ขยายธุรกิจสู่ตลาดมืด

“ถ้าพวกท่านกล้าก้าวเข้ามาเหยียบเรือนหลังนี้อีกก้าวเดียว ข้าจะเอาเข็มเงินอาดยาพิษปักแสกหน้าพวกท่านให้ดู!” เสียงหวานใสก้องกังวานแต่ทว่าเย็นยะเยือกจนคนฟังต้องสะดุ้งเฮือก หลินฟางเซียนยืนถือเข็มสเตนเลสยาววับสะท้อนแสงไฟตะเกียง ดวงตาคมกริบกวาดมองแม่สามีจอมเจ้าเล่ห์และบรรดาญาติสามีที่พยายามจะพังประตูเข้ามาปล้นเสบียงในยามวิกาล ร่างระหงของแพทย์หญิงยุคโบราณผู้ทะลุมิติมาไม่ได้มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เธอกลับแผ่รังสีอำมหิตออกมาจนป้าสะใภ้ใหญ่ที่เคยปากเก่งถึงกับถอยหลังกรูดไปสามก้าว เฉินเหว่ย สามีหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดทหารที่เพิ่งกลับจากการฝึกซ้อม รีบก้าวเข้ามาขวางหน้าภรรยาด้วยความเป็นห่วง แม้เขาจะรู้ดีว่าภรรยาตัวน้อยของเขาเก่งกาจและเอาตัวรอดได้เพียงใด แต่หัวใจของคนเป็นสามีย่อมไม่อยากให้มือเรียวคู่นั้นต้องเปื้อนเลือดหรือมีเรื่องกับคนไร้ยางอายเหล่านี้ “กลับไปซะ! ถ้าไม่อยากให้ผมแจ้งกองร้อยว่าพวกคุณมารังแกครอบครัวทหาร” เสียงทุ้มต่ำของเฉินเหว่ยทรงพลังและเด็ดขาด จนทำให้กลุ่มคนหน้าเงินพากันกD่าวด่าทอด้วยความแค้นเคืองก่อนจะล่าถอยหายไปในความมืดของหมู่บ้านยุค 70 ประตูกระท่อมถูกปิดลงและลงกลอนอย่างแน่นหนา หลินฟางเซียนผ่อนลมหายใจยาว เหวี่ยงเข็มในมือเก็บเข้ามิติลับพริบตาเดียว ก่อนจะหันไปสบตากับสามีที่มองเธอมองด้วยแววตาเป็นห่วงเป็นใยแกมบูชา “เหนื่อยไหมคะพี่เหว่ย?” ฟางเซียนเอ่ยถามเสียงอ่อนลง มือเรียวยื่นไปปัดฝุ่นตามไหล่กว้างของสามี “พี่ไม่เหนื่อยหรอก เซียนเซียนต่างหากที่ต้องมาเหนื่อยกับคนพวกนี้” เฉินเหว่ยคว้ามือเล็กมาจับไว้แน่น ฝ่ามือหยาบกร้านของชายหนุ่มอบอุ่นจนแผ่ซ่านเข้ามาในหัวใจ “ว่าแต่… สมุนไพรโสมป่าอายุร้อยปีกับเห็ดหลินจือแดงล็อตที่แล้ว ที่เธอเก็บไว้ในมิติลับ คืนนี้เราจะเริ่มแผนการกันเลยใช่ไหม?” ฟางเซียนยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มของแพทย์หญิงอัจฉริยะผู้ไม่เคยยอมจำนนต่อโชคชะตาช่างงดงามจนเฉินเหว่ยใจเต้นไม่เป็นจังหวะ “ค่ะ! ยุคขาดแคลนแบบนี้ ถ้าเรามัวแต่รอเงินเดือนทหารอย่างเดียว เมื่อไหร่จะได้สร้างบ้านหลังใหญ่ให้คุณแม่… เอ๊ย ให้คุณสามีได้อยู่กันอย่างสุขสบายล่ะคะ อีกอย่าง ตลาดมืดในตัวเมืองเขตหลินโจวคืนนี้ กำลังรอ ‘สินค้าพรีเมียม’ จากมือหมอหญิงคนนี้อยู่พอดี!” แผนการขนย้ายสินค้าลักลอบเข้าสู่ตลาดมืดเริ่มต้นขึ้นอย่างแนบเนียน ในยามที่ผู้คนทั่วทั้งหมู่บ้านหลับใหล หลินฟางเซียนอาศัยความมหัศจรรย์ของมิติลับ นำสมุนไพรหายากที่คัดสรรมาอย่างดีเยี่ยม บรรจุใส่เข่งไม้ไผ่ที่อำพรางด้วยผักกาดหัวและมันเทศด้านบนเพื่อตบตาหน่วยลาดตระเวน เฉินเหว่ยสวมเสื้อคลุมสีเข้มอำพรางใบหน้า สะพายเข่งสมุนไพรน้ำหนักไม่เบาไว้บนบ่า ส่วนฟางเซียนเดินเคียงข้างด้วยความคล่องแคล่ว ทั้งคู่ลัดเลาะไปตามเส้นทางธรรมชาติหลังภูเขาเพื่อมุ่งหน้าไปยังสถานีรถไฟบรรทุกสินค้าเก่าที่ใช้เป็นจุดแลกเปลี่ยนลับในตัวเมือง บรรยากาศยามวิกาลของตลาดมืดในยุค 70 เต็มไปด้วยความตึงเครียดและหวาดระแวง เสียงฝีเท้าเบาหวิว เสียงกระซิบกระซาบการซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้าใต้ดิน ทั้งตั๋วอาหาร ผ้าฝ้าย และเนื้อสัตว์ชั้นดี ลอยปะปนมากับกลิ่นอับชื้นของโกดังเก่า ฟางเซียนกวาดตามองรอบตัวอย่างรวดเร็ว สมองอัจฉริยะคำนวณมูลค่าและประเมินสถานการณ์ภายในเสี้ยววินาที เธอพาเฉินเหว่ยเดินลึกเข้าไปจนถึงตรอกลับด้านหลังร้านขายยาเก่าแก่ที่ปิดตัวลงไปแล้ว ซึ่งเป็นแหล่งกบดานของ ‘เฒ่าเฉียน’ เอเย่นต์ตลาดมืดผู้ทรงอิทธิพล “ใครวะ!” เสียงแหบพร่าตวาดขึ้นพร้อมกับเงาร่างของชายฉกรรจ์สองคนพุ่งเข้ามาขวางทาง ถือท่อนไม้ในมือเตรียมพร้อมปะทะ เฉินเหว่ยขยับตัวบังภรรย์ไว้ทันที กล้ามเนื้อตึงเกร็งเตรียมซัดหมัดใส่หากอีกฝ่ายกล้าล้ำเส้น แต่ฟางเซียนกลับแตะแขนสามีเบาๆ เป็นเชิงห้ามปราม เธอก้าวออกมาข้างหน้า รอยยิ้มมั่นใจประดับบนใบหน้าสวยคม “พวกเราไม่ได้มาหาเรื่องค่ะ แต่เรานำ ‘สมุนไพรล้ำค่า’ ที่พวกท่านกำลังตามหามาเสนอต่างหาก” ฟางเซียนกล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบแต่น่าเกรงขาม ชายฉกรรจ์ชะงัก หรี่ตามองสองสามีภรรยาหัวจรดเท้า ก่อนที่ประตูไม้ผุๆ จะเปิดออก เฒ่าเฉียนชายชราผมขาวโพลนแต่แววตาดุดั่งเหยี่ยวเดินออกมา กลิ่นอายของผู้ผ่านโลกมาโชกโชนแผ่ออกมาจากตัวเขา “สมุนไพรล้ำค่าอะไร ถึงกล้ามาอวดอ้างในถิ่นของข้า เด็กน้อย… รู้ไหมว่าถ้าของพวกเจ้าเป็นของปลอม ศพพวกเจ้าจะไปโผล่ที่ไหน?” เฒ่าเฉียนแค่นหัวเราะเสียงเย็น ฟางเซียนไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เธอส่งสัญญาณให้เฉินเหว่ยเปิดผ้าคลุมเข่งออก กลิ่นหอมละมุนล้ำลึกของโสมป่าแท้และเห็ดหลินจือคุณภาพสูงกระจายฟุ้งไปทั่วตรอกแคบๆ ในทันที แววตาของเฒ่าเฉียนเบิกกว้างขึ้นอย่างปิดไม่มิด ทันทีที่เห็นประกายสีทองจางๆ ของรากโสมอายุหลายสิบปีที่ถูกเก็บรักษาไว้อย่างดีเยี่ยมราวกับเพิ่งขุดขึ้นมาจากดินสดๆ “นี่มัน… โสมป่าภูเขาฉางไป๋แท้ๆ! แถมยังสมบูรณ์ขนาดนี้เชียวรึ?” เฒ่าเฉียนก้าวเข้ามาใกล้ด้วยความทึ่ง มือเหี่ยวย่นสั่นเทาเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น อาชีพค้าขายสมุนไพรมาครึ่งชีวิต ทำให้เขาดูออกทันทีว่าของในเข่งนี้มีมูลค่ามหาศาลขนาดไหนในยุคที่ข้าวยากหมากแพงเช่นนี้ “ท่านเฒ่าเฉียนตาถึงจริงๆ ค่ะ” ฟางเซียนยิ้มหวาน “ของชิ้นนี้เราไม่ได้ขายถูกๆ แต่แลกกับตั๋วอุตสาหกรรมและเงินสดมูลค่าเท่าตัว ท่านคิดว่าอย่างไรคะ?” เฒ่าเฉียนเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความทึ่ง นางเป็นเพียงสะใภ้บ้านนอกแต่กลับมีความกล้าหาญและสายตาเฉียบคมในการค้าขายอย่างเหลือเชื่อ เขากำลังจะอ้าปากเอ่ยตกลงราคา ทว่า… ในวินาทีนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและเสียงนกหวีดเตือนภัยของ “หน่วยตรวจการตลาดมืด” ก็ดังสนั่นหวั่นไหวมาจากปากตรอก! “ตำรวจตรวจตลาดมืดมาแล้ว! วิ่งเร็ว!” เสียงตะโกนแตกตื่นดังขึ้นพร้อมกับความโกลาหลที่เกิดขึ้นในพริบตา เฒ่าเฉียนหน้าถอดสี เฉินเหว่ยคว้ามือภรรยาแน่นด้วยความตกใจ ขณะที่เจ้าหน้าที่ในชุดเครื่องแบบกำลังวิ่งกรูเข้ามาปิดล้อมทางออกทุกด้านอย่างรวดเร็ว! ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ผู้ร่วมเดินทางสร้างความมั่งคั่งทุกท่านนะคะ!