ความเงียบงันในคฤหาสน์ที่กว้างใหญ่

เสียงปิดประตูรถยนต์หรูราคาแปดหลักดังขึ้นในความเงียบสงัดของยามค่ำคืน คิมหันต์ก้าวเท้าลงมาบนพื้นคอนกรีตขัดมันของโรงรถในคฤหาสน์หลังใหญ่ที่เขาเป็นเจ้าของ ร่างสูงโปรสง่าในชุดสูทสีเข้มยับย่นเล็กน้อยจากการทำงานหนักตลอดทั้งวัน นิ้วเรียวยาวปลดกระดุมเสื้อเม็ดบนออกอย่างลวกๆ เพื่อระบายความอึดอัดที่สุมอกมาหลายชั่วโมง ดวงคมกริบทอดมองไปยังตัวคฤหาสน์ที่มืดสนิท มีเพียงแสงไฟสีส้มสลัวจากเสาไฟหน้าบ้านที่สาดส่องเข้ามา ปกติแล้ว... ไม่ว่าเขาจะกลับดึกดื่นแค่ไหน หรือแสงจันทร์จะเคลื่อนคล้อยไปถึงมุมไหนของท้องฟ้า ไฟในห้องนั่งเล่นชั้นล่างจะต้องเปิดต้อนรับเสมอ ร่างระหงของลีลาวดีในชุดนอนผ้าฝ้ายเนื้อนุ่มจะก้าวออกมาต้อนรับพร้อมน้ำสมุนไพรเย็นๆ และกระเป๋าเอกสารในมือ ดวงตาคู่สวยคู่นั้นจะทอประกายความห่วงใยเจือความเหนื่อยล้าเสมอ แต่วันนี้... ไม่มีแม้แต่เงา คิมหันต์ขมวดคิ้วมุ่น ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างตีตื้นขึ้นมาในอก ชายหนุ่มปัดมันทิ้งอย่างไม่ใส่ใจด้วยการสะบัดหน้าแรงๆ เขาบอกตัวเองว่านี่คือสิ่งที่เขาต้องการไม่ใช่หรือ ความสงบ ความไร้เสียงน่ารำคาญ และอิสรภาพที่กลับคืนมาหลังจากที่ต้องทนอยู่กับผู้หญิงที่ผู้ใหญ่จัด "ก็แค่กลับบ้านแล้วไม่เจอคนน่ารำคาญ จะคิดอะไรมาก" เสียงทุ้มต่ำเอמהพึมพำกับความว่างเปล่า ขณะก้าวเท้าขึ้นบันไดหินอ่อนวนสู่ชั้นสอง ฝ่ายขายหนุ่มเดินตรงไปยังห้องนอนใหญ่ที่เคยใช้ร่วมกัน มือหนาผลักประตูบานคู่เข้าไปด้วยความคุ้นชิน แต่พลันที่ก้าวเข้าไป สัมผัสแรกที่ปะทะผิวคือความเย็นเยียบของห้องที่ไร้ลมหายใจของผู้เป็นเจ้าของร่วม ความมืดมิดเข้าโอบล้อม คิมหันต์เอื้อมมือไปกดสวิทช์ไฟ แสงสว่างจ้ากระจายไปทั่วห้องเผยให้เห็นความเปลี่ยนแปลงที่ทำให้หัวใจของประธานหนุ่มผู้ไม่เคยสะทกสะท้านต่อสิ่งใดกระตุกวูบอย่างแรง เตียงนอนขนาดคิงไซส์ถูกคลุมด้วยผ้าปูที่นอนสีขาวเรียบตึงอย่างไร้รอยยับ ไม่มีหมอนหนุนสองใบเหมือนเช่นเคย มีเพียงใบเดียวโดดเดี่ยว ไร้ร่องรอยการใช้งาน ตู้เสื้อผ้าฝั่งซ้ายที่เคยแน่นขนัดไปด้วยชุดเดรสและเสื้อผ้าหลากสีสันของลีลาวดี บัดนี้ว่างเปล่า... ราวกับไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนอาศัยอยู่ที่นี่มาก่อน โต๊ะเครื่องแป้งที่เคยเต็มไปด้วยขวดครีมบำรุงและเครื่องสำอางราคาแพง เหลือเพียงความว่างเปล่าและผิวไม้มันวาวที่สะท้อนแสงไฟ คิมหันต์ยืนนิ่งเป็นหุ่นปูนปั้น ลมหายใจของเขาสะดุดกึก ดวงตาคมกวาดมองไปรอบห้องด้วยความรู้สึกชาหนิกที่แล่นริ้วจากปลายนิ้วขึ้นมาถึงขมับ ความเงียบงันในคฤหาสน์หลังใหญ่ที่เคยน่าเบื่อหน่าย ในวินาทีนี้กลับกลายเป็นความเงียบที่กดทับจนหน้าอกอึดอัด ราวกับออกซิเจนในห้องนี้ถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น "หายไปไหนหมด..." เขากัดฟันกรอด พยายามสะصดความรู้สึกแปลกประหลาดที่กำลังกัดกินขั้วหัวใจ "ดีเสียอีก อยากจะไปนักไม่ใช่หรือไง อยากจะเล่นสงครามประสาทแบบนี้ไปถึงไหนกัน ลีลาวดี" แม้ปากจะเอ่ยตัดพ้อด้วยความเย่อหยิ่งและถือดี แต่ย่างก้าวของเขากลับเดินตรงไปยังห้องแต่งตัวอย่างลืมตัว มือหนาเปิดลิ้นชักลับที่เธอชอบเก็บของสำคัญออก กวาดสายตาหาความผิดปกติบางอย่าง และนั่นเอง... ที่ทำให้เขาต้องผะงะ สมุดฝากครรภ์เล่มสีชมพูอ่อน พร้อมภาพอัลตราซาวด์แผ่นเล็กๆ ที่ถูกพับเก็บไว้อย่างดีใต้กล่องเครื่องประดับเก่าๆ ตกกระทบสู่สายตา ภาพถ่ายขาวดำที่ปรากฏจุดสีขาวเล็กๆ คล้ายก้อนเนื้อหัวใจดวงน้อยกำลังเต้นระรัว... คือหลักฐานชิ้นสำคัญที่ตอกย้ำว่า เมื่อวานนี้ ขณะที่เขากำลังจรดปากกาเซ็นใบหย่าอย่างไร้เยื่อใย อดีตภรรยาของเขากำลังแบกรับอีกหนึ่งชีวิตไว้ในท้องอย่างโดดเดี่ยว ภาพแววตาคู่สวยที่เคยไหวระริกด้วยหยาดน้ำตา แต่กลับฉาบความเย็นชาและเด็ดเดี่ยวไว้จนน่ากลัวในวินาทีที่หย่ากัน ผุดขึ้นมาในหัวราวกับภาพสלอว์โมชัน ดวงตาของคิมหันต์เบิกกว้างขึ้น หัวใจที่ด้านชามาตลอดสามปีหล่นวูบลงไปถึงตาตุ่ม สัญชาตญาณดิบเถื่อนบางอย่างร้องเตือนว่าเขากำลังทำความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิต พลาดแบบที่ไม่มีวันย้อนเวลากลับมาแก้ไขได้อีกแล้ว เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทแผดเสียงดังขึ้นทำลายความเงียบงัน คิมหันต์สะดุ้งเล็กน้อย เขาหยิบมันขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทานิดๆ หน้าจอปรากฏชื่อของเลขานุการส่วนตัว "มีอะไร" น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและเย็นเยียบกว่าทุกครั้ง (ท่านประธานคะ ดิฉันได้รับรายงานจากฝ่ายบุคคลและระบบคีย์การ์ดคอนโดมิเนียมของบริษัทค่ะ... เอ่อ คือว่า เมื่อช่วงบ่ายวันนี้ คุณลีลาวดีได้ติดต่อขอถอนชื่อออกจากสิทธิ์สวัสดิการครอบครัวทั้งหมดแล้วนะคะ และที่สำคัญ...) เลขานุการสาวเว้นจังหวะด้วยความลังเล ราวกับไม่กล้าเอ่ยประโยคถัดไป "พูดมา!" คิมหันต์ตวาดลั่นห้องนอนที่ว่างเปล่า เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความร้อนรน (คุณลีลาวดี... จองตั๋วเครื่องบินเที่ยวบินเดียวกับคุณพิชญ์ ปลายทางคือประเทศอังกฤษ และเครื่องเพิ่งจะเทคออฟไปเมื่อสองชั่วโมงที่แล้วค่ะ!) สิ้นคำรายงานนั้น โทรศัพท์มือถือในมือของคิมหันต์เกือบจะหลุดร่วงลงพื้น ร่างสูงเซถอยหลังไปชนกับขอบเตียงอย่างหมดแรง ในหัวสมองขาวโพลนราวกับถูกสายฟ้าฟาดลงกลางใจ ภาพของอดีตภรรยาที่อุ้มท้องหนีไปกับชายอื่น... ชายคนที่คิมหันต์เกลียดขี้หน้าที่สุดอย่างพิชญ์ กำลังแผดเผาความหยิ่งยโสทั้งหมดของเขาให้มอดไหม้เป็นจุล ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