สัญญาจ้างวานฉบับชั่วคราว

"บอกฉันทีสิ... ว่าเศษซากความโกลาหลเบื้องหน้านี้ ไม่ได้ทำให้อาหารมื้อถัดไปของฉันต้องล่าช้าลง" เสียงทุ้มต่ำแต่เจือไปด้วยความระแวดระวังดังขึ้น ท่ามกลางรอยปริแตกของมิติอากาศที่ส่งเสียงกรีดร้องราวกับกระจกถูกทุบด้วยค้อนหนักหน่วง ลินยืนนิ่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ไม้โอ๊กเนื้อแกร่ง สองมือยังคงถือตะหลิวสเตนเลสสตีลที่เคลือบด้วยออร่าเวทมนตร์จางๆ ดวงตาคมกวาดมองไปเบื้องหน้าอย่างพินิจพิจารณา บรรยากาศภายในร้านอาหารชั่วคราวกลางชั้นที่สิบแปดของดันเจี้ยนบิดเบี้ยวจนน่ากลัว แรงดันมานาเข้มข้นระดับ SSS แผ่พุ่งทะลักผ่านรอยแยกสีดำสนิทราวกับหมึกที่กำลังหยดลงบนผืนผ้าใบสีขาว ตรงใจกลางรอยแยกนั้น เงาส컬ลีนสีดำทมิฬ—โครงกระดูกมหึมาที่สวมเกราะเหล็กโบราณขึ้นสนิมและปรากฏประกายไฟสีม่วงในเบ้าตา—กำลังก้าวข้ามผ่านเขตแดนแห่งความว่างเปล่าเข้ามา แรงกดดันทางจิตวิทยานั้นรุนแรงเสียจนเศษหินบนพื้นลอยเคว้งคว้าง และตู้แช่เนื้อเวทมนตร์ถึงกับสั่นกระพือ *ครืนนน...!* [เตือนภัยระดับวิกฤต: ตรวจพบ 'ผู้กลืนกินมิติ' (Void Devourer) ระดับ SSS ปรากฏตัวขึ้นนอกเหนือจากโครงสร้างดันเจี้ยนปกติ!] [คำเตือน: โครงสร้างป้องกันร้านอาหารจะทนทานการโจมตีได้อีกเพียง 45 วินาที!] หน้าต่างระบบโปร่งแสงสีแดงฉานเด้งเตือนรัวเร็ว เสียงสัญญาณแจ้งเตือนดัง *ปี๊บๆ* แหลมสูงเสียดประสาท แต่ลินกลับถอนหายใจออกมาเบาๆ เขาไม่ได้ตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก สมองของอดีตฮันเตอร์แรงก์ F กำลังประมวลผลข้อมูลอย่างรวดเร็ว—*ผู้กลืนกินมิติ* ตัวนี้ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างขึ้นโดยระบบดันเจี้ยน มันคือความผิดปกติของช่องว่างระหว่างมิติที่ถูกดึงดูดเข้ามาด้วยกลิ่นหอมของข้าวผัดไข่ระดับตำนานที่เขาเพิ่งปรุงเสร็จเมื่อครู่ และในเสี้ยววินาทีที่เงาส컬ลีนยกดาบยักษ์ขึ้นเตรียมฟาดฟันทำลายทุกสิ่งให้ราบคาบ สายตาของลินก็เหลือบไปมองร่างเพรียวบางที่ยืนพิงกรอบประตูครัว เซราฟิน... นักเวทสาวผู้ทรงพลังในชุดคลุมคลุมสีครามเข้ม เธอกำลังใช้หลังมือเช็ดคราบน้ำมันเล็กๆ ที่มุมปาก เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนแสงสีม่วงจากรอยแยกมิติ ดวงตาสีฟ้าครามคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยอย่างหงุดหงิดที่มื้ออาหารอันแสนโอชะของเธอถูกขัดจังหวะ "เจ้านั่น..." เซราฟินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดกลัวแม้แต่น้อย มีเพียงความรำคาญใจที่ฉายชัดผ่านแววตา "กำลังทำให้บรรยากาศการชิมอาหารของฉันเสียรสชาติอย่างยิ่ง" "ถ้าคุณช่วยจัดการเจ้านั่นให้พ้นทางโดยที่ห้องครัวของผมไม่เสียหายแม้แต่รอยขีดข่วนล่ะก็..." ลินแย้มยิ้มบางๆ เคาะตะหลิวกับกระทะเหล็กเบาๆ เป็นจังหวะ "ผมยินดีต่ออายุสัญญา 'กินฟรีสามมื้อต่อวัน' ให้คุณไปอีกหนึ่งสัปดาห์เต็มๆ ว่าไงครับ อาจารย์เซราฟิน?" เซราฟินแค่นเสียงหึในลำคอ รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปาก เรียวปากอิ่มเอิบเม้มเข้าหากันเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยตอบ "ข้อเสนอน่าสนใจ... แต่ตราบใดที่ข้าวผัดไข่จานนั้นยังส่งกลิ่นหอมยั่วยวนใจอยู่ตรงนี้ ต่อให้เป็นภูตผีจากขุมนรก ฉันก็จะส่งมันกลับลงหลุมไปให้หมด" สิ้นคำพูด ร่างของนักเวทสาวก็หายวับไปจากจุดเดิมราวกับภาพลวงตา! *เปรี้ยงงงง!