หายนะระดับเซิร์ฟเวอร์

ความเงียบงันที่น่าอึดอัดแผ่ซ่านราวกับพิษร้าย ค่อยๆ กัดกินอากาศบริสุทธิ์รอบตัวจนแทบหายใจไม่ออก หัวใจของเรย์กระตุกวูบ ดวงตาสองข้างเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึงระลอกใหญ่ที่สุดตั้งแต่เล่นเกมมา เมื่อเงาร่างที่ควรจะอยู่เบื้องหลัง กลับกลายเป็นคนละคน... และรอยยิ้มของเซราฟีน่าในเสี้ยววินาทีนั้น ก็ไม่ได้เต็มไปด้วยความซาบซึ้งอีกต่อไป แต่เต็มไปด้วยความลับอันดำมืดที่ถูกเก็บซ่อนไว้ใต้ก้นบึ้งของความทรงจำที่เพิ่งตื่นขึ้น! ดวงเนตรสีนิลคู่นั้นไม่ได้ทอประกายอ่อนโยนแบบที่ผ่านมาอีกแล้ว มันเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก ทว่ากลับลุกโชนด้วยเปลวเพลิงสีครามแห่งพลังอำนาจที่อยู่นอกเหนือขอบเขตของเกม VRMMO ทั่วไปจะรองรับได้ ร่างบอบบางที่เขาเคยโอบอุ้มและคอยป้อนยาฟื้นฟูพลังในยามวิกฤต บัดนี้กลับยืนตระหง่านราวกับราชินีผู้ปกครองห้วงมิติ ท่าทางที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงทำให้เรย์ต้องถอยหลังกรูดโดยสัญชาตญาณ สัญชาตญาณการเอาตัวรอดกรีดร้องลั่นในหัวว่าสิ่งมีชีวิตตรงหน้าไม่ใช่ 'เซราฟีน่า' คนเดิมที่เขาเคยรู้จักอีกต่อไป "เซราฟ... เธอ..." เรย์กลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก มือขวาขยับเข้าหาด้ามจับดาบสั้นที่เอวอย่างระแวดระวัง สมองประมวลผลด้วยความเร็วสูงสุดเพื่อหาทางหนีทีไล่ สถานการณ์นี้มันเกินกว่าสคริปต์ของเกมไปไกลโขแล้ว "ขอบใจเจ้ามาก... มนุษย์ตัวน้อย" เสียงหวานใสที่เคยออดอแอด บัดนี้กลับก้องกังวานซ้อนทับกันหลายชั้นจนสะเทือนแก้วหู แรงกดดันมหาศาลกดทับลงบนไหล่ทั้งสองข้างราวกับมีภูเขาทั้งลูกมาทับไว้ เรย์เข่าทรุดลงไปข้างหนึ่งโดยไม่ยินยอม เลือดในกายสูบฉีดพลุกพล่านจนผิวหนังชาหนึบ นี่ไม่ใช่การคุกคามด้วยสกิล แต่เป็น 'จิตสังหาร' ระดับเทพเจ้าที่ถูกปลดปล่อยออกมาโดยไร้การควบคุม! ก่อนที่เรย์จะได้เอ่ยปากซักถามอะไรเพิ่มเติม ท้องฟ้าเหนือมหานครลอยฟ้า 'เอลีเซียม' ก็เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีเลือด เมฆหมอกสีดำทะมึนหมุนวนเป็นเกลียวพายุขนาดมหึมาใจกลางเมือง พื้นดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นราวกับโลกกำลังจะแตกสลาย รอยแยกขนาดมหึมาสีม่วงเข้มฉีกกระชากอากาศออกเป็นเสี่ยงๆ ราวกับกระจกที่ถูกทุบด้วยค้อนเหล็ก เสียงคำรามกึกก้องที่สั่นประสาทดังก้องมาจากอีกฟากฝั่งของรอยแยกมิติ *โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!* แรงระเบิดทางเวทมนตร์แผ่ซ่านออกมาก่อนที่ตัวมอนสเตอร์จะปรากฏเสียอีก แรงกระแทกนั้นรุนแรงจนอาคารบ้านเรือนรอบข้างพังทลายลงมาเป็น ธุลี ผู้เล่นนับพันคนที่กำลังวิ่งหนีตายกรีดร้องระงม ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉินของเซิร์ฟเวอร์ดังระהัวใจรัวเร็วยิ่งกว่ากลองศึก หน้าจอสีแดงฉานกระพริบเตือนรัวเป็นชุดจนอ่านแทบไม่ทัน [ประกาศจากระบบหลัก: เตือนภัยวิกฤตระดับหายนะ!] [รอยแยกมิติแห่งความโกลาหลถูกเปิดออก ณ เขตปกครองที่ 4 มหานครเอลีเซียม] [ตรวจพบสิ่งมีชีวิตต่างมิติระดับ 'ภัยพิบัติ' จำนวนมหาศาลกำลังรุกราน] [คำเตือน: ความสมบูรณ์ของเซิร์ฟเวอร์ลดลงเหลือ 43% และกำลังดิ่งลงอย่างต่อเนื่อง!] "เวรแล้วไง..." เรย์สบถออกมาเบาๆ ขณะที่ใช้มือยันพื้นดินไว้เพื่อไม่ให้ตัวเองปลิวไปตามแรงลมมหาศาล เขาเงยหน้าขึ้นมองสิ่งที่ทะลักออกมาจากรอยแยกมิติ พวกมันไม่ใช่ก็อบลินหรือโครงกระดูกกากๆ ที่เคยเจอตามดันเจี้ยนเริ่มต้น แต่เป็น 