อีเวนต์เปิดตัวโปรเจกต์

เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ดังเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากของพีท พร้อมกับนิ้วเรียวที่กำลังจิ้มหน้าจอโทรศัพท์มือถือรัวๆ จนแทบจะทะลุฟิล์มกระจกกันรอย ท่ามกลางความวุ่นวายหลังเวทีงานอีเวนต์เปิดตัวโปรเจกต์ใหญ่ประจำปีที่ทั้งบล็อกเกอร์สายมูและนักรีวิวไอทีปากแจ๋วทุ่มเทแรงกายแรงใจปลุกปั้นมาด้วยกันนานร่วมครึ่งปี ให้ตายเถอะค่ะ รี้ดเดอร์ขา! บรรยากาศในห้องแต่งตัวตอนนี้ไม่ได้มีความสงบสุขหลงเหลืออยู่เลยสักนิด เมื่อเสียงแจ้งเตือนไลน์กลุ่มงานดังขึ้นไม่ขาดสาย สลับกับเสียงบ่นงึมงำของเจ้าพ่อไอทีมาดเนี๊ยบที่ยืนกอดอกพิงผนังห้องด้วยสีหน้าเคร่งเครียดจนคิ้วแทบจะผูกกันเป็นโบอยู่แล้ว "บอกแล้วไงคะว่ามูเตลูไม่ได้ช่วยให้หน้าจอโปรเจคเตอร์ดับตอนพรีเซนต์ แต่มันช่วยให้ความมั่นใจของเราพุ่งทะยานต่างหากเล่า คุณธันวาขา เลิกทำหน้าเป็นยักษ์วัดแจ้งสักหนาทีได้ไหมคะ คนเขายืนมองจนนึกว่าคุณกำลังจะไปออกรบที่ไหนแล้วเนี่ย!" พีทแกล้งทำเป็นบ่นกระปอดกระแปด พร้อมกับเดินเข้าไปใกล้ร่างสูงที่สูงกว่าเขาเกือบหนึ่งช่วงตัว มือบางถือกระป๋องกาแฟเย็นยื่นจ่อปากอีกฝ่ายเป็นการประนีประนอม แต่คนถูกพาดพิงกลับปรายตามองเครื่องดื่มในมือด้วยแววตานิ่งสนิท ก่อนจะถอนหายใจออกมาอีกรอบราวกับแบกโลกไว้ทั้งใบ "ผมไม่ได้ทำหน้าเป็นยักษ์สักหน่อย แค่กำลังประเมินความเสี่ยงทางสถิติ..." ธันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำเป็นเอกลักษณ์ พยายามจะอธิบายทฤษฎีความน่าจะเป็นของเขาตามเคย แต่ยังไม่ทันจะได้พูดจบประโยค พีทก็สวนกลับทันควันด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "สถิติอะไรกันคะเนี่ย! สถิติความปากแข็งของตัวเองน่ะส- โอย! เจ็บนะคะคุณ!" บล็อกเกอร์หนุ่มร้องโอดครวญเบาๆ เมื่อถูกนิ้วเรียวของอีกฝ่ายดีหน้าผากเข้าให้อย่างจัง ไม่แรงมากนักแต่ก็เพียงพอให้เจ้าตัวทำหน้ามุ่ยด้วยความหมั่นเขี้ยว "ถ้ายังไม่เลิกกวนประสาท ผมจะตัดงบรีวิวขนมของคุณในบล็อกงวดนี้จริงๆ ด้วยนะพีท" ธันวาขู่เสียงเข้ม แม้ว่ามุมปากหยักสวยจะแอบกระตุกยิ้มขึ้นมาน้อยๆ ชนิดที่เจ้าตัวก็คงไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำว่าเผลอแสดงความเอ็นดูออกมาทางสายตามากแค่ไหน บรรยากาศตึงเครียดก่อนหน้านี้เริ่มคลายตัวลงทีละน้อย ความเหนื่อยล้าจากการเตรียมงานมาหลายเดือนถูกแทนที่ด้วยความโล่งอก เมื่อหน้าจอโทรศัพท์ของทั้งคู่พร้อมใจกันสั่นเตือนรัวๆ ยอดผู้เข้าชมไลฟ์สดเปิดตัวโปรเจกต์ทะยานแตะหลักแสนภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที แถมฟีดแบ็กในโลกโซเชียลก็พากันอวยยศให้เคมีคู่กัดของ 'บล็อกเกอร์สายมู' กับ 'นักรีวิวไอทีสายดุ' กลายเป็นไวรัลข้ามคืนไปเรียบร้อยแล้ว "เห็นไหมคะคุณธันวา! บอกแล้วว่าวันนี้ฤกษ์ดี ยอดวิวพุ่งกระฉูดขนาดนี้ ต้องยกความดีความชอบให้ไหว้ศาลพระภูมิหน้าตึกเมื่อเช้านะเนี่ย" พีทหันมาส่งยิ้มตาหยีให้คนข้างกาย ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับด้วยความภาคภูมิใจ ธันวาปรายตามองรอยยิ้มสดใสที่สว่างวาบยิ่งกว่าไฟสปอตไลท์ในสตูดิโอ หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอตามหลักการแพทย์ กลับเกิดอาการสะดุดกะทันหันอย่างไม่มีสาเหตุ มือหนายื่นออกไปหมายจะขยี้กลุ่มผมนิ่มของอีกฝ่ายด้วยความหมั่นเขี้ยวเหมือนทุกที แต่ทว่า... *ครืดดด—ครืดดด—* เสียงสั่นสะเทือนของโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของธันวา ดังแทรกขึ้นมาทำลายบรรยากาศสีชมพูจางๆ เสียก่อน ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความรำคาญใจ หยิบเครื่องมือสื่อสารขึ้นมาดูหน้าจอเพื่อจะกดตัดสายทิ้งเนื่องจากไม่อยากให้ใครมารบกวนเวลานี้ ทว่า... ทันทีที่สายตาสีเข้มกวาดมองชื่อและเบอร์ที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ ร่างสูงโปร่งก็ชะงักกึก ลมหายใจสะดุดกักค้าง ราวกับถูกกระแสไฟฟ้าแรงสูงช็อตเข้าที่กลางอกอย่างจัง สีหน้าที่เคยเรียบเฉยและมั่นอกมั่นใจมาตลอดเปลี่ยนเป็นซีดเผือดลงถนัดตา นัยน์ตาสั่นไหวด้วยความตกใจระคนหวาดหวั่นอย่างที่พีทไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต "คุณ... ธันวาคะ? เป็นอะไรหรือเปล่า หน้าซีดเป็นไก่ต้มเลย" พีทเอ่ยทักด้วยความแปลกใจ พร้อมกับเอื้อมมือไปแตะแขนแกร่งเบาๆ ธันวาไม่ตอบ สติสัมปชัญญะเหมือนหลุดลอยไปชั่วขณะ นิ้วเรียวที่ถือโทรศัพท์สั่นเทาเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่ได้ เสียงทุ้มต่ำที่ปลายสายเมื่อครู่ยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท—เสียงของคนที่เขาพยายามลบเลือนออกไปจากความทรงจำตลอดห้าปีเต็ม เสียงของคนที่ไม่ควรจะมีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว "ธันวา..." เสียงแหบพร่าเอ่ยเรียกชื่อตัวเองจากปลายสาย ดังลอดออกมาเบาๆ จนพีทที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ได้ยินมันอย่างชัดเจน ไม่ใช่เสียงของคนแปลกหน้า... และไม่ใช่เรื่องงานอย่างแน่นอน พีทสังเกตเห็นอาการผิดปกติของคนรัก (ในทางพฤติกรรม) อย่างรวดเร็ว รอยยิ้มขี้เล่นเมื่อครู่เลือนหายไปจากใบหน้าหวานทันที หัวใจกระตุกวูบด้วยสังหรณ์ใจบางอย่างที่น่ากลัวเหลือเกิน ขณะที่ธันวาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตาช้าๆ แววตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและคำถามมากมายที่ยังหาคำตอบไม่ได้ และก่อนที่ใครจะทันได้เอ่ยปากพูดอะไร ประตูห้องแต่งตัวที่ปิดสนิทก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับร่างของใครบางคนที่ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา ร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อผ้าเรียบหรู แต่ใบหน้านั้นกลับทำให้โลกทั้งใบของธันวาหยุดหมุนไปในทันที "สวัสดี... ธันวา ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาเติมกำลังใจให้กันในตอนนี้นะคะ