ตำนานเทพเซียนที่บิดเบี้ยว

"เศษซากแห่งความเมตตาที่พวกเจ้าเพียรพยายามสวดภาวนา แท้จริงแล้วเป็นเพียงคราบโลหิตที่ถูกชะล้างด้วยน้ำลายของผู้อาวุโส!" เสียงคำรามแหบพร่าดังก้องสะท้อนไปตามผนังศิลาโบราณของคูหาลับใต้หุบเขาอสูรคลั่ง หยาดโลหิตสีดำคล้ำหยดลงจากปลายกระบี่วิปลาสในมือของหลี่มู่เฉิน มันไม่ใช่โลหิตของศัตรู แต่เป็นน้ำหนองและคราบไคลแห่งความโสโครกที่ถูกสกัดออกมาจากคัมภีร์ต้องห้าม—คัมภีร์ที่ถูกเก็บซ่อนไว้ในใจกลางสำนักที่เขากราบกรานฝากตัวมานานนับสิบปี กลิ่นอายคาวเลือดและกลิ่นอับชื้นของซากศพนับร้อยที่ถูกทิ้งร้างในหลุมศพนิรนามแผ่ซ่านปะปนกับไอเย็นยะเยือกของพลังปราณจันทร์กระจ่าง เซียนจื่อเวยยืนนิ่งสงบอยู่เบื้องหลังเขา ชายอาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์ของนางพลิ้วไหวตามกระแสลมปราณที่ปั่นป่วน แม้ใบหน้างามล้ำจะยังคงความเยชาและสง่างามดั่งเทพเซียนผู้ตัดขาดจากโลกีย์ แต่แววตาคู่คมกลับฉายประกายระยับด้วยความตื่นตระหนกยามทอดมองลงไปยังเบื้องล่าง เบื้องหน้าของคนทั้งสองคือแท่นบูชาหยกขาวที่สลักลวดลายเก้าอิมมารคา ภายในแท่นบูชานั้นหาใช่ป้ายวิญญาณบรรพจารย์ไม่ หากแต่เป็น "เตาหลอมโลหิตมนุษย์" ขนาดมหึมา ที่ซึ่งศิษย์อัจฉริยะผู้หายสาบสูญไปทีละคนในรอบร้อยปีที่ผ่านมา ถูกสูบกลืนพลังชีวิตและรากฐานวิญญาณเพื่อหล่อเลี้ยง "ผลึกอมตะ" ให้แก่เหล่าผู้อาวุโสผู้มักใหญ่ใฝ่สูง "เจ้า... ค้นพบมันได้อย่างไร" เสียงแหบแห้งราวนกแสกดังขึ้นจากมุมมืดของคูหา เงาร่างในชุดคลุมสีเทาเข้มก้าวออกมาทีละน้อย ใบหน้าเหี่ยวย่นราวกับเปลือกไม้แห้งกราด ดวงตาคู่ฝ้าฟางจ้องมองหลี่มู่เฉินด้วยความอาฆาตมาดร้าย มันคือผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักกระบี่เมฆา ผู้มีศักดิ์เป็นถึงอาจารย์ลุงผู้ประสาทวิชาให้แก่หลี่มู่เฉินในอดีต หลี่มู่เฉินไม่แม้แต่จะชายตามองผู้มีพระคุณจอมปลอมผู้นี้ รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากหนา ดวงตาคมกริบดั่งคมกระบี่ทอประกายเย้ยหยันฟ้าดิน "อาจารย์ลุง... ท่านยังจำคำสอนแรกที่มอบให้ข้าเมื่อสิบปีก่อนได้หรือไม่?" หลี่มู่เฉินเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเต็มไปด้วยพลังกดดันที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวหนักอึ้งราวกับแบกภูเขาไว้บนบ่า "ท่านบอกว่า 'วิถีกระบี่คือวิถีแห่งความเที่ยงธรรม ผู้ถือกระบี่ต้องยืนหยัดเพื่อความถูกต้อง แม้ฟ้าดินจะล่มสลาย' แต่ทว่า... สิ่งที่ข้าเห็นในวันนี้ กลับเป็นความจริงอันน่าสมเพช ที่ว่าสำนักที่ยกย่องตนเองว่าเป็นตัวแทนแห่งคุณธรรม แท้จริงแล้วเป็นเพียงฝูงสุนัขป่าที่กินเนื้อพวกเดียวกันเองเพื่อต่ออายุขัยอันเน่าเฟะของพวกมัน!" "สามหอง!" ผู้อาวุโสสูงสุดคำรามลั่นสะท้านคูหา