ตลาดประมูลออนไลน์

เศษเสี้ยวประกายไฟสีเงินยวงยังคงลอยเคว้งคว้างอยู่ในอากาศ ยามที่เสียงคำรามกึกก้องของทั่งตีเหล็กโบราณค่อยๆ เงียบงันลง ความกดดันมหาศาลที่แผ่พุ่งออกมาจากระเบียงห้องโถงกว้างของโรงตีเหล็ก ทำเอาเหล่าผู้เล่นนับร้อยที่ยืนเบียดเสียดอยู่เบื้องล่างถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ไม่มีใครกล้าส่งเสียงดัง ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะขยับตัว รินยืนนิ่งสงบอยู่เบื้องหน้าแสงสีเงินที่ยังคงเรืองรอง ร่างกายของเขายังมีคราบเขม่าสีดำจางๆ ประดับอยู่ตามแขนเสื้อที่พับขึ้น แต่นัยน์ตาสีเข้มคู่นั้นกลับเปล่งประกายคมกริบราวกับเพชรน้ำเอกที่เพิ่งเจียระไนเสร็จสิ้น ในมือขวาของเขา ดาบยาวเล่มหนึ่งถูกถือไว้หลวมๆ ทว่าคมดาบกลับสะท้อนภาพเงาของท้องฟ้าเบื้องบนจนน่าหวาดผ่อน มันคือ "ดาบพิฆาตดารา" อาวุธระดับตำนานที่ถูกหลอมขึ้นจากเศษอุกกาบาตแห่งห้วงนภา "เหลือเชื่อ..." เสียงพึมพำลอดมาจากริมฝีปากของหัวหน้ากิลด์อัศวินกลุ่มหนึ่งที่ยืนอยู่แถวหน้า ดวงตาของเขิกเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง "นั่นมัน... ค่าสถานะที่แท้จริงงั้นเหรอ? แค่มองจากระยะไกล แรงกดดันยังแผ่มาถึงนี่ได้เลย" รินไม่ได้สนใจเสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบตัว เขาสะบัดข้อมือเบาๆ เก็บดาบเล่มนั้นลงในช่องเก็บของส่วนตัวอย่างนิ่มนวล ก่อนจะหันหลังกลับเดินเข้าสู่ร่มเงาของตัวอาคาร ทิ้งให้ความเงียบงันถูกแทนที่ด้วยเสียงฮือฮาที่ดังระเบิดขึ้นราวกับเขื่อนแตก เหล่าผู้เล่นต่างเริ่มแย่งกันส่งข้อความผ่านระบบสื่อสารเพื่อรายงานข่าวการกำเนิดอาวุธระดับตำนานให้กิลด์ของตนเองได้รับรู้ทันที ในห้องทำงานส่วนตัว เอลิน่ากำลังยืนรออยู่ก่อนแล้ว หญิงสาวในชุดคลุมนักบริหารสีชาดเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอโฮโลแกรม แววตาของเธอยามนี้เต็มไปด้วยความตื่นเต้นระคนยินดีอย่างปิดไม่มิด "คุณริน..." เอลิน่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย รอยยิ้มบางๆ ปรากฏบนมุมปาก "ข้างนอกนั่นกำลังจะคลั่งกันหมดแล้วนะ กิลด์ใหญ่สามกิลด์ติดต่อเข้ามาพร้อมกันผ่านระบบเสนอราคาหลังไมค์ ตัวเลขที่พวกเขากล้าเสนอมา... มันสูงจนเกือบจะซื้อคฤหาสน์ในเมืองหลวงได้ทั้งหลังเลยทีเดียว" รินเดินไปหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังเบื้องโต๊ะทำงาน เขายกมือขึ้นนวดขมับเบาๆ เพื่อคลายความอ่อนล้าจากการตีเหล็กต่อเนื่องยาวนานหลายชั่วโมง นัยน์ตาสีเข้มยังคงสงบนิ่งราวกับผิวน้ำในยามไร้ลม "เงินก้อนโตนั้นน่าสนใจก็จริงครับคุณเอลิน่า แต่ถ้าเราขายมันแบบรวบยอดให้กิลด์ใดกิลด์หนึ่งโดยตรง เราก็จะเสียโอกาสในการสร้าง 'มาตรฐาน' ของตลาดที่เราพยายามปูทางมาตลอดหลายสัปดาห์นี้" รินเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่มั่นคง เอลิน่าพยักหน้ารับช้าๆ เธอก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะทำงาน พร้อมกับเลื่อนหน้าจอโฮโลแกรมขนาดใหญ่ออกมาตรงกลางห้อง แสดงผังโครงสร้างของระบบที่เธอเพิ่งร่างเสร็จสิ้น "ฉันเข้าใจที่คุณคิดแล้วครับ..." เอลิน่าใช้สรรพนามที่สนิทสนมขึ้นเล็กน้อยตามประสาคู่คิดทางธุรกิจ "เราจะไม่ขายดาบเล่มนี้แบบผูกขาด แต่เราจะใช้มันเป็น 'ธงนำทัพ' ในการเปิดตัว 'ระบบประมูลออนไลน์' ของเราเอง ให้ผู้เล่นทุกคน ไม่ว่าจะเป็นกิลด์ใหญ่หรือผู้เล่นอิสระที่มีเงินหนา ได้เข้ามาแข่งขันกันอย่างยุติธรรมบนแพลตฟอร์มที่เราควบคุม" รินมองดูผังระบบประมูลที่ปรากฏบนหน้าจอ แววตาของเขาฉายแววพึงพอใจออกมาอย่างชัดเจน ระบบที่เอลิน่าออกแบบนั้นมีความซับซ้อนแต่ใช้งานง่าย