* คลื่นพลังเวทธาตุดาราศาสตร์ระเบิดออกกลางอากาศ เกิดเป็นวงแหวนเวทมนตร์สีครามซ้อนทับกันถึงเจ็ดชั้น ประกายแสงเจิดจ้าสาดส่องจนผนังหินของดันเจี้ยนสั่นสะเทือน เซราฟินปรากฏตัวขึ้นกลางห้วงอากาศเหนืองەส컬ลีน ฝ่ามือเรียวบางสะบัดออกเบาๆ ม่านพลังเวทอัดแน่นด้วยแรงโน้มถ่วงมหาศาลกดทับร่างมหึมาของ 'ผู้กลืนกินมิติ' จนทรุดฮวบลงกับพื้นหิน *โฮกกกกกก—!* เสียงคำรามโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังสะเทือนเลื่อนลั่น เงาส컬ลีนพยายามตวัดดาบยักษ์สวนกลับ แต่เซราฟินเร็วกว่า พัดโลหะโบราณในมือขวาถูกกางออก เปลวเพลิงสีฟ้าครามลุกโชนท่วมร่างของปีศาจมิติในชั่วพริบตา ความร้อนสูงระดับหลอมละลายแร่ธาตุทำให้โครงกระดูกทมิฬเริ่มแตกร้าว ส่งเสียงดัง *กรอบแกรบ* น่าขนลุก ลินยืนมองการต่อสู้ระดับภัยพิบัติผ่านกระจกหน้าร้านอย่างใจเย็น เขายกจานข้าวผัดไข่ขึ้นมาเช็กความเรียบร้อย เม็ดข้าวเรียงตัวสวยเคลือบไข่สีทองอร่ามส่งควันฉุยพร้อมกลิ่นหอมของเนยและกระเทียมเจียวเตะจมูก การควบคุมมานาของเซราฟินนั้นไร้ที่ติ แรงกระแทกจากการปะทะถูกจำกัดไว้ในรัศมีวงแคบ ไม่แม้แต่จะทำให้เศษฝุ่นตกลงมาโดนโต๊ะอาหารที่เธอเพิ่งนั่งกินไปเมื่อครู่ "สมเป็นอาจารย์เวทมนตร์ระดับตำนานที่ปลอมตัวมา..." ลินพึมพำกับตัวเองเบาๆ "ควบคุมพลังได้ละเอียดอ่อนเสียจนน่าทึ่ง... แต่ดูเหมือนว่าเจ้านั่นจะยังมีไพ่ตายซ่อนอยู่นะครับ" ราวกับคำทำนาย ทันทีที่เปลวเพลิงสีฟ้าแผดเผา รอยแยกมิติด้านหลังเงาส컬ลีนกลับขยายตัวกว้างขึ้น แรงดูดมหาศาลดึงเอาเศษซากพลังงานความมืดเข้ามารวมกันจนเกิดเป็นใจกลางหลุมดำขนาดเล็ก มันเตรียมจะระเบิดตัวเองเพื่อทำลายล้างทุกสิ่งที่อยู่ในรัศมีหนึ่งกิโลเมตร รวมถึงร้านอาหารของลินด้วย! [คำเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบปฏิกิริยา 'การระเบิดอัตวินิบาตกรรมมิติ' ความเสียหายคาดว่าจะลบชั้นดันเจี้ยนนี้หายไปครึ่งหนึ่ง!] เซราฟินขมวดคิ้วมุ่นเป็นครั้งแรก สีหน้าของเธอเคร่งเครียดขึ้นเล็กน้อย ระยะเวลาในการร่ายเวทป้องกันขั้นสูงไม่ทันการเสียแล้ว หากปล่อยให้ระเบิดตรงนี้ แม้แต่เธอเองก็คงได้รับบาดเจ็บสาหัสไม่น้อย แต่ในจังหวะความเป็นความตายนั้นเอง ลินก็ขยับตัว ชายหนุ่มไม่ได้วิ่งหนี เขาก้าวออกจากเคาน์เตอร์ด้วยฝีเท้าที่มั่นคง มือขวาถือขวดเครื่องเทศลับที่บรรจุเกลือหิมาลายันผสมสมุนไพรดันเจี้ยน ปลายนิ้วสะบัดออกอย่างรวดเร็ว โปรยผงเครื่องเทศสีชมพูจางๆ พุ่งแหวกอากาศเข้าไปในใจกลางหลุมดำที่กำลังจะระเบิดราวกับกระสุนปืนเวทมนตร์ *ปุ้ง!* ทันทีที่ผงเครื่องเทศสัมผัสกับแก่นพลังงานความมืด ปฏิกิริยาเคมีเวทมนตร์ก็เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน กลิ่นหอมของเครื่องเทศคั่วเตะเข้ากับความเย็นยะเยือกของมิติ เกิดเป็นการหักเหของคลื่นความถี่ที่ทำลายเสถียรภาพของหลุมดำจากภายในสู่ภายนอก การระเบิดที่ควรจะทำลายล้างทุกสิ่ง กลับถูกบีบอัดและสลายกลายเป็นเพียงกลุ่มควันสีขาวบางเบาราวกับไอหมอกยามเช้า เงาส컬ลีนที่ไร้ซึ่งพลังงานหนุนหลังทรุดฮวบลง ก่อนจะสลายกลายเป็นละอองแสงสีทองและไอเทมระดับแรร์จำนวนหนึ่งที่ร่วงลงสู่พื้น ความเงียบสงบกลับคืนสู่ชั้นที่สิบแปดอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมหายใจแผ่วเบาของเซราฟินที่ยืนอยู่กลางซากปรักหักพัง นักเวทสาวค่อยๆ ลดพัดในมือลง ดวงตาสีฟ้าครามมองเศษผงเครื่องเทศที่โปรยปรายลงมาบนพื้นอย่างประหลาดใจ เธอกวาดสายงามกลับมามองเจ้าของร้านหนุ่มที่ยืนถือจานข้าวผัดไข่อยู่ที่เดิมด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งทึ่ง ฉุนเฉียว และสนใจในเวลาเดียวกัน "เมื่อครู่นั่น... เจ้าใช้วิธีอะไรทำลายแก่นพลังงานมิติ?" เซราฟินเอ่ยถาม น้ำเสียงเจือความระแวงเล็กน้อย "ความลับทางการค้าครับ" ลินยิ้มละไม ยื่นจานข้าวผัดไข่จานใหม่ที่ร้อนควันฉุยไปตรงหน้าเธอ "แต่ถ้าคุณสนใจอยากเรียนรู้ขั้นตอนการผสมผละเครื่องเทศนี้ล่ะก็... สัญญาจ้างวานฉบับชั่วคราวที่เราเพิ่งตกลงกันเมื่อครู่ อาจจะต้องมีการขยายขอบเขตความรับผิดชอบเพิ่มขึ้นอีกสักหน่อยนะครับ" เซราฟินจ้องมองจานข้าวผัดไข่สลับกับใบหน้าเปื้อนยิ้มอย่างมั่นอกมั่นใจของพ่อค้าหนุ่ม เธอถอนหายใจยาวเหยียด ยอมรับความพ่ายแพ้ต่อกลิ่นหอมเย้ายวนนั้นโดยปริยาย ก่อนจะยื่นมือเรียวบางมารับจานอาหารไปถือไว้ "ก็ได้... นายชนะ ลิน" เซราฟินกล่าวเสียงเรียบ แต่ริมฝีปากกลับยกย่องขึ้นเล็กน้อย "ถือว่าค่าคุ้มครองร้านของนายวันนี้ แลกกับสิทธิ์การกินฟรีสามมื้อ... ไปจนกว่าฉันจะพอใจก็แล้วกัน" [ติ๊ง! ภารกิจ 'สัญญาจ้างวานฉบับชั่วคราว' สำเร็จลุล่วง!] [ผู้เล่น 'ลิน' ได้รับผู้คุ้มครองระดับ SSS: 'เซราฟิน' (สถานะ: ผูกพันธสัญญาชั่วคราว)] [ระบบปลดล็อกฟังก์ชันใหม่: 'ครัวร่วมพันธมิตร' และดันเจี้ยนลับชั้นที่ 19!] เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นย้ำความสำเร็จ แต่ก่อนที่ลินจะได้ตรวจสอบรายละเอียดเพิ่มเติม ร่างของเซราฟินก็ชะงักกึก สีหน้าของนักเวทสาวเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขึ้นมาทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานแปลกปลอมที่แผ่พุ่งออกมาจากรอยแยกมิติอีกแห่งหนึ่งที่เพิ่งเปิดออกอย่างเงียบเชียบหลังเคาน์เตอร์ของร้าน และสิ่งก้าวเท้าก้าวออกมาจากความมืดนั้น... ไม่ใช่มอนสเตอร์ แต่เป็นเงาร่างของมนุษย์สวมชุดคลุมฮู้ดสีดำสนิท พร้อมกับเสียงหัวเราะแหบพร่าที่ดังสะท้อนก้องในหัวของพวกเขาทั้งสองคน "เจอตัวแล้ว... ผู้สืบทอดแห่งสูตรอาหารต้องห้าม..." -(โปรดติดตามตอนต่อไป)- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่แวะเวียนมาอุดหนุนและร่วมเดินทางไปกับผมเสมอนะครับ