ระบบซ่อมแซมหัวใจฉบับคุณชายเย็นชา•ตอนที่ 25

เมื่อความรักอยู่เหนือเหตุผล

ผลงานโดย น้ำผึ้งหยดแรก
"ถ้าฉันกดปุ่มยืนยัน นายก็จะหายไปจากความทรงจำของโลกใบนี้อย่างสมบูรณ์ใช่ไหมคะ... ระบบ" น้ำเสียงของรินราบเรียบจนน่ากลัว นิ้วเรียวที่กำลังสั่นเทาเล็กน้อยค้างอยู่เหนือหน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าเรืองแสง แสงสีครามสาดสะท้อนดวงตาที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและร่องรอยของการตัดสินใจที่หนักหน่วงเกินกว่ามนุษย์คนหนึ่งจะแบกรับไหว ภายในห้องทำงานส่วนตัวของเรือนพักรับรอง แสงจากตะเกียงเวทมนตร์กะพริบไหวตามแรงลมที่ลอดผ่านบานหน้าต่าง ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบได้ยินเสียงหัวใจเต้น รินกำลังจ้องมองตัวเลขถอยหลังสีแดงฉานบนหน้าจอระบบ มันคือภารกิจหลักบทที่ยี่สิบห้า: *‘กำจัดความเชื่อมโยงระหว่างผู้ใช้งานกับเป้าหมาย (เซน) เพื่อรีเซ็ตค่าเสถียรภาพของโลกแฟนตาซี’* ตรรกะของระบบนั้นไร้ที่ติ ในฐานะอดีตโปรแกรมเมอร์ รินรู้ดีว่าโค้ดที่ผิดพลาดต้องถูกลบ บั๊กที่ทำให้ระบบรวนต้องถูกแก้ไข และเซน... คุณชายผู้เย็นชาที่ตอนนี้กำลังนอนหลับใหลอยู่บนเตียงด้วยพิษไข้จากการฝืนใช้พลัง ก็คือ "บั๊ก" ชิ้นใหญ่ที่สุดที่ระบบต้องการกำจัด เพื่อให้โลกใบนี้ดำเนินต่อไปตามเส้นเรื่องเดิมที่ถูกกำหนดไว้ แต่หัวใจของเธอกลับปฏิเสธที่จะทำตามคำสั่งนั้น "ผู้ใช้งานริน กรุณายืนยันคำสั่ง มิฉะนั้นระบบจะทำการลงโทษด้วยการหักค่าสถานะชีวิตร้อยละห้าสิบ และบังคับรีเซ็ตอัตโนมัติในอีกสามนาที" เสียงสังเคราะห์ที่ไร้ซึ่งความรู้สึกดังขึ้นในโสตประสาท เตือนสติให้รู้ว่าเวลาเหลือน้อยลงทุกที รินแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ รอยยิ้มหยันปรากฏบนริมฝีปากบาง เธอเคยคิดว่าตัวเองเป็นคนมีเหตุผล มองโลกผ่านตรรกะและตัวเลขมาตลอดชีวิต จนกระทั่งทะลุมิติเข้ามาในนิยายเรื่องนี้ เข้ามาอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยความซับซ้อนของมนุษย์ และที่สำคัญที่สุด... เข้ามาอยู่ในใจของเซน ภาพเหตุการณ์ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาไหลย้อนกลับเข้ามาในหัวราวกับภาพยนตร์สโลว์โมชั่น ตั้งแต่วันแรกที่เธอพบเขาในฐานะคุณชายผู้เย็นชาไร้หัวใจ จนถึงวันที่เขาเริ่มเปิดใจ ยอมรับความช่วยเหลือ และใช้สายตาคู่นั้นมองเธอด้วยความรู้สึกที่ลึกซึ้งเกินกว่าคำว่าพันธมิตร เซนไม่ได้เป็นแค่ตัวร้ายในนิยายที่รอวันถูกกำจัดอีกต่อไปแล้วสำหรับเธอ เขาสู้เพื่อปกป้องเธอ เขาเรียนรู้ที่จะยิ้ม และที่สำคัญ... เขาเคยบอกว่าชีวิตของเขาตั้งแต่มีเธอเข้ามา มันมีความหมายมากกว่าการมีชีวิตอยู่เพื่อแก้แค้น "ฉันไม่ทำ" รินเอ่ยขึ้นเบาๆ แต่หนักแน่น ดวงตาคู่นคมจ้องมองหน้าจอโฮโลแกรมด้วยความท้าทาย "การขัดขวางภารกิจหลักจะทำให้ท่านไม่สามารถกลับสู่โลกเดิมได้ และต้องติดอยู่ในมิตินี้ตลอดกาล... ท่านแน่ใจแล้วหรือ?" ระบบพยายามโน้มน้าวด้วยเงื่อนไขที่โหดร้ายที่สุด "โลกเดิมของฉันไม่มีใครรออยู่แล้วค่ะ" รินสูดลมหายใจเข้าลึก