อัปเกรดเตาหลอม

กลิ่นอายของแร่หินภูเขาไฟระอุคุกรุ่น ผสมผสานกับคราบเขม่าสีดำที่เกรอะกรังอยู่บนผนังห้องใต้ดินขนาดสิบตารางเมตร เสียงค้อนเหล็กกระทบกับทั่งดังก้องกังวาน *ตึง! ตึง! ตึง!* ทุกจังหวะของการตอกย้ำลงไปบนเนื้อเหล็กสีแดงฉาน ไม่ได้เป็นเพียงแค่การขึ้นรูปอาวุธธรรมดา แต่มันคือจังหวะชีวิตที่รินกำลังใช้มันทุบทำลายขีดจำกัดของอาชีพสายผลิตที่คนในเกม *World of Myth Online* ต่างสบประมาทว่าเป็นได้แค่เบี้ยล่างของพวกสายต่อสู้ หยาดเหงื่อไหลย้อยตามโครงหน้าคมคาย รินหยุดมือลงเล็กน้อย เขาใช้หลังมือปาดเหงื่อออกจากหน้าผาก ดวงตาสีดำสนิทจับจ้องมองผลงานชิ้นล่าสุดบนทั่ง—ดาบสั้นระดับหายากที่เปล่งประกายแสงสีฟ้าจางๆ มันถูกสร้างขึ้นด้วยความประณีตทุกอณู แต่นั่นยังไม่ใช่เป้าหมายสูงสุดในวันนี้ หน้าต่างระบบแจ้งเตือนสีฟ้าลอยเด่นขึ้นตรงหน้า [ท่านได้ทำการจำหน่าย "มีดสั้นวายุคลั่ง (Rare)" ผ่านระบบประมูลกลาง สำเร็จ!] [ได้รับเหรียญทอง: 45,000 เหรียญทอง] [หักค่าธรรมเนียมตลาด 5%: คงเหลือเงินในบัญชี 128,500 เหรียญทอง] ตัวเลขเงินในบัญชีที่พุ่งทะยานแตะหลักแสน ทำให้รินมุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มบางเบาปรากฏบนใบหน้า ทว่าแววตายังคงความเยือกเย็นเอาไว้ได้อย่างน่าทึ่ง เงินจำนวนนี้ไม่ใช่แค่ตัวเลขในเกม แต่มันคือตั๋วโดยสารสู่อำนาจทางเศรษฐกิจที่เขาจะเป็นผู้กำหนดกติกาด้วยตัวเอง "ดูเหมือนว่ายอดขายของนายจะทำให้ตลาดประมูลปั่นป่วนอีกแล้วนะ ริน" เสียงหวานใสแต่ทรงอำนาจดังขึ้นที่มุมห้อง เอลิน่า หัวหน้ากิลด์สาวสวยแห่งพันธมิตรวายุสวรรค์ก้าวเท้าเข้ามา เธอกวาดสายตามองไปรอบห้องใต้ดินที่ตอนนี้ถูกดัดแปลงเป็นโรงตีเหล็กส่วนตัว ชุดเกราะหนังสีเงินเข้ารูปขับเน้นสัดส่วนสง่างาม แต่สิ่งที่โดดเด่นยิ่งกว่ารูปลักษณ์คือแววตาเฉียบคมของนักธุรกิจผู้มองการณ์ไกล รินวางค้อนลงบนแท่นอย่างเบามือ เขาหยิบผ้าสะอาดมาเช็ดคราบเขม่าตามเรียวนิ้วช้าๆ ก่อนจะหันไปสบตากับเธอ "ปั่นป่วนเหรอครับ ผมคิดว่าผมแค่กำลังเติมเต็มความต้องการของตลาดที่กำลังขาดแคลนอาชีพสายผลิตระดับสูงต่างหาก" รินเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ราบเรียบ เอลิน่าเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน เธอยกมือขึ้นกอดอก รอยยิ้มที่มุมปากดูมีความหมายลึกซึ้ง "นายถ่อมตัวเกินไปแล้ว สัปดาห์เดียวนายกวาดรายได้ไปมากกว่ากิลด์ขนาดกลางบางกิลด์หาได้ในหนึ่งเดือนเสียอีก ตอนนี้พวกหัวหน้ากิลด์ใหญ่เริ่มส่งคนมาสืบหาตัวตนของ 'ค้อนเหล็ก' กันให้วุ่นแล้วนะ นายไม่กังวลเลยหรือ?" "กังวลไปก็ไม่ได้ช่วยให้เหล็กในเตาหลอมร้อนขึ้นหรอครับ" รินตอบกลับทันควัน น้ำเสียงของเขาไม่มีความหวาดหวั่นเจือปนแม้แต่น้อย "คนที่กังวลควรจะเป็นพวกเขาก็ต่อเมื่อผมปฏิเสธที่จะขายสินค้าให้ต่างหาก" เอลิน่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอชอบความเยือกเย็นและความมั่นใจที่ไม่อวดดีของชายหนุ่มคนนี้จริงๆ "สมกับที่เป็นนาย... ว่าแต่ เงินก้อนโตที่เพิ่งเข้ากระเป๋าเมื่อครู่นี้ คงไม่ได้เอาไว้เก็บนอนกอดเฉยๆ หรอกกระมัง?" รินหันหลังเดินไปที่หน้าจอโฮโลแกรมหลักของห้อง เขากดเลือกเมนูซื้อขายวัตถุดิบระดับตำนาน หน้าจอแสดงรายการไอเทมหายากที่ราคาแพงหูฉี่ปรากฏขึ้น "แน่นอนครับ ผมไม่ได้ทำมาเพื่อสะสมตัวเลขในบัญชี" รินจ้องมองรายการตรงหน้า "ผมต้องการอัปเกรดสถานะร้านค้า จาก 'ร้านตีเหล็กริมทาง' ให้กลายเป็น 'โรงตีเหล็กหลวง' และเพื่อทำเช่นนั้น