การสำรวจที่เปลี่ยนไป

กลิ่นคาวเลือดเก่าแก่ผสมผสานกับฝุ่นผงของหินปูนนับพันปีอบอวลอยู่รอบกาย ท่ามกลางความมืดมิดของดันเจี้ยนระดับ S ซากโบราณสถาน 'วิหารแห่งเงาอสูร' ที่แม้แต่กิลด์ใหญ่ยังต้องถอยร่น รินยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าแท่นบูชาหินออบซิเดียนสีดำสนิท ดวงตาคมกริบกวาดมองรอยแตกของหินที่กำลังเปล่งแสงสีม่วงเรืองรองออกมาเป็นจังหวะ ราวกับหัวใจที่กำลังเต้นระรัวของสิ่งมีชีวิตโบราณ ในมือของเขากำดาบสั้นขึ้นสนิมที่ดูเหมือนเศษเหล็กไร้ค่า แต่ทว่าระบบพยากรณ์วิกฤตโลกเบื้องหน้ากลับปรากฏตัวอักษรสีทองอร่ามแจ้งเตือนความจริงที่สั่นสะเทือนขวัญ [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบพิกัดไอเทมระดับตำนาน 'สร้อยคอเนตรมังกรทมิฬ' ซ่อนอยู่ภายใต้กลไกมิติซ้อนทับ] [เงื่อนไขการปลดล็อก: ใช้เลือดแห่งความมุ่งมั่นของฮันเตอร์ไร้คลาสหยดลงบนรอยแยก] เซร่า ฮันเตอร์สาวระดับ S ผู้ยืนคุ้มกันอยู่เบื้องหลัง หายใจหอบถี่ เม็ดเหงื่อผุดพรายบนหน้าผากเนียนละเอียด ดวงตาคู่สวยมองเจ้านายหนุ่มด้วยความระแวดระวัง บรรยากาศรอบตัวในยามนี้กดดันจนทำให้แม้แต่ยอดฝีมืออย่างเธอยังรู้สึกราวกับมีภูเขาทับอยู่บนอก "ริน... คุณแน่ใจนะว่าทางนี้ปลอดภัย?" เซร่าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา มือเรียวกระชับธนูเวทมนตร์ในมือแน่น "สัญญาณชีพของมอนสเตอร์ระดับบอสในชั้นนี้กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ หากเรายังช้ากว่านี้ เกราะป้องกันเวทมนตร์ของฉันคงต้านทานแรงกดดันจากพวกมันไม่ไหวอีกต่อไปแล้วนะครับ... เอ๊ย หมายถึง ฉันเกรงว่าเราจะตกเป็นเป้า" นางรีบปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติเมื่อเห็นรินหันกลับมามอง รินไม่ได้ตอบคำถามในทันที เขายกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจและเยือกเย็นปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย "ความกลัวไม่ได้เกิดขึ้นเพราะอันตรายอยู่ตรงหน้า เซร่า..." รินกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่นิ่งสงบ "แต่มันเกิดขึ้นเพราะเรามองไม่เห็นทางออกต่างหาก แต่สำหรับผม... ออนคลาสนี้ไม่ได้แปลว่าไร้ค่า แต่มันหมายความว่าผมไม่ถูกจำกัดด้วยกรอบที่พวกสมาคมฮันเตอร์โง่เขลานั้นขีดเอาไว้ต่างหาก" สิ้นคำพูด รinใช้คมดาบสั้นกรีดลงบนฝ่ามือของตนเองอย่างไร้ความลังเล หยดเลือดสีแดงสดหยดลงบนรอยแยกของแท่นบูชาหินออบซิเดียนทันที! *ครืนนนนนนน!* แรงสั่นสะเทือนระดับแผ่นดินไหวสะท้อนไปทั่วโถงถ้ำโบราณ แสงสีม่วงสว่างวาบจนกลืนกินความมืดมิดทั้งหมดให้หายวับไปในพริบตา พื้นหินเบื้องหน้าแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ก่อนที่กล่องไม้แกะสลักลวดลายโบราณจะลอยขึ้นมาจากความว่างเปล่า ไอพลังงานระดับตำนานแผ่ซ่านออกมาจนเซร่าถึงกับต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด "นั่นมัน... พลังงานเวทมนตร์ระดับที่บันทึกไว้แค่ในตำนานมหาศึกโบราณ!" เซร่าอุทานออกมาอย่างไม่เชื่อสายตา รินก้าวเข้าไปใกล้ หยิบฝากล่องไม้นั้นขึ้นอย่างมั่น ภายในบรรจุสร้อยคออัญมณีสีดำสนิทที่มีดวงตาสีทองสลักอยู่ตรงกลาง มันส่องประกายอำนาจที่สามารถสั่นคลอนสมดุลของโลกใบนี้ได้ทันทีที่สัมผัส ทันใดนั้น หน้าจออินเทอร์เฟซสีฟ้าของระบบก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าเขา [ยินดีด้วย! คุณได้รับไอเทมระดับตำนาน: 'สร้อยคอเนตรมังกรทมิฬ'] [ความสามารถพิเศษ: เพิ่มพลังโจมตีเวทมนตร์และกายภาพ 500% / ต้านทานการโจมตีทางจิตใจระดับ S สมบูรณ์แบบ / ปลดล็อกสกิลลับ 'เนตรแห่งผู้ทำลายล้าง'] รินสวมสร้อยเส้นนั้นเข้าที่ลำคออย่างใจเย็น พลังงานมหาศาลไหลทะลักเข้าสู่ร่างกายของเขาจนเส้นเลือดข้างขมับปูดโปนแต่ถูกสะกดไว้ด้วยความเยือกเย็นอันน่าเหลือเชื่อ ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีทองประกายทมิฬชั่วขณะ ในจังหวะเดียวกันนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยก็ดังขึ้นที่ทางเข้าโถงถ้ำ พร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะเย้ยที่คุ้นเคย "ฮ่าๆๆ! ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจเสียจริง ฮันเตอร์ไร้คลาสกับเด็กสาวตกอับ เก็บกวาดของล้ำค่ามาให้พวกเราแท้ๆ!" ร่างของฮันเตอร์หนุ่มจากกิลด์ 'อัสนีทมิฬ' นามว่า 'ธนวิน' ก้าวออกมาจากเงาดำ พร้อมด้วยสมาชิกแถวหน้าอีกสิบคน รอยยิ้มเยาะหยันฉาบอยู่บนใบหน้าของเขา สายตากวาดมองกล่องไม้และสร้อยคอด้วยความโลภโมиโทสะ "ริน แกคิดจริงๆ หรือว่าขยะอย่างแกจะครอบครองสมบัติชิ้นนี้ได้นาน คุกเข่าแล้วส่งมันมาซะ แล้วฉันจะไว้ชีวิตให้แกได้สحองกลับออกไปจากที่นี่!" เซร่าหน้าถอดสี นางรีบยกคันธนูขึ้นเล็งไปที่ธนวินทันที "พวกแก... กล้าดียังไงถึงสะกดรอยตามพวกเรามา!" รินยกมือขึ้นห้ามเซร่าเบาๆ เขายังคงยืนนิ่งสงบ ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มจางๆ ที่ทำให้ธนวินรู้สึกหงุดหงิดใจอย่างบอกไม่ถูก "สะกดรอยตามงั้นหรือ..." รินกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าก้องกังวานไปทั่วโถงถ้ำ "ธนวิน นายคิดว่าฉันไม่รู้หรอว่าสมาคมส่งพวกนายเป็นสุนัขรับใช้มาคอยเก็บกวาด" "ปากดีนักนะไอ้สวะ!" ธนวินคำรามลั่น ชักดาบเคลือบสายฟ้าออกมา "จัดการมัน!" เหล่าลูกน้องกิลด์อัสนีทมิฬพุ่งทะยานเข้ามาพร้อมกันเพื่อสังหารรินในดาบเดียว แต่ทว่า... รินเพียงแค่ก้าวเท้าออกไปข้างหนึ่งเบาๆ พลังงานจาก 'สร้อยคอเนตรมังกรทมิฬ' ระเบิดออกเป็นคลื่นกระแทกสีดำสนิทที่รุนแรงดั่งพายุเฮอร์ริเคน! *ตูมมมมมมม!* ร่างของฮันเตอร์ระดับ A ทั้งสิบคนกระเด็นกระแทกผนังถ้ำกระอักเลือดออกมาพร้อมกันในเสี้ยววินาทีเดียว โดยที่พวกเขายังไม่ทันได้ชักอาวุธขึ้นมาด้วยซ้ำ ธนวินเบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัว ขาสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่เมื่อเห็นพลังอำนาจที่เหนือกว่าตนเองราวฟ้ากับเหว รินค่อยๆ ก้าวเดินเข้าไปหาธนวินทีละก้าวอย่างเชื่องช้า เงาร่างของเขาทาบทับลงบนตัวของธนวินราวกับยมทูตที่กำลังมารับวิญญาณ "ทีนี้..." รินก้มตัวลงกระซิบข้างหูของธนวินที่กำลังคุกเข่าด้วยความหวาดกลัว "แกยังคิดว่าสร้อยเส้นนี้... เป็นของคนอื่นอยู่อีกหรือเปล่าล่ะ?" ธนวินตัวแข็งทื่อ สมองขาวโพลน คำพูดติดอยู่ที่ลำคอ ไม่อาจเปล่งเสียงใดออกมาได้อีกต่อไป ทว่า ในวินาทีที่ความตายกำลังคفاมาเยือน เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสีแดงเลือดก็ดังลั่นขึ้นจากนาฬิกาข้อมือของเซร่า พร้อมกับเสียงฝีเท้าของกองทัพมอนสเตอร์นับพันที่กำลังพังประตูเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง และสิ่งที่ไม่คาดคิดที่สุดก็คือ—เงาสะท้อนในความมืดที่ปรากฏขึ้นเบื้องหลังริน... คือร่างของบอสลับประจำดันเจี้ยนที่แม้แต่ระบบยังไม่เคยพยากรณ์มาก่อน! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งแรงใจให้โอเวอร์ลอร์ดซีโร่มา ณ ที่นี้นะครับ