อุปสรรคจากการเมืองท้องถิ่น

"ถ้าพวกท่านคิดว่าการเอาชื่อ 'คณะกรรมการตรวจสอบประจำคอมมูน' มาขู่จะทำให้ฉันหวาดกลัวจนคายสูตรยาสมุนไพรและเงินปันผลโรงเรือนเห็ดออกล่ะก็... เห็นทีคงต้องบอกว่าพวกท่านคำนวณเลขผิดหลักเสียแล้วล่ะค่ะ!" เสียงใสราวกับกระดิ่งเงินที่กังวานด้วยความเยือกเย็นและเฉียบคมดังขึ้นท่าย์กลางห้องโถงกว้างของบ้านพักกองกำลังผลิต หลินฟางเซียนยืนกอดอก ใบหน้ารูปไข่ประดับด้วยรอยยิ้มบางเบาที่ไปไม่ถึงดวงตา ดวงตากลมโตคู่นั้นกวาดมองกลุ่มชายฉกรรจ์สามคนที่แต่งกายด้วยชุดเสื้อผ้าสีเทาเก่าคร่ำคร่าแต่ติดเข็มกลัดประธานคอมมูนอย่างถือดี บรรยากาศในห้องอัดแน่นไปด้วยกลิ่นอายความตึงเครียดจนแทบจะใช้มีดกรีดออกเป็นชิ้นได้ เหล่าชาวบ้านที่มามุงดูเหตุการณ์ต่างพากันกลืนน้ำลายลงคอด้วยความหวาดหวั่น ไม่มีใครกล้าส่งเสียงดัง แม้แต่หายใจยังต้องผ่อนลมหายใจเบาๆ เพราะรู้ดีว่าช่วงนี้เป็นช่วง "การตรวจสอบความโปร่งใส" ที่ทางการกลางเข้มงวดเป็นพิเศษ ใครก็ตามที่ถูกกล่าวหาว่ามีพฤติกรรม "นายทุนน้อย" หรือ "ร่ำรวยผิดปกติ" ย่อมมีสิทธิ์ถูกลากตัวไปเข้าคอร์สปรับทัศนคติกลางลานกว้างจนหมดอนาคต "หลินฟางเซียน! อย่ามาทำเป็นปากดีนะ!" ชายวัยกลางคนร่างท้วม หน้าตาเจ้าเล่ห์นามว่า 'ผู้ใหญ่วัง' กระแทกมือลงบนโต๊ะไม้เสียงดังสนั่นจนกาน้ำชาสั่นสะเทือน "มีคนส่งจดหมายสนเท่ห์กล่าวหาว่าเธอแอบลักลอบผลิตยาจีนขายทำกำไรเกินควร และใช้พื้นที่ส่วนรวมของคอมมูนเพาะ "เห็ดหลินจือป่า" เพื่อประโยชน์ส่วนตัว แถมสามีเธอก็เป็นแค่นายทหารชั้นผู้น้อย แต่กลับมีเงินซื้อจักรยานและสร้างห้องครัวปูนซีเมนต์ แบบนี้มันไม่ใช่การสะสมทรัพย์สินแบบพวกทุนนิยมจอมปลอมหรอกหรือ!" เฉินเหว่ยที่ยืนบังภรรยาอยู่ข้างกาย ขยับตัวเล็กน้อย กล้ามเนื้อแผ่นหลังภายใต้เสื้อทหารสีเขียวขี้ม้าตึงเกร็ง ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยวจ้องมองผู้ใหญ่วังนิ่งสนิท มือหนาทั้งสองข้างกำหมัดแน่นข้างลำตัว หากไม่ใช่เพราะฟางเซียนส่งมือเรียวเล็กมาแตะเบาๆ ที่ข้อศอกเพื่อส่งสัญญาณห้ามปราม เกรงว่าหมัดลุ่นๆ ของอดีตทหารหนุ่มคงได้ประทับลงบนใบหน้ามันเยิ้มของผู้ใหญ่วังไปนานแล้ว "เรื่องจักรยานและห้องครัวปูนซีเมนต์ ฉันมีใบเสร็จซื้อขายและบันทึกการเบิกจ่ายถูกต้องตามกฎหมายทุกหย่อมหญ้าค่ะ ผู้ใหญ่วังอยากจะตรวจสอบใช่ไหมคะ? เชิญเลยค่ะ! แต่ถ้าตรวจแล้วไม่พบความผิดอย่างที่ท่านกล่าวหา... ท่านจะเอาอะไรมาเดิมพันกับศักดิ์ศรีที่พวกท่านพยายามเหยียบย่ำฉันในวันนี้ล่ะคะ?" ฟางเซียนก้าวเท้าออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว รัศมีกดดันจากแพทย์หญิงผู้เคยผ่านความเป็นความตายในราชวงศ์โบราณแผ่ซ่านออกมาอย่างไม่รู้ตัว ทำเอาผู้ใหญ่วังถึงกับผงะถอยหลังไปครึ่งก้าวด้วยความตกใจ "สะ... สะใภ้เฉิน! เธอคิดจะต่อรองกับเจ้าหน้าที่รัฐอย่างนั้นเรอะ!" ผู้ใหญ่วังหน้าดำคร่ำเครียดด้วยความอับอายที่ถูกเด็กสาวตอกกลับต่อหน้าลูกบ้าน "ฉันไม่ได้ต่อรองค่ะ ฉันแค่กำลังทวงคืน 'ความยุติธรรม' ในฐานะพลเมืองที่ทำมาหากินด้วยหยาดเหงื่อแรงงานของตัวเอง!" ฟางเซียนกล่าวด้วยน้ำเสียงทรงพลัง สายตาคมกริบกวาดมองไปที่สมุดบัญชีในมือของชายอีกคนที่เป็นเลขาธิการคอมมูน "ในเมื่อพวกท่านบอกว่าการปลูกเห็ดและปรุงยาสุนไพรของฉันผิดกฎ... งั้นเรามาเปิดสมุดบัญชีรายรับรายจ่ายของหมู่บ้านเราเทียบกันเลยดีไหมคะ ว่าช่วงสามเดือนที่ผ่านมา เงินช่วยเหลือจากอำเภอที่ควรจะมาถึงมือชาวบ้านผู้ยากไร้... มันระเหิดหายไปเข้ากระเป๋าใครหมด!" สิ้นคำพูดนั้น ผู้ใหญ่วังและเลขาธิการคอมมูนถึงกับหน้าถอดสี เหงื่อกาฬไหลซึมออกมาตามขมับ ความจริงแล้วเรื่องการตรวจสอบนี้เป็นแผนการที่พวกมันร่วมมือกับญาติห่างๆ ของตระกูลเฉินที่อิจฉาความเจริญรุ่งเรืองของบ้านฟางเซียน หวังจะบีบให้เธอยอมจำนนและยกสูตรยาสมุนไพรบำรุงกำลังส่งมอบให้พวกมันเพื่อเอาหน้ากับนายอำเภอคนใหม่ แต่ใครจะไปรู้ว่าหญิงสาวผู้นี้จะไม่เพียงแต่ไม่กลัว แต่ยังกล้าถือไพ่ตายย้อนเกล็ดพวกมันกลับเสียอีก! "เหลวไหล! เรื่องเงินช่วยเหลือมันคนละเรื่องกัน..." เลขาธิการคอมมูนพยายามแก้ตัวเสียงสั่น "คนละเรื่องตรงไหนคะ?" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจดังแทรกขึ้นจากทางประหยัดทางเข้าบ้านพัก ร่างสูงสง่าในชุดเครื่องแบบทหารยศนายร้อยของ 'ผู้กองหลิว' สหายสนิทของเฉินเหว่ยและนายทหารฝ่ายกิจการพลเรือนก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบเฉย ทว่าแววตากลับเย็นเยียบราวน้ำแข็ง "พอดีเลยที่ผมได้รับมอบหมายจากกองบัญชาการทหารประจำอำเภอให้มาตรวจสอบความโปร่งใสในหมู่บ้านนี้พอดี ในเมื่อท่านผู้ใหญ่บ้านและเลขาธิการขยันขันแข็งถึงขนาดมาตรวจสอบบ้านของสหายเฉินและภรรยาด้วยตัวเอง งั้นเรามาเริ่มต้น 'การตรวจสอบเชิงลึก' ตั้งแต่ห้องทำงานของผู้ใหญ่บ้านยาวไปจนถึงคลังพัสดุกองทุนหมู่บ้านกันเลยดีไหมครับ?" รอยยิ้มบนใบหน้าของผู้ใหญ่วังแข็งค้างทันที ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก แผนการที่คิดว่าจะมาข่มขู่รีดไถทรัพย์สินกลับกลายเป็นบ่วงรัดคอพวกมันเสียเอง ฟางเซียนปรายตามองกลุ่มคนที่เริ่มหน้าซีดเป็นไก่ต้มด้วยความสะใจเล็กน้อย ก่อนจะหันมาส่งยิ้มอ่อนโยนให้กับสามีที่ยังคงยืนระแวดระวังภัยให้เธอไม่ห่าง เฉินเหว่ยโน้มตัวลงกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เจือความอบอุ่นและภาคภูมิใจ "ภรรยา... น้องเก่งเกินไปแล้วนะ พี่ชักจะกลัวว่าวันหน้าพี่จะตามความเจ้าเล่ห์ของน้องไม่ทันเสียแล้ว" "ถ้าตามไม่ทัน... ระวังจะต้องซักผ้าและกวาดบ้านไปตลอดชีวิตนะคะสามี" ฟางเซียนกระซิบตอบด้วยรอยยิ้มซุกซน ความตึงเครียดในห้องโถงค่อยๆ คลายลงเมื่อเจ้าหน้าที่ทหารฝ่ายตรวจสอบเริ่มเข้ามาควบคุมสถานการณ์และขอตรวจค้นเอกสารของผู้ใหญ่วัง ทว่าในขณะที่ทุกคนกำลังสนใจกับการรวบรวมหลักฐานทุจริตนั้นเอง ไม่มีใครสังเกตเห็นเงาร่างคุ้นตาของหญิงวัยกลางคนคนหนึ่งที่แอบย่องเข้ามาทางหลังบ้าน... 'แม่สามี' ผู้เห็นแก่ตัวที่ฉวยโอกาสช่วงชุลมุนนี้ แอบย่องเข้าไปในห้องครัวส่วนตัวของฟางเซียน พร้อมกับรอยยิ้มชั่วร้ายที่ปรากฏบนริมฝีปาก นางถือวิสาสะเปิดหม้อตุ๋นดินเผาใบใหญ่ที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นยั่วน้ำลายของ "ซุปไก่ตุ๋นโสมป่าและเห็ดหอมมิติลับ" ที่ฟางเซียนเพิ่งเคี่ยวเคี่ยวไว้สำหรับบำรุงกำลังสามีหลังเสร็จสิ้นภารกิจ แม่สามีสูดกลิ่นหอมล้ำลึกที่อบอวลไปทั่วห้องครัวเข้าเต็มปอด ดวงตาเป็นประกายด้วยความโลภ นางรีบหยิบช้อนกระเบื้องขึ้นมาตักน้ำซุปสีทองใสชิมเข้าปากคำหนึ่ง รสชาติกลมกล่อม หวานล้ำ ละมุนลิ้น และพลังงานอุ่นวาบที่แล่นพล่านไปทั่วร่างทำให้เบิกตากว้างด้วยความทึ่ง แต่ในจังหวะที่นางเอื้อมมือจะหยิบเนื้อไก่ชิ้นโตเข้าปากนั้นเอง... จู่ๆ ประตูห้องครัวก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับเสียงอุทานด้วยความตกใจของเด็กหญิงข้างบ้านที่วิ่งเข้ามาฟ้องว่า "พี่ฟางเซียนแย่แล้ว! มีคน... มีคนลอบวางยาพิษในแปลงสมุนไพรหลังบ้าน!" ฟางเซียนที่ได้ยินดังนั้น ใบหน้าเปลี่ยนสีทันที นางผละจากการเผชิญหน้ากับผู้ใหญ่วังแล้วพุ่งตัวไปที่ห้องครัวด้วยความเร็วราสายฟ้าแลบ ทว่าเมื่อประตูห้องครัวเปิดออก ภาพที่ปรากฏตรงหน้ากลับไม่ใช่คนร้ายจากข้างนอก แต่เป็น... แม่สามีของเธอกำลังสำลักน้ำซุปจนหน้าดำหน้าแดง มือข้างหนึ่งถือช้อน อีกข้างชี้ไปที่หม้อตุ๋นด้วยความตกใจสุดขีด พร้อมกับร่างที่ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นพร้อมกับเสียงร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวด! "อึก... แครก! ยะ... ยาพิษ! ในซุปนี้มีพิษ... ช่วยด้วยยย!" ฟางเซียนหรี่ตามองภาพตรงหน้าอย่างเย็นชา ขณะที่กลิ่นอายอันตรายบางอย่างลอยอบอวลมาจากก้นหม้อตุ๋น... นั่นไม่ใช่พิษที่นางใส่ไว้ แต่มันคือปฏิกิริยาบางอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อสมุนไพรล้ำค่าในมิติลับทำปฏิกิริยากับ "ผงแปลกปลอม" ที่ติดอยู่ใต้เล็บของแม่สามี! (ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้ "อวี้ซินหมอยายุค 70" เสมอมานะคะ!)