การต่อสู้เพื่อปกป้อง

หน้าต่างสีแดงฉานกะพริบถี่รัวอยู่ตรงหน้า ท่ามกลางเสียงหวอเตือนภัยที่ดังแสบแก้วหูจนสติแทบหลุดลอย ตัวเลขถอยหลังสีเลือดสาดส่องลงบนใบหน้าของฉันที่กำลังกัดฟันกรอด *...6... 5... 4...* บ้าเอ๊ย! ระบบเกมบ้าอะไรบังคับให้เลือกฆ่าเพื่อนร่วมทางตัวเองกันคะเนี่ย! ถ้าฉันกดทำลายเซราฟีน่า โลก VRMMO ใบนี้อาจจะรอด แต่ความลับทั้งหมดที่ยัยนี่ถือครองจะสูญหายไปตลอดกาล แถมค่าความสัมพันธ์ที่อุตส่าห์สะสมมาจนเกือบเต็มหลอดคงพังทลายไม่เป็นท่า แต่ถ้าจะให้เลือกทำลายล้างระบบ... นั่นหมายความว่าเราต้องกลายเป็นกบฏที่เซิร์ฟเวอร์ไล่ล่าไปตลอดกาลน่ะสิคะ! ในวินาทีที่ตัวเลขกำลังจะกระโดดไปที่เลข 3 เรย์ก็ตัดสินใจทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด มือเรียวยาวคว้าหมับเข้าที่ข้อมือของเซราฟีน่า รั้งร่างบางในชุดเกราะศักดิ์สิทธิ์ให้ถอยหลังหลบวิถีการโจมตีของลำแสงสีดำที่พุ่งทะลวงพื้นดินตรงจุดยืนเมื่อครู่จนเป็นหลุมลึก "เซราฟีน่า! ตั้งสติหน่อยค่ะ!" เสียงใสตะโกนเรียกสติหญิงสาวข้างกาย ท่ามกลางฝุ่นควันและแรงระเบิดจากกองทัพมืดที่ถาโถมเข้ามาล้อมรอบพวกเราไว้ทุกทิศทาง ดวงตาสีฟ้าครามของเซราฟีน่าไหวระริก ร่างกายของเธอกำลังสั่นเทาจากการต่อต้านคำสั่งระบบภารกิจระดับ SSS ที่พยายามลบตัวตนของเธอออกไป ความทรงจำสีขาวโพลนไหลทะลักเข้ามาในหัวจนเธอต้องยกมือขึ้นกุมขมับอย่างเจ็บปวด "เรย์... ข้า... ข้าคือใครกันแน่?" เสียงหวานเอ่ยถามอย่างเลือนราง ไหล่บางลู่ลงด้วยความรู้สึกผิดที่ตนเองกลายเป็นต้นเหตุของวิกฤตครั้งนี้ "คุณก็คือคุณ... เป็นคู่หูของฉันไงคะ!" เรย์ตอบกลับด้วยรอยยิ้มมุมปาก แม้ในใจจะเหงื่อตกพลั่กกับสถานการณ์ตรงหน้าก็ตาม พรีสต์จอมกวนอย่างฉันไม่มีวันยอมเสียคู่หูระดับบอสลับไปง่ายๆ หรอกนะคะ บอกเลย! นิ้วเรียวดีดอากาศเบาๆ เรียกหน้าต่างระบบควบคุมสกิลเฉพาะกิจขึ้นมา แทนที่จะกดเลือกตัวเลือกใดตัวเลือกหนึ่งตามที่ระบบบังคับ เรย์กลับเลือกที่จะ 'แฮก' ข้อมูลโดยใช้โค้ดลับที่ได้มาจากเควสต์รองเมื่อตอนต้นเกมป้อนเข้าไปแทน นี่คือการเดิมพันด้วยไอเทมทั้งหมดในกระเป๋า และถ้าพลาดแม้แต่นิดเดียว... ตัวละครของฉันคงได้กลายเป็นผงธุลีในพริบตาแน่ๆ ค่ะ *ติ๊ง! [ระบบตรวจพบการแทรกแซงซ้ำซ้อนจากผู้เล่นเรย์มอนด์]* *[คำเตือน: การกระทำนี้ฝ่าฝืนกฎของเซิร์ฟเวอร์อย่างร้ายแรง]* *[กำลังเปลี่ยนเส้นทางภารกิจ... เปลี่ยนสถานะผู้เล่นจาก 'ผู้ถูกล่า' เป็น 'เป้าหมายการกวาดล้างสูงสุด']* เสียงแจ้งเตือนเปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้ม บรรยากาศรอบตัวพลันเย็นยะเยือกจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว กองทัพมืดนับหมื่นตนที่นำโดยแม่ทัพโครงกระดูกเพลิงทมิฬหยุดชะงักฝีเท้าลงพร้อมกัน ดวงตาสีแดงฉานนับหมื่นคู่จ้องมองมาที่จุดเดียวราวกับสัตว์ป่าที่พบเหยื่ออันโอชะ "ให้ตายสิ งานนี้ใหญ่กว่าที่คิดแฮะ..." เรย์พึมพำเบาๆ พร้อมกับกระชับคฑาในมือแน่น หันไปมองรอบกายที่มีผู้เล่นที่เหลือรอดเพียงหยิบมือเดียว ทุกคนต่างมีสภาพสะביสสะบอน เลือดหมดหลอดจนเกือบแตะขีดแดง แต่แววตาของพวกเขากลับไม่มีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความมุ่งมั่นที่จะสู้จนหยดสุดท้ายเท่านั้น "หัวหน้ากิลด์! เราจะเอาไงต่อดีวะเนี่ย ฝั่งนั้นขนมาทั้งกองทัพเลยนะเว้ย!" นักรบสายแทงค์เลือดโชกคนหนึ่งตะโกนถามเสียงดัง ข้ามเสียงคำรามของพวกมอนสเตอร์ที่ดังสนั่นหวั่นไหว "ก็แค่กวาดล้างพวกมันให้หมดก่อนที่เซิร์ฟเวอร์จะรีเซ็ตไม่ใช่เหรอคะ?" เรย์ยิ้มหวานหยาดเยิ้มส่งให้ แต่แววตากลับคมกริบราวนใบมีดโกน "ทุกคนฟังทางนี้! ฉันจะเปิดช่องว่างตรงกลางวงล้อมให้ สามวินาทีแรกให้สายเวทระเบิดสกิลหมู่ใส่แนวหน้าของพวกมัน ส่วนสายโจมตีประชิดตามเก็บพวกตัวบินที่เหลือ! ส่วนเซราฟีน่า..." เรย์หันไปสบตากับหญิงสาวข้างกายที่ตอนนี้แววตากลับมาแน่วแน่อีกครั้ง ความลังเลหาย Zพริบตา เหลือเพียงความดุดันของราชินีผู้สง่างาม "ฉันพร้อมแล้วค่ะ เรย์" เซราฟีน่าเอ่ยเสียงเรียบ แต่เปี่ยมด้วยพลังมหาศาล ดาบในมือส่องแสงสว่างเจิดจ้าขับไล่ความมืดมิดรอบตัวให้ถอยร่นไปหลายเมตร "เยี่ยมค่ะ งั้นก็... ลุยกันเลย!" สิ้นเสียงคำสั่งของเรย์ สงครามเพื่อปกป้องโลกเสมือนจริงแห่งนี้ก็ปะทุขึ้นอย่างเต็มรูปแบบ แสงสกิลหลากหลายสีสันสาดส่องตัดกับความมืดมิดของกองทัพปีศาจ เสียงเหล็กกระทบกันและเสียงคำรามกึกก้องไปทั่วสารทิศ เรย์เคลื่อนไหวหลบหลบหลีกการโจมตีอย่างคล่องแคล่ว พรางร่ายบัฟเสริมพลังให้เพื่อนร่วมทีมอย่างแม่นยำ ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยการคำนวณเชิงกลยุทธ์ที่เฉียบคม สมกับเป็นอัจฉริยะเบื้องหลังหน้ากากผู้เล่นสายกาก ทว่า ท่ามกลางความชุลมุนของการต่อสู้ ท้องฟ้าเบื้องบนกลับแยกออกเป็นรอยแตกสีดำสนิท ร่างของเงาดำปริศนาในชุดคลุมยาวลอยเด่นอยู่เหนือสนามรบ พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่ดังสะท้านไปถึงจิตวิญญาณของทุกคน "นึกว่าใครที่ไหน... ที่แท้ก็แมลงเม่าที่ดิ้นรนอยู่ก้นเหวสินะคะ" เสียงนั้นทำให้เรย์ชะงักฝีเท้าลงทันที หัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อเห็นสัญลักษณ์บนเสื้อคลุมของอีกฝ่าย เพราะนั่นไม่ใช่บอสในเกม แต่มันคือ... สัญลักษณ์ของผู้ดูแลระบบระดับสูงที่ควรจะถูกปิดการใช้งานไปแล้ว! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้เรย์และเซราฟีน่ามาจนถึงบทนี้นะคะ!