มิติลับในยามค่ำคืน

“ฟางเซียน... ฟังผมนะ ถ้าคืนนี้เกิดอะไรขึ้น ให้คุณรีบหนีออกไปทางประตูหลัง อย่าหันกลับมามอง... เพราะจดหมายในมือแม่นั่น อาจจะเป็นตั๋วที่ทำให้เราต้องแยกจากกัน!” คำพูดของเฉินเหว่ยยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท แม้ว่าร่างสูงใหญ่ของสามีในนามผู้นั้นจะเดินออกไปเผชิญหน้ากับมรสุมลูกใหญ่ที่ห้องโถงด้านนอกแล้ว ความตึงเครียดในอากาศยามราตรีของยุคเจ็ดศูนย์นี้ช่างบีบคั้นหัวใจเสียเหลือเกิน บ้านดินเก่าๆ ที่มีเสียงลมหวีดหวิวลอดผ่านรอยแตกของผนัง ไม่ได้ทำให้หลินฟางเซียนรู้สึกหวาดกลัวแม้แต่น้อย สิ่งที่อยู่ในหัวของแพทย์หญิงอัจฉริยะจากต่างมิติเวลานี้ กลับเป็นการประเมินสถานการณ์อย่างเยือกเย็นและรวดเร็ว ตระกูลเฉินต้องการบีบให้เฉินเหว่ยหย่าขาดจากเธอ เพื่อรับเงินค่าสินไหมทดแทนจากการบาดเจ็บในกองทัพของเขา หรือไม่ก็ส่งพี่สะใภ้ตัวแสบเข้ามาฮุบเสบียงทั้งหมด ช่างน่าขันสิ้นดี! คิดจะรังแกสะใภ้ใหญ่อย่างหลินฟางเซียนคนนี้ เกรงว่าพวกเขาคงประเมินฝีมือแพทย์ทหารหญิงผู้กุมความลับแห่งพฤกษชาติสวรรค์ต่ำไปเสียแล้ว แอ๊ด... เสียงประตูไม้ผุๆ ปิดลงเบื้องหลัง หลินฟางเซียนกวาดสายตาสำรวจรอบห้องนอนอันมืดมิด แน่ใจว่าไม่มีใครแอบมอง เธอก็ทรุดตัวลงนั่งขัดสมาธิบนเตียงไม้แข็งๆ หลับตาลงตั้งสมาธิเพ่งจิตเข้าสู่ห้วงลึกของจิตใจ วูบ! มิติเวลาและอากาศธาตุรอบตัวบิดเบวนิดหน่อย ก่อนที่ภาพตรงหน้าจะเปลี่ยนจากห้องนอนเก่าคร่ำคร่ากลายเป็นพื้นที่สีขาวสว่างโล่ กลิ่นหอมเย็นชื่นใจของสมุนไพรโบราณนับหมื่นชนิดลอยอวลเข้าจมูกทันที นี่คือ "มิติคลังสมุนไพรปฐพี" มรดกติดตัวที่ตามเธอทะลุมิติข้ามกาลเวลามาด้วย และในคืนนี้ หลังจากที่เธอเผชิญหน้ากับความกดดันระลอกใหญ่ พลังของมิติลับนี้ก็เกิดการตื่น “ยอดเยี่ยมจริงๆ...” หลินฟางเซียนแย้มยิ้มมุมปาก นัยน์ตางามพินิจมองแปลงสมุนไพรล้ำค่าที่แผ่ขยายกว้างออกไปกว่าเดิมถึงเท่าตัว น้ำพุวิเศษตรงกลางส่งเสียงไหลรินใสสะอาด หมอกควันสีขาวบางเบาลอยวนเวียนอยู่เหนือน้ำพุนั้น ส่งผลให้ความเหนื่อยล้าในร่างยุคปัจจุบันหายเป็นปลิดทิ้งอย่างรวดเร็ว ไม่เพียงแต่มีสมุนไพรหายากอย่างโสมคนป่าอายุนับร้อยปี เห็ดหลินจือแดงระเรื่อ หรือหญ้าหิมะพันปีเท่านั้น แต่ที่มุมหนึ่งของคลังแสงสมุนไพรนี้ ยังปรากฏ "คลังสินค้าอเนกประสงค์" ขนาดย่อม ที่อัดแน่นไปด้วยแป้งสาลีขาวสะอาด น้ำมันหมูบริสุทธิ์ เนื้อหมูสามชั้นติดมันเยิ้ม และข้าวสารชั้นดีอีกหลายกระสอบ ซึ่งสิ่งเหล่านี้คือทางรอดชั้นยอดในยุคที่ผู้คนกำลังอดอยากปากแห้งเช่นนี้! ฟางเซียนยื่นมือเรียวขาวไปสัมผัสกับขวดกระเบื้องเคลือบสีหยกที่บรรจุ "โอสถชำระไขกระดูก" แววตาดำขลับฉายแววเจ้าเล่ห์แกแกมเอ็นดู ในเมื่อคนตระกูลเฉินอยากเล่นละครตบตาขับไล่เธอนัก เธอก็จะใช้คลังสมุนไพรและเสบียงในมิตินี้แหละ สั่งสอนคนพวกนั้นให้รู้สำนึกว่า การหาเรื่องสะใภ้คนนี้ คือความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิต! ทว่า ทันใดนั้นเอง เสียงทุบประตูด้านนอกก็ดังขึ้นอย่างรุนแรง พร้อมกับเสียงแหลมปรี๊ดของแม่สามีจอมเคี่ยวที่แผดลอยทะลุผนังเข้ามา “นังตัวดี! แกยังไม่ออกมาอีกรึ! คิดจะเกาะลูกชายฉันกินไปถึงไหนกัน!” หลินฟางเซียนลืมตาโพรงขึ้นในโลกความเป็นจริง รอยยิ้มเย็นเยียบผุดขึ้นบนเรียวปากสวย เธอสะบัดมือเบาๆ หยิบโสมป่าชิ้นงามน้ำหนักครึ่งชั่งออกจากมิติลับ ซ่อนไว้ในอกเสื้ออย่างแนบเนียน ก่อนจะก้าวเท้าเดินไปปลดกลอนประตูด้วยท่าทีสงบเยือกเย็นราวนางพญา ทว่า เมื่อประตูเปิดออก สิ่งที่รออยู่เบื้องหน้าไม่ได้มีเพียงแค่แม่สามีและพี่สะใภ้ที่ถือคบเพลิงจ้องจะกินเลือดกินเนื้อ แต่กลับมีเงาร่างสูงใหญ่ของใครบางคนก้าวสวนเข้ามา พร้อมกับกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งไปทั่วบริเวณ... เฉินเหว่ยถูกแทง! หัวใจของหลินฟางเซียนกระตุกวูบ ทันทีที่ร่างหนาของสามีล้มพับลงมาซบตักเธอ พร้อมกับเสียงกระซิบแผ่วเบาที่แทบไม่ได้ยินว่า “หนีไป...” อวี้ซินหมอยายุค 70 ขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านตอนนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!