ค่ำคืนแห่งการตัดสินใจ

กลิ่นอายของหมึกซวนเฉินผสมผสานกับกลิ่นชาอู่หลงชั้นดีลอยวนอยู่ในห้องทำงานเล็กๆ ที่ถูกเนรมิตขึ้นใหม่ หลี่ซูเหยา ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองผู้บุกรุกยามวิกาล ปลายนิ้วเรียวดั่งลำหญ้าชูคัดลายมือด้วยพู่กันขนกระต่ายอย่างมั่นคง ทุกรอยตวัดน้ำหนักหนักแน่นและทรงพลัง ราวกับนางกำลังบัญชาการกองทัพนับแสน ไม่ใช่เพียงแค่การร่างแผนผังธุรกิจในยุค 1970 "ดึกดื่นค่อนคืนเช่นนี้ ท่านอ๋อง... อ้อ ไม่สิ สหายร่วมอุดมการณ์แห่งตระกูลจ้าว ยังมีแก่ใจมาเยี่ยมเยือนเรือนพักโทรมๆ ของสตรีไร้หัวนอนปลายเท้าเช่นฉันอีกหรือคะ" เสียงหวานใสเอ่ยขึ้นโดยไม่สะทกสะท้าน แม้จะรู้ว่าเบื้องหลังความเงียบงันนั้นคือบุรุษผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในเขตอุตสาหกรรมแห่งนี้ จ้าวหานเฟิง ก้าวผ่านธรณีประตูเข้ามาอย่างเงียบเชียบ ดั่งพยัคฆ์ย่างก้าวเข้าสู่เขตอาณา แววตาคมกริบดุจเหยี่ยวในความมืดกวาดมองแผ่นกระดาษบนโต๊ะที่มีตัวอักษรจีนโบราณผสมผสานกับตัวเลขอราบิกและแผนผังการตลาดสมัยใหม่ ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อโค้ทสีเข้มหยุดยืนอยู่เบื้องหลังนาง ระยะห่างเพียงคืบทำให้ซูเหยาได้กลิ่นอายบุรุษจางๆ เจือกลิ่นบุหรี่ชั้นดีและไอหนาวจากภายนอก "เจ้ากำลังเล่นกับไฟ, ซูเหยา" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยลอดไรฟัน มันทั้งดุดันและเจือความห่วงใยที่ถูกเก็บกดไว้ภายใต้ท่าทีเยือกเย็น "เฉinเหว่ยไม่ได้โง่เขลาอย่างที่เจ้าคิด เส้นสายของเขาในกระทรวงอุตสาหกรรมเบื้องบนหยั่งรากลึก การที่เจ้าคิดจะแยกตัวออกมาสร้างแบรนด์สิ่งทอและเครื่องประดับอัญมณีสังเคราะห์เป็นของตัวเอง โดยไม่พึ่งพาบารมีตระกูลจ้าว... เท่ากับเจ้าเอาคอไปพาดไว้บนเขียง" ซูเห่าวางพู่กันลงอย่างนิ่มนวล นางหมุนตัวกลับเผชิญหน้ากับเขา ดวงตาดอกท้อคู่สวยฉายแววท้าทายและลุ่มลึก ปราศจากความหวาดกลัวใดๆ "ท่านอ๋อง... อภัยด้วยนะคะที่ฉันต้องเอ่ยเตือนความจำท่านว่า เราอยู่ในยุคสมัยใดแล้ว บารมีตระกูลจ้าวอาจยิ่งใหญ่คับฟ้าในยุคโบราณที่ท่านจากมา แต่ที่นี่... ศตวรรษที่ยี่สิบ การแย่งชิงอำนาจไม่ได้ตัดสินด้วยคมดาบหรือราชโองการลับ หากแต่ตัดสินด้วย 'ทุน' และ 'คุณค่าในสายตาผู้บริโภค'" นางก้าวเข้าไปประชิดเขาเล็กน้อย อาภรณ์ผ้าฝ้ายเรียบง่ายแต่ตัดเย็บด้วยทรวดทรงประณีตขับเน้นเรือนร่างอรชรให้โดดเด่น กลิ่นกายหอมกรุ่นจางๆ คล้ายดอกเหมยในเหมันต์ฤดูทำเอาลมหายใจของจ้าวหานเฟิงสะดุดไปชั่วขณะ "เฉินเหว่ยพึ่งพาอำนาจมืดและเส้นสายการเมืองเพื่อกดราคา แต่สิ่งที่เขากรุยทางให้ฉันในวันนี้ คือช่องโหว่ของตลาดชนชั้นกลางที่กระหายความงามและความเป็นปัจเจก องค์ความรู้ด้านสุนทรียศาสตร์ราชสำนักที่ฉันมี บวกกับวิสัยทัศน์เศรษฐกิจยุคใหม่... มันคืออาวุธที่ทรงพลังยิ่งกว่ากองทัพของท่านเสียอีกค่ะ" จ้าวหานเฟิงจ้องมองนาง นัยน์ตาคมเข้มไหววูบชั่วขณะ ภาพซ้อนของสนมเอกผู้ชาญฉลาดในอดีตชาติซ้อนทับกับหญิงสาวยุค 70 ตรงหน้า ความผูกพันลึกล้ำนับพันปีทำให้เขารู้ดีว่า เมื่อนางตัดสินใจแล้ว ต่อให้เอาช้างมาฉุดก็ไม่อาจเปลี่ยนใจนางได้ "เจ้าดื้อรั้นเสมอมา..." มุมปากหยักลึกยกยิ้มเยียบเย็นแต่แววตากลับอ่อนแสงลงอย่างประหลาด มือหนายื่นออกไปปัดปอยผมที่เคลียแก้มเนียนนุ่มของนางอย่างถือวิสาสะ "หากเจ้าปรารถนาจะสร้างอาณาจักรของตนเอง ข้าจะปิดกั้นทุกเส้นทางที่เฉินเหว่ยจะเล่นตลกใต้โต๊ะให้... แลกกับการที่เจ้าต้องให้สถานะ 'หุ้นส่วนใหญ่' แก่ข้าแต่เพียงผู้เดียว" ซูเหยาปัดมือเขาออกเบาๆ ด้วยรอยยิ้มเย้ายวน "ท่านอ๋องเจ้าเล่ห์เกินไปแล้วค่ะ หุ้นส่วนหรือผู้คุมอำนาจกันแน่? แต่เอาเถอะ... ในเมื่อเกมนี้ฉันเป็นคนเดินหมาก ย่อมต้องยินดีต้อนรับผู้สนับสนุนชั้นดีอยู่แล้ว" ทว่า ก่อนที่บรรยากาศระหว่างทั้งสองจะลึกซึ้งไปมากกว่านั้น เสียงเคาะประตูกระแทกกระทั้นดังขึ้นอย่างรุนแรงจากด้านนอก ตามด้วยเสียงตะโกนโهاมของคนสนิทของเฉินเหว่ยที่บุกมาถึงหน้าเรือน พร้อมกับเสียงกวาดล้างสิ่งของแตกกระจาย "หลี่ซูเหยา! ออกมาเจอกันเดี๋ยวนี้! แกบังAอาจริษยาและขโมยสูตรลับการผลิตผ้าไหมสังเคราะห์ของบริษัทเรา เตรียมตัวติดคุกหัวโตข้อหาจารกรรมทางอุตสาหกรรมได้เลย!" จ้าวหานเฟิงหรี่ตาลง รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างทันที มือหนากำหมัดแน่นจนข้อต่อลั่นเปรี๊ยะ บรรยากาศในห้องพลิกผันจากความหวานล้ำกลายเป็นสมรภูมิรบในพริบตา ซูเหายังคงนิ่งสงบ นางหยิบถ้วยชาขึ้นจิบช้าๆ รอยยิ้มบางเบาปรากฏบนเรียวปากอิ่มสวย ราวกับนางคาดการณ์เหตุการณ์นี้ไว้หมดแล้ว นางหันไปสบตากับท่านอ๋องผู้เยือกเย็น ปรายยิ้มท้าทายครั้งสุดท้ายก่อนเอ่ยกระซิบเบาๆ "ดูเหมือนว่า... แบรนด์ใหม่ของฉัน จะได้ฤกษ์เปิดตัวเร็วกว่าที่คิดแล้วล่ะค่ะ ท่านอ๋อง" แต่วินาทีนั้นเอง ก่อนที่ประโยคสนทนาจะสิ้นสุด เสียงฝีเท้าหนักๆ ของเจ้าหน้าที่ตำรวจนอกเครื่องแบบนับสิบชีวิตก็พังประตูเข้ามา พร้อมกับเอกสารหมายค้นที่ถูกชูขึ้นตรงหน้า โดยมีร่างของเฉินเหว่ยยืนยิ้มเยาะเย้ยอยู่เบื้องหลัง พร้อมกับกุญแจมือเหล็กวาววับที่ส่องประกายเย็นเยียบในแสงไฟ ขอบพระคุณท่านรี้ดทุกท่านที่ร่วมเดินทางข้ามมิติเวลามาด้วยกันนะคะ หวังว่าจะชื่นชอบบทนี้ค่ะ