กิลด์การค้าเติบโต

เสียงกงจักรโลหะบดเข้าหากันดังสนั่นก้องห้องใต้ดินของโรงตีเหล็ก ประกายไฟสีส้มสว่างวาบสะท้อนลงบนใบหน้าคมคายที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อของริน รินชะงักค้างไปชั่วขณะ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อตระหนักว่า... การป้องกันที่เขาใช้เงินซื้อมาทั้งหมด กำลังจะไร้ความหมายในทันที กลไกเวทมนตร์ระดับตำนานที่เขาประมูลมาด้วยราคาหลักล้านเหรียญทองเมื่อวานนี้ กำลังส่งเสียงเตือนภัยสีแดงฉาน หน้าต่างแจ้งเตือนระบบดีดเด้งขึ้นมากลางอากาศนับสิบบาน ข้อความเหล่านั้นเตือนถึงความเปราะบางของเกราะป้องกัน เมื่อต้องเผชิญหน้ากับ "คลื่นความถี่สะท้านศิลา" อาวุธลับใหม่ที่กิลด์ใหญ่อีกฝ่ายเพิ่งคิดค้นขึ้น "นายท่านริน... ทางฝั่งเขตการค้าตะวันตก รายงานเข้ามาแล้วครับ" เสียงฝีเท้าเร่งรีบดังขึ้นพร้อมกับร่างบางของเอลิน่าที่ก้าวเข้ามาในห้องทำงานด้วยใบหน้าเคร่งเครียด ดวงตาคู่สวยฉายแวววิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัด เธอสวมชุดสูทเข้ารูปสไตล์นักบริหารที่ดูทะมัดทะแมง ผิดกับภาพลักษณ์ของสาวงามทั่วไปในเกม รินไม่ได้หันกลับไปมองทันที เขายังคงใช้ค้อนเหล็กสีดำสนิทเคาะลงบนแผ่นโลหะตรงหน้าเบาๆ อีกสามครั้ง จนเกิดเสียงก้องกังวานทุ้มลึก ก่อนจะวางมันลงบนแท่นบูชาอย่างใจเย็น "ว่ามาสิ เอลิน่า" น้ำเสียงของรินราบเรียบและเย็นเยียบ ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก แม้สถานการณ์ภายนอกจะกำลังสั่นคลอนรากฐานอาณาจักรการค้าที่เขาสร้างขึ้นมากับมือ "กิลด์ 'พยัคฆ์ทมิฬ' และพันธมิตร เริ่มเทขายไอเทมประเภทโล่ป้องกันและชุดเกราะเวทมนตร์ตัดราคาเราในตลาดประมูลกลางแล้วครับ พวกเขาพยายามกดราคาวัตถุดิบหลักของเราให้ต่ำลง เพื่อบีบให้เราต้องยอมจำนนและขายสิทธิ์ขาดในการผลิตอาวุธระดับตำนานให้กับพวกเขาแต่เพียงผู้เดียว" เอลิน่ารายงานด้วยน้ำเสียงร้อนรน มือเรียวบางเลื่อนหน้าต่างโฮโลแกรมแสดงกราฟราคาตลาดให้รินดู รินหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเยาะหยันผุดขึ้นที่มุมปากอย่างรวดเร็ว "พวกเขานึกว่าฉันเป็นแค่นายช่างกระจอกที่พึ่งพาแค่ระบบป้องกันเงินหนาอย่างเดียวสินะ..." รินพึมพำเบาๆ เขาก้าวเดินผ่านเอลิน่าไปหยุดอยู่ที่ระเบียงกระจกใสบานใหญ่ มองลงไปยังเบื้องล่าง ซึ่งเป็นที่ตั้งของตลาดกลางประจำเมืองหลวงแห่งทวีปหลัก เมืองนี้เคยเงียบเหงบ แต่บัดนี้มันได้กลายเป็นศูนย์กลางการซื้อขายที่คึกคักที่สุดในโลก VRMMO "Chronos Online" แห่งนี้ไปแล้ว ตึกแถวสามชั้นสไตล์คลาสสิกนับร้อยคูหาติดป้ายโลโก้รูป "ค้อนไขว้กับทั่งตีเหล็กสีทอง" ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของกิลด์การค้าที่เขาร่วมมือกับเอลิน่าขยายสาขาออกไปทั่วทุกมุมโลกในเวลาเพียงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเป็นเมืองแห่งทะเลทราย เมืองใต้บาดาล หรือแม้แต่ดินแดนน้ำแข็งนิรันดร์ สาขาของกิลด์การค้า "ค้อนเหล็กสะท้าน" ต่างตั้งตระหง่านและครองส่วนแบ่งทางการตลาดไว้มากกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ นี่คือสิ่งที่กิลด์ใหญ่ทั้งหลายหวาดกลัว... อำนาจในการกำหนดราคาที่อยู่ในมือของช่างตีเหล็กคนเดียว "แล้วสาขาที่เราเพิ่งเปิดใหม่ที่เมืองหลวงแห่งที่สามล่ะ เป็นอย่างไรบ้าง?" รินถามโดยไม่หันกลับมา เอลิน่าสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกความสงบก่อนจะตอบ "ยอดขายพุ่งสูงเกินเป้าหมายถึงสามร้อยเปอร์เซ็นต์ในวันแรกครับ เหล่านักผจญภัยต่อแถวยาวเหยียดตั้งแต่ตีสามเพื่อรอซื้อดาบตระกูล 'เพลิงทมิฬ' ที่คุณตีขึ้นมา แต่... ปัญหาก็คือ วัตถุดิบแร่เหล็กนิลกาฬในคลังของเราเริ่มร่อยหรอลงแล้วครับ เนื่องจากพ่อค้าคนกลางกลุ่มนั้นกว้านซื้อตุนไว้หมดเพื่อตัดกำลังเรา" รินยกมือขึ้นลูบคางเบาๆ ความคิดในหัวแล่นเร็วยิ่งกว่ากระแสไฟฟ้า สายตาคมกริบมองทะลุผ่านความวุ่นวายของตลาดเบื้องล่างไปไกล "พวกเขากำลังเล่นเกมสงครามราคา... งั้นเราก็มาเล่นเกมสงครามคุณภาพกันบ้างดีกว่า" รินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ทำให้เอลิน่าถึงกับขนลุกซู่ "คุณหมายถึง..." "ประกาศออกไปในนามกิลด์การค้า..." รินหันกลับมาเผชิญหน้ากับเธอ แววตาเต็มไปด้วยความมั่นใจเด็ดเดี่ยว "ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป เราจะไม่ขายอาวุธระดับตำนานผ่านตลาดประมูลกลางอีกต่อไปแล้ว ไอเทมทุกชิ้นจากเตาหลอมของฉัน จะถูกนำไปประมูลผ่าน 'ระบบสมาชิกวีไอพี' ของกิลด์เราเองเท่านั้น และที่สำคัญ..." รินเว้นจังหวะเล็กน้อย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้า "เราจะเปิดตัว 'อาวุธประเภทใหม่' ที่ไม่เคยมีใครสร้างมาก่อนในประวัติศาสตร์ของ Chronos Online อาวุธที่แม้แต่เกราะป้องกันราคาแพงลิบลิ่วของพวกมัน ก็ไม่ต่างอะไรกับกระดาษทิชชูเมื่อต้องเผชิญหน้า" เอลิน่าเบิกตากว้าง หัวใจเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น เธอมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความทึ่ง ชายผู้ไม่เคยยอมจำนนต่ออุปสรรคใดๆ และมักจะพลิกวิกฤตให้กลายเป็นความมั่งคั่งได้เสมอ "รับทราบครับ! ฉันจะจัดการเรื่องระบบสมาชิกวีไอพีและกระจายข่าวไปยังทุกสาขาทั่วโลกเดี๋ยวนี้เลยครับ!" เอลิน่าโค้งตัวลงเล็กน้อยด้วยความเคารพ ก่อนจะหมุนตัวเดินจ้ำอ้าวออกจากห้องไปด้วยความเร่งรีบเพื่อทำตามคำสั่ง ห้องทำงานกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง รินหันกลับไปมองเตาหลอมที่ยังคงคุกรุ่นไปด้วยเปลวเพลิงสีฟ้า เขายื่นมือออกไปสัมผัสกับด้ามค้อนเหล็กคู่ใจ พร้อมกับเรียกหน้าต่างสถานะระบบขึ้นมาตรวจสอบทรัพยากรที่เหลืออยู่ ทว่า... ในจังหวะที่ปลายนิ้วของเขากำลังจะแตะลงบนหน้าจอโฮโลแกรม เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับฉุกเฉินที่ดังมาจาก "ระบบรักษาความปลอดภัยนอกอาคาร" ก็แผดเสียงดังลั่นจนแสบแก้วหู ไม่ใช่เสียงเตือนจากการโจมตีของผู้เล่น... แต่เป็นเสียงเตือนจากระบบป้องกันเขตแดนส่วนตัวที่เขาติดตั้งไว้รอบคันศิลาลับใต้ดิน หน้าต่างแจ้งเตือนสีดำสนิทดีดเด้งขึ้นมาตรงหน้า พร้อมกับข้อความตัวอักษรสีเลือดที่ทำให้รินต้องหรี่ตาลงด้วยความประหลาดใจ *[ระบบเตือนภัย: มีผู้บุกรุกระดับปริศนา กำลังทำลายค่ายกลป้องกันชั้นที่ 1... และ... ผ่านเข้ามาได้แล้ว]* รินขมวดคิ้วแน่น มือขวาคว้าด้ามค้อนเหล็กขึ้นมาถือไว้มั่น บรรยากาศรอบตัวเย็นเยียบลงอย่างฉับพลัน เขากวาดสายตามองไปยังความมืดมิดบริเวณทางเข้าห้องใต้ดินที่ว่างเปล่า ก่อนที่เงาร่างหนึ่งจะก้าวออกมาจากความมืด พร้อมกับรอยยิ้มเย็นชาที่ทำให้ลมหายใจของรินสะดุดไปชั่วขณะ... ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