ระบบจัดหาวัตถุดิบอัตโนมัติ

"ถ้าคุณยังจะหั่นเนื้อนั่นด้วยท่าทางเหมือนกำลังจะฆ่าศัตรูแบบนั้น ผมเกรงว่าเนื้อเกรดพรีเมียมจากมังกรปฐพีตัวนี้จะเสียรสสัมผัสไปหมดนะครับ คุณเซราฟิน" ลินเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในครัวที่เต็มไปด้วยไอความร้อนของเตาถ่าน สายตาคมกริบของเขามองผ่านกรอบแว่นจ้องไปยังมีดทำครัวในมือของหญิงสาวผู้สง่างามที่กำลังยืนเกร็งอยู่หน้าเขียง เซราฟินชะงัก เธอถอนหายใจยาวพลางวางมีดลงข้างเขียง ดวงตาสีอเมทิสต์ของเธอกวาดมองไปรอบครัวที่ถูกต่อเติมจนล้ำเข้าไปในเขตอาณาเขตอันตรายของดันเจี้ยนชั้นที่ 15 "ก็ใครใช้ให้เจ้าวัตถุดิบพวกนี้มันหายากนักล่ะ ลิน? สัปดาห์นี้เราขาดแคลนเนื้อไขมันแทรกไป 30 เปอร์เซ็นต์ แถมไข่ของนกฟีนิกซ์น้ำแข็งก็แทบจะหาไม่ได้เลย ถ้าวันพรุ่งนี้ไม่มีของมาเติม เมนูซิกเนเจอร์ของร้านก็คงต้องปิดตัวลง" ลินวางตะหลิวลง เขาเช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนอย่างใจเย็น พลางก้าวไปยืนข้างหน้าต่างบานเล็กที่มองเห็นโขดหินมืดมิดภายนอกร้าน "ระบบไม่ได้ทอดทิ้งเราหรอกครับ มันแค่กำลังรอให้ผมตัดสินใจทำอะไรบางอย่างที่... ใหญ่กว่าเดิม" *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยดังขึ้นในหัวของลิน หน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าอ่อนสว่างวาบขึ้นท่ามกลางอากาศธาตุ [ประกาศจากระบบ: เนื่องจากทรัพยากรธรรมชาติในพื้นที่ลดลงเกินเกณฑ์วิกฤต (85%) ระบบขอเสนออัปเกรดฟังก์ชันใหม่: 'มิติฟาร์มอัตโนมัติ (Dungeon Farming)' - เชื่อมต่อโดยตรงกับหลังร้าน] [เงื่อนไข: ผู้เล่นต้องปลดล็อก 'เมล็ดพันธุ์มอนสเตอร์' และ 'ฮอร์โมนเร่งการเติบโตระดับเทพ'] "ฟาร์ม... ในดันเจี้ยนเนี่ยนะ?" เซราฟินขมวดคิ้ว เธอเดินเข้ามาดูหน้าจอด้วยความสนใจ พลังเวทอ่อนๆ ของเธอสั่นไหวเล็กน้อยรอบปลายนิ้ว "นี่มันเป็นการท้าทายกฎของดันเจี้ยนชัดๆ การสร้างสิ่งมีชีวิตเพื่อมาเป็นอาหารในที่ที่มันควรจะเป็นผู้ล่า... ลิน คุณกำลังจะเปลี่ยนห่วงโซ่อาหารนะ" ลินยิ้มกริ่ม รอยยิ้มที่ทำให้เซราฟินรู้สึกเสียวสันหลังวาบ "ผมไม่ได้เปลี่ยนห่วงโซ่อาหารครับ ผมแค่จัดระเบียบให้มันมีประสิทธิภาพขึ้น ในเมื่อมอนสเตอร์พวกนี้ชอบเข้ามาในร้านเพื่อแย่งข้าวผัดไข่ผมกินนัก ก็ให้พวกมันเข้ามาในฐานะ 'วัตถุดิบ' ในฟาร์มหลังร้านเสียเลยสิครับ" เขากดตอบรับภารกิจทันที ทันใดนั้น พื้นดินหลังร้านก็สั่นสะเทือนเบาๆ เสียงกลไกการทำงานของเวทมนตร์โบราณทำงานประสานกันเป็นจังหวะ ผนังหินหนาที่เคยเป็นทางตันค่อยๆ แยกตัวออก เผยให้เห็นทุ่งหญ้าจำลองที่ถูกกั้นด้วยรั้วเวทมนตร์หนาแน่น ภายในนั้นมีฝูงมอนสเตอร์ระดับต่ำที่ดุร้ายกำลังวิ่งพล่าน แต่ในชั่วพริบตาที่ 'ฮอร์โมนเร่งการเติบโต' ถูกโปรยลงมาจากระบบ ฝูงมอนสเตอร์เหล่านั้นก็สงบนิ่งลง ร่างกายของพวกมันเปลี่ยนสภาพเป็นวัตถุดิบคุณภาพสูงทันที "นี่มัน... พลังของระบบระดับพระเจ้าชัดๆ" เซราฟินพึมพำ เธอสัมผัสได้ถึงไอเวทที่เข้มข้นจนน่าขนลุก "คุณวางแผนเรื่องนี้มานานแค่ไหนแล้ว?" "ตั้งแต่ตอนที่ผมเริ่มสงสัยว่าทำไมน้ำซุปกระดูกมังกรถึงทำได้ยากนักนั่นแหละครับ" ลินหันกลับมาหาเธอ สายตาของเขายังคงนิ่งสงบดุจผิวน้ำ แต่ในนั้นมีความมุ่งมั่นที่ซ่อนอยู่ "การเป็นพ่อค้าในดันเจี้ยน ไม่ได้มีแค่การทำอาหารให้อร่อย แต่คือการควบคุม Supply Chain ให้มั่นคงที่สุดต่างหากล่ะครับ" ขณะที่ทั้งสองกำลังตรวจสอบผลผลิตในฟาร์มใหม่ ลมหายใจที่เย็นเฉียบและกลิ่นอายแห่งความตายก็แผ่ซ่านเข้ามาจากทางเดินหลักของดันเจี้ยน กลิ่นอายนี้ไม่ใช่ระดับที่พวกเขาเคยพบเจอมาก่อน มันรุนแรงจนรั้วเวทมนตร์ของฟาร์มสั่นไหว *คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'เจ้าถิ่น' ของชั้นที่ 16 - บอสที่ถูกลืมกำลังมุ่งหน้ามายังร้านของคุณ* ลินชะงัก มือที่กำลังถือตะกร้าเก็บไข่ฟีนิกซ์ค้างอยู่กลางอากาศ เขามองหน้าเซราฟินที่ตอนนี้ใบหน้าถอดสีไปครู่หนึ่งก่อนจะเปลี่ยนเป็นความฮึกเหิมตามสัญชาตญาณนักรบ "ดูเหมือนจะมีแขกพิเศษมาลองชิมเมนูใหม่โดยไม่ได้รับเชิญนะครับ" ลินเอ่ยเสียงเรียบ พลางหยิบมีดเชฟคู่ใจขึ้นมาด้วยท่าทีสง่างาม "เตรียมจานใบใหญ่ที่สุดไว้เลยนะครับคุณเซราฟิน เพราะมื้อนี้... เราจะได้วัตถุดิบชั้นยอดที่หาไม่ได้จากฟาร์มไหนๆ มาทำเป็นมื้อเย็นกัน" เสียงฝีเท้าหนักๆ ของสิ่งที่มหึมาเหยียบลงบนพื้นหินจนสะเทือนถึงในครัว ประตูหน้าร้านถูกพังทลายลงด้วยแรงกระแทกมหาศาล พร้อมกับร่างของ 'จ้าวแห่งเขาวงกต' ที่ก้าวผ่านเศษซากประตูเข้ามา ดวงตาของมันแดงก่ำราวกับถ่านไฟที่กำลังลุกโชน แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ทำให้ลินตกใจ สิ่งที่ทำให้เขาต้องกำมีดแน่นขึ้นคือสิ่งที่บอสตัวนั้นคาบอยู่ในปาก... มันคือจดหมายที่มีตราประทับของ 'กิลด์ผู้กล้าอันดับหนึ่ง' ที่เขาเคยทิ้งไว้เมื่อหลายปีก่อน ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