ในขณะที่เธอกำลังจะกดยกเลิกภารกิจด้วยมือข้างที่สั่นระริก ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแผ่วเบา ร่างสูงโปร่งของคุณชายเซนที่ควรจะนอนพักอยู่บนเตียงยืนพิงกรอบประตู ใบหน้าของเขาซีดเซียวไร้สีเลือด ริมฝีปากแห้งผาก แต่ดวงตาคู่นั้นกลับคมกริบและเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ราวกับเขารับรู้ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นผ่านจิตวิญญาณที่เชื่อมโยงกัน เซนไม่พูดอะไรสักคำ เขาก้าวเข้ามาหาเธออย่างช้าๆ แรงลมที่พัดผ่านทำให้กลิ่นอายเฉพาะตัวของเขาลอยมาแตะจมูก รินเงยหน้าขึ้นสบตา เขายื่นมือที่สั่นเทามาจับข้อมือของเธอไว้แน่น แรงบีบนั้นไม่ได้รุนแรง แต่มันเต็มไปด้วยความอ้อนวอนและความหวาดกลัวที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากความเย็นชามาตลอดชีวิต "เธอ... จะทิ้งฉันไปจริงๆ หรือริน" เสียงแหบพร่าเอ่ยถาม ลมหายใจของเขาร้อนผ่าวเนื่องจากพิษไข้ แต่นัยน์ตากลับสั่นระริกราวกับเด็กน้อยที่กำลังจะสูญเสียสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต รินรู้สึกเหมือนมีก้อนสะอื้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้น ดวงตาที่สะท้อนเงาของเธอเพียงคนเดียว ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านออกมาจากฝ่ามือของเขาทำให้กำแพงตรรกะทั้งหมดที่เธอสร้างขึ้นพังทลายลงในพริบตา ความรักที่มีเหตุผลมันหน้าตาเป็นอย่างไรเธอก็ไม่รู้หรอก รู้แต่เพียงว่าในวินาทีนี้ หากต้องแลกกับการทำลายระบบเพื่อรักษาชีวิตและความรู้สึกของคนตรงหน้า เธอก็พร้อมที่จะทำ "ฉันไม่ได้จะทิ้งคุณค่ะ เซน" รินคลายมือออกจากการควบคุมหน้าจอโฮโลแกรม แล้วพลิกมือกลับไปกุมมือของเขาไว้แน่นแทน ถ่ายทอดความอบอุ่นและความมั่นคงผ่านสัมผัส "ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น..." ทันทีที่คำพูดนั้นหลุดออกจากปาก บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน อุณหภูมิในห้องลดฮวบลงจนเกิดเป็นไอสีขาว เสียงเตือนของระบบดังขึ้นด้วยโทนเสียงที่เปลี่ยนจากสีฟ้าใสกลายเป็นสีแดงเลือดนก กระแสพลังงานแปลกประหลาดพุ่งทะลักออกมาจากรอยแยกของมิติเหนือเพดานห้อง ราวกับกฎเกณฑ์ของจักรวาลกำลังถูกฉีกกระชาก รินเบิกตากว้างเมื่อหน้าต่างโฮโลแกรมตรงหน้าไม่ได้แสดงข้อความแจ้งเตือนความผิดพลาดอีกต่อไป แต่มมันกลับปรากฏข้อความตัวอักษรสีเลือดขนาดใหญ่ที่สั่นไหวอย่างรุนแรง *[[แจ้งเตือนระดับสูงสุด: ตรวจพบการละเมิดกฎเหล็กของระบบหลัก - ปลดล็อกเงื่อนไขลับ 'ความรักที่อยูเหนือตรรกะ']]*** *[[คำเตือน: บอสลับแห่งจุดจบของเรื่องราว ได้ตื่น ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเคียงข้างรินและเซนมาจนถึงตอนนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!
สารจากนักเขียน (น้ำผึ้งหยดแรก)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบซ่อมแซมหัวใจฉบับคุณชายเย็นชา นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%