รอยรักมาเฟียร้ายใต้แสงจันทร์•ตอนที่ 18

ความฝันที่พังทลาย

ผลงานโดย กุหลาบอาบแสงจันทร์
เสียงฝนที่กระหน่ำซัดสาดเข้าใส่กระจกบานใหญ่ในค่ำคืนนี้ ไม่ได้น่ากลัวเท่ากับเงาร่างสูงโปร่งที่ก้าวพ้นขอบประตูเข้ามาอย่างเงียบเชียบ รินรดาสะดุ้งสุดตัว หัวใจดวงน้อยกระหน่ำเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอก เมื่อแสงฟ้าแลบวาบสว่างวาบ เผยให้เห็นใบหน้าคมคายของคนที่เธอเคยคิดว่าคือ ‘ที่พึ่ง’ เดียวท่ามกลางพายุร้าย วิคเตอร์... คนที่เธอไว้ใจที่สุดในชีวิต "คุณวิคเตอร์..." เสียงหวานเอ่ยเรียกแผ่วเบา เจือความหวาดหวั่นและโล่งอกปะปนกัน "ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ได้คะ ดึกดื่นค่ำคืนแบบนี้..." รอยยิ้มที่เคยอบอุ่นและอ่อนโยนในความทรงจำ กลับบิดเบี้ยวกลายเป็นรอยยิ้มเยือกเย็นที่ส่งไม่ถึงดวงตา วิคเตอร์ก้าวเข้ามาใกล้เธอทีละก้าว รองเท้าหนังราคาแพงกระทบพื้นหินอ่อนเกิดเสียงก้องกังวานในความเงียบงัน เขากวาดสายตามองห้องนอนหรูหราที่คาร์ลอสใช้กักขังและครอบครองเธอ ก่อนจะหันมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าหญิงสาว ห่างกันเพียงคืบ "ผมมาช่วยคุณค่ะ รินรดา" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยออกมาด้วยความเห็นอกเห็นใจ ทว่าแววตากลับลุกโชนด้วยไฟแห่งความโลภและการแก้แค้น "คุณคิดจริงๆ หรือคะว่าผู้ชายอย่างคาร์ลอสจะรักคุณ เขาเห็นคุณเป็นแค่ของเล่นแก้เบื่อ เป็นนางบำเรอที่ซื้อมาด้วยเงินตรามหาศาลเท่านั้น" คำพูดนั้นกรีดลึกลงไปในหัวใจที่บอบช้ำอยู่แล้วของรินรดา ร่างบางสั่นสะท้าน เธอเม้มริมฝีปากแน่นพยายามกลั้นน้ำตา "ไม่... คุณโกหก คาร์ลอสเขา..." "ตาสว่างเสียทีเถอะค่ะ" วิคเตอร์ตัดบท น้ำเสียงของเขาทรงพลังและชวนให้ไขว้เขว เขายื่นมือมาแตะที่ไหล่บางอย่างปลอบประโลม แต่สัมผัสนั้นกลับทำให้รินรดารู้สึกเย็นเยียบไปถึงไขสันหลัง "คุณอยากรู้ไหมล่ะคะว่าเบื้องหลังรอยยิ้มและคำหวานที่เขาใช้หลอกล่อคุณ มันแลกมาด้วยอะไร... นี่ค่ะ หลักฐานที่เขาซ่อนเอาไว้" ซองเอกสารสีน้ำตาลถูกยื่นมาตรงหน้า รินรดาลังเลอยู่ชั่วขณะ แต่ความหวาดระแวงและความอยากรู้ก็ผลักดันให้เธอยื่นมือไปรับมันมาเปิดออก แสงจากโคมไฟหัวเตียงสาดส่องลงบนภาพถ่ายหลายใบที่ร่วงหล่นลงมาบนเตียงนอน... ภาพของคาร์ลอสที่กำลังเจรจากับกลุ่มคนลึกลับ พร้อมเอกสารการโอนเงินก้อนโต และที่สะเทือนใจที่สุดคือภาพสำเนาสัญญาจำยอม ที่ระบุชัดเจนว่าตัวเธอเป็นเพียง ‘เครื่องมือ’ ในการล้างหนี้และทำลายศัตรูทางธุรกิจของเขา โลกทั้งใบคล้ายหยุดหมุน รินรดาเซถอยหลังจนสะดุดขอบเตียง ลมหายใจสะดุดติดขัด น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ไหลทะลักออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ "ไม่จริง... นี่มันเรื่องโกหกทั้งนั้น!" "ความจริงมันกrโหดร้ายเสมอค่ะ รินรดา" วิคเตอร์ก้าวเข้ามาประชิดตัว