เล่ห์กลวังหลวงในร่างบริษัท

กลิ่นอายของชาผู่เอ่อร์หมักบ่มสามทศวรรษลอยอบอวลอยู่เบื้องหน้า ตัดกับกลิ่นกระดาษสาและหมึกจีนชั้นดีที่ถูกใช้จรดลงบนสัญญาการค้าฉบับใหม่ ภายในห้องประชุมใหญ่ของบริษัทการค้ายักษ์ใหญ่ใจกลางปักกิ่งยุคแปดศูนย์ ทว่าบรรยากาศกลับกดดันราวกำลังนั่งอยู่กลางท้องพระโรงในรัชศกอันตราย สิ้นคำประกาศเตือนดั่งคำพิพากษาจากนรกเมื่อคืนวาน ดวงตาดอกท้อของหลี่ซูเหยาก็ไม่ได้กะพริบลงแม้แต่น้อย นางอยู่ในชุดสูทผ้าไหมสีเทาอ่อนตัดเย็บอย่างประณีตเข้ารูป ทว่าดีไซน์ของปกคอเสื้อและกระดุมจีนถักมือกลับสะท้อนกลิ่นอายของสนมเอกผู้กุมอำนาจในวังหลัง นางกำลังใช้ปลายนิ้วเรียวงามไล้ขอบถ้วยกระเบื้องเคลือบสีฟ้าใสอย่างเชื่องช้า ราวกับสัตว์ล่าเนื้อที่กำลังหยอกล้อกับเหยื่อผู้โง่เขลา "คุณหลี่... เกรงว่ากฎระเบียบข้อบังคับใหม่ที่กระทรวงพาณิชย์เพิ่งประกาศใช้เมื่อรุ่งสางนี้ จะทำให้โครงการร่วมทุนของทางคุณเป็นหมันเสียแล้วกระมังครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่เจือแววเยาะหยันของเฉินเหว่ยดังขึ้น ท่ามกลางคณะกรรมการบริหารที่นั่งตัวลีบ เขาคือนักธุรกิจรุ่นใหม่ผู้กระหายอำนาจ ทายาทตระกูลใหญ่ที่คิดว่าตนเองถือไพ่เหนือกว่าในยุคเปลี่ยนผ่านนี้ เฉินเหว่ยจงใจหยิบเอกสารราชการแผ่นหนึ่งโยะลงบนโต๊ะไม้สักทอง เอกสารที่ถูกประทับตราสีแดงชาดด้วยหมึกสดๆ เพื่อบีบให้บริษัทของหลี่ซูเหยาต้องโอนถ่ายสิทธิ์การถือครองหุ้นทั้งหมดให้กับกลุ่มทุนของเขา หลี่ซูเหยาลอบยิ้มในใจ รอยยิ้มที่งดงามราวกับบุปผาแรกแย้งในเหมันต์ฤดู แต่นัยน์ตากลับเยียบเย็นดุจน้ำแข็งพันปี นางไม่แม้แต่จะชายตาแลเอกสารแผ่นนั้น ทว่ากลับเงยหน้าขึ้นสบตาเฉินเหว่ยตรงๆ "คุณเฉินช่างขยันขันแข็งยิ่งนัก... ข่าวกรองรวดเร็วดั่งม้าเร็วส่งสาส์นจากชายแดน ทว่า... น่าเสียดายที่ท่านอ่านหนังสือราชการไม่แตกฉานพอ" น้ำเสียงของนางนุ่มนวล ทว่ากังวานก้องไปทั่วห้องประชุม เงียบสงัดจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจ หลี่ซูเหยาค่อยๆ วางถ้วยแบล็คทีลงบนจานรอง เสียงกระทบกันเบาๆ ดังกังวานราวกับเสียงระฆังเตือนภัย นางหยิบแฟ้มหนังสีดำขลับขึ้นมาเปิดอย่างใจเย็น ทีท่าสง่างามราวกับฮองเฮาที่กำลังไต่สวนขุนนางผู้กระทำความผิด "กฎระเบียบฉบับที่ 408 ข้อที่ 3 วรรคสอง... ระบุไว้ชัดเจนว่า วิสาหกิจร่วมทุนที่มีทุนจดทะเบียนจากต่างประเทศและมีส่วนสนับสนุนอุตสาหกรรมยุทธศาสตร์ชาติ ได้รับการยกเว้นเป็นกรณีพิเศษจากมาตรการควบคุมการถือครองหุ้นของเอกชน" นางเงยหน้าขึ้นสบตาเขา พร้อมรอยยิ้มที่เฉียบคมบาดลึก "และโครงการที่ท่านพยายามจะฮุบนี้... อยู่ภายใต้สนธิสัญญาความร่วมมือพิเศษที่ท่านอ๋อง... เอ่อ ท่านประธานจ้าว เป็นผู้ลงนามรับรองด้วยตนเองเมื่อสัปดาห์ก่อน" สีหน้าของเฉินเหว่ยเปลี่ยนสีทันที จากความมั่นใจกลายเป็นซีดเผือด เม็ดเหงื่อกาฬผุดขึ้นตามไรผม เขาอ้าปากพะงาบๆ ราวกับปลาขาดน้ำ เอกสารในมือสั่นเทา เพราะเขาลืมไปสนิทว่า ในยุคสมัยที่กฎหมายยังทับซ้อนและเต็มช่องโหว่นี้ อำนาจที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่กระทรวงพาณิชย์ แต่อยู่ที่ปลายปากกาของบุรุษผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดคนนั้น ทว่า ก่อนที่ความตื่นตระหนกของเฉินเหว่ยจะสิ้นสุดลง ประตูห้องประชุมบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงด้วยมือของบอดี้การ์ดชุดสูทดำ ร่างสูงใหญ่สง่างามของจ้าวหานเฟิงก้าวเข้ามาในห้อง กลิ่นอายความเยือกเย็น ดุร้าย และทรงอำนาจแผ่ซ่านกดทับบรรยากาศทั้งหมดลงทันที เขายังคงไว้ซึ่งบุคลิกของแม่ทัพผู้ผ่านศึกสงครามมานับร้อยครั้ง แม้จะอยู่ในชุดสูทสากลสั่งตัดพิเศษ แววตาคมกริบดั่งพญาอินทรีวาดมองกวาดไปทั่วห้อง ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ร่างบางของหลี่ซูเหยา ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ไม่มีใครกล้าหายใจแรง แม้แต่เฉินเหว่ยยังต้องก้มหน้าหลบสายตาคู่นั้น จ้าวหานเฟิงก้าวเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างเก้าอี้ของหลี่ซูเหยา มือหนาวางลงบนพนักพิงเบื้องหลังนางอย่างถือสิทธิ์ คล้ายพญาเสือที่กำลังประกาศอาณาเขตของตนเอง "ใครบังAาญ... มาสร้างความรำคาญให้ภรรยาของฉันในเวลาทำงานกัน?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่ทรงพลังทำลายประสาทสัมผัสของทุกคนในห้องจนแทบสิ้นสติ หลี่ซูเหยาเงยหน้าขึ้นสบตากับเขา แววตาของทั้งคู่ประสานกัน สื่อสารความลึกซึ้งที่ไม่อาจเอ่ยเป็นคำพูด ท่ามกลางเกมอำนาจที่เชือดเฉือนกันด้วยกฎหมายและเล่ห์เหลี่ยมธุรกิจ ร่างสูงกลับโน้มตัวลงกระซิบข้างหูกลิ่นกายหอมกรุ่นของนางด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาหัวใจคนฟังกระตุกวูบ "เอกสารบนโต๊ะนั่น... ฉันจัดการให้สำนักงานอัยการสูงสุดออกหมายตรวจสอบเส้นทางการเงินของตระกูลเฉินเรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่เมื่อคืน..." ดวงตากลมโตของซูเหยาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ นางไม่คาดคิดว่าเขาจะเคลื่อนไหวรวดเร็วและเด็ดขาดถึงเพียงนี้ บุรุษผู้เยือกเย็นผู้นี้ไม่เคยปล่อยให้หนอนแมลงตัวใดได้ลอยนวลนานเกินกว่าที่นางต้องการเลยแม้แต่ครั้งเดียว ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานของหลี่ซูเหยาก็แผดเสียงดังขึ้นทำลายความเงียบ เลขานุการหน้าห้องรีบกดรับสายด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือดราวกับเห็นผีกลางวันแสกๆ "คุณหลี่... ท่านประธานคะ! มี... มีโทรศัพท์สายตรงจากสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี แจ้งด่วนที่สุดว่า..." เลขานุการกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "มีการอนุมัติพระราชบัญญัติพิเศษ... เอ้ย ไม่ใช่... กฎกระทรวงฉบับลับสุดยอด มีผลย้อนหลังตั้งแต่เที่ยงคืนนี้ เพื่อระงับสิทธิ์การดำเนินธุรกิจทั้งหมดของกลุ่มทุนเฉิน... และ..." เลขานุการสาวหยุดชะงัก หันไปมองหน้าจ้าวหานเฟิงด้วยความหวาดกลัว "...และมีคำสั่งให้ท่านประธานจ้าว เข้าพบคณะกรรมการสอบสวนพิเศษ ณ ทำเนียบรัฐบาล ในอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้านี้ค่ะ!" ส้มหวานมิติลับขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านเล่ห์กลและห้วงรักอันลึกซึ้งนี้ไปด้วยกันนะคะ