เสิร์ฟข้าวผัดไข่ให้มอนสเตอร์เลเวลตัน•ตอนที่ 5

วัตถุดิบหายากจากซากสไลม์

ผลงานโดย พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน
เสียงโลหะกระทบกับเนื้อหินหนืดข้นดัง *แคว็ก!* สะท้อนก้องไปทั่วผนังหินบะซอลต์สีดำสนิทของดันเจี้ยนชั้นที่สอง "อาจารย์เซราฟินครับ เล็งให้ต่ำกว่าแกนกลางสิบเซนติเมตรหน่อยครับ ถ้าเฉือนโดนถุงน้ำย่อย เมนู 'สไลม์ทอดกรอบซอสเปรี้ยวหวาน' ของเราวันนี้คงได้กลายเป็นรสกรดกำมะถันแทนที่จะเป็นรสชาติกลมกล่อมนะครับ" ลินส่งเสียงเตือนพลางใช้ด้ามกระทะเหล็กกล้าไร้สนิมเคาะลงบนกะโหลกของสไลม์ยักษ์ระดับ D ที่กำลังดิ้นพล่านด้วยความทรมาน แรงสั่นสะเทือนจากฝ่ามือของเขาถูกคำนวณมาอย่างแม่นยำด้วย [ระบบวิเคราะห์วัตถุดิบ] ที่ลอยเด่นเป็นหน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าครามอยู่เบื้องหน้า เบื้องหลังของเขาคือเซราฟิน นักเวทสาวผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือในฐานะ ‘ราชินีเพลิงโลกันตร์’ เธอกำลังขมวดคิ้วมุ่น เหงื่อเม็ดเป้งไหลรินลงตามกรอบหน้าคมคาย ชุดคลุมนักเวทสีขาวบริสุทธิ์ของเธอตอนนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยเมือกเหนียวหนืดสีเขียวมรกต ทว่าในมือเรียวบางกลับถือไม้เท้าเวทมนตร์ที่กำลังรวบรวมเปลวเพลิงอัดแน่นระดับสูงจนอากาศบิดเบี้ยว "เจ้าเด็กบ้านี่! ข้าเป็นถึงนักเวทระดับสูงเชียวนะ! จะให้มาประณีตบรรจงเหมือนแล่ปลาดิบในภัตตาคารหรูท่ามกลางดงมอนสเตอร์เนี่ยนะ!" เซราฟินกัดฟันกรอด ดวงตาสสีเพลิงตวัดมองเด็กหนุ่มด้วยความหมั่นไส้ระคนขัดใจ แต่กระนั้นเธอก็ยอมลดมุมองศาของคถาเวทลงตามที่เขาบอกอย่างช่วยไม่ได้ *ฟึบ!* ลำแสงสีแดงฉานพุ่งวาบผ่านอากาศ ตัดผ่านส่วนฐานของสไลม์ยักษ์อย่างไร้เสียง ก้อนเมือกขนาดเท่ารถบรรทุกเล็กหยุดชะงักกะทันหัน ก่อนที่แกนกลางสีทองอร่ามจะร่วงหล่นลงมาบนฝ่ามือของลินที่รอรับอยู่อย่างพอดิบพอดี ไอร้อนระอุผสมกลิ่นหอมหวานคล้ายเจลาตินผลไม้ลอยฟุ้งขึ้นมาทันที [ติ๊ง! ท่านได้รับ 'แกนสไลม์ปฐพีบริสุทธิ์ (A-Grade)' 1 ชิ้น] [เงื่อนไขภารกิจพิเศษ: 'วัตถุดิบจากซากสไลม์' สำเร็จ 1/3] [คำเตือนจากระบบ: แกนสไลม์ชนิดนี้มีความหนาแน่นสูง หากไม่นำไปผ่านกระบวนการตุ๋นด้วยไฟอ่อนภายใน 15 นาที คุณภาพของเนื้อสัมผัสจะลดลง 40%] ลินเหลือบมองหน้าต่างแจ้งเตือนด้วยหางตา รอยยิ้มมุมปากผุดขึ้นมาเล็กน้อยอย่างใจเย็น เขารู้ดีว่าระบบนี้ไม่ได้ใจดีแจกของฟรี แต่มันกำลังท้าทายขีดจำกัดการบริหารเวลาของเชฟมืออาชีพอย่างเขา "เยี่ยมมากครับอาจารย์ ความร้อนระดับเมื่อครู่นี้ทำให้โปรตีนในตัวสไลม์ไม่เสียรูป ถือว่าสอบผ่านเกณฑ์มาตรฐานของร้านเราในระดับสามดาวเลยล่ะครับ" ลินกล่าวชมด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่จริงใจ พร้อมกับโยนแกนสไลม์ชิ้นโตลงในกระเป๋าเวทมนตร์ข้างเอวอย่างรวดเร็ว เซราฟินถอนหายใจเฮือกใหญ่ เธอยกหลังมือขึ้นปาดเหงื่อบนหน้าผาก ลืมภาพลักษณ์ความน่าเกรงขามในฐานะอาจารย์ผู้ควบคุมหอคอยเวทมนตร์ไปเสียสนิท ตอนนี้เธอไม่ต่างอะไรจากลูกมือในครัวที่กำลังวิ่งวุ่นตามคำสั่งของเชฟหนุ่มสติเฟื่องคนนี้เลย "นี่ลิน เจ้าพาข้ามาเสี่ยงตายในดันเจี้ยนชั้นลึกเพื่อมาหาวัตถุดิบทำอาหารเนี่ยนะ? เจ้าสำนักกิลด์คนอื่นๆ เขาไปล่ามังกรเพื่อเอาเกล็ดมาทำเกราะเวทกันหมดแล้ว แต่เจ้า... กลับมาเก็บเศษซากสไลม์เนี่ยนะ ข้าเริ่มสงสัยแล้วว่าสมองของเจ้ากระทบกระเทือนตอนที่ตกลงมาจากหน้าผาฮันเตอร์แรงก์ F หรือเปล่า" เซราฟินบ่นอุบ พลางใช้ผ้าเช็ดหน้าซับคราบเมือกออกจากไม้เท้าอย่างหงุดหงิด "เกราะมังกรกันการโจมตีได้ก็จริงครับอาจารย์ แต่กินแล้วอิ่มท้องไหมล่ะครับ? พลังเวทมหาศาลจะมีความหมายอะไรถ้ากระเพาะอาหารว่างเปล่า มอนสเตอร์ในดันเจี้ยนพวกนี้... แท้จริงแล้วพวกมันไม่ได้ดุร้ายหรอกครับ พวกมันแค่ 'หิว' ต่างหาก" ลินหันกลับมาตอบด้วยรอยยิ้มละมุน ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบโถงดันเจี้ยนที่เริ่มมืดสลัว บรรยากาศรอบตัวพลันเงียบสงัดลง ความเย็นยะเยือกของหินผาเริ่มแทรกซึมผ่านเสื้อผ้า เสียงหยดน้ำจากเพดานถ้ำดัง *ติ๋ง... ติ๋ง...* เป็นจังหวะที่ชวนให้ประสาทตึงเครียด ดันเจี้ยนชั้นที่สองไม่ได้มีแค่สไลม์... ลินรู้เรื่องนี้ดีจากข้อมูลในแผนที่เก่าคร่ำครึที่เขาแลกมาด้วยเศษขนมปังเมื่อสามวันก่อน "ระวังตัวด้วยครับอาจารย์..." ลินกระซิบเสียงแผ่ว มือขวาที่ถือกระทะเหล็กกระชับแน่นขึ้นจนข้อต่อขึ้นสีขาว "ดูเหมือนว่า 'แขกรับเชิญ' ตัวจริงของเรากำลังจะมาเยือนแล้วล่ะครับ" สิ้นคำพูดของลิน พื้นดินเบื้องหน้าก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับเกิดแผ่นดินไหว ฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากเพดานถ้ำ เสียงคำรามต่ำทุ้งที่สั่นสะท้อนถึงขั้วหัวใจดังขึ้นมาจากความมืดมิดเบื้องลึก รัศมีพลังงานสีม่วงเข้มแผ่ขยายออกมาราวกับคลื่นพายุ ลมพัดกรรโชกแรงจนเปลวเพลิงในคถาของเซราฟินวูบไหวเกือบดับ เซราฟินหน้าถอดสีทันที เธอยกไม้เท้าขึ้นตั้งรับโดยสัญชาตญาณ "นี่มัน... แรงกดดันระดับนี้... หรือว่าจะเป็นบอสประจำชั้นที่สอง 'ราชันอสูรเงาคลั่ง'!? เจ้าเด็กบ้า ลำพังแค่สไลม์เรายังเหนื่อยเลยนะ!" "ไม่ต้องตกใจไปหรอครับอาจารย์..." ลินเอ่ยแทรกขึ้นมา น้ำเสียงของเขายังคงนิ่งสนิทไร้ความหวาดกลัว แม้ว่าเหงื่อเม็ดหนึ่งจะไหลยินลงข้างแก้มก็ตาม เขายกกระทะขึ้นระดับอก แสงสีทองอ่อนๆ จากระบบเริ่มเปล่งประกายรอบตัวเขา "ในเมื่อมันอุตส่าห์ลงทุนมาหาเราถึงที่... เราก็ควรเตรียม 'เมนูต้อนรับ' พิเศษให้สมเกียรติมันหน่อยจริงไหมครับ?" ในความมืดมิดเบื้องหน้า ดวงตาสีแดงฉานคู่มหึมาค่อยๆ ลืมตาขึ้นจ้องมองมาที่พวกเขาทั้งสอง ร่างมหึมาของอสูรเงาก้าวออกมาจากเงาไม้อันมืดมิด พร้อมกับเสียงหัวเราะคำรามที่ดังสะท้านไปทั่วทั้งชั้น ทว่า ในวินาทีที่อสูรเงาก้าวเข้าสู่รัศมีแสงไฟจากคถาของเซราฟิน หน้าจอโปร่งแสงสีแดงฉานขนาดมหึมาก็ดีดเด้งขึ้นมาตรงหน้าลินอย่างกะทันหัน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังลั่นจนแก้วหูแทบแตก [แจ้งเตือนด่วนระดับ SSS: ตรวจพบตัวตนปริศนา 'ผู้กล้าแห่งความมืด' นอกเหนือจากระบบดันเจี้ยนกำลังเข้าใกล้เป้าหมายในรัศมี 50 เมตร!] [ภารกิจลับฉุกเฉิน: 'เสิร์ฟอาหารให้ผู้กล้าที่หลงทาง' - จงใช้ข้าวผัดไข่สูตรพิเศษสยบความคลุ้มคลั่งของเป้าหมายก่อนที่ระบบจะทำการรีเซ็ตดันเจี้ยน!] [คำเตือน: หากล้มเหลว โลกใบนี้จะถูกลบข้อมูลทั้งหมดทันที] -------------------------------------------------- ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของเชฟหนุ่มและอาจารย์สาวสุดป่วนในดันเจี้ยนนี้ด้วยนะครับ
สารจากนักเขียน (พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เสิร์ฟข้าวผัดไข่ให้มอนสเตอร์เลเวลตัน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%