จบสัปดาห์แรกด้วยยอดขายถล่มทลาย

"เหรียญทองเหรียญสุดท้ายถูกหยอดลงในกล่องไม้สนสำริด... เป็นอันปิดยอดของสัปดาห์แรกอย่างเป็นทางการครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่เจือไปด้วยความเหนื่อยล้าอย่างมีความสุขดังขึ้น ภายในร้านอาหารขนาดกะทัดรัดที่ตั้งอยู่ลึกลงไปในดันเจี้ยนชั้นที่สาม ลินใช้หลังมือปาดเหงื่อที่ผุดพรายบนหน้าผาก ลมหายใจของเขายังคงหอบถี่เล็กน้อยจากการยืนหน้าเตาไฟติดต่อกันร่วมสิบสองชั่วโมงเต็ม กลิ่นหอมกรุ่นของเนยแท้และข้าวสวยเม็ดร่วนที่เคลือบด้วยไข่ไก่สีทองยังคงลอยอวนอยู่ในบรรยากาศรอบตัว ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตามากกว่ากลิ่นอาหาร คือกองเหรียญเงินและเหรียญทองจำนวนมหาศาลที่ถูกเทกองอยู่บนโต๊ะไม้กลางร้าน เซราฟินที่กำลังนั่งไขว่ห้างจิบชาสมุนไพรราคาแพงอยู่ที่มุมห้อง ปรายตามองตัวเลขในสมุดบัญชีด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา ริมฝีปากบางเฉียบยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างนึกขันในความสำเร็จที่เกินความคาดหมาย "เจ้ามนุษย์... เจ้าทำให้สมาคมการค้าของเมืองหลวงต้องสะเทือนเลื่อนลั่นโดยไม่รู้ตัวเลยนะรู้ไหม" อาจารย์สาวลึกลับเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลแต่แฝงไปด้วยความทึ่ง "ใครจะไปคิดว่าดันเจี้ยนระดับกลางที่เต็มไปด้วย ‘ออร์คคลั่งโลหิต’ จะกลายเป็นจุดพักผ่อนหย่อนใจของเหล่าฮันเตอร์ระดับสูง เพียงเพราะมีพ่อค้าคนหนึ่งตั้งเตาขายข้าวผัดไข่ราคาชามละหนึ่งเหรียญทองแดง" "ไม่ใช่แค่ข้าวผัดไข่ธรรมดานะครับอาจารย์เซราฟิน" ลินหันมาส่งยิ้มบางๆ ให้ พร้อมกับจัดแจงหยิบสมุดบันทึกเล่มหนาขึ้นมาเปิดตรวจสอบ "มันคือ ‘ข้าวผัดไข่จักรพรรดิ์สะท้านโลกันตร์’ ที่ปรุงด้วยข้าวสายพันธุ์พิเศษจากชั้นสอง ผสมผสานกับพลังงานมานาบริสุทธิ์ที่สกัดจากไข่ของมอนสเตอร์ระดับบอส... ต้นทุนสูงถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ผลลัพธ์ที่ได้คือฮันเตอร์ทุกคนยอมจ่ายไม่อั้น เพื่อแลกกับการฟื้นฟูมานาที่รวดเร็วกว่าโพชั่นระดับสูงถึงสามเท่า" ลินกล่าวอธิบายด้วยโครงสร้างการคำนวณที่แน่นหนาและมีเหตุผลรองรับชัดเจน โลกใบนี้ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยปาฏิหาริย์เพียงอย่างเดียว แต่มันขับเคลื่อนด้วย ‘เศรษฐศาสตร์แห่งดันเจี้ยน’ การที่เขาเลือกเจาะกลุ่มเป้าหมายเป็นฮันเตอร์ระดับกลางถึงสูงที่กำลังหมดเรี่ยวแรงจากการต่อสู้ ถือเป็นการแก้ปัญหาด้วยไหวพริบและความเข้าใจในระบบนิเวศของดันเจี้ยนอย่างลึกซึ้ง ในขณะที่ทั้งสองกำลังสรุปบัญชีรายรับประจำสัปดาห์ หน้าต่างสีฟ้าใสของระบบก็เด้งขึ้นตรงหน้าลินพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคย [ติ๊ง! ยอดสะสมประจำสัปดาห์แรกทะลุเป้าหมาย 300%!] [ปลดล็อกสถานะพิเศษ: 'พ่อค้าแห่งตำนานดันเจี้ยน' (Legendary Dungeon Merchant)] [ระดับเลเวลของท่าน 'ลิน' พุ่งทะยานจาก แรงก์ F สู่ แรงก์ D เป็นที่เรียบร้อย!] [ตรวจพบการหลอมรวมพลังงานมานา... ทักษะ 'กระทะเหล็กสะท้านฟ้า' เลื่อนขั้นสู่ระดับ 4] แสงสีทองอ่อนๆ พรั่งพรูออกมาจากอากาศธาตุและโอบล้อมร่างของลินเอาไว้ ความรู้สึกอบอุ่นไหลทะลักเข้าสู่เส้นเลือดฝอยทุกตารางนิ้ว กล้ามเนื้อที่เคยตึงเกร็งจากการยืนผัดข้าวเป็นเวลานานนับสัปดาห์พลันผ่อนคลายลง พลังชีวิตและพลังจิตวิญญาณถูกเติมเต็มจนเอ่อล้น นี่คือรางวัลจากการพัฒนาตนเองผ่านระบบที่ถูกออกแบบมาอย่างสมบูรณ์แบบ "แรงก์ D... ใช้เวลาแค่เจ็ดวันจากฮันเตอร์ปลายแถว ไต่เต้าขึ้นมาจนถึงระดับนี้ได้โดยไม่ต้องลงมือสังหารมอนสเตอร์ด้วยซ้ำ เจ้าเป็นตัวประหลาดประเภทไหนกันแน่ ลิน" เซราฟินวางถ้วยแบล็กทีลงบนโต๊ะ ดวงตาคู่สวยจ้องมองชายหนุ่มราวกับต้องการจะทะลวงเข้าไปในความลับที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังรอยยิ้มสุภาพนั้น "ผมก็แค่พ่อค้าธรรมดาคนหนึ่งที่ให้ความสำคัญกับวัตถุดิบและความพึงพอใจของลูกค้าครับ" ลินตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลตามแบบฉบับสุภาพบุรุษ แม้ในใจจะกำลังประเมินสถานการณ์อย่างรอบคอบ เขารู้ดีว่าการเลื่อนสู่แรงก์ D หมายถึงอะไร มันไม่ใช่แค่การได้รับการยอมรับจากสมาคมฮันเตอร์ แต่หมายถึง ‘เขตอาณา’ ของดันเจี้ยนชั้นที่สี่กำลังจะเปิดต้อนรับเขา และที่สำคัญกว่านั้น... กลิ่นอายของแขกผู้ไม่ได้รับเชิญบางอย่างกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ร้านของเขาเรื่อยๆ ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังผ่อนคลาย เสียงฝีเท้าหนักหน่วงราวกับภูผากำลังเคลื่อนไหวก็ดังสะเทือนเลื่อนลั่นมาจากอุโมงค์มืดเบื้องล่าง มันไม่ใช่เสียงของออร์คหรือมอนสเตอร์ทั่วไปที่เคยลิ้มรสข้าวผัดไข่ของเขา แต่เป็นแรงกดดันระดับมหาศาลที่ทำให้ถ้วยชาบนโต๊ะถึงกับสั่นระริก เซราฟินหุบยิ้มทันที แววตาของเธอกลายเป็นจริงจังในเสี้ยววินาที "ระวังตัวด้วย ลิน... มีบางอย่างที่ทรงพลังยิ่งกว่าบอสชั้นสามกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ และดูเหมือนว่ามันไม่ได้มาเพื่อขอสั่งอาหาร" ลินไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนก เขายังคงรักษารอยยิ้มสุภาพไว้บนใบหน้าอย่างใจเย็น มือขวาเอื้อมไปหยิบตะหลิวเหล็กกล้าขึ้นมาถือไว้ด้วยความคุ้นเคย พร้อมกับเหลือบมองหน้าต่างระบบที่จู่ๆ ก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานอย่างไร้สัญญาณเตือนล่วงหน้า [คำเตือนระดับวิกฤต: ตรวจพบการรุกรานจาก 'ผู้กล้าแห่งแดนเหนือ' ที่ถูกควบคุมจิตใจ] [เป้าหมายของมันคือการทำลายร้านอาหารและกวาดล้างสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในชั้นนี้] [ภารกิจพิเศษฉุกเฉิน: เสิร์ฟ 'ข้าวผัดไข่สูตรพิเศษ' ให้ผู้กล้าคลั่ง ก่อนที่การต่อสู้แบบนองเลือดจะเริ่มต้นขึ้น!] ประตูกระจกหน้าร้านถูกกระชากให้เปิดออกด้วยแรงมหาศาล ลมพายุแห่งความตายพัดโหมกระหน่ำเข้ามาจนข้าวของกระจัดกระจาย ท่ามกลางฝุ่นควันและแสงสีม่วงอันน่าสะพรึงกลัว ร่างของชายหนุ่มในชุดเกราะสีเงินยวดยองผู้ถือดาบยักษ์ชุ่มเลือดก้าวเข้ามาหยุดอยู่กลางร้าน นัยน์ตาสสีแดงฉานจ้องมองตรงมาที่ลินด้วยจิตสังหารอันเข้มข้น "เจ้าคือ... พ่อค้าที่บังอาจแย่งชิงพลังงานมานาทั้งหมดของดันเจี้ยนนี้สินะ..." ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนพ่อค้าคนนี้มาจนถึงบทนี้นะครับ