C อย่างแกจะมีปัญญาเทียบชั้นกับฉันคนนี้ได้งั้นเหรอ!" เรย์มอนด์คำรามลั่น หมัดขวาที่อัดแน่นด้วยมานาธาตุดินพุ่งตรงมาหมายจะซัดเข้าที่ใบหน้าของลูคัสให้จมูกหักคาที่ ลูคัสไม่หลบหนี เขายืนปักหลักนิ่งสนิท ดวงตาสีนิลจับจ้องทิศทางการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายอย่างแม่นยำ ทุกย่างก้าว ทุกจังหวะการหายใจ และจุดอ่อนตรงข้อต่อหัวเข่าซ้ายของเรย์มอนด์ถูกประมวลผลผ่านสมองอันปราดเปรื่องในเสี้ยววินาที [เนตรสวรรค์วิเคราะห์จุดอ่อน ทำงาน!] ข้อมูลตัวเลขและจุดศูนย์ถ่วงปรากฏขึ้นในมโนสำนึกของลูคัสราวกับหน้าจอโฮโลแกรม *ช้าเกินไป... และเปิดช่องว่างตรงสีข้างด้านขวาแปดสิบเปอร์เซ็นต์* ทันทีที่หมัดของเรย์มอนด์พุ่งเข้ามาถึงระยะประชิด ลูคัสก็เบี่ยงตัวหลบด้วยองศาที่เฉียดฉิวเส้นยาแดงผ่าแปด เส้นผมสีดำสนิทปลิวไสวไปตามแรงลมจากการโจมตี จากนั้น มือขวาของเขาก็รวบรวมมานาธาตุลมบริสุทธิ์ไว้ที่ปลายนิ้ว กลายเป็นกระแสลมหมุนขนาดเล็กที่แหลมคมราวกับใบมีด ปึก! ลูคัสไม่ได้โจมตีใส่เกราะเวทที่แข็งแกร่ง แต่เขาใช้สันมือกระแทกเข้าที่จุดชีพจรและข้อต่อบริเวณสีข้างที่เรย์มอนด์เปิดโล่งอย่างแม่นยำ แรงอัดอากาศผสานกับพลังมานาธาตุลมทะลวงผ่านเกราะป้องกันระดับต่ำเข้าไปยังเส้นประสาทโดยตรง "อึก...!" เรย์มอนด์ส่งเสียงร้องออกมาด้วยความจุก ร่างกายที่กำลังพุ่งทะยานไปข้างหน้าเสียศูนย์ล้มคะมำลงกับพื้นสนามประลองอย่างไม่เป็นท่า ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ ความเงียบกริบเข้าปกคลุมสนามประลองชั่วขณะ ก่อนที่เสียงฮือฮาด้วยความตกใจจะดังกระหึ่มขึ้นมาจากอัฒจันทร์อีกครั้ง "นะ... นั่นมันวิชาอะไรน่ะ? ไม่ใช้เวทโจมตีตรงๆ แต่ใช้การสะกัดจุดสยบธาตุดินเนี่ยนะ!" "เด็กห้อง C คนนั้นทำได้ยังไงกัน!" เซเลสเทียที่ยืนมองอยู่ริมสนาม เผลอเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย ร่องรอยความประหลาดใจฉายชัดผ่านนัยน์ตาสีฟ้าคราม เธอรู้ดีว่าลูคัสมีความฉลาดเป็นกรด แต่วิธีการต่อเมื่อสักครู่นี้... มันเกินกว่าระดับของเด็กปีหนึ่งทั่วไปไปไกลโขแล้ว มันคือทักษะการต่อสู้ที่ผ่านการฝึกฝนและคำนวณมาอย่างสมบูรณ์แบบราวกับนักรบผู้เจนสนาม [ติ๊ง! ยินดีด้วยค่ะ ภารกิจ "การแสดงแสนยานุภาพที่เหนือความคาดหมาย" สำเร็จลุล่วง!] [คุณได้รับทักษะลับระดับ S - "เนตรสวรรค์วิเคราะห์จุดอ่อน" และแต้มสะสมมานา 5,000 แต้ม เรียบร้อยแล้ว] [ระดับความสนิทสนมกับอาจารย์เซเลสเทียเพิ่มขึ้น +15%] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากของลูคัส เขาค่อยๆ ก้าวเดินเข้าไปใกล้เรย์มอนด์ที่พยายามจะยันตัวลุกขึ้นด้วยความโกรธเกรี้ยว พร้อมกับยื่นมือออกไปราวกับจะแสดงน้ำใจ "จบแค่นี้แหละครับ... รุ่นพี่เรย์มอนด์" ลูคัสเอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่แฝงไปด้วยความเฉียบขาดที่ทำให้อีกฝ่ายไม่กล้าขยับตัวทำอะไรบุ่มบ่ามอีก ทว่า ในขณะที่กรรมการกำลังจะชูมือประกาศชัยชนะให้แก่ลูคัสอยู่นั้นเอง ท้องฟ้าเบื้องบนที่เคยสดใสกลับแปรเปลี่ยนเป็นสีเทาทึบอย่างรวดเร็วอย่างไร้สาเหตุ อุณห็ภูมิโดยรอบลดฮวบลงจนเกิดเป็นไอสีขาวจากลมหายใจ ม่านพลังเวทป้องกันสามชั้นที่กั้นสนามประลองอยู่เริ่มสั่นไหวและส่งเสียงร้องคำรามราวกับกำลังหวาดกลัวอะไรบางอย่าง กริ๊ดดดดด—! เสียงกรีดร้องของนักเรียนบนอัฒจันทร์ดังระเบิดขึ้น พร้อมกับรอยแยกมิติสีดำสนิทที่ฉีกขาดออกกลางอากาศเหนือสนามประลอง ร่างเงาดำทมิฬนับสิบตนพรั่งพรูออกมาพร้อมกับออนเนอร์มานาอันชั่วร้ายที่แผ่พุ่งจนน่าสะพรึงกลัว และที่ใจกลางรอยแยกมิตินั้น ดวงตาสสีแดงฉานคู่มหึมาคู่หนึ่งกำลังลืมตาตื่นขึ้น พร้อมกับจ้องมองตรงมายังลูคัสและเซเลสเทียราวกับจงใจพุ่งเป้ามาที่พวกเขาทั้งสองคนโดยเฉพาะ! "ทุกคนถอยไป!" เซเลสเทียสะบัดมือเรียกคถาประจำตัวสีขาวบริสุทธิ์ออกมาในพริบตา สีหน้าของอาจารย์สาวเยือกเย็นลงจนถึงขีดสุด นัยน์ตาสีฟ้าครามฉายแววสังหารอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน "นั่นไม่ใช่เหตุการณ์ประลองเวทปกติ... มีคนจงใจแหวกมิติส่งกองกำลังบุกเข้ามาในสถาบัน!" ลูคัสหันไปสบตากับอาจารย์สาว หัวใจเต้นรัวระรัวไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะเสียงแจ้งเตือนสุดท้ายที่ดังขึ้นด้วยโทนเสียงสีแดงฉานที่ระบบไม่เคยแสดงมาก่อนในชีวิต [คำเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบตัวตนระดับบอสลับ "ราชาเงือกาลเวลา" หลุดรอดจากการผนึก!] [เงื่อนไขบังคับ: ร่วมมือกับอาจารย์เซเลสเทียเพื่อเอาชีวิตรอดจากภัยพิบัติครั้งนี้ มิฉะนั้นสถานะตัวละครทั้งหมดจะถูกรีเซ็ต!] ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านตอนนี้นะคะ รี้ดเดอร์ที่รักของเซเลสเทียละอองเวท แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!