ก้าวสู่เมืองระดับกลาง

เสียงแผ่นเหล็กกล้าผสมไทเทเนียมกระทบกันด้วยแรงกดมหาศาลดัง “กริ๊ง!” สนั่นห้องหลอมโลหะส่วนตัว กลิ่นไอความร้อนจากเตาหลอมอาร์กพลาสมาพวยพุ่งระอุจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว รินยืนนิ่งสงบ ดวงตาคมกริบภายใต้แว่นตากรองแสงจดจ้องมองมัสเซิลและคมดาบที่ค่อยๆ ขึ้นรูปเป็นสีฟ้าอมม่วงอย่างใจเย็น ปลายค้อนในมือขวาของเขาไม่ได้สั่นไหวแม้แต่น้อย ทุกจังหวะการทุบคือความแม่นยำระดับไมครอนที่ผู้เล่นสายต่อสู้ทั่วไปไม่มีวันเข้าใจ นี่ไม่ใช่ดาบธรรมดา แต่มันคือ "ดาบยาวมังกรนิลกาฬ" ระดับตำนานขั้นต้น ที่เขาใช้เวลาคํานวณโครงสร้างผลึกแร่มานานถึงสามวันสามคืนในเมืองเริ่มต้น "คุณรินครับ... รถขนสัมภาระพร้อมแล้วนะคะ... อ่า ขออภัยครับ ผมติดปาก" เสียงทุ้มต่ำของลูกน้องคนสนิทในกิลด์หยุดชะงักลงกลางคันเมื่อเผลอใช้คำลงท้ายผิดพลาด รีบตบปากตัวเองเบาๆ ด้วยความเกรงใจ รินวางค้อนลงบนแท่นเหล็กอย่างนุ่มนวล เขาถอดถุงมือกันความร้อนออก เผยให้เห็นรอยแผลเป็นจางๆ จากการทำงานหนักในเกม ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งเกียรติยศของช่างตีเหล็ก "ไม่เป็นไร นายชินคุมสติให้ดีก็พอ การย้ายฐานการผลิตไปยัง 'เวลทาเรีย' เมืองหลวงของเกมในครั้งนี้ ไม่ใช่แค่การย้ายร้านค้าธรรมดา แต่เรากำลังพาเงินทุนและอำนาจต่อรองทั้งหมดไปวางไว้กลางสนามรบของพวกกิลด์ใหญ่" รินกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนชินต้องกลืนน้ำลายลงคอ เอลิน่าที่ก้าวเข้ามาในห้องพร้อมกับแท็บเล็ตแสดงผลประกอบการรายวัน ยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ดวงตาของเธอพราวระยับด้วยประกายแห่งความทะเยอทะยาน "พวกกิลด์ 'ราชันย์โลหิต' และ 'พายุทมิฬ' ส่งคนมาป้วนเปี้ยนแถวประตูเทเลพอร์ตตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ... เอ่อ ครับ พวกเขารู้ว่าถ้าคุณรินไปเปิดร้านที่เวลทาเรีย ส่วนแบ่งตลาดอาวุธระดับสูงของพวกเขาจะหดหายไปเกินครึ่ง" เอลิน่าปรับคำพูดทันทีเมื่อสบตากับรินที่ปรายตามองอย่างดุๆ รินแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก "ปล่อยให้พวกมันมองไป การผูกขาดตลาดด้วยอาวุธห่วยๆ เกรดโหลหมดยุคไปแล้ว ตั้งแต่ที่ฉันก้าวเท้าเข้าสู่โลกใบนี้" บรรยากาศในห้องหลอมโลหะเงียบลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงพัดลมระบายความร้อนของเตาหลอมที่ยังคงคำรามเบาๆ รินเก็บดาบยาวมังกรนิลกาฬลงในช่องเก็บของส่วนตัว น้ำหนักของมันเบาหวิวในระบบ แต่ทว่ามีมูลค่ามหาศาลจนสามารถซื้อคฤหาสน์ในเกมได้ทั้งหลัง การเดินทางสู่เมืองหลวงเวลทาเรียใช้เวลาผ่านระบบเคลื่อนย้ายมวลสารพิเศษที่กิลด์จัดเตรียมไว้ ทว่าสำหรับช่างตีเหล็กระดับท็อปอย่างริน การเดินทางย่อมไม่ราบรื่นเหมือนผู้เล่นทั่วไป ทันทีที่แสงสีฟ้าจางหายไป รินและเอลิน่าก็ปรากฏตัวขึ้นที่ลานกว้างใจกลางเวลทาเรีย เมืองหลวงที่ถูกโอบล้อมด้วยกำแพงหินสีขาวนวลและยอดแหลมของมหาวิหารเวทมนตร์ สถาปัตยกรรมยิ่งใหญ่ตระการตา ผู้คนนับหมื่นเดินขวักไขว่ เสียงตะโกนซื้อขายสินค้าดังระเบียบ แต่ทว่า... เบื้องหน้าของพวกเขา กลับมีกลุ่มคนสวมชุดเกราะสีแดงเพลิงตราสัญลักษณ์รูปกะโหลกไขว้ดาบยืนขวางทางอยู่ "ยินดีต้อนรับสู่เวลทาเรีย... ช่างตีเหล็กหน้าใหม่" เสียงทุ้มกังวานดังขึ้นจากชายหนุ่มร่างยักษ์ผู้สวมเกราะหนักระดับสูง เขาคือ 'บารอน' รองหัวหน้ากิลด์ราชันย์โลหิต ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมในการผูกขาดตลาดโซนเหนือ รินหยุดเดิน ปรายตามองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ เอลิน่าขยับตัวเข้ามาใกล้ พร้อมกระซิบเตือน "ระวังตัวด้วยค่ะ... เอ่อ ครับ คนนี้คือนักล่าผลประโยชน์ตัวฉกาจ" "หลีกทาง ฉันไม่มีเวลามาเล่นขายของกับพวกเธอ" รินเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท ไร้ความเกรงกลัวใดๆ บารอนหัวเราะลั่น เสียงนั้นบาดหูผู้คนที่เดินผ่านไปมา "ปากกล้าดีนี่! ได้ยินว่าแกคิดจะเปิดร้านตีเหล็กแข่งกับพวกเราในย่านการค้าหลักสินะ? บอกไว้ก่อนเลยว่าที่นี่... ถ้าไม่มีการ 'จ่ายค่าคุ้มครอง' ให้กิลด์ของเรา สินค้าทุกชิ้นของแกจะไม่มีวันได้วางขาย แม้แต่เศษเหล็กก็อย่าหวังว่าจะได้เหยียบ!" บรรยากาศรอบตัวเริ่มตึงเครียด ผู้เล่นคนอื่นๆ ต่างถอยรูดเว้นระยะห่างเพราะไม่อยากหาเรื่องใส่ตัวกับกิลด์ใหญ่ รินยังคงยืนนิ่ง มือซ้ายล้วงกระเป๋าเสื้อคลุมช่างตีเหล็ก ดวงตาคมกริบจ้องมองบารอนราวกับกำลังมองแมลงตัวหนึ่งที่น่ารำคาญ รินไม่ได้โกรธ เขากลับยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น เป็นรอยยิ้มที่ทำให้เอลิน่าที่ร่วมงานกันมานานถึงกับขนลุกซู่ "ค่าคุ้มครองงั้นหรือ..." รินก้าวเท้าเข้าไปหาบารอนทีละก้าว แรงกดดันมหาศาลจากจิตสังหารที่สะสมจากการหลอมไอเทมระดับตำนานนับร้อยชิ้นถูกปลดปล่อยออกมาจนอากาศรอบตัวหนาทึบ "น่าเสียดาย... ที่ฉันไม่เคยจ่ายเงินให้หมาที่เห่าเสียงดัง... แต่ถ้าสนใจจะซื้อ 'ดาบ' ที่จะใช้ปลิดชีพพวกแกฟรีๆ สักเล่ม ฉันอาจจะพิจารณาเป็นกรณีพิเศษ" บารอนหน้าถอดสีทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่ผิดมนุษย์มนา เขายกขวานยักษ์ขึ้นเตรียมพุ่งเข้าใส่ แต่ทว่า... ก่อนที่การต่อจะปะทุขึ้นกลางเมืองหลวง เสียงประกาศระบบระดับเซิร์ฟเวอร์ก็ดังแทรกขึ้นมาตัดจังหวะ *[ประกาศจากระบบ: ผู้เล่น 'ค้อนเหล็ก' ได้รับสิทธิ์ครอบครอง 'พื้นที่เขตการค้าพิเศษโซน A' โดยตรงจากระบบหลวง... และมีประกาศเพิ่มเติม: มีบุคคลปริศนาได้เหมาซื้อสิทธิ์ขาดในการประมูลอาวุธล็อตแรกทั้งหมดแล้วด้วยมูลค่า... 100 ล้านเหรียญทอง!]* ทุกสายตากลางลานกว้างเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง บารอนชะงักค้างกลางอากาศ รินหรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่อเห็นชื่อของผู้ซื้อที่ปรากฏบนหน้าต่างแจ้งเตือน... มันไม่ใช่ชื่อของกิลด์ใหญ่ แต่เป็นชื่อของคนที่เขาไม่คาดคิดว่าจะมาโผล่ที่นี่ ขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับเส้นทางแห่งความมั่งคั่งนี้นะครับ **ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม**