รีวิวแรกจากระบบ: คะแนนระดับ A+

"ถอยไป เซราฟิน! อย่าขยับแม้แต่ก้าวเดียว!" ลินตะโกนก้อง เสียงของเขาแหบพร่าแต่หนักแน่นในขณะที่มือข้างหนึ่งถือจานกระเบื้องที่ยังมีควันฉุยลอยกรุ่น กลิ่นหอมของไข่ที่เคลือบเมล็ดข้าวเรียงเม็ดสวยงาม ผสมผสานกับกลิ่นกระทะไหม้จางๆ อันเป็นเอกลักษณ์ ปะทะเข้ากับโสตประสาทของ 'ราชันอสูรเงาพันปี' ที่หยุดชะงักลงห่างจากพวกเขาไม่ถึงสิบก้าว กรงเล็บมหึมาที่แหลมคมดุจใบมีดโกนขูดลงบนพื้นหินจนเกิดประกายไฟ บรรยากาศรอบข้างบิดเบี้ยวด้วยแรงกดดันมหาศาลจากออร่าสีม่วงคล้ำที่แผ่ออกมาจากร่างบอสลับ ร่างกายของมันสูงตระหง่านจนหัวเกือบแตะเพดานถ้ำ เกล็ดสีดำเงาดูดกลืนแสงไฟจนมืดมิด แต่นัยน์ตาสีแดงฉานคู่นั้นกลับจดจ้องเพียง 'จานอาหาร' ในมือลินราวกับเป็นสมบัติล้ำค่าที่สุดในโลก "ลิน... เจ้าคิดจะทำอะไร?" เซราฟินขยับมายืนเคียงข้าง มือของเธอคว้าด้ามไม้เท้าเตรียมร่ายเวทมนตร์ป้องกันขั้นสูงสุด ใบหน้าเรียวสวยเคร่งเครียดเหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผม เธอเป็นถึงจอมเวทระดับสูง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับระดับบอสลับที่ไม่อยู่ในสารบบฮันเตอร์ทั่วไป เธอก็รู้ดีว่าโอกาสรอดนั้นริบหรี่เพียงใด "ผมจะทำหน้าที่ของพ่อค้า" ลินตอบพลางก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างช้าๆ จังหวะการหายใจของเขาคงที่ แม้ในใจจะสั่นระรัวจนแทบจะทะลุออกมาจากอก "บอสตัวนี้ไม่ได้ต้องการเลือดของเรา แต่มันโหยหา 'รสสัมผัส' ที่ดันเจี้ยนเน่าๆ นี่ไม่มีให้" เขาสูดหายใจลึก ก่อนจะวางจานข้าวผัดไข่ลงบนพื้นหินที่แตกร้าวอย่างนุ่มนวลที่สุดเท่าที่จะทำได้ ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของกลุ่มนอกรีตที่หมอบคลานอยู่รอบๆ และความสับสนงุนงงของเซราฟิน ราชันอสูรเงาพันปีโน้มร่างลงต่ำ กลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วโถงถ้ำ มันดมฟุดฟิด เสียงขู่คำรามในลำคอแปรเปลี่ยนเป็นเสียงสั่นต่ำอย่างพึงพอใจ ก่อนที่มันจะก้มลงละเลียดลิ้มรสข้าวผัดไข่จานนั้นอย่างใจเย็น... ราวกับเป็นสัตว์ร้ายที่ถูกลำนำเพลงขับกล่อมจนเชื่อง [ติ๊ง!] [ประกาศจากระบบ: เป้าหมาย 'ราชันอสูรเงาพันปี' พึงพอใจในคุณภาพอาหารระดับตำนาน] [วิเคราะห์องค์ประกอบ: ความร้อนที่เหมาะสม 98%, การเคลือบไข่ 100%, จิตวิญญาณของผู้ปรุง 150%] [ประเมินผลงาน: คะแนนระดับ A+] หน้าต่างสีฟ้าโปร่งใสปรากฏขึ้นตรงหน้าลิน ตัวเลขคะแนนที่กระโดดขึ้นไปแตะระดับสูงสุดทำเอาหัวใจเขากระตุกวูบ [รางวัลพิเศษ: ได้รับสกิลติดตัว (Passive Skill) – 'พลิกกระทะทะลุมิติ' (ระดับ: หายาก)] [คำอธิบายสกิล: ทุกครั้งที่ปรุงอาหารในดันเจี้ยน ความเร็วในการควงกระทะจะเพิ่มขึ้น 200% และสามารถดึง 'แก่นพลังงาน' จากวัตถุดิบมอนสเตอร์มาเปลี่ยนเป็นรสชาติแฝงที่ไม่มีวันลืมเลือนได้] ลินยืนนิ่งดุจรูปปั้น เขาไม่ได้สนใจเสียงการแจ้งเตือนจากระบบมากเท่ากับท่าทีของราชันอสูรตรงหน้า เมื่อบอสกินจนหมดจาน มันก็เงยหน้าขึ้น จ้องมองลินด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป... ไม่ใช่ความกระหายเลือด แต่เป็นความเคารพอย่างสูงส่ง "ขยับตัวไปทางนั้นซะ" ลินกระซิบกับเซราฟินขณะที่เขาย่อตัวลงเก็บจาน "มันอิ่มแล้ว และถ้าสัญชาตญาณของผมไม่ผิดเพี้ยนไป มันกำลังจะเปิดทางให้เราผ่านไปสู่ห้องถัดไป" "เจ้า... เจ้าทำได้อย่างไรกัน" เซราฟินถามพลางเก็บไม้เท้าลง ความสงสัยในตัวชายหนุ่มคนนี้พุ่งทะยานจนเกินขีดจำกัด "เจ้าเป็นแค่ฮันเตอร์แรงก์ F แต่กลับทำให้มอนสเตอร์ระดับบอสหมอบราบคาบแก้วได้ด้วยข้าวผัดจานเดียวเนี่ยนะ?" ลินเพียงแต่ยิ้มบางๆ เป็นรอยยิ้มของพ่อค้าที่รู้ดีว่า 'ของดี' ไม่จำเป็นต้องตะโกนบอกใคร "บางครั้ง การสู้ด้วยคมดาบก็ไม่ใช่คำตอบเสมอไปครับอาจารย์ บางครั้ง... การทำให้กระเพาะเต็มอิ่ม ก็เป็นกลยุทธ์ที่ลึกซึ้งกว่าการทำลายล้างเป็นไหนๆ" ทันใดนั้น ราชันอสูรเงาพันปีก็สะบัดหางครั้งหนึ่ง กำแพงหินด้านหลังมันแตกละเอียด เผยให้เห็นเส้นทางลับที่เต็มไปด้วยแสงสว่างเรืองรอง ซึ่งเป็นเส้นทางตรงสู่ใจกลางดันเจี้ยนชั้นลึก ทว่า ในจังหวะที่ลินกำลังจะก้าวเดินผ่านร่างมหึมานั้นไป เขาก็รู้สึกถึงแรงดึงมหาศาลจากเงาของตัวเองที่พื้น เงามืดของบอสลับไม่ได้จางหายไป แต่มันกลับขยายตัวขึ้นและรวบรัดเท้าของลินเอาไว้! [ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน!] [ตรวจพบ: พันธสัญญาเลือดจากราชันอสูร] [เงื่อนไขภารกิจระดับ SSS: 'ผู้ถือครองตะหลิวแห่งพันธสัญญา' – ราชันอสูรเงาพันปีต้องการให้คุณเป็น 'พ่อครัวประจำตัว' ของมันไปตลอดกาล] [คำเตือน: หากปฏิเสธ พลังงานชีวิตของคุณจะถูกดูดกลืนจนหมดสิ้นภายใน 60 วินาที!] ลินเบิกตากว้าง เมื่อมองไปที่เงาของตนเองที่ค่อยๆ เปลี่ยนรูปร่างเป็นกรงเล็บสีดำสนิทขยับขึ้นมาล้อมรอบคอของเขา เซราฟินที่กำลังจะก้าวตามมาถึงกับหยุดชะงัก เธอเบิกตากว้างเมื่อเห็นตราประทับสีแดงฉานประทับลงบนหลังมือของลินด้วยความเร็วเหนือแสง... ตราประทับที่แสดงถึง 'นายเหนือหัว' แห่งดันเจี้ยนทั้งปวง! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในทุกจานอาหารนะครับ