เตาหลอมในตำนาน

คราบเขม่าสีดำที่ติดอยู่บนปลายนิ้วของผมในเวลานี้ ไม่ใช่ร่องรอยจากการตีเหล็กธรรมดา แต่เป็นคราบความตายที่เพิ่งถูกกวาดล้างออกไปจากหน้าจออินเทอร์เฟซเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา "คุณริน... ฐานข้อมูลที่ฉันเพิ่งถอดรหัสได้ มันไม่ใช่แค่เรื่องของความผิดพลาดในระบบเกมแล้วล่ะค่ะ... เอ้ย... ครับ" เอลิน่าชะงักไปเล็กน้อย เผลอหลุดสำนวนเดิมออกมาจนต้องกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะแก้คำพูดด้วยรอยยิ้มเจื่อน "โทษทีครับ แรงกดดันจากห้องเซิร์ฟเวอร์มันทำให้ผมสับสนไปหมด" ผมไม่ได้หัวเราะ บรรยากาศในห้องทำงานส่วนตัวของเธอบัดนี้อัดแน่นไปด้วยความกดดันระดับสูงสุด หน้าต่างกระจกใสบานใหญ่เผยให้เห็นทัศนียภาพของเมืองหลวงในเกม VRMMO ที่ผู้คนยังคงเดินขบวนจับจ่ายใช้สอยกันอย่างสนุกสนาน โดยไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า อีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า โครงสร้างพื้นฐานทั้งหมดของโลกใบนี้กำลังจะล่มสลายลงด้วยน้ำมือของผู้สร้างเอง การไล่ล่าในดันเจี้ยนลับเมื่อตอนที่แล้วพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า บริษัทผู้พัฒนาไม่ได้มองว่าพวกเราเป็น "ผู้เล่น" อีกต่อไป แต่เป็น "พยาน" ที่บังเอิญเดินหลงเข้าไปเห็นห้องทดลองลับที่ใช้ข้อมูลจิตสำนึกของมนุษย์มาประมวลผลเป็นเอ็นจิ้น AI ศึกที่ผมเพิ่งผ่านมา... มันเป็นแค่การวอร์มอัพเท่านั้น ผมวางฮาร์ดไดรฟ์จำลองขนาดเท่าฝ่ามือลงบนโต๊ะทำงานไม้เนื้อแข็ง เสียงกระทบกันเบาๆ ดังสะท้อนก้องในความเงียบ ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตามองลอดไปยังเอลิน่า ซึ่งกำลังจ้องหน้าจอโฮโลแกรมด้วยสีหน้าซีดเผือด "ถ้าพวกมันรู้ว่าเราถือครองกุญแจดอกนี้อยู่ ทีมสังหารระดับท็อปเซิร์ฟเวอร์คงไม่ได้มาแค่ห้าคนเหมือนรอบก่อนแน่ครับ เอลิน่า" ผมเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงไว้ด้วยกระแสจิตสังหารที่เย็นเยียบจนหญิงสาวต้องลอบกลืนน้ำลาย "แล้วคุณจะเอายังไงต่อล่ะครับ คุณริน? ในเมื่อกิลด์ใหญ่เริ่มประกาศล่าหัวคุณแล้ว แถมตลาดประมูลตอนนี้ก็ปิดกั้นเส้นทางการขายไอเทมระดับสูงของเราเกือบหมด..." เอลิน่าถอนหายใจยาว ยกมือขึ้นเสยผมสีทองยาวสลวยที่เริ่มยุ่งเหยิงจากความเครียด "เราเหลือเวลาไม่มากแล้ว ก่อนที่แพทช์บังคับรีเซ็ตเซิร์ฟเวอร์จะมาถึง" ผมแค่นسยิ้มที่มุมปาก หยิบชิ้นส่วนโลหะสีดำสนิทที่ดึงออกมาจากอกของบอสตัวสุดท้ายขึ้นมาพลิกดู ลวดลายอักขระโบราณบนนั้นกำลังเต้นตุบๆ ราวกับมีชีวิต มันไม่ใช่แร่ธาตุที่หาได้ทั่วไปในเกมนี้ แต่มันคือชิ้นส่วนของ "หัวใจแห่งเตาหลอมปฐพี" "ปล่อยให้พวกมันตามล่าไปเถอะครับ" ผมตอบสั้นๆ ก่อนจะเดินไปที่มุมห้อง ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนตัวสำหรับคราฟต์ไอเทมที่ผมลงทุนติดตั้งระบบกันเสียงและป้องกันการสอดแนมขั้นสูงสุดไว้ "ในโลกของเกมนี้ ใครที่มีอาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดในมือ คนนั้นก็คือผู้ถือสิทธิ์ขาดเหนือความจริงทั้งหมดไม่ใช่หรือครับ?" ผมเปิดหน้าต่างระบบคราฟต์ไอเทม แสงสีฟ้าพาสเทลสาดส่องลงบนใบหน้าของผม ทว่าเป้าหมายในวันนี้ไม่ใช่การตีดาบหรือชุดเกราะธรรมดา แต่เป็นการประกอบร่าง "เตาหลอมในตำนาน" ที่ผมใช้เวลาสะสมวัตถุดิบหายากมานานร่วมเดือน เอลิน่ายืนกอดอกพิงขอบประตู มองดูการกระทำของผมด้วยสายตาที่ซับซ้อน