ข่าวลือที่ไปไม่ถึง

“คุณคิมคะ... เห็นว่าช่วงนี้คุณลีลาวดีไม่ได้เข้าบริษัทแล้ว ไม่ทราบว่าเขาเป็นอะไรหรือเปล่าคะ พอดีพวกเราเห็นงานแฟชั่นโชว์การกุศลงานหน้ามีชื่อเธอในลิสต์ด้วย แต่พอติดต่อไปกลับติดต่อไม่ได้เลย” เสียงหวานใสของเลขาฯ หน้าห้องที่เอ่ยถามขึ้นท่ามกลางบรรยากาศอึมครึมในห้องทำงานประธานบริษัทชั้นนำ ทำให้คิมหันต์ที่กำลังเซ็นเอกสารอยู่ชะงักกึก ปลายปากกาหมึกซึมราคาแพงกรีดลงบนกระดาษจนเกิดรอยหมึกกระจายตัวเป็นจุดดำราวกับหยดเลือด เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองคู่สนทนา ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวคู่นั้นยังคงจับจ้องอยู่ที่ตัวเลขกำไรมหาศาลตรงหน้าอย่างเย็นชา “เธอไม่ใช่คนของที่นี่แล้ว” น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยออกมาด้วยความราบเรียบราวกับพูดถึงบุคคลที่ไม่มีตัวตนในโลกใบนี้ “และอย่าได้เอาชื่อผู้หญิงคนนั้นมาพูดในห้องทำงานของผมอีก” “เอ่อ... แต่ว่า” “ผมสั่งให้พูดเรื่องงาน ไม่ได้สั่งให้มาเป็นนักข่าวซุบซิบ” คิมหันต์เงยหน้าขึ้น ดวงตาคู่คมวาวโรจน์ด้วยความหงุดหงิดที่เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเช่นกันว่ามันมาจากไหน “จำใส่หัวไว้ด้วยว่าลีลาวดีคืออดีต... แค่อดีตที่ไร้ค่า ผมหย่ากับเธอแล้ว และนับแต่นี้ไป ใครที่คิดจะดึงเธอเข้ามาเกี่ยวข้องกับชีวิตหรือบริษัทของผมอีก เตรียมตัวหางานใหม่ได้เลย” เลขาสาวหน้าเสีย รีบก้มหัวขอโทษขอโพยก่อนจะถอยกรูดออกไปจากห้อง ทิ้งให้คิมหันต์นั่งนิ่งอยู่เพียงลำพังในความเงียบงันที่แผ่ซ่าน บรรยากาศภายในห้องที่ควรจะหรูหรากลับรู้สึกอึดอัดจนเขาต้องถอดเนกไทออกอย่างใจร้อน ภาพเหตุการณ์เมื่อวานยังคงฉายซ้ำอยู่ในหัว ลีลาวดีที่ยืนจ้องเขาด้วยสายตาว่างเปล่า มือบางของเธอสั่นเทาขณะกอดเด็กน้อยคนนั้นไว้แน่น... เด็กที่หน้าตาถอดแบบเขามาเกือบทุกกระเบียดนิ้ว หากแต่เขากลับเลือกที่จะปฏิเสธความรู้สึกผิดชอบชั่วดีด้วยการแสดงความเย็นชาใส่ เพื่อกลบเกลื่อนความสั่นคลอนที่เกิดขึ้นในใจ *“ไร้ตัวตนงั้นเหรอ...”* เขาพึมพำกับตัวเอง เสียงนั้นสั่นพร่าเบาหวิว ในขณะเดียวกัน ที่ร้านกาแฟเล็กๆ ย่านใจกลางเมือง ลีลาวดีกำลังก้มหน้าก้มตาเช็ดโต๊ะหลังจากลูกค้ากลุ่มสุดท้ายเดินออกไป เธอถอนหายใจยาว ความเหนื่อยล้าจากการทำงานหนักเพื่อเลี้ยงลูกชายตัวน้อยไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ความเจ็บปวดในใจที่ถูกคิมหันต์เหยียบย่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่านั่นต่างหากที่กัดกินเธอจนเกือบมอดไหม้ “แม่ลีครับ ลีโอหิว...” เสียงเล็กๆ ของคิรากรที่วิ่งเตาะแตะมาดึงชายเสื้อทำให้เธอต้องรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ลีลาวดีอุ้มลูกชายขึ้นแนบอก หอมแก้มใสฟอดใหญ่เพื่อไล่ความเศร้า “เดี๋ยวแม่ไปหาอะไรอร่อยๆ ให้ทานนะคะคนเก่งของแม่” เธอไม่ได้รู้เลยว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมา คิมหันต์พยายามทำทุกทางเพื่อลบชื่อเธอออกจากระบบชีวิตของเขา แต่ข่าวลือเรื่อง 'ผู้หญิงที่หายไป' กลับดังกระหึ่มขึ้นเรื่อยๆ ในกลุ่มสังคมชั้นสูง ยิ่งเขาพยายามปฏิเสธว่าเธอไม่มีตัวตนมากเท่าไหร่ ผู้คนก็ยิ่งอยากรู้ว่าใครคือคนที่ทำให้นักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพลอย่างเขาสติแตกได้ถึงเพียงนี้ คิมหันต์ลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ มองออกไปสู่ทิวทัศน์เมืองกรุงเบื้องล่าง ความกระวนกระวายใจเริ่มทวีคูณเมื่อเขาตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูรูปภาพในความทรงจำที่เขาแอบเซฟไว้ มันเป็นรูปที่ลีลาวดีเผลอหลับในรถเมื่อนานมาแล้ว... ในตอนนั้นเขามองว่าเธอเป็นภรรยาที่น่ารำคาญ แต่ตอนนี้เขากลับจำได้ว่าเขาไม่เคยแม้แต่จะห่มผ้าให้เธอเลยสักครั้ง *ก๊อก ก๊อก* เสียงเคาะประตูดังขึ้น เลขาคนเดิมเดินกลับเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก “คุณคิมคะ... มีพัสดุส่งถึงคุณค่ะ เป็นซองเอกสารสีน้ำตาล ไม่มีชื่อผู้ส่ง แต่... แต่บนหน้าซองเขียนด้วยลายมือผู้หญิงค่ะ” คิมหันต์รับซองมาด้วยมือที่เริ่มสั่นเล็กน้อย เขารู้สึกถึงลางสังหรณ์บางอย่างที่ไม่ดีนัก เขาฉีกซองออกอย่างแรง เอกสารข้างในร่วงกราวลงบนพื้นโต๊ะ มันไม่ใช่แค่เอกสาร... แต่เป็นรูปถ่ายใบหนึ่งที่เพิ่งถูกถ่ายเมื่อวาน ในรูปนั้นมีเขากำลังยืนอุ้มผู้หญิงคนใหม่ ท่ามกลางสายตาของเด็กชายตัวน้อยที่มองมาด้วยแววตาเกลียดชังอย่างชัดเจนที่สุด หัวใจของเขากระตุกวูบเมื่อสายตาเลื่อนไปเห็นกระดาษอีกใบที่แนบมาด้วย มันเป็นเอกสารตรวจผลพันธุกรรม... ที่เขายังไม่ทันได้สั่งทำ! “นี่มันอะไรกัน...” คิมหันต์พึมพำขณะดวงตาเบิกกว้างเมื่อเห็นชื่อเด็กชาย 'คิรากร' ที่ระบุว่ามีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับ 'คิมหันต์' สูงถึง 99.99% เขาเงยหน้าขึ้นมองเลขาฯ ด้วยแววตาดุดัน “ใคร... ใครเอาของพวกนี้มาวางไว้ที่นี่! ไปลากตัวมันมาให้ผมเดี๋ยวนี้!” ในวินาทีนั้นเอง เสียงประตูห้องทำงานก็เปิดผางออก พิชญ์ยืนกอดอกพิงกรอบประตูอยู่ด้วยรอยยิ้มเย้ยหยันที่ทำให้คิมหันต์แทบคลั่ง “ไม่ต้องไปหาคนส่งหรอกคิม... เพราะฉันเองที่เป็นคนเอามาให้ เพื่อให้แกได้รับรู้ความจริงที่แกพยายามจะลบทิ้งยังไงล่ะ ว่าคนที่แกมองว่าไร้ค่า... คือคนที่แกกำลังเหยียบย่ำอนาคตของลูกตัวเองอยู่!” คิมหันต์ชะงักงัน เอกสารในมือร่วงหล่นลงพื้น ความรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังถล่มลงมาทับร่างเขาก็ไม่ปาน ขอให้คุณรี้ดดื่มด่ำกับบทนี้และเตรียมลุ้นตอนต่อไปนะคะ ด้วยรักจาก "ชานมไข่มุกหวานร้อย" ค่ะ