เดินทางสู่เมืองใหญ่

ปัง! เสียงถีบประตูไม้เก่าจนบานพับแทบหลุดออกจากกรอบดังสนั่นท่ามกลางความเงียบยามค่ำคืน กลิ่นอายของซุปไก่ตุ๋นโสมป่าที่เพิ่งเคี่ยวจนงวดส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลไปทั่วห้องครัว กลับถูกแทนที่ด้วยลมหนาวติดกลิ่นสาบโคลนและควันไฟจากภายนอก หลินฟางเซียนวางตะเกียบไม้ในมือลงช้าๆ นัยน์ตาดอกบัวคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยด้วยความรำคาญใจ นางปรายตามองกลุ่มคนที่ถือคบเพลิงบุกเข้ามาอย่างอุกอาจ นำโดยแม่สามีจอมเจ้าเล่ห์อย่างสะใภ้ใหญ่เฉิน และเฉินไห่พี่ชายคนโตของสามีที่หน้าตาถอดแบบความโลภมาไม่มีผิดเพี้ยน "นังตัวดี! ผัวแกไม่อยู่แล้วทำเป็นปีกกล้าขาแข็งรึ! ซ่อนอะไรไว้ในหม้อ หาเงินมาได้เท่าไหร่ ซ่อนไว้คนเดียวไม่ยอมแบ่งบ้านใหญ่แบบนี้มันอกตัญญูชัดๆ!" เสียงแหลมปรี๊ดของแม่สามีแผดขึ้นจนแก้วหูแทบแตก พร้อมกับพยายามจะพุ่งเข้ามาปัดก้าวหม้อดินเผาที่มีน้ำซุปสีทองอร่ามอยู่ข้างใน เฉินเหว่ยที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามภรรยาผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ใบหน้าคมเข้มบึ้งตึง ดวงตาดุจพญาเสือโคร่งจ้องมองมารดาและพี่ชายด้วยแววตาเย็นเยียบจนอีกฝ่ายสะดุ้งโหย่ง "แม่! ที่นี่บ้านผม อย่ามาทำรุ่มร่าม!" "ไอ้ลูกเนรคุณ! แกกล้าขึ้นเสียงกับแม่เรอะ!" แม่สามีทุบอกชกตัวร้องแรกแหกกระเชอตามนิสัยเดิม แต่ฟางเซียนหาได้สะทกสะท้านไม่ นางยกมือห้ามสามีไว้เบาๆ ก่อนจะแย้มยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก รอยยิ้มนี้... ทำให้คนที่รู้จักนางดีต่างต้องขนลุกเกรียว "คุณแม่ใจร้อนเกินไปแล้วนะคะ" ฟางเซียนกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่แฝงไว้ด้วยกระแสกดดันบางอย่างที่ทำให้บรรยากาศในห้องลดฮวบลงหลายองศา "พวกท่านบุกมาพังบ้านเรากลางดึก อ้างเรื่องอกตัญญู... แต่จะว่าไป เอกสารตัดขาดตระกูลที่ท่านพ่อเซ็นให้เราถือไว้เมื่อเดือนก่อน ดูท่าว่าท่านแม่จะความจำสั้นจนลืมไปแล้วกระมั้งคะ?" กระดาษแผ่นหนึ่งถูกดึงออกมาจากอกเสื้ออย่างใจเย็น ฟางเซียนสะบัดข้อมือเบาๆ ให้เห็นลายมือและรอยพิมพ์นิ้วมือแดงฉานชัดเจน ทำเอาหน้าของแม่สามีซีดเผือดลงทันตาเห็น ความลับดำมืดที่พวกเขาพยายามซุกซ่อนไว้ในกองเพลิงแห่งอดีต—เรื่องที่แอบฮุบเงินชดเชยทหารของเฉินเหว่ยไปจนหมด—ถูกกระชากหน้ากากออกมากลางวงล้อมในค่ำคืนนี้โดยไม่มีทางหลบเลี่ยง! หลังจากใช้แผนตลบหลังไล่ตะردคนตระกูลเฉินกลับไปจนหมดสภาพด้วยความอับอาย บรรยากาศความอบอุ่นในบ้านจึงกลับคืนมาอีกครั้ง พร้อมกับแผนการใหญ่ที่ถูกวางไว้สำหรับวันพรุ่งนี้ รุ่งอรุณแห่งการเปลี่ยนแปลงมาเยือนอย่างเงียบเชียบ ฟางเซียนในชุดเสื้อผ้าฝ้ายเนื้อดีสีครามสะอาดตากำลังจัดเตรียมสมุนไพรล้ำค่าและหัวเชื้อเครื่องเทศสูตรลับบรรจุลงในหีบไม้ ประตูบ้านถูกเคาะเบาๆ สามครั้ง ก่อนที่ร่างของสหายผู้กว้างขวางในตลาดอำเภอจะก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มกว้าง "คุณหลิน ทุกอย่างพร้อมแล้ว เกวียนม้าพร้อมออกเดินทางไปเมืองใหญ่ตามที่เราตกลงกันไว้" นี่คือโอกาสทองในการขยายกิจการจากตลาดมืดเล็กๆ สู่ตลาดการค้าเสรีระดับภูมิภาคในเมืองใหญ่ ฟางเซียนหันไปสบตากับเฉินเหว่ยที่ช่วยยกหีบสมุนไพรขึ้นเกวียน แววตาของสามีเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและความรักลึกซึ้งที่พร้อมจะสนับสนุนภรรยาในทุกย่างก้าว การเดินทางสู่เมืองใหญ่เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับกลิ่นหอมจางๆ ของโสมป่าอายุนับร้อยปีที่ลอยอบอวลออกมาจากมิติลับในห้วงสำนึกของนาง ใครจะรู้เล่าว่า เมืองใหญ่อันรุ่งโรจน์ที่เบื้องหน้าเต็มไปด้วยโอกาสและความมั่งคั่ง ในมุมมืดกลับมีเงาร่างปริศนาของบุคคลในอดีตกำลังรอคอยการกลับมาของ "แพทย์หญิงหลิน" ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความแค้นเคืองและกระหายเลือด! เกวียนม้าเคลื่อนตัวผ่านป่าสนทึบเข้าสู่เขตถนนลาดยางของตัวเมือง ทันใดนั้น ม้าลากเกวียนก็ส่งเสียงร้องสะดุ้งสุดขีดแล้วหยุดกงล้อกะทันหันจนฟางเซียนเกือบเซถลา ขวางหน้าเกวียนเอาไว้คือรถจี๊ปทหารสีเขียวเข้มคันหรู ประตูรถเปิดออกพร้อมกับร่างสูงโปรดของนายทหารยศสูงผู้หนึ่งก้าวลงมา ใบหน้านั้นคมคายไร้ที่ติ ทว่าแววตาที่มองตรงมายังฟางเซียนกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนเกินกว่าจะคาดเดา และคำพูดแรกที่หลุดจากปากของเขา... ทำเอาลมหายใจของฟางเซียนสะดุดกึกในทันที "หมอหลิน... ในที่สุดเราก็ได้พบกันเสียที หลังจากที่ผมตามหาคุณมานานถึงเจ็ดปีเต็ม" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนอวี้ซินมาโดยตลอดนะคะ