ศัสตราเวทไร้เสียงกับคู่หูผู้กุมปริศนาแห่งหอคอย•ตอนที่ 26

ความสงสัยของเพื่อนร่วมชั้น

ผลงานโดย แอสทริดธาตุมนต์
หัวใจของดิฉันกระตุกวูบลงไปถึงตาตุ่ม ความจริงที่ถูกซ่อนเร้นภายใต้หอคอยแห่งนี้กำลังจะถูกเปิดเผยในวินาทีนี้เอง... "เอเลียส... นายอธิบายได้ไหมว่าทำไมวงแหวนเวทบนพื้นห้องสมุดเมื่อคืน ถึงมีลายเส้นพลังงานที่ตรงกับบันทึกโบราณของตระกูลวอน เครสต์ แบบพิมพ์เดียวกันเป๊ะ ทั้งที่นายบอกว่าตัวเองไม่มีมานาสักหยดเดียว?" เสียงของมิราเน่สั่นเล็กน้อย แต่นัยน์ตาสสีอำพันคู่นั้นกลับแข็งกรวดและเต็มไปด้วยความไม่ไว้วางใจ เธอไม่ได้มองเอเลียสในฐานะเพื่อนร่วมชั้นที่มักจะนั่งแถวหลังสุดอีกต่อไป แต่กำลังมองเขาเหมือนอาวุธปริศนาที่พร้อมจะระเบิดใส่หน้าทุกคนได้ทุกเมื่อ พวกเรายืนอยู่ตรงมุมอับของระเบียงทางเดินปีกตะวันตก แสงอาทิตย์ยามบ่ายส่องผ่านกระจกสีลายกุหลาบ ทอดเงายาวเป็นลอนคลื่นสีแดงและม่วงทับถมลงบนพื้นหินอ่อน ความเงียบงันระหว่างเราหนาแน่นเสียจนดิฉันแทบจะได้ยินเสียงจังหวะการเต้นของหัวใจตัวเองที่ดังสะท้อนอยู่ในโพรงหู เซเลสทีนที่ยืนอยู่ข้างกายเอเลียสขยับตัวเล็กน้อย ปลายกระโปรงคลุมข้อเท้าขูดกับพื้นหินเกิดเสียงเบาหวิว เธอไม่ได้พูดอะไร สีหน้าของอดีตท็อปนักเรียนยังคงเรียบเฉยราวน้ำแข็งสลัก แต่ดวงตาคู่สวยนั้นหรี่ลงเล็กน้อยเพื่อประเมินสถานการณ์ เอเลียสยังคงนิ่ง เขายังไม่ขยับเขยื้อn แม้แต่นิ้วเดียว มือข้างหนึ่งซ่อนอยู่ในกระเป๋าเสื้อคลุมนักเรียน "เธอคิดมากไปแล้วนะมิราเน่" เอเลียสตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ รอยยิ้มบางเบาถูกยกขึ้นที่มุมปากอย่างเป็นธรรมชาติ ชนิดที่หากมองผิวเผินคงคิดว่าเขาเป็นเพียงเด็กหนุ่มผู้ไร้เดียงสาคนหนึ่ง "บันทึกของตระกูลฉันมีแต่เศษกระดาษผุๆ ที่ปู่ทิ้งไว้ให้ วงแหวนเวทบ้าบออะไรนั่น ฉันยังอ่านไม่ออกด้วยซ้ำ เธอคงตาฝาดไปเองในช่วงสอบเครียดแบบนี้มากกว่า" "อย่ามาเปลี่ยนเรื่องนะ เอเลียส!" มิราเน่ก้าวเข้ามาประชิด แรงกดดันจากมานาธาตุลมรอบตัวเธอเริ่มก่อตัวเป็นกระแสลมวนอ่อนๆ พัดโบกชายเสื้อคลุมของเธอให้สะบัด "ฉันเห็นกับตาว่านายแตะแผ่นศิลา แล้วกลไกป้องกันระดับเจ็ดก็ปิดตัวลงทันที! คนที่ไร้พลังเวทจะทำแบบนั้นได้ยังไง ถ้าไม่ใช่เพราะนายเป็นคน... เป็นคนที่ซ่อนอะไรไว้ตั้งแต่แรก!" ความตึงเครียดพุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุด บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกบีบอัดจนแทบหายใจไม่ออก เซเลสทีนสูดหายใจเข้าลึก เตรียมพร้อมที่จะร่ายเวทอำพรางความทรงจำหากสถานการณ์จำเป็นต้องใช้มาตรการขั้นเด็ดขาด แต่เอเลียสกลับยกมือขึ้นห้ามด้วยหางตา ในห้วงความคิดของเอเลียส เสียงกระซิบเยียบเย็นและแหบพร่าของอาวุธต้องห้ามที่สถิตอยู่ภายในจิตวิญญาณก็ดังแทรกขึ้นมา *'เด็กสาวคนนี้รู้นมากเกินไปแล้ว เจ้าและนาง... ใครควรเป็นฝ่ายหายไปก่อนดีล่ะ นายท่าน...'* "เงียบไปซะ" เอเลียสส่งกระแสจิตโต้กลับอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด จนเสียงในหัวเงียบลงไปชั่วขณะ เขากดสายตากลับมามองเพื่อนสนิทที่คบกันมานานนับปี มิราเน่ไม่ได้โง่ เธอฉลาดเป็นกรด และนั่นคือสิ่งที่อันตรายที่สุดในตอนนี้ "ถ้าฉันบอกว่า..." เอเลียสโน้มตัวเข้าไปใกล้เธออีกนิด จนกลิ่นอายจางๆ ของสมุนไพรเวทมนตร์จากตัวมิราเน่ลอยเข้าจมูก น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นกระซิบแผ่วเบาที่จริงจังจนน่ากลัว "สิ่งที่ฉันซ่อนไว้... มันไม่ใช่แค่ความลับของตระกูล แต่เป็นเรื่องที่ถ้านายรู้ล่ะก็ ชีวิตของเธอจะไม่ได้อยู่อย่างสงบสุขในโรงเรียนนี้อีกต่อไป... เธอยังอยากจะรู้ต่อไหมล่ะ มิราเน่" มิราเน่ชะงักไป ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจปนหวาดกลัว ริมฝีปากที่เม้มเข้าหากันแน่นสั่นระริก เธอลังเล—ความอยากรู้อยากเห็นขัดแย้งกับสัญชาตญาณการเอาตัวรอดที่กำลังร้องเตือนภัยอย่างบ้าคลั่ง แต่ก่อนที่มิราเน่จะได้ทันเอ่ยคำใดออกมา เสียงฝีเท้าหนักแน่นและเร่งรีบก็ดังขึ้นที่ปลายทางเดิน พร้อมกับร่างของอาจารย์ประจำหอพักที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา "พวกเธอมาทำอะไรกันตรงนี้!" เสียงตะโกนของอาจารย์ขัดจังหวะทุกอย่างลง "ประกาศด่วนจากสภาเวทมนตร์! ห้ามทุกคนออกนอกอาคารเรียนเด็ดขาด! เกิดเหตุการณ์ความผิดปกติของสนามพลังเวทที่ชั้นใต้ดินระดับสาม... และตอนนี้ มีรายงานว่า 'บางสิ่ง' กำลังหลุดออกมาจากห้องกักกันต้องห้าม!" เซเลสทีนหันขวับมามองเอเลียสทันที ดวงตาของเธอบ่งบอกถึงความตระหนักรู้ในหายนะที่กำลังคืบคลานเข้ามา ในขณะที่มิราเน่ยัฃยืนอึ้งกับคำพูดของเอเลียส ทันใดนั้นเอง พื้นหินอ่อนใต้ฝ่าเท้าของเราก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับมีสัตว์ประหลาดมหึมาตื่นขึ้นจากการหลับใหล เสียงคำรามต่ำทุ้งดังสะเทือนเลื่อนลั่นมาจากส่วนลึกที่สุดของหอคอย พร้อมกับกระแสมานาสีดำสนิทที่พวยพุ่งทะลุกระเบื้องขึ้นมา กลืนกินแสงสว่างจนทุกอย่างรอบตัวตกอยู่ในความมืดมิด และในวินาทีที่ความโกลาหลระเบิดขึ้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบเวทโบราณที่เอเลียสเท่านั้นได้ยิน ก็ดังขึ้นก้องในโสตประสาทอย่างชัดเจน *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการปลดผนึกบอสลับ "ผู้กลืนกินเสียง" - เงื่อนไขการเปิดใช้: ความลับรั่วไหลถึงขีดจำกัด - เริ่มต้นกระบวนการกวาดล้างพื้นที่ใน 3... 2... 1...]* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับความลับอันดำมืดนี้ด้วยกันนะคะ!
สารจากนักเขียน (แอสทริดธาตุมนต์)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ศัสตราเวทไร้เสียงกับคู่หูผู้กุมปริศนาแห่งหอคอย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%