กับดักในดันเจี้ยนระดับต่ำ

กลิ่นอายอับชื้นของหินปูนและสนิมเหล็กเก่าเก็บตีเข้าจมูกทันทีที่กลไกศิลาเบื้องหลังปิดทับลงมา เสียงครูดครืดของมวลหินน้ำหนักหลายตันประสานเข้ากับเสียงก้องกังวานของระบบที่ดังเตือนในโสตประสาทอย่างน่ารำคาญใจ *[คำเตือน: ตรวจพบความผิดปกติในโครงสร้างสถาปัตยกรรมชั้นที่ 3 รหัสข้อผิดพลาด #ERR-404: Spatial Anomalies - พื้นที่จัดเก็บข้อมูลถูกบีบอัดฉับพลัน]* รินขบกรามแน่น ดวงตาคู่คมกวาดมองสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างรวดเร็ว ห้องโถงกว้างขวางที่ควรจะเป็นสนามประลองกลับบีบตัวแคบลงจนเหลือพื้นที่ไม่ถึงสองตารางเมตร กำแพงศิลาสองด้านขยับเข้าหา1กันราวกับบีบอัดด้วยแรงดันไฮดรอลิกที่มองไม่เห็น ไอเย็นเยียบแผ่ซ่านออกมาจากผนังหินราวกับลมหายใจของมรณะ นี่ไม่ใช่ดันเจี้ยนระดับต่ำตามที่ระบบประเมินไว้ตั้งแต่ทีแรก... นี่คือกับดักซ้อนกับดักที่ถูกเขียนชุดคำสั่งหลอกตาไว้อย่างแนบเนียน “ถอยหลังไปอีกนิดไม่ได้แล้วค่ะ” น้ำเสียงของรินราบเรียบ ทว่าสั่นเครือเล็กน้อยยามที่แผ่นหลังของเธอบดAเบียดเข้ากับแผ่นอกกว้างของคนด้านหลัง เซนไม่ได้ขยับหนี ไออุ่นจากร่างกายของชายหนุ่มแผ่ซ่านทะลุผ่านเนื้อผ้าชุดเกราะเวทมนตร์เข้ามาจนรู้สึกได้ ความเงียบงันระหว่างพวกเขาน่าอึดอัดเสียยิ่งกว่าแรงกดดันจากผนังศิลาที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาทีละนิด ในสถานการณ์คับขันที่ลมหายใจรดรินอยู่บนต้นคอ หัวใจของรินกลับเต้นระรัวด้วยเหตุผลอื่นที่ไม่ใช่ความกลัวตาย “เธอคำนวณพลาดเหรอ” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยกระซิบชิดใบหู ลมหายใจอุ่นร้อนปัดผ่านลาดไหล่จนขนลุกชัน เซนไม่ได้มีทีท่าตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ดวงตาสีนิลคู่สวยภายใต้ความมลทึงมองตรงมาที่ใบหน้าด้านข้างของเธอ นิ่งสงบและลุ่มลึกราวกับหลุมดำที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่ง “ฉันไม่ได้คำนวณพลาดค่ะ แต่มีใครบางคนฝัง ‘โค้ดลับ’ ซ้อนทับไว้ใต้ฐานข้อมูลเดิมต่างหาก” รินหันขวับกลับมาเผชิญหน้า ระยะห่างระหว่างจมูกของพวกเขาน้อยเสียจนแทบจะสัมผัสกันได้ แววตาของเธอฉายประกายความอัจฉริยะและความดื้อรั้นผสมปนเป “ถ้าฉันเดาไม่ผิด ตัวแปรที่ทำให้ระบบรวนขนาดนี้... มาจากค่าสถานะของคนข้างๆ ฉันนี่แหละค่ะ คุณชายเซน” เซนหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงนั้นทุ้มต่ำและพร่าเลือน แววตาที่มองเธอมิได้มีความหวาดกลัวต่อความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามาเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับเต็มไปด้วยความปรารถนาอันดิบเถื่อนที่ถูกเก็บกดไว้ภายใต้ท่าทีเย็นชามาเนิ่นนาน “โทษฉันอีกแล้วนะ ริน” นิ้วเรียวยาวของเซนเอื้อมออกไป ปัดปอยผมที่ชื้นเหงื่อออกจากกรอบหน้าของหญิงสาวอย่างถือวิสาสะ สัมผัสแผ่วเบานั้นทำให้รินเผลอกลั้นหายใจ “ทั้งๆ ที่เธอต่างหาก... ที่ดึงฉันตกลงมาในวังวนนี้” *แกร๊ก!* เสียงกลไกด้านบนดังสนั่น เศษหินร่วงกราวลงมาบนไหล่ของทั้งคู่ พื้นที่แคบลงจนหน้าอกของพวกเขากระชับแนบชิดอย่างไร้ช่องว่าง รินสัมผัสได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจของเซนที่หนักหน่วงและรวดเร็วไม่แพ้กัน แรงกดดันจากรอบด้านทำให้สติสัมปชัญญะเริ่มพร่ามัว ทว่าสมองส่วนตรรกะของเธอยังคงทำงานอย่างบ้าคลั่งเพื่อหาทางรอด นิ้วเรียวเล็กของรินยกขึ้นแตะกลางอากาศ เธอวาดนิ้วเป็นเส้นโค้งภาษาโปรแกรมมิ่งเรืองแสงสีฟ้าจางๆ กลางความมืด ดวงตาหรี่ลงเพ่งสมาธิไปยังจุดบกพร่องของมิติที่กำลังบิดเบี้ยว “เงียบๆ หน่อยค่ะ ฉันกำลังแก้บั๊ก” เธอกระซิบเสียงลอดไรฟัน “ตามใจเธอสิ” เซนกระซิบตอบชิดริมหู น้ำเสียงของเขานุ่มนวลขึ้นอย่างประหลาด “แต่อย่าลืมนะริน... ถ้าเราตายด้วยกันตรงนี้ ระบบซ่อมแซมหัวใจอะไรนั่น ก็คงไม่มีความหมายอีกต่อไปแล้ว” รินเม้มริมฝีปากแน่น ไม่ยอมตอบโต้วาจายั่วเย้าของคนตัวสูง สมาธิทั้งหมดถูกเทAให้กับหน้าต่างระบบสีแดงฉานที่เธอกำลังแฮกเข้าไปแก้คำสั่งโค้ดทีละบรรทัดอย่างแม่นยำ เหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผม ความเหนื่อยล้าสะสมจากการเดินทางตลอดหลายวันที่ผ่านมาเริ่มส่งผล ทว่าสัญชาตญาณการเอาตัวรอดกลับพุ่งพล่านถึงขีดสุด 3... 2... 1... *Enter!* *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นตัดผ่านความเงียบ แต่มันไม่ใช่เสียงปลดล็อกประตูหรือเสียงหยุดการทำงานของกับดักอย่างที่รินคาดคิด... *[แจ้งเตือนจากระบบแกนกลาง: ตรวจพบการแทรกแซงรหัสโค้ดโดยผู้ดูแลระบบลับ (Admin) - ทำการรีเซ็ตสถานะความสัมพันธ์ของตัวละครหลักทั้งหมด... สำเร็จ]* รินเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อหน้าจอสีฟ้าตรงหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน และข้อความใหม่ปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงหัวingเย็นเยียบจากที่ไกลโพ้น—ไม่ใช่จากเซน และไม่ใช่จากในห้องนี้ *[คำเตือนระดับวิกฤต: ปลดปล่อย ‘ตัวตนที่แท้จริง’ ของเป้าหมาย - เซนสูญเสียการควบคุมสิทธิ์การเป็นตัวร้าย และระบบกำลังจะ...]* พื้นศิลาใต้เท้าของทั้งคู่ยุบฮวบลงในพริบตา ร่างของรินหล่นวูบลงสู่ความมืดเบื้องล่าง ทว่าก่อนที่เธอจะจมดิ่งลงไปในห้วงเหว มือหนากลับคว้าเอวเธอไว้แน่น แรงดึงกระชากเธอกลับเข้าหาอ้อมอกแกร่ง พร้อมกับเสียงกระซิบที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง—เย็นชา ทรงพลัง และไม่อาจขัดขืน “เจอตัวแล้ว... ยัยตัวแสบของฉัน” ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นและเดินทางมาถึงจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่นี้ แล้วเรามาแกะรอยปมปริศนาและลุ้นระทึกไปพร้อมกันในตอนหน้าค่ะ!