มีการวางระบบมัดจำเครดิตเพื่อป้องกันการป่วนราคา และมีระบบการยืนยันตัวตนขั้นสูงผ่านธนาคารกลางในเกม เพื่อให้แน่ใจว่าทุกธุรกรรมจะโปร่งใสและไร้ช่องโหว่ "ยอดเยี่ยมมากครับ..." รินเอ่ยชมด้วยรอยยิ้มจางๆ "ระบบนี้แหละที่จะทำให้ 'ค้อนเหล็ก' ไม่ใช่แค่ช่างตีเหล็กฝีมือดีคนหนึ่ง แต่จะเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจที่แม้แต่กิลด์ระดับท็อปก็ต้องก้มหัวให้เวลาต้องการยุทโธปกรณ์" "แต่การทำแบบนั้น..." เอลิน่าหรี่ตาลงเล็กน้อย สีหน้ามีความกังวลฉายชัดขึ้นมาวูบหนึ่ง "มันจะดึงดูดความสนใจที่ไม่พึงประสงค์เข้ามาด้วย กิลด์ 'พยัคฆ์ทมิฬ' และกิลด์ 'โลหิตทมิฬ' คงไม่ยอมนั่งมองเราผูกขาดตลาดการค้าอาวุธระดับสูงนี้แน่ พวกเขาอาจจะใช้มาตรการทางอ้อม... หรือแม้แต่สงครามการค้าเพื่อกดดันเรา" รินแค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงนั้นเย็นเยียบจนเอลิน่ารู้สึกหนสันหลังวาบ "ให้พวกเขามาเถอะครับ..." รินประสานมือเข้าหากัน วางศอกลงบนโต๊ะ สายตาคมกราบมองผ่านหน้าต่างออกไปยังท้องฟ้ายามเย็น "ในโลกที่ขับเคลื่อนด้วยผลประโยชน์ ใครที่มีดาบที่คมที่สุดและมีเงินหนาที่สุด ย่อมเป็นผู้กำหนดกฎเกณฑ์ และในเมื่อเรามีทั้งสองอย่างอยู่ในมือ... ก็ไม่มีความจำเป็นต้องหวาดกลัวสุนัขที่เห่าหอนอยู่ริมทาง" แผนการถูกเคาะ ภายในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง ข่าวลือเรื่องการเปิดตัว "มหกรรมประมูลแห่งศตวรรษ" โดยสำนักตีเหล็กค้อนเหล็ก ก็ถูกกระจายออกไปทั่วทุกมุมของโลก VRMMO ผ่านบอร์ดข่าวสารและป้ายประกาศในเมืองหลัก ไอเทมระดับตำนานอย่าง "ดาบพิฆาตดารา" ถูกตั้งเป็นไฮไลต์ชิ้นเอกของการประมูลครั้งนี้ พร้อมกับอาวุธระดับแรร์หายากอีกนับสิบชิ้นที่รินแอบซ่อนไว้ในคลังแสง บรรยากาศทั่วทั้งเกมเริ่มปั่นป่วน เหล่าพ่อค้าคนกลางต่างระดมทุนกันอย่างบ้าคลั่ง หัวหน้ากิลด์ใหญ่หลายคนสั่งระงับภารกิจทั้งหมดเพื่อเตรียมตัวเข้าร่วมการประมูลที่จะจัดขึ้นในห้องประมูลลับผ่านระบบออนไลน์ที่ถูกสร้างขึ้นเป็นครั้งแรก ณ โรงตีเหล็กค้อนเหล็กในยามวิกาล แสงไฟจากเตาหลอมยังคงสطว่างไสว รินยืนอยู่หน้าทั่งตีเหล็กอีกครั้งเพื่อตรวจสอบความเรียบร้อยของอุปกรณ์ชิ้นสุดท้ายก่อนที่การประมูลจะเริ่มต้นขึ้นในอีกสามสิบนาทีข้างหน้า ก๊อก ก๊อก ก๊อก... เสียงเคาะประตูด้านหน้าห้องทำงานดังขึ้นสามครั้งอย่างเป็นจังหวะ มันไม่ใช่เสียงของเอลิน่า เพราะเธอมีสิทธิ์ในการเข้าออกห้องนี้ได้อย่างอิสระโดยไม่ต้องเคาะ รินขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาหันไปมองหน้าจอแสดงภาพจากกล้องวงจรปิดที่หน้าประตู และวินาทีนั้นเอง นัยน์ตาก็หรี่แคบลงเมื่อพบว่าผู้ที่ยืนรออยู่เบื้องนอก ไม่ใช่ผู้เล่นทั่วไป แต่เป็นตัวละครในชุดคลุมสีดำสนิทที่ปักสัญลักษณ์รูปงูพิษสีทอง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของ "สมาคมการค้าใต้ดิน" องค์กรทรงอิทธิพลที่สุดที่คอยชักใยเศรษฐกิจมืดของเกมนี้ ระบบส่งข้อความแจ้งเตือนส่วนตัวกะพริบขึ้นมาบนหน้าจอของรินทันที พร้อมกับข้อความสั้นๆ ที่ส่งตรงมาจากแขกผู้ไม่ได้รับเชิญเบื้องหน้า [สวัสดีครับ ช่างตีเหล็กค้อนเหล็ก... ผม 'ไททัส' ตัวแทนจากสมาคมการค้าใต้ดิน หวังว่าท่านคงจะมีเวลาสักห้านาทีเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับ 'ข้อเสนอพิเศษ' ที่ท่านปฏิเสธไม่ได้ ก่อนที่การประมูลระดับร้อยล้านของคุณจะเริ่มต้นขึ้นในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้...] ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนการเดินทางของช่างตีเหล็กผู้ยิ่งใหญ่คนนี้ด้วยนะครับ