กลยุทธ์การขายแบบผู้เชี่ยวชาญ

"คุณกำลังจะบอกผมว่า ดาบเล่มนี้มีค่าเท่ากับไอเทมระดับแรร์ที่ดรอปจากบอสชั้น 10 ทั้งที่มันเป็นแค่เหล็กธรรมดาตีขึ้นจากช่างฝึกหัดงั้นหรือครับ?" เสียงทุ้มต่ำของชายร่างสันทัดในชุดเกราะหนังราคาแพงดังขึ้นกลางตลาดมืดประจำเขตการค้า เอเลเมนเทีย สายตาของเขาจ้องมองดาบเหล็กกล้าที่วางอยู่บนแท่นไม้ด้วยความกังขา รินยืนอยู่เบื้องหลังแท่นนั้น เขาสวมชุดช่างตีเหล็กที่ดูเรียบง่าย แต่ดวงตาของเขากลับคมกริบดุจใบมีดที่เขาสร้างขึ้นเอง รินยิ้มบางๆ เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้สื่อถึงความอ่อนน้อม แต่เป็นความมั่นใจที่อ่านไม่ออก "ค่าของไอเทมไม่ได้อยู่ที่ว่ามันดรอปมาจากไหน แต่มันอยู่ที่ว่า 'ใคร' เป็นผู้กำหนดศักยภาพของมันครับ" รินเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงแรงกดดัน "คุณสุภาพบุรุษครับ ลองจับที่ด้ามจับนั่นดูสิ สัมผัสถึงความสมดุลที่จุดศูนย์ถ่วงของมันดู" ชายผู้นั้นขมวดคิ้ว ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าด้ามดาบขึ้นมา จังหวะที่น้ำหนักเหล็กสัมผัสฝ่ามือ แววตาของเขาก็เปลี่ยนไปทันที จากความดูถูกกลายเป็นความประหลาดใจ "น้ำหนัก... นี่มันเบาเหมือนขนนก แต่ทำไมจุดสมดุลถึงอยู่ที่โคนคมดาบได้อย่างแม่นยำขนาดนี้?" "นั่นคือศิลปะของการจัดวางโครงสร้างโมเลกุลโลหะครับ" รินก้าวเข้าไปใกล้ ลดเสียงลงจนเกือบเป็นกระซิบ "ช่างตีเหล็กทั่วไปใช้แรงตีให้เหล็กเข้ารูป แต่ผมใช้การควบคุมจังหวะความร้อนเพื่อให้โครงสร้างเหล็กจัดเรียงตัวเป็นผลึกพิเศษ ดาบเล่มนี้ไม่เพียงแค่คม แต่มัน 'กัดกิน' พลังป้องกันของศัตรูได้มากกว่าดาบทั่วไปถึง 15% คุณคิดว่าตัวเลข 15% ในวินาทีตัดสินตายในสนามรบ มันมีมูลค่าเท่าไหร่ครับ?" เอลิน่า ซึ่งยืนพิงเสาอยู่ไม่ไกล ลอบยิ้มที่มุมปาก เธอรู้ดีว่ารินไม่ได้กำลังขายดาบ แต่เขากำลังขาย 'ความเหนือกว่า' ลูกค้าเริ่มเบียดเสียดเข้ามามากขึ้น เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นเมื่อเห็นชายหนุ่มผู้เป็นนักสู้ระดับท็อปแสดงสีหน้าตะลึงงัน รินรู้ดีว่านี่คือจังหวะที่ต้องปิดการขาย เขาไม่ได้เร่งเร้า แต่เขาปล่อยให้ความเงียบทำงานของมัน "ราคาที่ผมตั้งไว้ไม่ใช่ราคาของดาบครับ" รินกล่าวต่อ สายตากวาดมองไปยังฝูงชน "แต่มันคือราคาของโอกาสที่จะไม่ต้องไปเสี่ยงดวงกับการล่าบอส 10 รอบเพื่อให้ได้ดาบที่อาจจะห่วยกว่าเล่มนี้ด้วยซ้ำ หากคุณไม่ต้องการ ผมยังมีผู้เล่นอีกกลุ่มที่จองคิวจะเข้ามาดูผลงานชิ้นนี้อยู่" "ผมเอา! ขายให้ผมเดี๋ยวนี้!" ชายคนนั้นรีบควักเหรียญทองออกมาวางบนโต๊ะโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เอลิน่าก้าวเข้ามาจัดการเรื่องการแลกเปลี่ยนอย่างคล่องแคล่ว เธอกดสั่งปิดการประมูลในตลาดส่วนตัวทันทีที่ยอดเงินเข้าบัญชี รินถอนหายใจยาว ความเหนื่อยล้าจากการตีเหล็กตลอด 48 ชั่วโมงเต็มเริ่มกัดกินร่างกาย แต่เขายังคงรักษาท่าทีเยือกเย็นเอาไว้ได้ "คุณทำได้ยอดเยี่ยมมากริน" เอลิน่าเอ่ยขณะเดินออกมาจากเขตตลาด "เราได้กำไรมากกว่าที่ประเมินไว้ถึง 300% นี่มันไม่ใช่แค่เรื่องดาบแล้ว แต่มันคือการสร้างชื่อเสียงในตลาดระดับบน" "ตลาดต้องการอาวุธที่สร้างขึ้นมาเพื่อชนะ ไม่ใช่อาวุธที่สร้างขึ้นมาเพื่อขายครับเอลิน่า" รินตอบพลางเก็บค้อนลงในกระเป๋ามิติ "ถ้าเราทำให้พวกเขาเชื่อว่าอาวุธของผมคือ 'ตั๋วแห่งชัยชนะ' พวกเขาก็จะยอมจ่ายทุกราคาที่ผมเรียก" ทว่า ก่อนที่ทั้งสองจะทันได้เดินออกจากเขตการค้า ร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีดำสนิทผู้หนึ่งก็ก้าวเข้ามาขวางทางพวกเขาไว้ ไอสังหารจางๆ แผ่ออกมาจากตัวบุคคลผู้นั้นจนผู้เล่นรอบข้างต่างถอยห่างด้วยสัญชาตญาณ "ช่างตีเหล็กที่ชื่อรินสินะ" เสียงนั้นเย็นชาและแหบพร่า "ฉันได้รับคำสั่งมาให้บอกนายว่า ดาบที่นายเพิ่งขายไปน่ะ... มันไปทำลายแผนการยึดครองดันเจี้ยนของกิลด์ระดับท็อปเข้าให้แล้ว" บุคคลปริศนาเอื้อมมือขึ้นมาเปิดฮู้ดเผยให้เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยแผลเป็นลึก และตราสัญลักษณ์สีเลือดบนข้อมือที่ทำให้เอลิน่าถึงกับหน้าถอดสี "และพวกเขาก็ไม่ได้ต้องการจะ 'ซื้อ' ของจากนายอีกต่อไป... แต่พวกเขาต้องการ 'ตัดมือ' ที่ตีดาบเล่มนั้นขึ้นมาต่างหาก" รินกระชับค้อนในมือแน่น สายตาของเขาไม่ได้สั่นไหว แต่กลับวาวโรจน์ด้วยความท้าทายที่ยากจะอธิบาย ผมหวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับก้าวต่อไปของรินในโลกที่ไม่ได้มีแค่เรื่องธุรกิจแต่ยังเต็มไปด้วยเงื่อนงำและการหักหลังนะครับ ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม