กับดักที่ย้อนเข้าตัว

เสียงตบโต๊ะไม้สนกระแทกดังสนั่นจนถ้วยกระเบื้องเคลือบลายครามบนโต๊ะอาหารสั่นสะเทือน น้ำชาสมุนไพรสีอำพันกระฉอกเปื้อนผ้าปูโต๊ะสีหม่น เป็นสัญญาณเตือนภัยที่ชัดเจนว่า งานเลี้ยงกระชับมิตรในบ้านตระกูลศิลาครั้งนี้ ได้กลายสภาพเป็นสนามรบขนาดย่อมไปเสียแล้วค่ะ "หลินหลิน! เธออย่ามาพูดจาใส่ร้ายป้ายสีแม่ฉันนะ! หลักฐานไม่มีแล้วยังกล้ากล่าวหาว่าเงินค่าใช้จ่ายในบ้านหายไปไหนหมดอย่างนั้นรึ?" เสียงแหลมสูงของสะใภ้รอง "จู Fang" แผดเสียงดังลั่นจนไก่ในเล้าหลังบ้านพากันส่งเสียงร้องกะต๊ากตื่นตระหนก หล่อนจ้องมองลินดาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความริษยาและหวาดระแวง ร่างอวบอ้วนในชุดผ้าฝ้ายเก่าๆ สั่นเทาด้วยความโกรธเกรี้ยว ขณะที่ป้าสะใภ้ใหญ่ผู้เป็นแม่สามี นั่งกอดอกตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จ บีบน้ำตาหยดแหมะลงบนโต๊ะเพื่อเรียกคะแนนความน่าสงสารจากบรรดาญาติผู้ใหญ่ที่ถูกเชิญมาเป็นสักขีพยานในวันนี้ ลินดาในชุดเสื้อกันหนาวไหมพรมสีครีมสะอาดตา ซึ่งขับให้ผิวพรรณของเธอดูกระผ่องใสและมีน้ำมีนวลขึ้นอย่างเห็นได้ชัด—ผลลัพธ์จากการบำรุงร่างกายด้วยวัตถุดิบชั้นดีจากมิติห้างสรรพสินค้า—แย้มยิ้มมุมปากอย่างใจเย็น เธอไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกหรือหวาดกลัวแม้แต่น้อย มือเรียวบางยกถ้วยชาขึ้นจิบช้าๆ ลิ้มรสความหอมหวานละมุนของชาอู่หลงชั้นเลิศ ตัดกับบรรยากาศตึงเครียดรอบตัวได้อย่างน่าประหลาดใจ "พี่สะใภ้รองคะ ใจเย็นๆ ก่อนสคะ จะรีบเดือดร้อนไปทำไมกันล่ะคะ ดิฉันยังไม่ได้เอ่ยชื่อใครออกมาเลยสักคำ... หรือว่าร้อนตัว?" ลินดาทอดเสียงนุ่มนวล ทว่าแฝงความเฉียบคมชนิดที่เชือดเฉือนเข้าไปถึงขั้วหัวใจ ดวงตากลมโตคู่สวยกวาดมองเอกสารบัญชีรายรับรายจ่ายที่วางอยู่ตรงหน้า ซึ่งเธอบังเอิญ 'บังเอิญ' ไปพบเข้าในลิ้นชักลับใต้ตู้เก็บของเมื่อวานนี้ ย้อนกลับไปในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ตระกูลใหญ่ฝั่งสามีมักจะส่งเสียงบ่นเรื่องความยากลำบาก เงินเดือนของร้อยเอกศิลาที่ส่งกลับมาบ้านถูกอ้างว่าหมดไปกับค่ารักษาพยาบาลและค่าใช้จ่ายจิปาถะจนแทบไม่เหลือหรอ บีบคั้นให้ลินดาต้องยอมจำนนส่งมอบเงินเก็บส่วนตัวและบัตรปันส่วนอาหารให้ดูแลร่วมกัน แต่นักโภชนาการมืออาชีพอย่างเธอ มีหรือจะปล่อยให้บัญชีตัวเลขตบตาเหล่านี้รอดพ้นสายตาไปได้? ในยุค 70 ที่ทุกหยดของน้ำมันและทุกเม็ดของข้าวเปลือกมีค่าดั่งทองคำ การทำบัญชีปลอมถือเป็นอาชญากรรมทางเศรษฐกิจขนาดย่อมเลยทีเดียวค่ะ "ถ้าคิดว่าฉันใส่ร้าย เชิญตรวจสอบสมุดบัญชีเล่มนี้ดูได้เลยนะคะ" ลินดาดันสมุดปกสีน้ำตาลเล่มหนาไปตรงกลางโต๊ะ "นี่คือสมุดบัญชีที่จดบันทึกยอดเงินเดือนที่พี่ศิลาส่งมาตลอดหเดือนย้อนหลัง หน้าแรกระบุชัดเจนว่าได้รับเงินจำนวนแปดสิบหยวนถ้วนทุกวันที่ห้า แต่แปลกจังเลยนะคะ... พอมาถึงหน้าของเดือนที่แล้ว ยอดเงินแปดสิบหยวนกลับถูกแก้ตัวเลขให้เหลือเพียงสามสิบหยวน แถมยังมีรายการเบิกค่าซ่อมแซมหลังคาบ้านที่พี่รองเป็นคนเซ็นชื่อเบิกเอง ทั้งที่ความจริงแล้ว หลังคาบ้านหลังนี้เพิ่งเปลี่ยนกระเบื้องใหม่ไปเมื่อปีกลายโดยงบของกองทัพแท้ๆ" ความเงียบสงบเข้าปกคลุมห้องโถงทันที บรรดาญาติผู้ใหญ่ที่เคยทำหน้าถมึงทึงใส่ลินดาต่างหันไปมองหน้ากันเลิกลั่ก สายตาที่มองจูฟางและแม่สามีเริ่มเปลี่ยนจากความเห็นใจกลายเป็นความเคลือบแคลงสงสัย จูฟางหน้าซีดเผือด สีหน้าเปลี่ยนจากสีแดงก่ำเพราะความโกรธกลายเป็นสีเขียวคล้ำราวกับคนท้องเสีย ริมฝีปากสั่นระริกจนพูดไม่ออก ได้แต่ชี้มือมาที่ลินดาแล้วกรีดร้องออกมาด้วยความจนตรอก "เธอ... เธอแอบรื้อค้นข้าวของส่วนตัวของฉัน! นังสารเลว! สามีเธอไม่อยู่บ้านหลadวันหน่อย คิดจะมาทำตัวเป็นใหญ่กดขี่พวกเราอย่างนั้นเรารึ!" "การตรวจสอบความโปร่งใสในบ้าน ไม่ใช่การกดขี่ค่ะพี่รอง" น้ำเสียงของลินดาราบเรียบทว่าทรงพลัง เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง กลิ่นอายความเป็นผู้นำที่สะสมมาจากการบริหารจัดการองค์กรในโลกยุคใหม่แผ่ซ่านออกมาจนทุกคนต้องผงะถอย "เงินทุกหยวนที่พี่ศิลาเสี่ยงชีวิตแลกมาในสนามฝึกและแนวหน้า ไม่ควรถูกนำมาผลาญกับค่าใช้จ่ายส่วนตัวหรือการเล่นการพนันใต้ดินของใครบางคน... จริงไหมคะคุณป้า?" ลินดาหันไปสบตากับแม่สามีที่ตอนนี้ริมฝีปากสั่นเทาพูดไม่ออก มือที่ถือผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตาถึงกับแข็งค้าง เพราะความลับเรื่องที่ลูกชายคนรองแอบเอาเงินไปติดหนี้การพนันถูกลินดากำหลักฐานมัดตัวไว้แน่นหนาเสียแล้ว ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดจนถึงขีดสุด ประตูรั้วไม้หน้าบ้านก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้มที่คุ้นเคย ร้อยเอกศิลาก้าวเท้าเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ดวงตาคมกริบกวาดมองสถานการณ์ภายในบ้านแวบเดียวก็เข้าใจได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น ชายหนุ่มหยุดยืนอยู่ข้างกายภรรยา มือหนาวางลงบนไหล่บางของลินดาสลัดความเย็นชาทิ้งไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงแววตาที่เต็มไปด้วยความปกป้องและระอุด้วยเพลิงโทสะที่ใครก็กล้าแตะต้องภรรยาของเขาไม่ได้ "เกิดอะไรขึ้นที่นี่?" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอמהถามขึ้น ทว่ายังไม่ทันที่ใครจะได้อ้าปากแก้ตัว สายตาของร้อยเอกศิลาก็เหลือบไปเห็นกระดาษบัญชีบนโต๊ะ และซองจดหมายปริตราประทับจากบ่อนการพนันเถื่อนที่ร่วงหล่นออกมาจากกระเป๋าเสื้อของจูฟางพอดี... ความเงียบงันเข้าปกคลุมอีกครั้ง ก่อนที่ลินดาจะส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้สามี พร้อมกับกระซิบเบาๆ ข้างหูเขาด้วยประโยคที่ทำเอาคนทำความผิดถึงกับเข่าทรุด "ดูเหมือนว่ามื้อเย็นวันนี้ สามีของฉันคงต้องช่วยภรรยาเคลียร์บัญชีชีวิตให้พวกเขาสักหน่อยแล้วล่ะค่ะ..." ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมติดตามความแซ่บและกลเม็ดเด็ดพรายของลินดาในตอนนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในบทหน้าค่ะ!