ใช้ความได้เปรียบทางร่างกายโอบกอดร่างที่กำลังสั่นเทาของเธอไว้ในอ้อมแขน มือหนาลูบไล้เส้นผมยาวสลวยอย่างอ่อนโยน แต่แฝงไว้ด้วยความเจ้าเล่ห์ "แต่ไม่ต้องห่วงนะคะ... ผมจะพาคุณออกไปจากนรกนี่เอง ผมจะปกป้องคุณจากปีศาจอย่างคาร์ลอสเองค่ะ" กลิ่นน้ำหอมของผู้ชายอีกคนอบอวลอยู่รอบกาย ทว่ารินรดากลับไม่รู้สึกปลอดภัยเลยแม้แต่น้อย ความเคียดแค้นและความผิดหวังตีรวนขึ้นมาในอกจนแยกแยะไม่ออก เธอถูกความจริงปลอมๆ ที่วิคเตอร์สร้างขึ้นครอบงำจนสติสัมปชัญญะพร่าเลือน ความไว้ใจที่ถูกหักหลังและภาพสัญญาในมือทำให้ความรู้สึกต่อคาร์ลอสพังทลายลงในพริบตา ในขณะเดียวกัน ที่หน้าห้องนอน V.I.P. ชั้นบนสุดของคาสิโน คาร์ลอสที่เพิ่งกลับจากการเคลียร์ปัญหานอกสถานที่ กำลังก้าวเดินมาตามทางเดินด้วยความเร่งรีบ หัวใจของมาเฟียผู้ไร้หัวใจกลับเต้นผิดจังหวะด้วยความคิดถึงหญิงสาว เขามีของขวัญชิ้นพิเศษที่ตั้งใจจะนำมามอบให้เธอเพื่อไถ่โทษกับความดิบเถื่อนเมื่อคืนก่อน ทว่า... ประตูห้องที่แง้มอยู่เล็กน้อย พร้อมเสียงสนทนารอดออกมา ทำให้ฝ่าเท้าที่กำลังก้าวเดินต้องหยุดชะงัก "ไปกับผมเถอะนะคะ... คาร์ลอสไม่มีวันรักผู้หญิงอย่างคุณหรอก" เสียงนั้น... เสียงของวิคเตอร์ ศัตรูตัวฉกาจที่บังอาจเหยียบเข้ามาในถิ่นของเขา และคำพูดที่แสดงความเป็นเจ้าandชิดเชื้อนั้น ทำให้เลือดในกายของคาร์ลอสเดือดพล่านขึ้นมาถึงขีดสุด นัยน์ตาคมกริบเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยความโกรธเกรี้ยว ดิบเถื่อน และอันตรายยิ่งกว่าสัตว์ป่าที่กำลังถูกแย่งชิงอาณาเขต เขาไม่ได้ผลักประตูเข้าไปทันที แต่รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏขึ้นที่มุมปากหนา คาร์ลอสค่อยๆ เอื้อมมือไปปลดกระดุมเสื้อสูทออกช้าๆ แววตาเต็มไปด้วยเพลิงโทสะและเกมการลงทัณฑ์ที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า เมื่อเงาร่างของวิคเตอร์ที่กำลังโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้รินรดา สะท้อนผ่านบานกระจกเงาด้านข้าง คาร์ลอสก็กระชากประตูเปิดผางออกเสียงดังสนั่นหวั่นไหว! รินรดาสะดุ้งสุดตัว หันขวับไปมองตามเสียง และที่ปรากฏแก่สายตาคือร่างสูงใหญ่ของคาร์ลอสที่ยืนจังก้าอยู่หน้าประตู แววตาของเขาคมปลาบดุดัน ราวกับยมท่านที่พร้อมจะกระชากวิญญาณทุกคนให้แหลกคามือ และก่อนที่เธอจะทันได้เอ่ยคำแก้ตัวใดๆ ร่างสูงก็ก้าวเข้ามาประชิดตัวด้วยความเร็วแสง กระชากแขนเรียวของเธอเข้าหาตัวอย่างแรงจนกระดูกแทบหัก พร้อมกับเสียงคำรามต่ำที่ลอดไรฟันออกมาด้วยความเหี้ยมเกรียม "กล้ามากนะ... ที่พาผู้ชายอื่นเข้ามาซุกหัวอยู่ในเตียงของฉัน!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านและอินไปกับความสัมพันธ์อันร้อนแรงนี้นะคะ
สารจากนักเขียน (กุหลาบอาบแสงจันทร์)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง รอยรักมาเฟียร้ายใต้แสงจันทร์ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%