'อสูรโลหิตทมิฬ' มอนสเตอร์ระดับบอสที่มีรูปร่างคล้ายกึ่งมนุษย์สวมเกราะเหล็กกล้าสีดำสนิท ดวงตาสีแดงฉานไร้ซึ่งจิตวิญญาณ ปีกสีดำขนาดใหญ่กางออกบังแสงอาทิตย์จนหมดสิ้น พวกมันนับร้อย... ไม่สิ นับพันตัวกำลังบินว่อนอยู่บนท้องฟ้า และพุ่งตรงลงมายังพื้นเบื้องล่างอย่างไร้ความปรานี ในขณะที่ผู้เล่นคนอื่นๆ กำลังตื่นตระหนกและวิ่งหนีเอาชีวิตรอดอย่างไร้ทิศทาง เรย์กลับหรี่ตาลง วิเคราะห์สถานการณ์ด้วยความสุขุม เย็นชา และฉับไว สมองของพรีสต์จอมวางแผนเริ่มคำนวณความน่าจะเป็น ทิศทางลม และจุดอ่อนของฝูงอสูรตรงหน้าโดยอัตโนมัติ การหนีตอนนี้มีโอกาสรอดเพียงศูนย์จุดศูนย์หนึ่งเปอร์เซ็นต์ ทางเดียวที่จะรอดคือต้องควบคุมสถานการณ์ตรงหน้าให้ได้... และกุญแจสำคัญก็ยืนอยู่ห่างจากเขาไม่ถึงสามก้าวนี้เอง เรย์หันขวับกลับไปมองเซราฟีน่าที่ตอนนี้ลอยตัวขึ้นเหนือพื้นดินเล็กน้อย เส้นผมสีเงินสลวยปลิวไสวไปตามกระแสลมรุนแรง นัยน์ตาสีนิลคู่นั้นกวาดมองความโกลาหลเบื้องล่างด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก ราวกับเธอกำลังมองดูฝุ่นละอองที่ไร้ค่า "เซราฟีน่า!" เรย์ตะโกนแข่งกับเสียงกรีดร้องและเสียงคำรามของสัตว์ประหลาด "เธอจำอะไรได้ก็ช่างเถอะ แต่ถ้าเมืองนี้พัง... เธอไม่มีที่ให้ไปแน่ๆ!" ร่างระหงชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาสีนิลตวัดกลับมามองมนุษย์หนุ่มที่กล้าส่งเสียงสั่งเธอ ราชินีผู้สูญเสียความทรงจำปะทะสายตากับพรีสต์จอมกวนประสาท ท่ามกลางหิมะสีเลือดและเศษซากปรักหักพังที่กำลังร่วงหล่นลงมา เซราฟีน่ายกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบา รอยยิ้มที่ไม่ได้เย็นชาจนน่ากลัวอีกต่อไป แต่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งทระนง "บังאانนักนะ... เจ้ามนุษย์" เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงก้องกังวาน "ในเมื่อเจ้าเรียกร้องความสนใจจากข้าขนาดนี้ งั้นก็จงดูให้ดี... ว่าพลังที่แท้จริงของคนที่เจ้าคอยดูแลมาตลอด มันหน้าตาเป็นอย่างไร!" สิ้นเสียงคำประกาศนั้น ออร่าสีครามเข้มข้นก็ระเบิดออกจากร่างของเซราฟีน่า พลังเวทมหาศาลแผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้างจนกดทับฝูงอสูรโลหิตทมิฬที่กำลังบินลงมาให้ร่วงกรูดลงมากองกับพื้นราวกับใบไม้ร่วง ท้องฟ้าที่เคยเป็นสีเลือดพลันถูกย้อมด้วยแสงสีเงินยวดยวงจนสว่างจ้าไปทั่วทั้งทวีป! เรย์อ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความทึ่ง ค่าพลังงานที่เซราฟีน่าปลดปล่อยออกมาในเสี้ยววินาทีนี้ มันสูงจนเกินขีดจำกัดของระบบเกมไปไกลลิบลิบลับ ราวกับเธอกำลังรีเซ็ตกฎเกณฑ์ทั้งหมดของโลกใบนี้ใหม่ด้วยมือของเธอเอง ทว่า ในขณะที่สถานการณ์กำลังจะพลิกกลับมาได้เปรียบ เสียงแจ้งเตือนปริศนาที่เรย์ไม่เคยได้ยินมาก่อนตลอดการเล่นเกม ก็ดังแทรกขึ้นมาในโสตประสาทอย่างกะทันหัน พร้อมกับหน้าจอสีดำสนิทที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าขัดจังหวะทุกสิ่งทุกอย่าง [ระบบตรวจพบการแทรกแซงจากผู้ดูแลระบบภายนอก] [คำเตือนระดับวิกฤต: ตัวตนของ 'เซราฟีน่า' ไม่สอดคล้องกับฐานข้อมูลหลักของโลก] [ภารกิจลับระดับ SSS: 'ผู้ทำลายล้างหรือผู้กอบกู้' ถูกบังคับเริ่มต้นขึ้นโดยอัตโนมัติ] [เงื่อนไขการผ่านภารกิจ: ตัดสินใจเลือกใน 10 วินาที... กำจัดเซราฟีน่าเพื่อรักษาความปลอดภัยของเซิร์ฟเวอร์ หรือร่วมมือกับเธอเพื่อทำลายล้างระบบทั้งหมด] [9... 8... 7...] ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและฝ่าฟันอุปสรรคไปกับเรย์และเซราฟีน่านะคะ!