พลังปราณขอบเขตสวรรค์ขั้นที่เจ็ดทะลทะยานออกจากร่างจนหินผารอบด้านแตกร้าวเป็นทางยาว "เจ้ามันเป็นแค่ศิษย์อกตัญญูที่ถูกขับไล่ออกจากสำนัก เหตุใดจึงยังกล้าอาจหาญเหยียบย่างเข้ามาสู่เขตหวงห้ามแห่งนี้ เจ้าคิดว่ามีนางเซียนจันทร์กระจ่างคอยคุ้มครองแล้วจะไม่มีผู้ใดจัดการเจ้าได้กระนั้นหรือ!" เซียนจื่อเวยขยับกายเล็กน้อย กระบี่เยือกแข็งในฝักเริ่มส่งเสียงสั่นพ้อง กลิ่นอายไอเย็นแผ่ขยายออกไปจนหยาดน้ำค้างบนผนังศิลาแข็งตัวกลายเป็นเกล็ดน้ำแข็งสีคราม นางมิได้เอวาจาใด ๆ ทว่าท่าทีสง่างามและเยือกเย็นนั้นกลับสร้างความกดดันให้แก่ผู้อาวุโสสูงสุดจนเม็ดเหงื่อกาฬไหลซึมลงตามร่องริ้วรอยแห่งวัย "มู่เฉิน... คนผู้นี้ปล่อยให้ข้าจัดการ" เสียงหวานใสราวน้ำค้างกลางหาวเอ่ยขึ้นแผ่วเบา ทว่าเด็ดเดี่ยว "ไม่ต้อง..." หลี่มู่เฉินยกมือขึ้นห้าม ปลายกระบี่วิปลาสชี้ตรงไปยังเป้าหมาย ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานราวกับโลหิต "ความแค้นในชาติภพนี้ และความอัปยศที่ข้าเคยได้รับบนลานประลองสำนัก... ข้า—หลี่มู่เฉิน—ขอทวงคืนด้วยมือของข้าเอง!" *เปรี้ยง!* ร่างของหลี่มู่เฉินพุ่งทะยานออกไปราวดาวตกที่แหวกผ่านความมืดมิด วิชากระบี่วิปลาสบทที่สาม "ดาราดับสูญ" ถูกปลดปล่อยออกมาในพริบตาเดียว คมกระบี่ไม่ได้มุ่งเน้นความสวยงามหรือกระบวนท่าอันซับซ้อน หากแต่เต็มไปด้วย "เจตจำนงแห่งการทำลายล้าง" ที่ไม่ยินยอมก้มหัวให้แก่กฎเกณฑ์ใดในใต้หล้า พลังปราณสีดำทมิฬควบแน่นเป็นรูปพญาอินทรีเพลิงพุ่งชนเข้าใส่ร่างของผู้อาวุโสสูงสุดอย่างดุเดือดตระการตา *ตูมมม!* คลื่นกระแทกจากการปะทะกันสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งหุบเขาอสูรคลั่ง ศิลาผาถล่มทลายลงมาปิดกั้นทางเข้าออกจนหมดสิ้น ทว่าการต่อสู้เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น ในขณะที่หลี่มู่เฉินกำลังจะเผด็จศึกด้วยกระบวนท่าสุดท้าย ผู้อาวุโสสูงสุดกลับยิ้มเยาะออกมาอย่างน่าขนลุก ดวงตาฝ้าฟางแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทอย่างไร้แววตา "หลี่มู่เฉิน... เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าความลับนี้มีเพียงข้าที่รู้?" เสียงหัวเราะเยือกเย็นดังสะท้อนมาจากความมืดมิดเบื้องลึกของเตาหลอมโลหิต พร้อมกันนั้น ไอพลังปราณสายหนึ่งที่เก่าแก่และทรงพลังยิ่งกว่านับร้อยเท่าก็ค่อย ๆ ลอยตัวขึ้นมาจากก้นบึ้งของขุมนรก... เป็นปราณของบุคคลที่ควรจะสิ้นอายุขัยไปเมื่อสามร้อยปีก่อน! รี้ดทุกท่านครับ เรามาร่วมลุ้นและก้าวผ่านบททดสอบอันดำมืดนี้ไปด้วยกันนะครับ **ขอบพระคุณท่านรี้ดทุกท่านที่ติดตามผลงานของกระบี่ไร้ลักษณ์เสมอมาครับ**