แผนซ้อนแผน

กลิ่นหอมของชาผู่เอ๋อร์บ่มเก่าลอยกรุ่นตัดกับความตึงเครียดในห้องรับรองส่วนตัวของภัตตาคารหรู บรรยากาศรอบกายอบอวลไปด้วยความเงียบงันที่น่าอึดอัด ทว่าหลี่ซูเหายังคงแย้มยิ้มบางเบาอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า ดวงตาคู่คมกริบใต้แพขนตางอนงามราวกับภาพวาดพู่กันจีนทอดมองไปยังชายหนุ่มตรงหน้าผู้กำลังแสดงอาการกระสับกระส่ายอย่างปิดไม่มิด "คุณเฉินดูจะร้อนรนเสียจริงนะคะ... การทำธุรกิจในยุคสมัยแห่งความเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ หากปราศจากความสุขุมคัมภีร์ย่อมก้าวพลาดได้ง่ายดายนัก" น้ำเสียงหวานนุ่มทว่าแฝงความเฉียบคมดั่งคมมีดซ่อนในแพรไหมเอื้อnเอ่นขึ้น หลี่ซูเหยาในชุดสูทผ้าไหมสีเขียวมรกตเข้ารูปประณีต ขับเน้นทรวดทรงองอาจและสง่างามดั่งสตรีสูงศักดิ์ในราชสำนักโบราณ ทว่ากลับกลมกลืนกับความทันสมัยของยุค 80 อย่างไร้ที่ติ นางจงใจปล่อยให้เอกสารลับเรื่องสัมปทานการค้าสำคัญวางเด่นเป็นสง่าอยู่บนโต๊ะไม้เนื้อดี เพื่อล่อให้เหยื่อติดกับดักที่นางร้อย4เรียงไว้อย่างแนบเนียน เฉินเหวัยขบกรามแน่นจนสันกรามขึ้นเป็นสันนูน ดวงตาคู่คมที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานจ้องมองเอกสารนั้นสลับกับใบหน้างดงามไร้ที่ติของหญิงสาว ความโลภและความหวาดระแวงกำลังตีรันฟันแทงกันอยู่ในอก เขาพยายามอย่างยิ่งที่จะเก็บอาการ แต่สัญชาตญาณนักธุรกิจที่ต้องการเอาชนะทำให้เขาตกหลุมพรางที่ซูเหยาขุดรอไว้ตั้งแต่ก้าวแรกที่เดินเข้ามาในห้องนี้ "คุณหลี่... ข้อเสนอที่คุณเสนอมามันไม่ง่ายเลยสำหรับผม แหล่งวัตถุดิบในเขตภาคเหนือไม่ได้หามาได้ง่ายๆ แค่ลายเซ็นของคุณเพียงคนเดียว" เฉินเหวัยพยายามต่อรองเพื่อดึงความมั่นใจกลับคืนมา น้ำเสียงของเขาเจือความสั่นเครือเล็กน้อย ซูเหยาหัวנסเสียงใสราวกระดิ่งเงินกระทบสายลม แต่นัยน์ตากลับไร้ซึ่งความขบขัน นางค่อยๆ ยกถ้วยชาขึ้นจิบอย่างเชื่องช้า ท่าทางราวกับพระสนมเอกผู้กุมอำนาจสูงสุดในตำหนักในกำลังพิจารณาโทษทัณฑ์ของขันทีผู้กระทำความผิด "แหล่งวัตถุดิบทางเหนือหรือคะคุณเฉิน? น่าเสียดายจริง... ที่ดิฉันไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องนั้นเลยสักคำ" ซูเหยาเว้นจังหวะ ปล่อยให้ความเงียบเข้ากัดกินความมั่นใจของคู่สนทนาทีละน้อย ก่อนจะโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา "แต่ท่าทีร้อนตัวของคุณเมื่อครู่ กลับยืนยันความจริงทั้งหมดที่ดิฉันสงสัยไว้ไม่มีผิดเพี้ยนเลยนะคะ..." สีหน้าของเฉินเหวัยเปลี่ยนเป็นซีดเผือดในทันที เม็ดเหงื่อผุดขึ้นตามไรผม เขารู้ตัวแล้วว่าตกหลุมพรางคำพูดของหญิงสาวเข้าเต็มเปา การที่เขารีบปฏิเสธและพาดพิงถึงแหล่งวัตถุดิบทางเหนือ ทั้งที่ซูเหยายังไม่ทันเอ่ยถึง เท่ากับเป็นการสารภาพความผิดด้วยตัวของเขาเองอย่างหมดรูป ในจังหวะที่เกมกำลังดำเนินไปถึงจุดพลิกผัน ประตูห้องรับรองก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ซุ่มเสียง ร่างสูงสง่าในชุดโค้ทสีดำสนิทของจ้าวหานเฟิงก้าวเข้ามาด้วยบรรยากาศเยือกเย็นดุร้ายแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ ไอเย็นยะเยือกราวกับยอดเขาหิมะในฤดูหนาวกดทับจนทุกคนในห้องแทบหยุดหายใจ ดวงตาคมกริบดั่งพญายุทธ์กวาดมองสถานการณ์ตรงหน้าด้วยความรวดเร็ว ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างระหงของหลี่ซูเหยา แววตาคู่นั้นทอประกายลึกล้ำราวกับจดจำนางได้ผ่านกาลเวลานับพันปี จ้าวหานเฟิงก้าวเข้ามาหยุดยืนเบื้องหลังเก้าอี้ของซูเหยา มือหนาวางลงบนพนักพิงอย่างเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจจนเฉินเหวัยตัวสั่นเทิ้ม "ดูเหมือนว่า... แมลงเม่าตัวนี้จะบินเข้ากองไฟเร็วกว่าที่คาดไว้นะครับยอดกุนซือของผม" เฉินเหวัยหน้าถอดสีเมื่อตระหนักว่าตนไม่ได้กำลังสู้กับหลี่ซูเหยาเพียงลำพัง ทว่าเบื้องหลังนางยังมีเงาอิทธิพลอันน่าสะพรึงกลัวของจ้าวหานเฟิงคอยชักใยอยู่ ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งตามด้วยการก้าวเข้ามาของเลขาคนสนิท พร้อมกับยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลลับสุดยอดให้แก่จ้าวหานเฟิง "ท่านครับ... มีโทรศัพท์ด่วนจากส่วนกลาง และเอกสารฉบับนี้เพิ่งส่งมาถึงมือท่านอ๋อง... เอ๊ย นายหัวครับ" เลขาหน้าตาตื่นตระหนกจนเกือบหลุดปากเรียกขานผิดยุค จ้าวหานเฟิงรับซองเอกสารมา แกะผนึกออกด้วยท่าทีสุขุม เขาเหลือบมองข้อความด้านในเพียงแวบเดียว มุมปากหยักก็ยกยิ้มขึ้นอย่างน่ากลัว ก่อนจะเลื่อนเอกสารแผ่นนั้นมาวางไว้ตรงหน้าหลี่ซูเหยา พร้อมกับเอ่ยประโยคที่ทำให้เลือดในกายของทุกคนเย็นเฉียบ "ซูเหยา... ดูเหมือนแผนซ้อนแผนของเราจะสนุกกว่าที่คิด เมื่อมีคน 'ทรยศ' ส่งรายชื่อสายลับตัวจริงมาให้เรา... และคนคนนั้น ก็กำลังยืนอยู่หลังประตูห้องนี้เอง" ส้มหวานมิติลับหวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นกับปมปริศนาสุดระทึกนี้และพร้อมลุยไปกับซูเหยาในตอนหน้านะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