การคราฟต์ที่กินเวลาหลายวัน

"หยุดมือไม่ได้... ถ้าพลาดตอนนี้ ทุกอย่างที่ทุ่มเทมาสามวันจะกลายเป็นเศษเหล็กทันที" เสียงทุ้มต่ำของรินพึมพำกับตัวเอง ท่ามกลางห้องตีเหล็กส่วนตัวที่ร้อนระอุราวกับเตาหลอมนรก แสงสีส้มแดงจากเตาปฏิกรณ์เวทมนตร์สะท้อนเข้ากับดวงตาที่จ้องเขม็งไปยังก้อนโลหะ 'ดาราตก' ที่กำลังเปลี่ยนสถานะจากของแข็งเป็นของเหลวหนืดสีครามประหลาด เหงื่อหยดแล้วหยดเล่าร่วงหล่นลงบนพื้นหินจนเกิดเสียงฉ่าเบาๆ แต่เขากลับไม่มีสมาธิแม้จะปาดมันทิ้ง เอลิน่าที่ยืนกอดอกพิงผนังอยู่มุมห้องขยับตัวเล็กน้อย เธอไม่ได้ส่งเสียงรบกวน มีเพียงสายตาที่บ่งบอกถึงความกังวลอย่างปิดไม่มิด มือเรียวงามของเธอชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบจากการลุ้นระทึก เธอรู้ดีว่าหากโปรเจกต์ 'อาวุธสังหารเทพ' ชิ้นนี้ล้มเหลว กิลด์ของเราจะสูญเสียทรัพยากรระดับตำนานที่เก็บสะสมมาแรมปีไปจนหมดสิ้น "ริน... ค่าความคงทนของเตาหลอมกำลังจะถึงจุดวิกฤตแล้วนะ" เอลิน่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่พยายามคุมให้ราบเรียบที่สุด "ถ้าคุณจะตัดสินใจทุบครั้งสุดท้าย... ตอนนี้คือโอกาสเดียว" รินไม่ตอบ เขากระชับด้ามค้อน 'หัวใจอัคคี' ในมือแน่นจนเส้นเลือดที่แขนปูดโปน ความเงียบงันในห้องถูกฉีกขาดด้วยจังหวะการหายใจที่สม่ำเสมอของเขา เขาไม่ได้กำลังตีเหล็ก แต่นี่คือการ 'สื่อสาร' กับจิตวิญญาณของอาวุธ ทุกจังหวะการหวดค้อนลงบนทั่งไม่ใช่การใช้พละกำลัง แต่เป็นการถ่ายโอนมานาและเจตจำนงของเขาลงไปในเนื้อโลหะ *เคร้ง!* เสียงโลหะปะทะกันดังก้องกังวานราวกับเสียงระฆังมรณะ รินขยับร่างตามสัญชาตญาณ พลังงานเวทมนตร์รอบตัวเริ่มหมุนวนจนเกิดเป็นกระแสลมขนาดย่อม ข้าวของในห้องสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง "ยังไม่พอ... ยังขาดอารมณ์ของการทำลายล้าง" รินกัดฟันกรอด ความเจ็บปวดจากการรีดเร้นมานาไหลย้อนกลับเข้าสู่ร่างกายจนขอบตาเริ่มแดงก่ำ เขาไม่สนกฎเกณฑ์การตีเหล็กแบบปกติอีกต่อไป เขาตัดสินใจใช้สกิลลับ 'ตีเหล็กด้วยจิต' ซึ่งกินมานามหาศาลและอาจทำให้สถานะของผู้ใช้ลดลงถาวรหากพลาด "คุณจะทำอะไรน่ะ! ริน! หยุดเดี๋ยวนี้!" เอลิน่าถลาเข้ามาใกล้ แต่กลับถูกแรงผลักจากมวลอากาศมหาศาลที่เกิดจากการหมุนวนของพลังงานตีกลับออกไป รินไม่ได้ยินเสียงใครอีกต่อไป ในสายตาของเขามีเพียงคมดาบที่กำลังก่อรูปร่างขึ้นจากความว่างเปล่า เขาเห็นภาพนิมิตของสนามรบที่ดาบเล่มนี้จะไปปรากฏ... มันไม่ใช่ดาบที่สร้างมาเพื่อความสวยงาม แต่มันถูกสร้างมาเพื่อ 'ตัดขาด' ทุกอย่างที่ขวางหน้า แม้แต่กฎเกณฑ์ของระบบเกมเองก็ไม่อาจต้านทาน ห้าวันเต็มที่เขาแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน พลังชีวิตของเขาลดต่ำลงจนเหลือเพียงหนึ่งขีดสุดท้าย หน้าจอแจ้งเตือนระบบเตือนรัวจนแทบมองไม่ทันเกี่ยวกับความเสี่ยงของอุปกรณ์ แต่มือของเขายังคงบรรจงแต่งแต้มลวดลายสุดท้ายลงบนใบดาบอย่างประณีต เมื่อค้อนครั้งที่เก้าสิบเก้าถูกหวดลงไป... ความเงียบงันฉับพลันก็เข้าปกคลุมห้องทั้งห้อง เตาหลอมดับวูบ ความร้อนที่เคยแผดเผาหายไปในพริบตา ทิ้งไว้เพียงดาบเล่มหนึ่งที่ลอยอยู่กลางอากาศด้วยแสงสีม่วงหม่นที่ดูน่าสะพรึงกลัว รินทรุดเข่าลงกับพื้นด้วยความอ่อนแรง ใบหน้าซีดเผือด แต่ริมฝีปากของเขากลับปรากฏรอยยิ้มที่เหนือกว่าผู้ใด "สำเร็จแล้ว... เอลิน่า" เขากล่าวเสียงแหบพร่า เอลิน่าเดินเข้ามาใกล้อย่างระมัดระวัง ดวงตาของเธอเบิกกว้างเมื่อเห็นค่าสเตตัสของอาวุธที่ปรากฏบนอากาศตรงหน้า มันเป็นไอเทมที่เกินกว่าระดับ 'ตำนาน' ไปไกลโข แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เธอตกใจที่สุด เธอมองไปที่ประตูห้องตีเหล็กซึ่งถูกพังเข้ามาจากภายนอก ชายในชุดคลุมสีดำสนิทที่เธอจำได้แม่นว่าคือ 'ทูตแห่งตลาดมืด' ก้าวเข้ามาพร้อมกับใบหน้าที่ซ่อนอยู่ใต้เงาหมวก เขาปรบมือช้าๆ ราวกับดูละครเวทีที่สนุกที่สุดเรื่องหนึ่งจบลง "ช่างฝีมืออันดับหนึ่งของโลก VRMMO... ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ" ชายคนนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "แต่คุณคงลืมไปว่า ของชิ้นนี้ไม่ควรจะถูกสร้างขึ้นมาในเซิร์ฟเวอร์นี้... และมีคนต้องการมันตั้งแต่มันยังเป็นแค่เศษเหล็ก" เขายกมือขึ้นเล็กน้อย เหล่าผู้เล่นระดับสูงในชุดเกราะทมิฬนับสิบคนปรากฏตัวขึ้นปิดล้อมห้องตีเหล็กไว้ทุกด้าน ทุกสายตาจับจ้องไปที่ดาบเล่มนั้นด้วยความหิวกระหาย รินพยายามจะคว้าดาบ แต่เขากลับพบว่าร่างกายของเขาไม่สามารถขยับได้... ดูเหมือนว่าการคราฟต์ชิ้นนี้จะกลายเป็นกับดักที่เขาสร้างขึ้นให้ตัวเองเสียแล้ว ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเป็นสักขีพยานในการกำเนิดอาวุธระดับทำลายล้างชิ้นนี้ และขอให้ทุกท่านเตรียมตัวให้พร้อม เพราะศึกใหญ่ที่เดิมพันด้วยทุกอย่างในเกมกำลังจะเริ่มขึ้นแล้วนะครับ ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม ครับ