ทั้งชื่นชม หวาดกลัว และคาดหวังในเวลาเดียวกัน เธอกล่าวเตือนด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "คุณรู้ใช่ไหมว่า เตาหลอมระดับนั้น... มันใช้พลังงานจิตของผู้เล่นในการหลอม ถ้าใจคุณไม่นิ่งพอ ผลลัพธ์ที่จะออกมาไม่ใช่แค่อาวุธพัง แต่มันอาจจะทำให้ไอดีของคุณถูกลบถาวรไปเลยก็ได้" "ความกลัวคือศัตรูที่แย่ที่สุดของช่างตีเหล็กครับ เอลิน่า" ผมตอบโดยไม่หันกลับไปมอง มือขวายกค้อนเหล็กประจำตัวขึ้นมา กระแสมาน่าสีครามเข้มไหลทะลักออกจากฝ่ามือเข้าสู่ตัวค้อนจนเกิดเสียงคำรามต่ำๆ คล้ายพายุฝนฟ้าคะนอง ผมเริ่มวางชิ้นส่วนชิ้นแรกลงบนแท่นบูชา อุณหภูมิภายในห้องพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว อากาศรอบตัวเริ่มบิดเบี้ยวจากความร้อนมหาศาล ระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานกะพริบเตือนรัวๆ ที่มุมขวาบนของจอภาพ— *[คำเตือน: คุณกำลังพยายามประกอบ "เตาหลอมสุริยะทมิฬ" (Mythical Grade) อัตราความสำเร็จพื้นฐาน: 3.2% โอกาสระเบิด: 91.8% ยืนยันการดำเนินการหรือไม่?]* ตัวเลขเก้าสิบเอ็ดเปอร์เซ็นต์คือความตายสำหรับช่างตีเหล็กทุกคนในเซิร์ฟเวอร์ แต่สำหรับ "ค้อนเหล็ก" คนนี้ ตัวเลขพวกนั้นเป็นเพียงแค่เรื่องตลก ผมสูดหายใจเข้าลึก1เฮือก กวาดสายตามองวัตถุดิบชิ้นสุดท้ายที่วางอยู่ข้างกาย มันคือเศษเสี้ยวข้อมูลจากฐานข้อมูลลับที่เอลิน่าเพิ่งถอดรหัสมาได้... ผมตัดสินใจโยนมันลงไปในเตาหลอมโดยไม่ลังเล! *บรึมมมม!* แสงสีทองเจิดจ้าพุ่งทะลุเพดานห้องทำงานจนสว่างวาบไปทั่วทั้งเขตการค้า แรงกระแทกมหาศาลผลักเอลิน่ากระเด็นไปติดผนังห้อง เสียงโลหะกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังประสานกับเสียงคำรามของระบบที่รวนเรอย่างรุนแรง หมอกควันสีขาวพวยพุ่งตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ ผมยืนนิ่งสนิทอยู่ที่เดิม แม้ว่าผิวแก้มจะมีรอยแผลจากการระเบิดเฉียดผ่านจนเลือดสีแดงฉานไหลซึมออกมา แต่ดวงตาของผมกลับเป็นประกายระยิบระยับยิ่งกว่าเพชรเม็ดงาม เมื่อควันจางลง เตาหลอมขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าไม่ได้มีรูปร่างเหมือนเตาทั่วไป มันแผ่ไอความร้อนสีม่วงเข้มออกมาปกคลุมรอบด้าน ลวดลายมังกรเพลิงบนตัวเตากำลังขยับเขยื้อนราวกับมีลมหายใจจริง ๆ และที่สำคัญที่สุด... ค่าสถานะ [เพิ่มโอกาสสำเร็จในการคราฟต์ไอเทม +300%] ปรากฏขึ้นตัวโตบนหน้าจอโฉมใหม่ ผมยกมือขึ้นเช็ดคราบเหงื่อและเลือดที่มุมปาก ก่อนจะยิ้มออกมาบางๆ "ในที่สุด... เครื่องมือที่จะพาเราไปถล่มบริษัทผู้พัฒนา ก็เสร็จสมบูรณ์แล้วครับ" ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก... เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งอย่างเป็นจังหวะ ท่ามกลางความเงียบงันที่น่ากลัว เอลิน่าที่เพิ่งลุกขึ้นยืนพยายามจะเอ่ยปากถาม แต่ผมยกมือขึ้นห้ามไว้เสียก่อน ไม่มีใครรู้พิกัดของห้องนี้... ไม่มีทางที่ผู้เล่นคนอื่นจะเข้ามาได้นอกจากระบบกิลด์ ประตูห้องค่อยๆ ถูกผลักเปิดออกช้าๆ พร้อมกับร่างของชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิท ใบหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ ดวงตาสดใสคู่นั้นมองตรงมาที่ผมด้วยรอยยิ้มที่ทำให้เลือดในกายเย็นเฉียบ "สวัสดีครับคุณริน... ทางบริษัทส่งผมมารับพัสดุชิ้นสำคัญ... ที่คุณเพิ่งหลอมเสร็จเมื่อกี้นี้ครับ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