ความลับใต้เงาคืนวัน

"ถ้าคุณยังเดินวนเวียนอยู่แถวหน้าต่างห้องครัวฉันอีกก้าวเดียว ฉันจะไม่เกรงใจไม้หน้าสามในมือแล้วนะคะ ป้าสะใภ้ใหญ่" เสียงหวานใสแต่เย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลกของลินดา ดังลอดผ่านม่านผ้าฝ้ายเก่าๆ ออกไปปะทะกับร่างท้วมของป้าสะใภ้ใหญ่ที่สะดุ้งโหยงจนเกือบทำตะกร้าผักในมือหลุดร่วง ดวงตาคมกริบของอดีตนักโภชนาการสาวกวาดมองผ่านรอยแยกของหน้าต่างด้วยความระแวกระวัง หัวใจของเธอยังคงเต้นระรัวด้วยความตื่นตัว แม้ภายนอกเธอจะพยายามรักษาท่าทีให้สงบนิ่งที่สุดก็ตาม ในยุค 1970 ที่ผู้คนยังต้องใช้คูปองแลกซื้อแม้กระทั่งน้ำมันพืชหรือแป้งสาลี การมีแป้งสาลีเนื้อเนียนละเอียดเกรดพรีเมียม น้ำตาลทรายแดงบริสุทธิ์ และไข่ไก่สดใหม่นับสิบฟองซุกซ่อนอยู่ในตู้ไม้เก่าๆ คือความเสี่ยงระดับมหันต์ หากมีใครล่วงรู้ว่าของเหล่านี้มาจากไหน และมันหลุดรอดเข้ามาในบ้านของนายทหารยศร้อยเอกผู้ต๊อกต้อยได้อย่างไร มีหวังเธอคงถูกกล่าวหาว่าเป็น "พวกสายลับทุนนิยม" หรือ "หนอนบ่อนไส้" และถูกลากตัวไปปรับทัศนคติที่ค่ายกักกันเป็นแน่ แต่มิติลับในห้างสรรพสินค้าสมัยใหม่ที่ติดตามวิญญาณเธอมาด้วย มันดันใจดีเกินไปหน่อย... ทุกครั้งที่เธอคิดถึงวัตถุดิบทำอาหารเพื่อฟื้นฟูร่างกายผอมโซของสามี ของพวกนั้นก็จะปรากฏวับขึ้นมาในช่องเก็บของลับหลังตู้กับข้าวทันที งานนี้ต่อให้เธอฉลาดเป็นกรดแค่ไหน ก็ต้องเหนื่อยหน่ายกับการหาข้ออ้างตบตาชาวบ้านที่ชอบสอดรู้สอดเห็นเสียจริงนะคะ "ฉัน... ฉันแค่มารอดูกลิ่นอะไรหอมๆ ต่างหากเล่า หลินหลิน เธอนี่มันยังไง ทำตัวลับๆ ล่อๆ อยู่แต่ในบ้าน หรือว่าเธอแอบซ่อนของ contraband (ของต้องห้าม) ไว้ในบ้านกันแน่!" ป้าสะใภ้ใหญ่หรี่ตามองอย่างจับผิด พยายามชะเง้อคอคอมองข้ามไหล่ลินดาเข้าไปในครัว "ของต้องห้ามอะไรกันคะ ป้าสะใภ้ใหญ่พูดจาให้เกียรติบ้านตระกูลศิลาด้วยค่ะ สามีฉันเป็นทหารรับใช้ชาติ ถ้าบ้านเรามีของผิดกฎหมาย คนแรกที่จะซวยไม่ใช่ฉันหรอกค่ะ แต่จะเป็นครอบครัวเรานี่แหละที่จะพลอยฟ้าพลอยฝนไปด้วย" ลินดาตอกกลับทันควัน น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมจนอีกฝ่ายหน้าเจื่อนลงถนัดตา ก่อนที่ป้าสะใภ้จะได้ทันเถียงอะไรกลับมา เสียงฝีเท้าหนักแน่นคุ้นเคยก็ดังขึ้นที่หน้าประตูรั้ว ร้อยเอกศิลากลับมาจากการฝึกภาคสนามแล้ว ใบหน้าคมคายมีเหงื่อซึมตามไรผม ชุดทหารสีเขียวเข้มเปรอะเปื้อนฝุ่นดินเล็กน้อย แต่ดวงตาสคมเข้มคู่นั้นกลับสว่างวาบขึ้นทันทีที่เห็นร่างบางของภรรยายืนอยู่ตรงกรอบประตู "มีเรื่องอะไรกันหรือครับ ลินดา?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามทันที พร้อมกับก้าวเข้ามาบังร่างของเธอไว้จากสายสอดรู้สอดเห็นของป้าสะใภ้ใหญ่โดยสัญชาตญาณ สายตาคมกริบวัดรอยความไม่พอใจใส่ญาติผู้ใหญ่จอมจุ้นจ้านทันทีจนป้าสะใภ้ต้องรีบสะบัดก้นเดินหนีไป ลินดาถอนหายใจออกมาเบาๆ ความตึงเครียดในอกคลี่คลายลงเล็กน้อยเมื่อเงยหน้าขึ้นสบตากับสามี สายตาที่เขามองเธอมันเต็มไปด้วยความห่วงใยและความหลงใหลที่ปิดไม่มิด ชายหนุ่มผู้เคยเย็นชาและมองเธอเป็นภาระในวันแรก ตอนนี้กลับกลายเป็นกำแพงเหล็กที่คอยปกป้องเธอจากสายตาพิฆาตของคนทั้งหมู่บ้านเสียแล้ว "ไม่มีอะไรค่ะ ฉันแค่เกือบจะต้องใช้ไม้หน้าสามต้อนรับแขกไม่ได้รับเชิญเท่านั้นเอง" ลินดาตอบพร้อมกับยิ้มบางๆ ส่งให้เขา มือเรียวเล็กยื่นผ้าเย็นที่ชุบน้ำหมาดๆ ส่งให้ชายหนุ่มซับเหงือก ศิลารับมาเช็ดหน้าด้วยความเก้ๆ กังๆ แต่รอยยิ้มจางๆ ก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากหนา "คุณเก่งเรื่องหาเรื่องใส่ตัวเสมอแหละ... แต่ก็เก่งเรื่องเอาตัวรอดด้วยเช่นกัน" ศิลาเอ่ยแซwเบาๆ น้ำเสียงเจือความเอ็นดูที่ทำเอาลินดาต้องค้อนให้วงใหญ่ "ถ้าฉันไม่ฉลาดเอาตัวรอด ป่านนี้คงโดนคนบ้านนั้นรุมทึ้งจนไม่เหลือซากแล้วล่ะค่ะ รีบไปล้างมือเถอะค่ะ วันนี้ฉันทำ 'ซี่โครงหมูตุ๋นน้ำแดง' สูตรลับพิเศษ กลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วซอยแล้ว มัวแต่ชักช้า ระวังข้างบ้านเขาจะถือชามข้าวมาเคาะประตูขอส่วนแบ่งนะคะ" คำพูดของเธอทำให้ศิลาหัวเราะออกมาเบาๆ เสียงทุ้มต่ำที่นานๆ จะได้ยินทีทำให้บรรยากาศในบ้านอบอุ่นขึ้นอย่างประหลาด ชายหนุ่มพยักหน้ารับแล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำหลังบ้าน ทว่า... ในขณะที่ลินดากำลังหันหลังกลับไปจัดเตรียมสำรับอาหารบนโต๊ะไม้เก่าๆ สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นความผิดปกติบางอย่างที่หน้าต่างห้องครัว บานหน้าต่างที่เธอเพิ่งปิดสนิทเมื่อครู่ บัดนี้กลับมีรอยนิ้วมือเปื้อนโคลนประทับอยู่ด้านนอก... และที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้น บนขอบหน้าต่างไม้ มีเศษกระดาษสีน้ำตาลพับเป็นรูปสามเหลี่ยมเสียบคาไว้ พร้อมกับตัวหนังสือหวัดๆ ที่เขียนด้วยถ่านดำสนิทว่า... *“ฉันรู้ว่าเธอซ่อน ‘ของวิเศษ’ ไว้ที่ไหน... ถ้าไม่อยากให้กองร้อยทหารรู้ความจริงพรุ่งนี้เช้า จงเอาเงินร้อยหยวนมาวางไว้ที่หลังศาลเจ้าเก่าคืนนี้ตอนเที่ยงคืน!”* ลมหายใจของลินดาราวกับสะดุดกึก ร่างเพรียวบางยืนแข็งค้างอยู่หน้าโต๊ะอาหาร ความเย็นเยือกแล่นพล่านจากปลายนิ้วขึ้นมาถึงสันหลังในพริบตา ความลับที่เธอพยายามปกปิดอย่างมิดชิด บัดนี้มีคนล่วงรู้เสียแล้ว... และมันไม่ใช่แค่การจับผิดธรรมดา แต่มันคือการ "แบล็กเมล์" ที่เดิมพันด้วยอิสรภาพและชีวิตของเธอในยุค 70 นี้ทั้งชีวิต! --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและลุ้นไปกับความลับของลินดานะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!