อาวุธระดับ 'มหากาพย์'

เสียงถอนหายใจยาวนานของเอลิน่าดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องตีเหล็กส่วนตัว เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ขณะที่ดวงตาสีมรกตคู่สวยจ้องมองแผ่นหลังของชายหนุ่มตรงหน้า—ริน หรือที่ผู้เล่นทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์รู้จักกันในนาม "ค้อนเหล็ก" หยดเหงื่อเม็ดโตไหลย้อยตามแนวสันกรามคมสันของเขา สะท้อนกับแสงสีฟ้าเรืองรองจากเตาหลอมพลังงานสุริยะทมิฬ เสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอแต่หนักหน่วงคือสิ่งเดียวที่บอกว่าเขายังมีชีวิตอยู่ หลังจากผ่านการตีขึ้นรูปติดต่อกันเป็นเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมงเต็มโดยไม่ล็อกเอาต์ออกไปพักผ่อน "ริน... นายแน่ใจนะว่าโครงสร้างเวทมนตร์ระดับนั้นจะไม่ระเบิดใส่หน้าเราเสียก่อน?" เอลิน่าเอ่ยทำลายความเงียบ น้ำเสียงของเธอเจือความกังวลอย่างปิดไม่มิด นิ้วเรียวบาวยกขึ้นทัดผมปรกใบหน้าด้วยความประหม่า รินไม่ตอบในทันที เขาค่อย ๆ วางค้อนเหล็กกล้าไร้สนิมลงบนแท่นวางอย่างเบามือ ราวกับกลัวว่าแรงสั่นสะเทือนเพียงเล็กน้อยจะทำลายความสมบูรณ์แบบที่เพิ่งสร้างขึ้น สายตาคู่คมกวาดมองชิ้นงานตรงหน้าด้วยความเยือกเย็น แววตาของเขาไม่ได้ฉายความเหนื่อยล้าออกมาเลยแม้แต่น้อย มีเพียงประกายความเร่าร้อนของนักล่าที่กำลังรอคอยเหยื่อติดกับ "ความกลัวไม่เคยสร้างศาสตราแห่งตำนานได้หรอกครับ, เอลิน่า" รินเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าทรงพลังพอจะทำให้หัวใจของหญิงสาวเต้นผิดจังหวะ "และที่สำคัญ... ของชิ้นนี้ไม่ได้มีไว้แค่ 'ไม่ระเบิด' แต่มันถูกสร้างมาเพื่อเปลี่ยนกฎเกณฑ์ทั้งหมดของเกมนี้ต่างหาก" บนแท่นบูชาหินอัคนีสีดำสนิท ดาบยาวสองมือรูปทรงดุดันกำลังนอนนิ่งสนิท ตัวดาบสีดำสนิทราวกับห้วงอวกาศไร้แสงสว่าง ทว่าตรงกึ่งกลางคมดาบกลับมีเส้นสายพลังงานสีทองคำขาวไหลเวียนอยู่ภายใน ราวกับเส้นเลือดของสิ่งมีชีวิตโบราณ ออร่าสีรุ้งอ่อน ๆ แผ่ซ่านออกมาเป็นระลอก คลื่นพลังกดดันมหาศาลทำให้บรรยากาศรอบห้องถึงกับบิดเบี้ยว *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้นก้องกังวานในโสตประสาทของทั้งสองคน ไม่ใช่แค่เสียงแจ้งเตือนส่วนตัว แต่เป็นประกาศศักดาจากระบบหลักของเกมที่ดังกระหึ่มไปทั่วทุกเซิร์ฟเวอร์ ทวีปหลัก ดันเจี้ยนลับ และตลาดประมูล [ประกาศจากระบบเซิร์ฟเวอร์หลัก: ผู้เล่น 'ค้อนเหล็ก' ได้ทำการสร้างอาวุธระดับ 'มหากาพย์' (Epic Grade) ชิ้นแรกของประวัติศาสตร์เซิร์ฟเวอร์!] [ชื่อไอเทม: ดาบพิชิตสุริยันดารา (Solaris Eclipse Greatsword)] [คุณสมบัติพิเศษ: พลังโจมตีพื้นฐานเพิ่มขึ้น 300%, เจาะเกราะ 100%, มีโอกาส 15% ที่จะสะท้อนการโจมตีทางเวทมนตร์ทั้งหมดกลับสู่ผู้ใช้ และปลดล็อกสกิลเฉพาะ 'เงาอัคคีล้างโลก'] เพียงเสี้ยววินาทีหลังจากประกาศนั้นสิ้นสุดลง ช่องแชตของกิลด์และเซิร์ฟเวอร์ก็ระเบิดออกราวกับภูเขาไฟระเบิด ข้อความนับล้านข้อความไหลทะลักเข้ามาจนระบบเกือบจะล่ม เอลิน่าเบิกตากว้าง อ้าปากค้างด้วยความตะลึงงัน