แผนซ้อนแผนในงานเลี้ยง

"ไวน์จอกนี้... หม่อมฉันเกรงว่าคงมิอาจรับไว้ได้เพลอะค่ะ" น้ำเสียงหวานใสดุจไข่มุกกระทบถาดหยกเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงัดของโถงจัดเลี้ยงในจวนเสนาบดีหลิน บรรยากาศรอบโต๊ะประธานพลันเยียบเย็นลงจนชวนให้ผู้คนหายใจไม่ทั่วท้อง ดวงตาดอกท้อคู่คมของไป๋ลี่หลินกวาดมองจอกสุราในมือของคุณหนูรองตระกูลหลิน—หลินซิ่วยวาน ด้วยแววตาระรื่น ทว่าล้ำลึกเกินกว่าที่สตรีวัยเดียวกันจะคาดเดา ย้อนกลับไปเมื่อครู่ ไป๋ลี่หลินในอาภรณ์ปักดิ้นทองลายหมู่ผีเสื้อเริงระบำบนพื้นผ้าไหมสีม่วงอ่อน ก้าวเข้าสู่งานเลี้ยงในฐานะ "พระชายาอ๋องสาม" อย่างสง่างาม ทว่าการปรากฏตัวของนางย่อมสร้างความขัดหูขัดตาแก่บรรดาคุณหนูตระกูลใหญ่ผู้เคยเหยียบย่ำนางในอดีต หลินซิ่วยวานจึงใช้มารยา ภายใต้รอยยิ้มอ่อนหวานหยดย้อย แสร้งทำเป็นนำสุราผลไม้ชั้นดีมาคารวะ เพื่อหวังจะประจานความ "ไร้การอบรม" ของนางต่อหน้าพระพักตร์แขกบ้านแขกเมือง ทว่า... รอยยิ้มอันงดงามที่สุดและอันตรายที่สุดในยามค่ำคืนนี้ของไป๋ลี่หลิน กลับทำให้ผู้มีชนวนเหตุร้อนรุ่มในใจถึงกับมือไม้สั่นเทา "พี่หญิงรอง... ท่านกล่าวเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร หรือท่านรังเกียจน้ำใจจากน้องสาวเช่นข้า" หลินซิ่วยวานบีบน้ำเสียงให้สั่นเครือเล็กน้อย ดวงตาแดงก่ำคลอด้วยหยาดน้ำตาแห่งความน้อยเนื้อต่ำใจ เพื่อเรียกคะแนนความน่าสงสารจากเหล่าคุณชายและฮูหยินตระกูลอื่นที่หันมาจับจ้อง ไป๋ลี่หลินมิได้ร้อนรน นางเพียงยกปลายนิ้วเรียวงามที่สวมปลอกเล็บทองคำฝังหยกขาวขึ้นแตะริมฝีปากเบาๆ ก่อนจะปรายตามองจอกสุราในมืออีกฝ่าย รัศมีความกดดันระดับยอดกุนซือและแพทย์ผู้ผ่านความเป็นความตายมานับไม่ถ้วนแผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศรอบกายบีบรัด "น้ำใจของน้องรอง... ย่อมมีค่าดั่งทองคำพันชั่ง" ลี่หลินเอื้อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ทว่าก้องกังวานไปทั่วบริเวณ "เพียงแต่... สุราจอกนี้ หมอเทวดาอย่างข้าหาได้กลิ่นหอมของผลไม้ไม่ กลับมีกลิ่นฉุนบางเบาของ 'หญ้าจันทร์เพ็ญ' ผสมอยู่... ช่างน่าเสียดายยิ่งนัก ที่พิษชนิดนี้หากสตรีมีครรภ์ดื่มเข้าไป จะทำให้โลหิตในกายตีกลับและแท้งบุตรภายในสามลมหายใจ" สิ้นคำพูดนั้น ทั่วทั้งโถงจัดเลี้ยงพลันเงียบกริบราวกับป่าช้า เสียงลมหายใจของทุกคนราวกับถูกตัดขาด หลินซิ่วยวานหน้าซีดเผือด สีเลือดบนใบหน้าหายวับไปกับตา มือที่ถือจอกสุราสั่นสะทระจนของเหลวภายในกระฉอกออกมาโดนอาภรณ์ "ทะ... ท่านพี่กล่าวเหลวไหลอันใด! ข้า... ข้าจะกล้าใส่ร้ายท่านได้อย่างไร!" "ข้ายังมิได้กล่าวหาว่าเจ้าเป็นผู้ใส่ร้าย เหตุใดจึงร้อนรนถึงเพียงนี้เล่า?" ลี่หลินคลี่ยิ้มเยาะ ดวงตาคู่สวยพินิจพิจารณาอีกฝ่ายราวกับพญาอินทรีที่กำลังมองเหยื่อในกรง "แต่ในเมื่อเจ้ามีความปรารถนาดีอยากให้ข้าดื่มนัก... เช่นนั้น เพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจว่าสุราจอกนี้ไร้พิษภัย น้องรองช่วยดื่มมันให้ข้าดูเป็นขวัญตาเสียหน่อยเถอะค่ะ" บรรดาแขกเหรื่อต่างส่งเสียงฮือฮาขึ้นเบาๆ สายตานับร้อยคู่พุ่งตรงไปยังหลินซิ่วยวานเป็นตาเดียว ความกดดันมหาศาลถาโถมเข้าใส่คุณหนูรองตระกูลหลินจนนางแทบทรุดลงไปกองกับพื้น "ข้า... ข้าไม่ดื่ม! วันนี้ข้าไม่สบาย..." หลินซิ่วยวานละล่ำละลักถอยหลังด้วยความตื่นตระหนก "ไม่สบายหรือ?" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังขึ้นจากความมืดเบื้องนอกประตูโถง น้ำเสียงนั้นเยือกเย็นราดรดลงบนกลางกระหม่อมของทุกคนจนขนลุกชัน ร่างสูงสง่าในชุดคลุมยาวสีดำปักลายมฆาสีทองของ 'จ้าวเฟิงเฉิน' อ๋องสามผู้เลื่องชื่อ ก้าวเข้ามาภายในงานด้วยฝ่าเท้าที่มั่นคงและดุดัน รัศมีแห่งความเป็นแม่ทัพสนามรบแผ่ขยายกดทับจนทุกคนต้องรีบย่อกายคำนับ จ้าวเฟิงเฉินกวาดสายตาคมกริบดั่งใบมีดมองหลินซิ่วยวานเพียงแวบเดียว ก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาไป๋ลี่หลิน ร่างสูงใหญ่ยืนบังร่างบางของภรรยาไว้กึ่งหนึ่งอย่างปกป้อง ทว่าดวงตากลับทอดมองนางด้วยความอ่อนแสงลงวูบหนึ่งอย่างเห็นได้ชัด—ความคลั่งรักที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเยือกเย็นนี้ มีเพียงไป๋ลี่หลินเท่านั้นที่ล่วงรู้ "ชายารักของเปิ่นหวังกล่าวว่าอย่างไร พวกเจ้าก็ควรทำตามนั้น" จ้าวเฟิงเฉินเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าทรงพลังอำนาจจนไม่มีผู้ใดกล้าต่อรอง "หรือพวกเจ้าคิดว่า... พระชายาของเปิ่นหวังกล่าวเท็จ?" หลินซิ่วยวานเข่าอ่อนทรุดฮวบลงคุกเข่ากับพื้น ร้องไห้โฮด้วยความหวาดกลัวสุดขีด นางตระหนักแล้วว่าตนเองกำลังเล่นอยู่กับไฟบรรัลกัลป์ ทว่า ในวินาทีที่ความตึงเครียดพุ่งถึงขีดสุด ขันทีเฒ่าคนสนิทประจำพระองค์ฮ่องเต้ก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาพร้อมม้วนราชโองการสีเหลืองทองอร่ามในมือ ใบหน้าของขันทีผู้นั้นซีดเซียวราวกับกระดาษ "ราชโองการด่วนจากในวังหลวงพ่ะย่ะค่ะ!" ขันทีเฒ่าคุกเข่าลงแทบเท้าจ้าวเฟิงเฉิน "เรียนท่านอ๋องสาม เกิดเหตุเพลิงไหม้ปริศนาที่ตำหนักบูรพา... องค์รัชทายาททรงถูกลอบปลงพระชนม์ในกองเพลิงแล้วพ่ะย่ะค่ะ!" ดวงตาของจ้าวเฟิงเฉินหรี่แคบลงทันที รังสีสังหารอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมาจากร่างของท่านอ๋องหนุ่มในพริบตา ไป๋ลี่หลินหันขวับไปสบตากับสามี หัวใจกระตุกวูบ—เกมการเมืองในราชสำนักไม่ได้เริ่มต้นช้าอย่างที่คาดคิด และหมากกระดานนี้... กำลังจะนองเลือดเร็วกว่าที่ใครจะตั้งตัวทัน ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาถึงตรงนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