กระชากหน้ากากไทเฮา

คราบเขม่าสีดำที่ก้นถ้วยกระเบื้องเคลือบลาดลายมังกรห้าเล็บ หาใช่ร่องรอยจากการต้มยาบำรุงพระวรกายตามที่ขันทีเฒ่าทูลอ้างไม่ ไป๋ลี่หลินปรายตามองเศษผงสีเทาละเอียดที่ติดอยู่บริเวณก้นถ้วยชา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบประสานกับนัยน์ตาคมกริบดั่งพญาเหยี่ยวของจ้าวเฟิงเฉินที่ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหลังฉากกั้นผ้าไหมปักลายหงส์คู่ แม้ในยามนี้ความตายจะรายล้อมอยู่รอบพระตำหนักชั้นใน ทว่าไอเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาจากร่างของท่านอ๋องสามกลับมิได้มาจากความหวาดกลัว หากแต่เป็นจิตสังหารที่ถูกสะกดกลั้นไว้ด้วยความอดทนอดกลั้นถึงขีดสุด "หมอหลวงหลี่ชราภาพมากแล้ว ถึงขั้นแยกแยะไม่ออกระหว่างโสมคนกับรากหญ้าพิษตานซ่านเชียวหรือเพคะ" น้ำเสียงหวานใสแต่เย็นเยียบราวน้ำค้างแข็งกลางเหมันต์เอ่ยขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันของห้องทรงพระโอสถที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายสมุนไพรฉุนกานต์ ลี่หลินในชุดอาภรณ์ปักดิ้นทองสีมรกตเข้มขยับกายลุกขึ้นยืนอย่างเชื่องช้า ปลายเล็บเรียวงามแต้มด้วยสีชาดจางๆ เขี่ยเศษผงในถ้วยนั้นเบาๆ นางเพิ่งทำการฝังเข็มขับพิษเรื้อรังถวายพระองค์ไปเมื่อยามสาม และผลลัพธ์ที่ได้ก็ยืนยันชัดเจนอย่างไร้ข้อกังขา—อาการพระวรกายสั่นเทาและพระสติเลอะเลือนยามค่ำคืน หาได้เกิดจากความชราภาพตามธรรมชาติ หากแต่เป็นฝีมือของ "หมากตัวใหญ่" ในตำหนักฝ่ายในที่จงใจหยดยาพิษทีละน้อย เพื่อบั่นทอนพระพลานามัยของฮ่องเต้ผู้เป็นประมุขแห่งแคว้น "ชายชานเมืองผู้หนึ่งย่อมไม่อาจเข้าถึงสมุนไพรหายากระดับนี้ได้" จ้าวเฟิงเฉินก้าวเท้าเข้ามาใกล้ ร่างสูงใหญ่ในชุดคลุมสีดำสนิทปักลายเมฆาด้วยดิ้นเงินทอดเงาทาบทับร่างบอบบางของภรรยา มือหนายื่นออกไปสัมผัสเรียวนิ้วเย็นเฉียบของนางอย่างแผ่วเบา เป็นการปลอบประโลมท่ามกลางพายุใหญ่ที่กำลังก่อตัว "เบื้องหลังหมอหลวงหลี่ คือสำนักนางกำนัลฝั่งตะวันตก... และเงาของไทเฮาก็ทาบทับลงมาจนมิดชิดแล้ว" ถ้อยคำนั้นมิได้ทำให้ลี่หลินแปลกใจแม้แต่น้อย นางเพียงแค่คลายริมฝีปากออกเป็นรอยยิ้มบางเบา—รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันต่อเกมอำนาจอันโสมมในวังหลวง "หม่อมฉันเตือนพระองค์แล้วว่า สตรีผู้กุมอำนาจสูงสุดในวังหลังผู้นั้น ย่อมไม่ยินยอมให้บัลลังก์มังกรหลุดพ้นจากเงื้อมมือเป็นแน่" ลี่หลินเอ่ยเสียงเบา นางพลิกข้อมือเก็บเข็มเงินลงในถุงผ้าแพรอย่างเป็นระเบียบ ท่วงท่าสง่างามไร้ที่ติราวกับมิได้กำลังยืนอยู่ท่ามกลางดงกระบี่ "ยามนี้ไทเฮากำลังเร่งบีบให้ฮ่องเต้สวรรคตก่อนกำหนด เพื่อสถาปนาองค์ชายรองขึ้นครองราชย์ แล้วนางก็จะเชิดหุ่นเชิดตัวน้อยนั้นขึ้นเป็นใหญ่ ส่วนพวกเรา... คงกลายเป็นกบฏที่ต้องถูกประหารล้างตระกูลภายในสามวัน" จ้าวเฟิงเฉินแค่นเสียงหึในลำคอ แววตาดุจพญาเหยี่ยวทอประกายอำมหิตวูบหนึ่ง "นางบัง1อาจเกินไปแล้ว... คิดว่าซ่อนอยู่หลังม่านมุกแล้วจะไม่มีผู้ใดแตะต้องนางได้กระนั้นหรือ" "ช้าก่อนเพคะท่านอ๋อง" ลี่หลินเอื้อมมือไปแตะแขนเสื้อกว้างของสามีไว้เบื้องหน้า นางสบตากับเขาด้วยแววตาลุ่มลึกและเต็มไปด้วยแผนการ "การจะล้มเสือเฒ่าในถ้ำ มิใช่ใช้กำลังเข้าหักหาญ แต่ต้องล่อให้มันก้าวออกมาติดกับดักด้วยตนเอง ในเมื่อไทเฮาต้องการใช้ 'โรคประหลาด' ปิดปากฮ่องเต้ เช่นนั้นพวกเราก็ควรจะช่วยนาง... ทำให้ฝันร้ายของนางกลายเป็นจริงเสียหน่อยเป็นไร" ในขณะที่ทั้งสองกำลังวางหมากตานสุดท้ายเพื่อกระชากหน้ากากผู้ที่อยู่เบื้องสูง เสียงฝีเท้าเร่งรีบของขันทีคนสนิทก็ดังขึ้นที่หน้าประตำหนัก ตามมาด้วยเสียงเคาะประตูรัวเร็วและน้ำเสียงที่สั่นเครือจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ "ท่านอ๋อง! พระชายา!แย่แล้วพ่ะย่ะค่ะ! เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นที่ตำหนักไทเฮาแล้ว!" จ้าวเฟิงเฉินขมวดคิ้วมุ่นทันที เขากวาดสายตากลับมามองภรรรยาผู้ปราดเปรื่อง ซึ่งในยามนี้ริมฝีปากอิบอิ่มกำลังยกยิ้มขึ้นอย่างมีความหมาย "ดูท่า... ไทเฮาคงจะทรงทราบข่าวเรื่องที่พวกเราแอบเข้ามาตรวจค้นห้องทรงพระโอสถแล้วกระมังเพคะ" ลี่หลินกล่าวพางจัดสาบเสื้อให้อย่างใจเย็น "เช่นนั้นแล้ว... พวกเราก็ควรจะรีบไป 'ถวายพระพร' เสด็จย่าผู้สูงส่งพระองค์นั้น ให้ทันท่วงทีเสียหน่อยกระมังเพคะ" สิ้นเสียงของนาง ประตูไม้แกะสลักลายวิจิตรก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้พิธีรีตอง ลมหนาวพัดกรรโชกเข้ามาวูบใหญ่ พร้อมกับร่างของขันทีหลวงผู้หนึ่งที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาคุกเข่ากราบแทบเท้าด้วยตัวสั่นเทา "ทูลท่านอ๋อง พระ... พระชายา! เกิดความโกลาหลขึ้นในตำหนักบูรพาแล้วพ่ะย่ะค่ะ! เสด็จ... เสด็จแม่ฮ่องเต้ทรง... ทรงกระอักโลหิตและสิ้นสติไปแล้วหลังเสวยพระโอสถถ้วยสุดท้าย... และ... และในห้องบรรทมของไทเฮา... มีคนพบราชโองการลับฉบับหนึ่งที่ถูกซ่อนไว้ใต้แท่นบูชา!" จ้าวเฟิงเฉินและลี่หลินสบตากันนิ่ง ประกายตาทั้งคู่ไหววับด้วยความตระหนักรู้—นี่ไม่ใช่ความบังเอิญ แต่นี่คือ "กับดักซ้อนกับดัก" ที่แท้จริง! และก่อนที่ร่างสูงของท่านอ๋องจะทันได้ก้าวออกไปตรวจสอบสถานการณ์ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยนายก็ดังกระหึ่มขึ้นล้อมรอบตำหนักของพวกเขาอย่างแน่นหนา พร้อมกับประกาศิตก้องกังวานจากองครักษ์หลวงที่ถือราชโองการสีทองอร่ามพุ่งตรงเข้ามา "ราชโองการลับจากไทเฮา! พระชายาไป๋ลี่หลินและท่านอ๋องสาม สมคบคิดกันลอบปลงพระชนม์ฮ่องเต้และวางยาพิษไทเฮา! มีรับสั่งให้จับกุมตัวทันที ผู้ใดขัดขืนมีโทษประหารทั้งตระกูล!" ขอบพระคุณท่านรี้ดทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านห้วงเวลาอันบีบคั้นนี้ไปกับข้า ขอบพระคุณจากใจจริงค่ะ