ผมจำเป็นต้องใช้ 'แก่นแท้เพลิงอัคคีทมิฬ' สามชิ้น และ 'แร่ไททาเนียมโบราณ' อีกหนึ่งร้อยกิโลกรัม" ดวงตาของเอลิน่าเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อวัตถุดิบเหล่านั้น "เดี๋ยวก่อน ริน... ของพวกนั้นต่อให้มีเงินก็ใช่ว่าจะหาซื้อได้ง่ายๆ นะ แก่นแท้เพลิงอัคคีทมิฬดรอปจากบอสลับชั้นใต้ดินร้อยของดันเจี้ยนอสูรเพลิง ซึ่งตอนนี้ยังไม่มีกิลด์ไหนเคลียร์ลงได้เลย แล้วนายจะหาซื้อมันมาจากไหน?" รินหันกลับมามองเธอ รอยยิ้มมุมปากลึกลงกว่าเดิมเล็กน้อย "เงินซื้อได้ทุกอย่างครับเอลิน่า... ถ้าจำนวนเงินมันมากพอ และถ้าคนขายกำลังต้องการเงินสดมากกว่าไอเทม" หน้าจอระบบแจ้งเตือนการทำธุรกรรมเด้งขึ้นรัวๆ รินกดปุ่มยืนยันการซื้อครั้งใหญ่ ยอดเงินในบัญชีวูบหายไปกว่าแปดหมื่นเหรียญทองในพริบตา แลกกับไอเทมแสงสีทองอร่ามสองชิ้นที่ตกลงมาอยู่ในช่องเก็บของของเขา เอลิน่าสูดหายใจเข้าลึกๆ เธอยอมรับในความเด็ดขาดของชายคนนี้อย่างไม่มีเงื่อนไข "นายมันบ้าจริงๆ ริน... ทุ่มเงินเกือบทั้งหมดไปกับวัตถุดิบชิ้นเดียวเนี่ยนะ" "ไม่ใช่แค่ชิ้นเดียวครับ แต่มันคือการลงทุนเพื่อผูกขาดตลาดอาวุธระดับสูงในอนาคตต่างหาก" รินกล่าวพร้อมกับเดินไปหยิบแก่นแท้เพลิงอัคคีทมิฬขึ้นมาถือไว้ในมือ ไอความร้อนสีดำสนิทแผ่ซ่านออกมาจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว "เมื่อเตาหลอมของผมได้รับการอัปเกรด อาวุธที่ผมสร้างจะไม่ใช่แค่ระดับหายากอีกต่อไป... แต่มันจะเป็นระดับตำนานที่แม้แต่กิลด์อันดับหนึ่งก็ต้องก้มหัวขอซื้อ" รินเดินไปที่หน้าเตาหลอมหลัก เขาเตรียมจะโยนวัตถุดิบชิ้นแรกลงไปเพื่อเริ่มกระบวนการอัปเกรดสถานะร้านค้าตามแผนการที่วางไว้ทุกกระเบียดนิ้ว ทว่า... ในวินาทีที่ปลายนิ้วของเขากำลังจะปล่อยวัตถุดิปลงในเปลวไฟ เสียงระฆังเตือนภัยเวทมนตร์สีแดงฉานก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งอาณาเขตพื้นที่ส่วนตัวของเขา! *ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!* [คำเตือนระบบ: มีผู้บุกรุกไม่ได้รับอนุญาตทำการเจาะทะลวงเขตอาคมป้องกันระดับ A ของท่าน!] [ระบบป้องกันอัตโนมัติถูกทำลาย... ห้องใต้ดินกำลังถูกเข้าถึงโดยผู้เล่นปริศนา!] รินชะงักมือทันที ดวงตาสีดำสนิทหรี่แคบลงอย่างใช้ความคิด เอลิน่าชักอาวุธประจำตัวออกมาจากช่องเก็บของอย่างไร้เสียง สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดในเสี้ยววินาที ประตูเหล็กหนาหนักของห้องใต้ดินถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรงด้วยพลังเวทมนตร์อันรุนแรง กลุ่มควันสีเทาจางลงเผยให้เห็นร่างของชายสวมผ้าคลุมสีดำสนิท ใบหน้าครึ่งหนึ่งสวมหน้ากากอนูบิสสีทองอร่าม ปล่อยจิตสังหารรุนแรงจนอากาศรอบตัวแทบจะกลายเป็นน้ำแข็ง ชายปริศนากวาดสายตามองมาที่รินและเอลิน่า ก่อนจะยกมุมยิ้มใต้หน้ากากแล้วเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่าที่ดัดแปลงจนผิดเพี้ยน "ยินดีที่ได้รู้จัก... ช่างตีเหล็กผู้โง่เขลา นายคิดจริงๆ หรือว่าการซื้อวัตถุดิบระดับนั้น จะทำให้นายรอดพ้นจากเงื้อมมือของ 'สมาคมเงามืด' ไปได้?" รินหรี่ตามองผู้มาเยือน ค้อนในมือข้างขวาถูกกระชับแน่นขึ้น ความเยือกเย็นในแววตาของเขาถูกแทนที่ด้วยประกายไฟแห่งความท้าทายที่อันตรายยิ่งกว่าเดิม -------------------------------------------------- ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนก้าวสำคัญของรินเสมอนะครับ ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม