จังหวะที่หัวใจเต้นผิดจังหวะ

"ถ้าคิดจะพังโปรเจกต์ของฉันด้วยวิธีเด็กๆ แบบนี้ เกรงว่าคุณคงต้องกลับไปเรียนวิชาตรรกศาสตร์เบื้องต้นมาใหม่นะคะ, ธันวา" สุ้มเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมราคมมีดโกนของพริมดังขึ้น ท่าaningความตึงเครียดที่ลอยอวลอยู่ในห้องแล็บโครงงานวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ยามวิกาล บานประตูที่เพิ่งถูกผลักเปิดออกเผยให้เห็นร่างสูงโปร่งของธันวา ประธานชมรมหุ่นยนต์ผู้มีรอยยิ้มเยียบเย็นประดับอยู่บนมุมปาก ทว่าในวินาทีที่สถานการณ์กำลังจะปะทุเป็นสงครามน้ำลาย ระบบระบายอากาศเก่าแก่ของอาคารกลับส่งเสียงครางฮือสนั่น ก่อนที่ไฟส่องสว่างทั่วทั้งชั้นจะดับวูบลงพร้อมกันอย่างไร้สัญญาณเตือน *พรึบ!* ความมืดมิดกลืนกินทุกสิ่งในเสี้ยววินาที มีเพียงแสงไฟสำรองสีส้มสลัวจากแผงวงจรเซิร์ฟเวอร์ที่กะพริบไหวราวกับลมหายใจรวยริน คินน์ขมวดคิ้วมุ่น สัญชาตญาณนักวิเคราะห์สั่งให้เขาก้าวถอยหลังครึ่งก้าวเพื่อประเมินสถานะระบบ ทว่าแรงกระชากกะทันหันจากแรงลมภายนอกที่ดันหน้าต่างบานเกล็ดให้เปิดผาง ทำให้ประตูห้องแล็บกระแทกปิดลงอย่างแรงด้วยความเร็วสูง "ระวังค่ะ!" พริมอุทานเบาๆ พร้อมกับที่ร่างของเธอเซถลาเพราะความตกใจ คินน์ที่ยืนอยู่ใกล้ที่สุดยื่นมือคว้าข้อแขนเรียวตามสัญชาตญาณ แรงเหวี่ยงพาให้ทั้งคู่เสียหลักล้มลงไปบนพื้นพรมหนานุ่มของมุมจัดเก็บอุปกรณ์ ทับซ้อนกันท่ามกลางความเงียบงันที่มีเพียงเสียงลมหายใจหอบกระชั้นของคนทั้งคู่เป็นฉากหลัง กลิ่นหอมจางๆ ของแชมพูวานิลลาผสมกลิ่นกระดาษโน้ตเล่มใหม่ลอยแตะจมูกคินน์ ชั่วขณะนั้น อัลกอริทึมในสมองที่เคยประเมินผลทุกอย่างเป็นตัวเลขและตรรกะ กลับสะดุดกริบอย่างไร้สาเหตุ อัตราการเต้นของชีพจรในหน้าจออินเทอร์เฟซจำลองภายในหัวของเขาพุ่งทะยานเกินขีดจำกัดสีแดง—ไม่ใช่เพราะความผิดพลาดทางเทคนิค แต่เป็นเพราะปลายนิ้วของพริมที่บังเอิญแตะลงบนปกเสื้อแจ็คเก็ตบริเวณหน้าอกซ้ายของเขาพอดี ความอุ่นร้อนจากฝ่ามือของเธอส่งผ่านเนื้อผ้าเข้ามา ราวกับกำลังรีบูตระบบหัวใจที่ด้านชาให้กลับมาทำงานด้วยคลื่นความถี่แปลกประหลาด "คุณ... ปล่อยฉันก่อนค่ะ คินน์" เสียงกระซิบแผ่วเบาหลุดจากริมฝีปากที่อยู่ห่างกันเพียงไม่กี่เซนติเมตร ดวงตากลมโตในความมืดสลัวฉายแววระคนตื่นตระหนกและประหม่า พริมพยายามขยับตัวถอยหนี แต่พื้นที่แคบระหว่างชั้นวางอุปกรณ์กับขาโต๊ะทำงานกลับจำกัดการเคลื่อนไหวของเธอจนแทบไม่มีทางไป คินน์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขาไม่ได้ขยับตัวตามคำสั่ง เปลือกตาที่กะพริบช้าๆ สะท้อนภาพใบหน้าของหญิงสาวที่อยู่ใกล้เสียจนเขาสามารถนับเส้นขนตาเรียวยาวเหล่านั้นได้ ความเงียบในห้องแล็บขยายใหญ่ขึ้นจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัวโครมครามแข่งกับเสียงฝนที่เริ่มโปรยปรายกระทบกระจกด้านนอก "ระบบสำรองไฟกำลังคำนวณเวลา..." คินน์เอ่ยเสียงแหบพร่าโดยไม่รู้ตัว โฟกัสสายตาของเขาหลุดจากการคำนวณโค้ดดิ้งไปอยู่ที่รอยย่นบนเสื้อเชือกของเธอแทน "แต่ดูเหมือน... โมดูลการประมวลผลของผมจะล่มไปชั่วคราวแล้วล่ะครับ... อ้่อง, ค่ะ" เขาแก้คำลงท้ายเกือบไม่ทันเมื่อนึกถึงกฎเหล็กในใจ พริมหลบสายตาคมกริบที่มักจะมองทะลุปรุโปร่งทุกเรื่อง แต่ครั้งนี้สายตานั้นกลับเต็มไปด้วยความอ่อนโยนบางเบاที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน ความใกล้ชิดอย่างไร้ระยะห่างนี้ทำให้ความรู้สึกหวาดกลัวการถูกตัดสินที่ฝังรากลึกในใจเธอค่อยๆ ละลายหายไป เหลือเพียงความอบอุ่นแปลกประหลาดที่แผ่ซ่านจากปลายนิ้วลามเลียไปถึงพวงแก้ม ข้างนอกประตู เสียงฝีเท้าของธันวากำลังเดินวนเวียนพร้อมกับเสียงเคาะโลหะเรียกหา รอยยิ้มเยียบเย็นเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความหงุดหงิดที่หาตัวพวกเขาสองคนไม่เจอ ธันวาตะโกนลอดช่องประตูเข้ามาด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน "ซ่อนตัวอยู่ข้างในสินะ คินน์ พริม! ต่อให้พวกเธอรอดคืนนี้ไปได้ แต่พรุ่งนี้โปรเจกต์ของชมรมหุ่นยนต์ก็จะถูกส่งก่อนอยู่ดี ไม่มีทางที่อัลกอริทึมกระจอกๆ ของพวกเธอจะประมวลผลทันหรอก!" เสียงฝีเท้าของธันวาค่อยๆ เดินห่างออกไปจนลับเรดาร์การได้ยิน ทว่าคินน์และพริมก็ยังคงค้างอยู่ในท่าเดิม ไม่มีใครเอ่ยปากไล่ให้แยกย้าย ความเงียบงันครั้งนี้เต็มไปด้วยแรงดึงดูดมหาศาลที่ยากจะต้านทาน พริมเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอีกครั้ง แววตาสั่นไหวด้วยความลังเลครู่หนึ่ง ก่อนที่เธอจะตัดสินใจเอื้อมมือขึ้นสัมผัสกรอบหน้าของชายหนุ่มแผ่วเบา นิ้วเรียวเกลี่ยเส้นผมที่ปรกลงมาบังหน้าผากของเขาออกอย่างเบามือ "ถ้าโปรเจกต์นี้จะล่ม... ก็เพราะคุณมัวแต่มาสนใจเรื่องอื่นรึเปล่าคะ, หัวหน้าโปรเจกต์สุดอัจฉริยะ" คินน์ยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มจริงใจครั้งแรกในรอบหลายสัปดาห์ที่พริมได้เห็น มือหนาขยับขึ้นโอบเอวบางของเธอไว้หลวมๆ เพื่อประคองไม่ให้เธอพลิกตกลงไปจากซอกมุมแคบนี้ "งั้นเรามาเดิมพันกันไหมครับ... ถ้าอัลกอริทึมของผมทำงานเสร็จก่อนรุ่งสาง คุณต้อง..." คำพูดของคินน์ถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อจู่ๆ หน้าจอเซิร์ฟเวอร์หลักที่ดับไปก็สว่างวาบขึ้นพร้อมกันทั่วทั้งห้อง แสงสีฟ้าเย็นตาอาบไล้ใบVของคนทั้งคู่ เผยให้เห็นหน้าจอการแจ้งเตือนระบบที่ปรากฏข้อความตัวอักษรสีแดงฉานกระพริบเตือนรัวเร็ว: *[CRITICAL ALERT: ปรากฏการณ์แทรกแซงจากภายนอก - ตรวจพบรหัสลับแปลกปลอมเข้าสู่ฐานข้อมูลหลักของชมรม!] *[WARNING: ไฟล์ต้นฉบับโปรเจกต์ทั้งหมดกำลังถูกลบโดย User นิรนาม - เหลือเวลาอีก 180 วินาทีก่อนระบบล่มสลายสมบูรณ์]* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาสัมผัสจังหวะหัวใจที่เต้นไม่เป็นส่ำไปพร้อมกับคินน์และพริมนะคะ!