แผนซ้อนแผนของยอดกุนซือ

หมึกจีนสีชาดเข้มข้นหยดลงบนกระดาษซวนจื่อเนื้อดี ส่งกลิ่นหอมเย็นของชะเอมและกฤษณาคละคลุ้งไปทั่วห้องหนังสือลับ ไป๋ลี่หลินในชุดคลุมผ้าไหมปักลายหงส์บินสีมุกประดับดิ้นเงิน ขยับปลายนิ้วเรียวงามดั่งลำหยกบรรจงเขียนอักษรด้วยความเร็วสม่ำเสมอ ทุกตวัดพู่กันมิใช่เพียงการเรียบเรียงประโยค หากแต่เป็นการขีดเส้นชะตาชีวิตของพวกสวี่ฮูหยินและกลุ่มอำนาจเก่าที่กำลังกระหายอำนาจจนตัวสั่น "ข่าวกรองชุดที่สามจากสำนักพยัคฆ์ทมิฬ ส่งมอบถึงมือเสนาบดีหลี่ผ่านสายลับชั้นต่ำเรียบร้อยแล้วเพคะ" เสียงรายงานแผ่วเบาของสาวใช้คนสนิทดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของบุรุษในอาภรณ์สีดำสนิทปักลายเมฆาด้วยดิ้นทองที่ก้าวเข้ามาอย่างไร้ซุ้มเสียง เฟิงมู่เฉิน—ฉินอ๋องผู้เยือกเย็นดุร้าย ปรายตามองแผ่นกระดาษที่ลี่หลินเพิ่งจรดพู่กันเสร็จสิ้น มุมปากหยักลึกยกขึ้นเป็นรอยยิ้มหยันที่หาดูได้ยาก "เจ้าช่างใจกล้าเสียจริง ลี่หลิน" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้นขณะที่เขาก้าวเข้าไปใกล้ ร่างสูงโน้มตัวลงจากเบื้องหลัง สัมผัสได้ถึงไออุ่นจากเรือนร่างระหงและกลิ่นกายหอมละมุนดั่งดอกเหมยในฤดูหนาว มือหนาเอื้อมไปหยิบแผ่นกระดาษขึ้นมาพินิจพิจารณา "เอกสารราชการปลอมผนึกตราประทับของกรมกลาโหม... หากความนี้รั่วไหลออกไป แม้แต่เจ้าก็อาจหัวหลุดจากบ่าได้ในชั่วพริบตา" ลี่หลินมิได้สะดุ้งสะเทือน นางวางพู่กันลงในแท่นหินอย่างใจเย็น ก่อนจะเอี้ยวคอหันกลับมาสบตาคมกริบดั่งพญาอินทรีของบุรุษผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในแคว้น "หากข้าไม่ยอมเดินหมากตาEนี้ พวกมันคงยังนอนหลับฝันหวานบนกองเงินกองทองที่รีดไเลือดเนื้อราษฎรอยู่สินะเพคะ... ท่านอ๋อง หม่อมฉันเพียงแต่ 'ยืมมือ' สุนัขรับใช้ของตระกูลสวี่ ส่งเสบียงทหารปลอมและแผนผังค่ายกลลวงตาเหล่านี้ไปให้เสนาบดีผู้โลภมาก เพื่อให้เขาคุกเข่าถวายฎีกาฟ้องร้องด้วยความฮึกเหิม หา0รู้ไม่ว่านั่นคือสุสานที่ข้าขุดรอไว้แล้ว" ความเงียบงันปกคลุมอยู่ชั่วขณะ แววตาของฉินอ๋องฉายประกายลุ่มลึกระคนความชื่นชมอย่างปิดไม่มิด สตรีผู้นี้มิเพียงงดงามหยาดเยิ้มจนล่มเมือง หากแต่สติปัญญาของนางยังเฉียบคมราวกับคมกระบี่ที่ซ่อนอยู่ในฝักผ้าแพร นางไม่เคยใช้กำลังเข้าหักหาญ แต่กลับใช้ความโลภและความโง่เขลาของศัตรูมาเป็นอาวุธสังหารพวกมันเองอย่างเลือดเย็นและสง่างาม "เจ้าวางแผนตลบหลังได้แยบยลยิ่งนัก" เฟิงมู่เฉินเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ปลายนิ้วเรียวแกร่งเอื้อมไปเกลี่ยปอยผมที่คลอเคลียอยู่ข้างแก้มเนียนนุ่มของนางอย่างทะนุถนอม "แต่จำไว้ว่า... ไม่ว่าเจ้าจะเล่นเกมการเมืองในราชสำนักลึกล้ำเพียงใด ข้าไม่มีวันปล่อยให้เจ้าต้องเผชิญหน้ากับคมดาบของพวกมันเพียงลำพังเด็ดขาด" สัมผัสอุ่นจัดบริเวณข้างแก้มทำให้หัวใจที่เคยด้านชาและแข็งกระด้างราวกับหินผาของลี่หลินไหววับ นางเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตาที่มักจะซ่อนความเจ็บแค้นและเล่ห์กลไว้ภายใต้ความสงบนิ่ง บัดนี้กลับสะท้อนความมั่นคงลึกซึ้งที่ยากจะหาคำใดมาบรรยาย ในโลกที่เต็มไปด้วยการทรยศหักหลังและหน้ากากจอมปลอม มีเพียงบุรุษผู้นี้ที่ยืนเคียงข้างนางอย่างพร้อมจะทำลายล้างทุกคนที่กล้าแตะต้องนาง "หม่อมฉันเชื่อมั่นในตัวพระองค์เพคะ... เพราะฉะนั้น ในท้องพระโรงพรุ่งนี้เช้า เมื่อเสนาบดีหลี่กราบทูลเรื่องเสบียงทหารและแผนผังลับฉบับนี้ต่อหน้าพระพักตร์ฮ่องเต้ หม่อมฉันอยากให้พระองค์ทรงรอจังหวะนี้..." ลี่หลินโน้มตัวกระซิบบางอย่างข้างหูของฉินอ๋อง ลลมหายใจอุ่นร้อนที่รินรดอยู่ใกล้0ทำให้แววตาของฉินอ๋องเข้มขึ้น ดุร้ายขึ้น และเต็มไปด้วยความเร้าใจในเกมการเมืองที่กำลังจะถึงจุดแตกหัก เช้าวันรุ่งขึ้น ณ ท้องพระโรงหลวงอันโอ่อ่าอลังการ เสาหินสลักลายมังกรทองต้องแสงอาทิตย์ยามเช้าที่สาดส่องผ่านบานหน้าต่างแกะสลักอย่างวิจิตร บรรยากาศภายในเต็มไปด้วยความตึงเครียดและกดดัน ขุนนางน้อยใหญ่ต่างยืนสงบสำรวม ขณะที่องค์ฮ่องเต้ประทับอยู่บนบัลลังก์มังกรด้วยพระพักตร์เคร่งเครียด เสนาบดีหลี่ ผู้มีใบหน้าเจ้าเล่ห์และซ่อนรอยยิ้มหยันไว้ภายใต้ท่าทีนอบน้อม ก้าวออกมาจากแถวขุนนาง ประสานมือคำนับด้วยท่าทางมั่นอกมั่นใจเกินร้อย "ทูลฝ่าบาท กระหม่อมได้รับรายงานลับจากสายลับในกองทัพชายแดน แจ้งว่าฉินอ๋องทรงซุกซ่อนกำลังพลนอก سجل และมีการจัดทำแผนผังค่ายกลลับที่อาจเป็นกบฏต่อราชบัลลังก์พ่ะย่ะค่ะ! นี่คือหลักฐานเอกสารและตราประทับที่ยึดมาได้!" เสียงฮือฮาดังระงมขึ้นในท้องพระโรงทันที ขุนนางหลายฝ่ายต่างหันมาซุบซิบกันด้วยความตื่นตระหนก บ้างก็มองฉินอ๋องด้วยสายตาหวาดระแวง บ้างก็แอบยิ้มเยาะด้วยความสะใจ โดยเฉพาะพวกพ้องของสวี่ฮูหยินที่คิดว่าครานี้ตระกูลฉินคงไม่รอดพ้นความผิดฐานกบฏอย่างแน่นอน เฟิงมู่เฉินยังคงยืนนิ่งสงบ อาภรณ์ปักลายมังกรดุจดั่งพญาเหยี่ยวในความมืด สีหน้าของเขาไร้ซึ่งความตื่นตระหนก ราวกับเรื่องที่กำลังถูกกล่าวหานั้นเป็นเพียงเรื่องตลกไร้สาระ องค์ฮ่องเต้ทอดพระเนตรเอกสารในพระหัตถ์ด้วยพระพักตร์มืดมน "ฉินอ๋อง เจ้าจะแก้ตัวว่าอย่างไรต่อหลักฐานชิ้นนี้?" บรรยากาศในท้องพระโรงเงียบกริบลงในทันที