คำสั่งจากซาตาน

เสียงทุบโต๊ะทำงานไม้สักทองอย่างรุนแรงจนแก้วคริสตัลสั่นสะเทือนไม่ได้ดึงดูดสายตาของคาร์ลอสเท่ากับเงาร่างของวิคเตอร์ที่กำลังถอยร่นออกไปพร้อมรอยยิ้มหยันบนมุมปาก สถานการณ์ในห้องบัญชาการชั้นบนสุดของคาสิโนกำลังตึงเครียดจนแทบจะจุดไฟติด อากาศรอบตัวหนาหนักไปด้วยกลิ่นอายของอันตรายและความเดือดดาลที่ถูกกักเก็บไว้ภายใต้ใบหน้าคมคายราวกับรูปสลักของมาเฟียหนุ่ม รินรดายืนตัวแข็งทื่ออยู่มุมห้อง หัวใจของเธอดิ่งวูบลงไปถึงตาตุ่มเมื่อตระหนักว่าข้อตกลงและชีวิตอันสงบสุขที่ไม่มีอยู่จริง กำลังถูกฉีกกระชากออกเป็นชิ้นๆ ต่อหน้าต่อตา ความหวังอันริบหรี่ที่จะได้เป็นอิสระพังทลายลงในพริบตา เมื่อข้อความเตือนภัยจากลูกน้องยืนยันว่าวิคเตอร์ ศัตรูคู่อาฆาตของคาร์ลอส ได้ลอบส่งคนเข้ามาป้วนเปี้ยนใกล้เขตอิทธิพลของพวกเขาแล้ว "ปล่อยให้มันเล่นสนุกไปก่อน..." เสียงทุบกรามของคาร์ลอสบดเข้าหากันจนสันกรามขึ้นนูนเด่น ดวงตาคู่นั้นวาวโรจน์ด้วยความเหี้ยมเกรียมราวกับซาตานที่พร้อมจะลากศัตรูลงไปในขุมนรก ร่างสูงใหญ่ค่อยๆ หันกลับมามองผู้หญิงเพียงคนเดียวในห้อง ช้าๆ ทว่าเต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาล รินรดากลืนน้ำเหนียวลงคออย่างยากลำบาก เธอยกมือขึ้นกอดอกเพื่อปกป้องสั่นเทาของตัวเอง แต่สายตาดุดันที่จดจ้องมากลับทำให้เธอรู้สึกราวกับเปลื้องผ้าต่อหน้าเขา "เธอ..." คาร์ลอสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่าแต่น่ากลัว ขายาวก้าวเข้ามาหาเธอทีละก้าว ราวกับเสือดาวที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุม "คิดว่าตัวเองเป็นใคร ถึงกล้าหาญชาญชัยพยายามหนีไปจากฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งที่วิคเตอร์กำลังจ้องจะขย้ำเธออยู่รอมร่อ" "ฉันไม่ได้..." รินรดาอ้าปากจะเถียง แต่เสียงของเธอกลับขาดหายไปเมื่อปลายนิ้วแข็งแกร่งของเขาเอื้อมมาเชยคางเธอขึ้น บังคับให้เธอต้องสบตาคมกริบที่สะท้อนภาพความหวาดกลัวของเธอไว้อย่างชัดเจน "เงียบ!" คำสั่งสั้นๆ ทรงพลังทำให้เธอต้องหุบปากฉับ ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาปะทะเข้ากับพวงแก้ม นำพาความเย้ายวนอันตรายที่สั่นประสาทเข้ามาใกล้จนน่ากลัว คาร์ลอสโน้มใบหน้าลงมาใกล้ซอกคอขาวผ่อง สูดดมกลิ่นกายหอมหวานที่ติดตัวเธออย่างถือสิทธิ์ มืออีกข้างรวบเอวบางเข้าหาตัวแนบชิด จนแผ่นอกแกร่งแนบสนิทกับความนุ่มหยุ่นของเรือนร่างสาว รินรดาสั่นสะท้านไปทั้งตัว ไม่ใช่เพราะความกลัวเพียงอย่างเดียว แต่เพราะสัมผัสรุนแรงที่แฝงไว้ด้วยความปรารถนาอันดิบเถื่อนของเขากำลังทำลายเกราะป้องกันทุกอย่างในตัวเธอ แรงดึงดูดระหว่างพวกเขารุนแรงเสียจนลมหายใจสะดุด "ถ้าเธอยังอยากมีชีวิตรอดออกไปจากที่นี่ ฟังให้ดี... และจำใส่สมองอันดื้อรั้นของเธอเอาไว้" คาร์ลอสกระซิบเสียงต่ำพร่าข้างใบหู ขบเม้มติ่งหูเบาๆ อย่างจงใจลงโทษให้เธอแทบละลาย "กฎเหล็กสามข้อที่จะทำให้เธอรอดพ้นจากทั้งเงื้อมมือของวิคเตอร์ และจากความบ้าคลั่งของฉันเอง..." ริมฝีปากหยักลึกเคลื่อนผ่านแก้มเนียนลงมาปัดป้ายที่มุมปากของเธออย่างจาบจ้วง รินรดาหลับตาลงพยายามสะบัดหน้าหนีความวาบหวามที่เขาสร้างขึ้น แต่มือหนากลับล็อกท้ายทอยเธอไว้แน่น บังคับให้รับฟังทุกถ้อยคำบัญชาจากซาตานร้าย "ข้อแรก..." ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดริมฝีปากเธอก่อนที่เขาจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม "ห้ามก้าวเท้าออกนอกเขตห้องนี้เด็ดขาด... หากไม่มีคำสั่งอนุญาตจากฉัน ต่อให้ไฟไหม้ตึกนี้ เธอก็ต้องรอให้ฉันมาอุ้มเธอออกไปเอง" รินรดาเบิกตากว้างด้วยความไม่พอใจ "คุณไม่มีสิทธิ์มาขังฉันไว้แบบนี้!" "ฉันมีสิทธิ์เหนือทุกอย่างที่เป็นของเธอ... รวมถึงร่างกายและลมหายใจนี้ด้วย" คาร์ลอสสวนกลับทันควัน นัยน์ตาดุดันเป็นประกายวับวาวด้วยความเอาแต่ใจ "ข้อสอง... ห้ามพูดคุยหรือสบตากับผู้ชายคนไหนทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นบอดี้การ์ด ลูกน้อง หรือแม้แต่วิคเตอร์ถ้ามันบังเอิญโผล่หน้ามา ทุกสายตาที่มองเธอต้องเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น" ความหึงหวงและครอบครองถูกประกาศออกมาอย่างไร้ยางอาย แต่มันกลับทำให้หัวใจดวงน้อยของรินรดากระตุกวูบอย่างรุนแรง "และข้อสุดท้าย..." คาร์ลอสหยุดเว้นจังหวะ เลื่อนมือลงมาลูบไล้สะโพกกลมกลึงภายใต้เนื้อผ้าบางเบາ บีบเค้นหนักหน่วงจนเธอต้องหลุดเสียงครางประท้วงในลำคอด้วยความวาบหวาม "ทุกครั้งที่ฉันต้องการ... เธอต้องปรนเปรอและสนองตอบฉันอย่างไร้ข้อแม้ พิสูจน์ให้ฉันเห็นว่าร่างกายดื้อด้านนี่มันเป็นของใครกันแน่" สัมผัสที่จาบจ้วงและเร่าร้อนทำให้สติสัมปชัญญะของรินรดากระเจิดกระเจิง ความโกรธขึงในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยคลื่นความปรารถนาอันปั่นป่วนที่เขาจงใจปลุกปั่น ร่างกายของเธอนุ่มนวลและอ่อนระทวยลงในอ้อมแขนแกร่งอย่างน่าอาย คาร์ลอสไม่รอให้เธอได้ปฏิเสธ ริมฝีปากหนาประกบจูบลงมาบดขยี้เรียวปากอิ่มของเธออย่างดุดัน รสจูบทั้งดิบเถื่อน เร่าร้อน และเต็มไปด้วยการครอบครอง รินรดาพยายามทุบไหล่ประท้วง แต่เรียวลิ้นร้อนที่รุกรานเข้ามาอย่างเอาแต่ใจกลับกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากจนเธอแทบสิ้นสติ ความนุ่มนวลถูกกลืนหายไปในพายุอารมณ์ที่เขาเป็นผู้กำหนด มือหนาเลิกชายกระโปรงของเธอขึ้นอย่างรวดเร็ว ปลายนิ้วร้ายกาจลูบไล้ต้นขาอ่อนจนเธอสะดุ้งเฮือก ความเสียวซ่านวิ่งพล่านไปทั่วไขสันหลังจนรินรดาต้องจิกเล็บลงบนไหล่กว้างของเขาเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว คาร์ลอสอุบิตัวเธอขึ้นแนบเอว นำพาร่างบางไปยังเตียงนอนกว้างกลางห้องอย่างไม่ยอมปล่อยให้เธอได้พักหายใจ ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยไฟปรารถนาและอันตรายที่คืบคลานเข้ามาจากภายนอก ประตูห้องทำงานที่ปิดสนิทกลับส่งเสียงปลดล็อกดัง "คลิก" เบาๆ พร้อมกับร่างของบุคคลที่ไม่คาดฝันก้าวเข้ามา... พร้อมปืนในมือที่เล็งตรงมาที่ศีรษะของคาร์ลอส! ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและดำดิ่งไปในห้วงเสน่หาอันตรายนี้ด้วยกันนะคะ