ปาฏิหาริย์ที่ไร้ชื่อ

"พวกมันกำลังจะเข้ามาแล้ว... เซร่า ถอยไปอยู่ด้านหลังผม" เสียงกระซิบที่ลอดผ่านไรฟันของริน เต็มไปด้วยความเยือกเย็น แต่มันกลับสั่นสะท้อนความตึงเครียดในอากาศให้ขาดผึ่งลงได้อย่างง่ายดาย ภายในซากปรักหักพังของดันเจี้ยนระดับ A ที่เพิ่งผ่านพ้นมหันตภัยการถล่ม กลิ่นคาวเลือดและฝุ่นผงคละคลุ้งจนแสบจมูก ทว่าสิ่งที่น่ากลัวกว่าความตายตรงหน้า กลับเป็นสายตาของเหล่าฮันเตอร์สังกัดกิลด์ใหญ่ที่ยืนล้อมวงเข้ามาด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย พวกมันคือกลุ่มคนที่หนีตายด้วยการทิ้งให้รินและเซร่าเผชิญหน้ากับบอสตามลำพังเมื่อสามชั่วโมงก่อน แต่ในยามนี้ เมื่อเห็นว่าทั้งคู่ยังรอดชีวิตกลับมาได้พร้อมกับ 'แก่นพลังงานมังกรเพลิง' ที่หล่นอยู่ ความโลภและความอิจฉาริษยาจึงเข้าครอบงำจิตใจของพวกมันจนหมดสิ้น "ไอ้สวะไร้คลาส... แกคิดจริงๆ หรือวะว่าจะรอดออกไปจากที่นี่ได้พร้อมกับสมบัติชิ้นนั้น?" หัวหน้าหน่วยจู่โจมของกิลด์พยัคฆ์ทมิฬเอ่ยขึ้น พร้อมกับชักดาบเคลือบออร่าสีดำสนิทออกมาขวางทาง แววตาของมันกวาดมองรินด้วยความดูถูกเหยียดหยามเช่นเคย "ส่งแก่นพลังงานมาให้พวกฉันซะ แล้วฉันจะเมตตาตัดหัวแกให้ตายสบายๆ ไม่ต้องทรมาน... ส่วนแม่สาวระดับ S คนนั้น ถ้าไม่อยากตายตามไอ้ขยะนี่ไป ก็มาอยู่ใต้สังกัดซะดีๆ" เซร่าที่ยืนอยู่เคียงข้าง กัดริมฝีปากจนห่อเลือด ไอความร้อนจากพลังเวทมนตร์ของเธอเริ่มแผ่ซ่านออกมาจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว เธอเตรียมจะก้าวออกไปเผชิญหน้าด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่รินกลับยกมือขึ้นขวางไว้เบาๆ สัมผัสที่อบอุ่นจากมือของชายหนุ่มไร้คลาส ทำให้หัวใจที่เต้นรัวของเซร่าสงบลงอย่างประหลาด เธอมองแผ่นหลังนั้น... แผ่นหลังที่เต็มไปด้วยบาดแผล แต่กลับตั้งตระหง่านราวกับภูเขาผาที่ไม่เคยหวั่นไหวต่อพายุร้าย "คุณริน..." เซร่ากระซิบแผ่วเบา "จำคำผมไว้นะครับ เซร่า..." รินหันกลับมาส่งยิ้มบางๆ ให้เธอ รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจอย่างไร้ขีดจำกัด "คนพวกนี้ไม่เคยเรียนรู้เลยว่า... การเหยียบย่ำคนที่อยู่ต่ำกว่า ในวันหนึ่ง... จะทำให้พวกมันต้องคุกเข่ากราบกรานโดยไม่รู้ตัว" [ติ๊ง! ระบบพยากรณ์วิกฤตโลกทำงาน] [ตรวจพบเจตนาฆ่าจากเป้าหมาย 12 คน] [เงื่อนไขการปลดล็อกอำนาจลับ: สำเร็จ] [ท่านได้รับสิทธิ์ใช้งาน: 'เขตแดนแห่งการพิพากษา' ระดับสูงสุด เป็นเวลา 180 วินาที] สิ้นเสียงแจ้งเตือนในหัว โลกทั้งใบราวกับหยุดนิ่ง รินก้าวเท้าไปข้างหน้าเพียงหนึ่งก้าว อากาศรอบตัวพลันหนักอึ้งขึ้นนับร้อยเท่า แรงกดดันมหาศาลที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างของฮันเตอร์ไร้คลาส พุ่งกระแทกใส่กลุ่มฮันเตอร์กิลด์พยัคฆ์ทมิฬจนพวกมันทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นในชั่วพริบตา รอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าของหัวหน้าหน่วยถูกแทนที่ด้วยความหวาดกลัวสุดขั้วหัวใจ เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มใบหน้า ดวงเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก "อะ... อะไรกันวะ! นี่มันแรงกดดันระดับอะไรกัน... แกไม่ใช่แค่ฮันเตอร์ไร้คลาส! แกเป็นใครกันแน่!" มันตะโกนออกมาด้วยเสียงอันสั่นเครือ พยายามจะยกดาบขึ้นป้องกันตัว แต่แขนขาทั้งสองข้างกลับหนักอึ้งราวกับถูกตรึงไว้ด้วยโซ่ตรวนแห่งความตาย รินก้าวเดินเข้าไปหาช้าๆ ฝ่าเท้ากระทบกับพื้นหินกรวดเกิดเสียงก้องกังวานราวกับเสียงเคาะระฆังแห่งความตาย ทุกย่างก้าวที่เขาล่วงล้ำเข้าไป คือการบดขยี้ศักดิ์ศรีของพวกที่เคยเหยียบย่ำเขาให้แหลقสลายไม่เหลือชิ้นดี "ผมก็คือฮันเตอร์ไร้คลาส... อย่างที่พวกคุณปากพล่อยพูดมาเสมอนั่นแหละครับ" รินก้มลงมองหน้ามันด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ราวกับกำลังมองมดปลวกตัวหนึ่ง "เพียงแต่... เป็นฮันเตอร์ที่จะส่งพวกคุณไปชดใช้กรรมในนรกก็เท่านั้นเอง" พริบตาถัดมา ร่างของรินก็หายวับไปจากสายตา ก่อนจะปรากฏขึ้นอีกครั้งเบื้องหลังหัวหน้าหน่วย เสียงกระซิบแผ่วเบาดังก้องข้างหูของมัน "จำชื่อนี้ไว้นะครับ... ริน ผู้รังสรรค์ปาฏิหาริย์ที่ไร้ชื่อ" ฉับพลันนั้น แสงสีทองสว่างวาบทะลวงผ่านร่างของเหล่าฮันเตอร์ผู้โลภมากทั้งสิบสองคน แรงระเบิดจากคลื่นพลังงานสะท้อนก้องไปทั่วโถงดันเจี้ยน ก่อนที่ร่างของพวกมันจะสลายกลายเป็นละอองแสงอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันและความตกตะลึงพรึงเพริดของเซร่าที่ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความรู้สึกที่บรรยายเป็นคำพูดไม่ได้ ความแข็งแกร่งนี้... มันเหนือล้ำเกินกว่ามนุษย์คนใดในโลกใบนี้จะจินตนาการถึง แต่ทว่า ในวินาทีที่ความเงียบสงบกำลังจะคืนกลับมา เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับประเทศก็ดังขึ้นก้องกังวานจากสมาร์ตโฟนในกระเป๋าของเซร่า หน้าจอแสดงผลสีแดงฉานพร้อมข้อความแจ้งเตือนที่ทำให้ลมหายใจของเธอต้องสะดุด [ประกาศฉุกเฉิน: ตรวจพบรอยแยกมิติระดับมหาวิหาร (Cathedral-Class) เปิดออกกลางมหานครหลวง] [สิ่งมีชีวิตระดับภัยพิบัติ: 'ราชาอสูรเงาพันปี' กำลังมุ่งหน้าสู่จุดที่ท่านอยู่] เซร่าหน้าถอดสี เธอกำโทรศัพท์ในมือแน่นจนสั่นเทา "คุณริน... มิติระดับมหาวิหารเปิดขึ้นแล้ว และมัน... กำลังตรงมาทางนี้!" รินนิ่งเงียบไปชั่วขณะ ดวงตาคมกริบมองทอดออกไปนอกปากทางดันเจี้ยนที่บัดนี้ท้องฟ้าถูกย้อมด้วยสีเลือด ทันใดนั้น เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวรุ่นทหารพิเศษก็คำรามก้องเหนือศีรษะ พร้อมกับบันไดเชือกที่ถูกหย่อนลงมาตรงหน้าของเขาทั้งสอง ประตูเฮลิคอปเตอร์เปิดออก เผยให้เห็นร่างของเลขาฯ สาวในชุดสูทเนี๊ยบที่ก้มศีรษะลงทำความเคารพอย่างนอบน้อม พร้อมกับยื่นซองเอกสารสีดำสนิทที่มีตราสัญลักษณ์ประทับด้วยทองคำแท้ให้แก่ริน "ทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้วครับท่าน... บัญชีทรัพย์สินทั่วโลกของกลุ่มทุน 'ซีโร่โฮลดิ้ง' ถูกโอนเข้าชื่อของท่านเรียบร้อยแล้วครับ" รินรับซองเอกสารนั้นมาด้วยมือข้างเดียว ก่อนจะหันมามองเซร่าที่ยังคงยืนอึ้งกับภาพเบื้องหน้า แล้วคลี่ยิ้มมุมปากอย่างทรงเสน่ห์ "ไปกันเเถครับ เซร่า..." รินเอ่ยน้ำเสียงนุ่มนวลท่ามกลางเสียงคำรามของเฮลิคอปเตอร์ "เรายังมีโลกอีกใบที่ต้องไปเปลี่ยนแปลง" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งแรงใจให้โอเวอร์ลอร์ดซีโร่มา ณ ที่นี้นะครับ