กระแสตอบรับล้นหลาม

ตัวเลขสีแดงบนหน้าจอโฮโลแกรมกระพริบถี่รัวราวกับหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ มันไม่ใช่ตัวเลขของค่าพลังชีวิต แต่เป็นตัวเลขมหาศาลที่บ่งบอกถึง 'จำนวนทองคำ' ในบัญชีกลางของกิลด์ที่เพิ่มขึ้นจนเกินขีดจำกัดที่ระบบจะแสดงผลปกติได้ "ริน... คุณเห็นนี่ไหม?" เสียงของเอลิน่าสั่นเครือเล็กน้อยขณะกวาดสายตาผ่านหน้าต่างระบบที่ลอยคว้างอยู่กลางอากาศในห้องทำงานส่วนตัว "นี่มันไม่ใช่แค่ยอดขายธรรมดาแล้ว แต่มันคือการเขย่าบัลลังก์เศรษฐกิจของเซิร์ฟเวอร์ทั้งเซิร์ฟเวอร์" รินวางค้อนเหล็กน้ำหนักมหาศาลลงบนแท่นรองรับ เสียงโลหะกระทบกันดังกังวานเบาๆ ในความเงียบ เขายกมือขึ้นเช็ดคราบเขม่าที่เปื้อนข้างแก้ม ก่อนจะปรายตามองตัวเลขเหล่านั้นด้วยสายตาที่เยือกเย็นประหนึ่งน้ำแข็งขั้วโลก "ยอดการประมูลดาบตระกูล 'ค้อนเหล็ก' ปิดจบที่เท่าไหร่ครับ?" เขาถามเรียบๆ ราวกับถามถึงสภาพอากาศ ไม่ได้มีความตื่นเต้นสะท้อนออกมาในน้ำเสียงแม้แต่น้อย "หนึ่งพันสองร้อยล้านเหรียญทอง... และนั่นยังไม่รวมยอดขายเศษเหล็กหรืออาวุธระดับกลางที่เราโละออกมาในตลาดกลางวันนี้นะ" เอลิน่าเดินเข้ามาใกล้ แววตาของเธอเต็มไปด้วยความชื่นชมระคนไม่อยากจะเชื่อ "คุณกลายเป็นเศรษฐีพันล้านในเกมภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมง ตอนนี้กิลด์ใหญ่ๆ ทั่วทั้งอาณาจักรต่างพากันส่งคำร้องขอพันธมิตรมาจนระบบเมลแทบจะระเบิด" รินพยักหน้าเบาๆ เขาเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ของโรงตีเหล็กที่ตั้งอยู่บนจุดที่สูงที่สุดของเมืองหลัก มองลงไปยังเบื้องล่างที่ซึ่งผู้เล่นนับพันกำลังวิ่งวุ่น พวกเขาไม่ได้มาเพื่อเก็บเลเวล แต่มาเพื่อ 'ตามหา' ผลงานของเขา "รวยแล้วอย่างไรครับเอลิน่า? เงินทองมันก็แค่ตัวเลขที่เปลี่ยนจากกระเป๋าคนหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่ง สิ่งที่ผมต้องการไม่ใช่แค่ตัวเลขในบัญชี แต่คือการที่อาชีพสายผลิตถูกจารึกไว้ในฐานะจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร" รินหันกลับมามองเอลิน่า สายตาของเขามีความมุ่งมั่นที่น่าเกรงขาม "ถ้าเราอยากเป็นใหญ่ เราต้องไม่เพียงแค่ขายของ แต่ต้องเป็นคนกำหนดทิศทางของตลาดทั้งหมด" "คุณหมายความว่า..." เอลิน่าเว้นจังหวะ เธอเป็นนักบริหารที่เก่งกาจ พอจะเดาความคิดของชายหนุ่มตรงหน้าได้ทันที "เราจะปิดการประมูลสาธารณะตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป" รินกล่าวเสียงเฉียบขาด "อาวุธระดับตำนานที่ผมจะตีหลังจากนี้ จะไม่ถูกวางขายในตลาดประมูลอีกต่อไป ใครที่อยากได้ ต้องส่ง 'คำร้อง' มาที่กิลด์เราโดยตรง และเราจะเป็นคนเลือกเองว่าใคร 'คู่ควร' จะถือครองมัน" บรรยากาศในห้องตึงเครียดขึ้นทันที นี่ไม่ใช่การทำธุรกิจ แต่มันคือการประกาศศักดา