แม้เธอจะเป็นคนเตรียมวัตถุดิบและวางแผนการตลาดให้เขาทุกขั้นตอน แต่ตัวเลขสถานะและคุณสมบัติของดาบเล่มนี้มันเกินกว่าที่เธอจินตนาการไว้หลายร้อยเท่า "ระ... ระดับมหากาพย์... แถมยังมีออฟชั่นเจาะเกราะ 100% กับสะท้อนเวทมนตร์เนี่ยนะ?" เอลิน่าอุทานออกมาอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง มือบางสั่นเทาเล็กน้อยยามเอื้อมไปใกล้ดาบเล่มนั้น แต่ต้องชักมือกลับทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงไอความร้อนแผดเผาที่พร้อมจะแผดกวาดทุกสิ่ง รินหยิบถุงมือหนังมังกรสวรรค์ขึ้นมาสวมอย่างใจเย็น ก่อนจะเอื้อมมือไปกุมด้ามจับของดาบพิชิตสุริยันดารา ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัส เสียงคำรามกึกก้องของสัตว์อสูรโบราณก็ดังสะท้อนในจิตสำนึกของเขา แรงกดดันระดับราชาพุ่งทะยานขึ้นฟ้าทะลุเพดานห้องตีเหล็ก พุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืนของเมืองหลวง สร้างลำแสงสีทองผสมทاوมทมิฬพุ่งทะยานเสียดฟ้าจนผู้เล่นนับแสนคนในเมืองต้องแหงนมองด้วยความตกตะลึง "นี่มันแค่เริ่มต้นเท่านั้นครับ" รินกล่าวด้วยรอยยิ้มมุมปากที่หาดูได้ยาก ดวงตาของเขาเปล่งประกายคมกริบ "เตรียมทีมงานการประมูลของคุณให้พร้อม เอลิน่า... เราจะตั้งราคาเริ่มต้นของดาบเล่มนี้ให้พวกกิลด์ใหญ่ได้กระอักเลือดกันไปข้างหนึ่งเลยทีเดียว" เอลิน่าสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติกลับคืนมา รอยยิ้มแห่งความตื่นเต้นและอำนาจผุดขึ้นบนใบหน้าสวย เธอพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น "ฉันจะติดต่อไปยังประธานกิลด์ 'ราชันย์โลหิต' และ 'พันธมิตรเทวะ' เป็นกลุ่มแรก พวกเขาคงกำลังส่งข้อความหาฉันจนแทบไหม้แล้วล่ะตอนนี้" ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังคุกรุ่นไปด้วยความสำเร็จและกลิ่นอายของเม็ดเงินมหาศาลที่กำลังจะไหลมาเทมา รินกลับหรี่ตาลงเล็กน้อย เขาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง บรรยากาศรอบนอกหน้าต่างห้องตีเหล็กจู่ ๆ ก็เงียบสงบลงอย่างไร้สาเหตุ เสียงจอแจของผู้คนในเมืองหลวงหายไปราวกับถูกตัดขาดด้วยมีด *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ใช่ประกาศสาธารณะ เป็นหน้าต่างข้อความส่วนตัวสีแดงฉานที่ส่งตรงถึงรินโดยไม่มีที่มา และไม่มีชื่อผู้ส่ง [คำเตือนจากระบบ: พื้นพิกัด 04 ของท่าน ถูกตรวจพบการบุกรุกจากผู้เล่นภายนอกเซิร์ฟเวอร์ และเป้าหมายของพวกเขา... คือการแย่งชิง 'ดาบพิชิตสุริยันดารา' ออกจากมือท่านในเวลานี้] รินหันขวับไปมองที่ประตูห้องตีเหล็กที่ปิดสนิท พร้อมๆ กับที่บานประตูเหล็กหนาสองตันถูกระเบิดกระเด็นออกเป็นชิ้นๆ ด้วยพลังจิตอันรุนแรง ควันหนาทึบตลบอบอวล และท่ามกลางกลุ่มควันนั้น เงาร่างของชายสวมหน้ากากสีเงินผู้แผ่รังสีสังหารเย็นเยียบก็ก้าวเท้าเข้ามา พร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะที่ทำให้เลือดในกายเย็นเฉียบ "ช่างตีเหล็กฝีมือดี... น่าเสียดายจริงๆ ที่ผลงานชิ้นเอกชิ้นนี้ จะต้องเปลี่ยนมือมาเป็นของฉันตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของผมเสมอนะครับ