การวางรากฐาน

เสียงเคาะแหวนทองคำบนโต๊ะหินอ่อนดัง "ก๊อก... ก๊อก..." เป็นจังหวะเดียวกับเสียงลมหายใจของเหล่ามาสเตอร์กิลด์ระดับแนวหน้าของเซิร์ฟเวอร์ที่กำลังนั่งเหงื่อตกสะพรั่งอยู่เบื้องหน้า ในห้องประชุมลับชั้นบนสุดของโรงแรมหรูใจกลางเมืองหลวงแห่งพันธพันh์ บรรยากาศไม่ได้อบอวลไปด้วยมิตรภาพ แต่มันคือสนามประลองทางจิตวิทยาที่ไร้เสียงดาบ มีเพียงตัวเลขมูลค่ามหาศาลและอำนาจทางการเงินที่กำลังบดขยี้ศักดิ์ศรีของพวกมันทีละน้อย เรย์นั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีผ่อนคลาย ชุดคลุมสีเข้มและหน้ากากที่ปกปิดใบหน้าครึ่งซีกไม่ได้ลดทอนรัศมีอันเย็นชาและทรงอำนาจลงเลยแม้แต่น้อย ดวงตาคมกริบกวาดมองเอกสารสัญญาผูกขาดตลาดที่วางเรียงรายอยู่เต็มโต๊ะ "พวกท่านใช้เวลาคิดนานเกินไปแล้วนะครับ... หรือว่าทรัพยากรในคลังของกิลด์ 'ราชันย์โลหิต' เริ่มแห้งเหือดจนแม้แต่ค่าธรรมเนียมแรกเข้าสมาคมการค้าใหม่ของเรา ก็ยังต้องรอให้ลูกน้องไปกู้หนี้ยืมสินมาจ่ายกันแน่ครับ?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่กลับสร้างแรงกดดันมหาศาลจนหัวหน้ากิลด์ราชันย์โลหิตถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มือที่วางอยู่บนตักสั่นระริกด้วยความโกรธปนความหวาดกลัว เขารู้ดีว่าหากปฏิเสธข้อเสนอในวันนี้ กิลด์ของเขาจะถูกตัดออกจากระบบห่วงโซ่อุปทานทั้งหมดภายในสามวินาที และนั่นหมายถึงการล่มสลายอย่างแท้จริง ด้านข้างของเรย์ ลูน่ายืนสงบนิ่ง ดวงตาคู่สวยกวาดตามองหน้าจอโฮโลแกรมที่แสดงบัญชีทรัพย์สินและกระแสเงินสดแบบเรียลไทม์ นิ้วเรียวยาวกดสลับหน้าจอเบาๆ เพื่อตรวจสอบความถูกต้องของเส้นทางการเงิน ก่อนจะเอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เฉียบขาดให้เรย์ได้ยินเพียงสองคน "เรย์ค่ะ... อ่า... ผมหมายถึง เรย์ครับ ยอดเงินสำรองในระบบตอนนี้ทะลุเพดานที่เราประเมินไว้สามร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วครับ การผูกขาดวัตถุดิบระดับตำนานสำเร็จลุล่วงตามแผนทุกประการ" ลูน่ายิ้มบางๆ ที่มุมปาก ดวงตาฉายแววความสะใจที่ถูกเก็บซ่อนไว้อย่างแนบเนียน "พวกกิลด์ใหญ่ที่เคยขับไล่เราเมื่อเดือนก่อน ตอนนี้กำลังคลานเข่าเข้ามาขอส่วนแบ่งตลาดด้วยซ้ำครับ" เรย์พยักหน้ารับเล็กน้อย รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นภายใต้หน้ากาก นี่คือผลลัพธ์ของการ "เอาเงินฟาดหน้า" อย่างแท้จริง ในเมื่อเกมนี้ขับเคลื่อนด้วยผลประโยชน์ ทางเดียวที่จะทำลายสมาคมโกงความตายและเหล่ากิลด์พันธมิตรที่เคยหักหลังเขาได้ ไม่ใช่การถือดาบวิ่งเข้าไปฟันทีละตัว แต่มันคือการซื้อกิจการของพวกมันทั้งหมด ซื้อแม้กระทั่งสิทธิ์ในการหายใจในโลกใบนี้ แล้วค่อยๆ บีบให้พวกมันดิ้นรนอย่างไร้ทางออก "ถ้าอย่างนั้น..." เรย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันจากจิตสังหารระดับผู้กล้าถูกปลดปล่อยออกมาเพียงเสี้ยววินาทีจนบรรดามาสเตอร์กิลด์ถึงกับผวาเฮือก "เซ็นสัญญาฉบับนี้เสีย แล้วพวกท่านจะยังคงมีชื่ออยู่บนกระดานจัดอันดับ แต่ถ้าคิดจะเล่นตุกติก... จำไว้ว่า ผมสามารถทำให้กิลด์ของพวกท่านกลายเป็นแค่ชื่อในประวัติศาสตร์ได้ภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมง" ปากกาขนนกถูกยื่นออกไปโดยลูน่า มาสเตอร์กิลด์ราชันย์โลหิตหน้าซีดเผือด มือสั่นเทาหยิบปากกาขึ้นมาด้วยความจำยอม เสียงจรดปลายปากกาลงบนกระดาษดังแกรกๆ ท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัด ทว่า ในวินาทีที่ลายเซ็นสุดท้ายถูกจรดลงบนกระดาษ เสียงแจ้งเตือนระบบระดับเซิร์ฟเวอร์ก็ดังขึ้นก้องกังวานในหัวของทุกคน *[ประกาศจากระบบ: สมาคมการค้า "ไพรม์" ได้รับการจดทะเบียนอย่างเป็นทางการ และเข้าครอบครองสิทธิ์การค้า 85% ของทวีปหลักสำเร็จ!]* รอยยิ้มแห่งชัยชนะระบายบนใบหน้าของเรย์ เขากำลังจะประกาศกรวดล้างบางสมาคมโกงความตายในขั้นต่อไป แต่ทว่า... จู่ๆ ไฟในห้องประชุมทั้งหมดก็ดับวูบลงอย่างไร้สาเหตุ หน้าจอโฮโลแกรมทุกจอเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน พร้อมกับข้อความปริศนาที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ *["ยินดีด้วยกับความสำเร็จ... แต่เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าเกมนี้มีแค่เจ้าที่ถือเงินสด?"]* ประตูห้องประชุมถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง เสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวเข้ามาพร้อมกับกลิ่นอายความตายที่คุ้นเคย แสงไฟฉุกเฉินสีแดงสาดส่องลงบนร่างของบุคคลที่ยืนอยู่ตรงธรณีประตู บุคคลที่เรย์คิดว่าถูกกำจัดไปตั้งแต่ดันเจี้ยนแรก... รอยยิ้มบนใบหน้าของเรย์แข็งค้างทันที ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ผู้กล้าตกอับ" มา ณ ที่นี้นะครับ