การที่ผู้ผลิตเลือกผู้ซื้อเองเป็นสิ่งที่ยังไม่เคยเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์ของเกมนี้ มันคือการเปลี่ยนบทบาทจาก 'ช่างตีเหล็ก' ให้กลายเป็น 'ผู้กำหนดชะตากรรม' ของเหล่านักรบ เอลิน่าสูดลมหายใจเข้าลึกๆ "คุณรู้ใช่ไหมว่าการทำแบบนี้จะสร้างศัตรูมหาศาล พวกกิลด์ระดับท็อปที่เคยประมูลของจากเราได้อาจจะรู้สึกเสียหน้าและรวมหัวกันต่อต้านเรา" "ปล่อยให้พวกเขาทำไปครับ" รินยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้เปื้อนความปรานี "ในโลกที่อาวุธของผมคือปัจจัยเดียวที่จะทำให้พวกเขาเอาชนะบอสระดับโลกได้ สุดท้ายแล้ว... พวกเขาก็ต้องคลานกลับมาหาผมอยู่ดี" รินเดินกลับไปที่เตาหลอมที่ยังคงร้อนระอุ เขากำด้ามค้อนในมือแน่น พลังงานสีฟ้าครามแผ่ออกมาจากค้อนตีเหล็กคู่ใจของเขา มันคืออาวุธที่เขาสร้างขึ้นมาเอง และมันคือเครื่องพิสูจน์ว่าสายอาชีพที่ถูกมองข้ามอย่างช่างตีเหล็ก จะเป็นผู้ที่กุมชะตาของเกมนี้ไว้ในกำมือ ทว่า ในขณะที่เขากำลังจะหยิบก้อนเหล็กกล้าไหลเวียนมาขึ้นแท่นตี ทันใดนั้นหน้าต่างระบบเตือนภัยสีแดงฉานก็เด้งขึ้นมากลางอากาศอย่างรุนแรง [ประกาศจากระบบ: มีผู้บุกรุกระดับ 'อันตรายสูงสุด' กำลังทำลายกำแพงเมืองด้านทิศตะวันตกโดยมุ่งเป้ามาที่โรงตีเหล็กของคุณ!] รินชะงัก สายตาที่เคยเยือกเย็นเปลี่ยนเป็นคมกริบราวกับใบมีดที่เพิ่งอาบน้ำมัน เอลิน่ารีบกดดูภาพจากกล้องวงจรปิดของกิลด์ก่อนจะหน้าถอดสี "ริน... นั่นมันกิลด์ 'ราชันย์ไร้พ่าย' พวกเขาไม่ได้มาเพื่อขอซื้ออาวุธ แต่มาพร้อมกับกลุ่มสังหารเพื่อทำลายเตาหลอมของคุณ!" เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวมาจากกำแพงเมือง แรงสั่นสะเทือนทำให้เครื่องมือในโรงตีเหล็กตกกระจาย รินวางค้อนลงอย่างใจเย็น ก่อนจะหยิบดาบสั้นที่เขาสร้างทิ้งไว้เป็นงานอดิเรกขึ้นมาควงเล่นในมือ "ดูเหมือนว่าจะมีพวกไม่รู้จักสถานะตัวเองอยากจะลองทดสอบความแข็งแกร่งของ 'อาวุธ' ที่ผมสร้างขึ้นมาจริงๆ สินะครับ" รินก้าวเดินไปที่ประตูโรงตีเหล็ก พร้อมกับแววตาที่ลุกโชนไปด้วยไฟแห่งการต่อสู้ "เตรียมตัวรับแขกให้ดีเอลิน่า วันนี้เราไม่ได้จะมาขายของ... แต่เราจะมาสอนให้พวกเขารู้ว่า อย่าได้ริอาจขัดขวางช่างตีเหล็กที่รวยที่สุดในเซิร์ฟเวอร์คนนี้" ประตูโรงตีเหล็กถูกเปิดออกเผยให้เห็นกลุ่มนักรบชุดดำนับร้อยคนที่ยืนล้อมอยู่เบื้องหน้า และท่ามกลางความมืดมิดนั้น ร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะสีเงินยวบยาบของหัวหน้ากิลด์ราชันย์ไร้พ่ายก็ก้าวออกมาพร้อมกับเสียงหัวเราะที่เย้ยหยัน แต่ในวินาทีนั้นเอง รินสังเกตเห็นบางอย่างที่ข้อมือของหัวหน้ากิลด์คนนั้น... สัญลักษณ์รูปค้อนไขว้ที่ประทับอยู่บนตรากิลด์ของฝ่ายตรงข้าม ไม่ใช่ตรากิลด์ทั่วไป แต่มันคือตราประจำตัวที่เขาสร้างให้คนๆ หนึ่งเพียงคนเดียวเมื่อนานมาแล้ว! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