ทุกสายตาพากันจับจ้องมาที่ฉินอ๋อง รอคอยคำแก้ตัวหรือความพ่ายแพ้ที่กำลังจะมาถึง ทว่า ทันใดนั้นเอง เสียงฝีเท้าก้าวหนักแน่นแต่สง่างามก็ดังขึ้นจากนอกท้องพระโรง ขัดจังหวะความเงียบงันนั้นอย่างไม่เกรงกลัวผู้ใด ร่างระหงในชุดฮูหยินชั้นสูงปักลายดอกโบตั๋นสีชาดและดิ้นทองระยิบระยับ ใบหน้างดงามล่มเมืองเรียบนิ่งราวกับรูปสลักหยก แต่แววตากลับเปล่งประกายความเยือกเย็นเฉียบคม นางเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่เบื้องพระพักตร์ พร้อมกับโค้งคำนับอย่างงดงามไร้ที่ติ "ทูลฝ่าบาท หม่อมฉันอดีตฮูหยินไป๋ลี่หลิน ขอถวายฎีกาแย้งข้อกล่าวหาของเสนาบดีหลี่พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ!" เสียงหวานใสแต่ทรงอำนาจก้องกังวานไปทั่วท้องพระโรง ทำเอาเสนาบดีหลี่ถึงกับหน้าถอดสี ผงะถอยหลังไปครึ่งก้าวด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด เสนาบดีหลี่รีบตะโกนแทรกขึ้นด้วยความร้อนรน "บังجาญ! สตรีเรือนหลังอย่างเจ้า มีสิทธิ์อันใดเข้ามารบกวนท้องพระโรง และเอกสารนี่คือความลับทางทหาร เจ้าเอาอะไรมาพูดพล่อยๆ!" ลี่หลินปรายตามองเสนาบดีหลี่ด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก รอยยิ้มที่งดงามหยาดเยิ้มแต่งดงามราวกับดอกไม้ที่มีพิษร้ายแรงถึงชีวิต นางยกมือขึ้นส่งสัญญาณให้ขันทีหลวงนำหีบไม้แกะสลักลายวิจิตรอีกใบหนึ่งขึ้นถวายต่อหน้าพระพักตร์ "หม่อมฉันไม่ได้พูดพล่อยๆ เจ้าค่ะเสนาบดีหลี่..." ลี่หลินหันไปประสานสายตากับองค์ฮ่องเต้ น้ำเสียงของนางชัดเจนและเต็มไปด้วยหลักฐานที่มัดตัวอีกฝ่ายจนดิ้นไม่หลุด "เอกสารที่ท่านนำมาทูลเกล้าฯ นั้น แท้จริงแล้วเป็น 'เอกสารปลอม' ที่ถูกจัดฉากขึ้นโดยสายลับของตระกูลสวี่ เพื่อใส่ร้ายป้ายสีฉินอ๋อง และนี่คือ... รายชื่อบัญชีส่วยและจดหมายลับที่ท่านแอบติดต่อกับกบฏแดนใต้ ซึ่งหม่อมฉันเพิ่ง 'กู้คืน' มาได้จากห้องหนังสือของท่านเมื่อคืนนี้เองเจ้าค่ะ!" เพล้ง! เสียงสมุดบัญชีและหลักฐานจำนวนมากถูกเทกองลงบนพื้นทองคำเบื้องพระพักตร์ เสนาบดีหลี่เข่าทรุดฮวบลงกับพื้น ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับ ร่างกายสั่นเทิบทันทีที่เห็นตราประทับประจำตัวของตนเองปรากฏอยู่บนเอกสารลับเหล่านั้นอย่างชัดเจน เกมที่เขาคิดว่าเป็นผู้กุมชัยชนะ บัดนี้กลับกลายเป็นบ่วงบาศที่รัดคอตัวเองจนหายใจไม่ออก! --- ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านคืนอันตรายนี้ไปพร้อมกับข้านะคะ หวังว่าท่านจะยังไม่ลืมว่าใครคือหมากตัวจริงในกระดานนี้! – เงียบแต่ฟาดเรียบ