เศษซากผงไม้ยังไม่ทันร่วงหล่นลงถึงพื้นหินอ่อน เสียงโวยวายด้วยความตกใจก็ดังระงมขึ้นทันที ร่างของนักบวชชั้นสูงผู้สง่างามเมื่อครู่ ตอนนี้กลับกลิ้งหลุนๆ ไปตามแรงระเบิดย่อยๆ ที่เรย์จงใจควบคุมให้ออกมาแค่พอ "เรียกสติ" ไม่ถึงกับเอาชีวิต
"อะ...ไอ้สามหาว! เจ้ากล้าดียังไงถึงทำลายทรัพย์สินศักดิ์สิทธิ์แห่งวิหารเซนต์อาร์ค!" เสียงแหลมสูงตะโกนลั่น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวจนเส้นเลือดปูดโปน
เรย์ยักไหล่เบาๆ สีหน้าของชายหนุ่มยังคงความกวนประสาทไว้ได้อย่างเหนียวแน่น มือขวาหมุนคฑาไม้เก่าๆ เล่นราวกับมันเป็นแค่กิ่งไม้ข้างทาง "อุ๊ย มือลื่นไปหน่อยค่ะคุณนักบวช พอดีช่วงนี้ระบบประสาทสัมผัสของพรีสต์เลเวลต่ำมันรวนๆ น่ะนะคะ หวังว่าจะไม่ถือสาเด็กตาดำๆ คนนี้หรอกนะ?"
คำพูดทีเล่นทีจริงนั้นไม่ได้ช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้นเลยแม้แต่น้อย ทว่าเรย์ไม่ได้สนใจสายตาอาฆาตพวกนั้น เขากวาดสายตามองรอบห้องโถงใต้ดินที่เต็มไปด้วยตำราโบราณและวัตถเวทมนตร์—เป้าหมายที่แท้จริงของการบุกรุกในครั้งนี้ไม่ใช่การมาหาเรื่อง แต่เป็นการ "เจรจา" ต่างหาก
ในมุมมืดของห้อง เซราฟีน่าในร่างนักรบศักดิ์สิทธิ์ยืนกอดอกนิ่งเงียบ ดวงตาสีเงินคู่สวยมองแผ่นหลังของเรย์ด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ไอพลังสีดำจางๆ ที่เคยแผ่ออกมาจากตัวเธอยามนี้ถูกสะกดไว้ด้วยสร้อยคอเวทมนตร์ที่เรย์สวมให้เมื่อวันก่อน แม้ภายนอกเธอจะดูเย็นชาและไร้อารมณ์ แต่ลึกๆ แล้ว หัวใจที่เคยด้านชามานับร้อยปีกลับเต้นแรงขึ้นทุกครั้งที่เห็นชายหนุ่มคนนี้ก้าวเข้ามาปกป้องเธอจากสายตาดูแคลนของโลกใบนี้
*‘เจ้ามนุษย์นี่... ทำไมถึงชอบหาเรื่องใส่ตัวอยู่เรื่อย’* เซราฟีน่าคิดในใจ มุมปากหยักขึ้นเล็กน้อยอย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบเฉยดังเดิมเมื่อเรย์หันกลับมาส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้
"เอาล่ะ เลิกมองผมด้วยสายตาพิฆาตแบบนั้นสักทีเถอะค่ะ" เรย์หันไปเผชิญหน้ากับพ่อค้าคนกลางและจอมเวทพเนจรที่นั่งรออยู่มุมห้อง "พวกเรามาตกลงกันให้มันจบๆ ดีกว่า... ข้อมูลวงในเกี่ยวกับการเปิดดันเจี้ยนลับระดับ SSS แลกกับการอัปเกรดเซ็ตเกราะวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ให้แม่นางคนนี้ ข้อเสนอนี้คุ้มยิ่งกว่าคุ้งน้ำซะอีกนะ ว่าไหมคะคุณวิลเลียม?"
วิลเลียม จอมเวทพเนจรผู้กุมความลับครึ่งค่อนทวีปหรี่ตาลง เขามองเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างพิจารณา ข้อมูลระดับนั้นมีมูลค่ามหาศาลในตลาดมืด แต่วิธีการที่เรย์ได้มาและความกล้าบ้าบิ่นในการใช้มันต่อรองกับผู้มีอิทธิพลในวิหาร ทำให้จอมเวทเฒ่าต้องประเมินเรย์ใหม่ทั้งหมด
"เจ้ามั่นใจนักหรือว่าข้อมูลของเจ้ามันมีค่าพอจะแลกกับวัตถุดิบระดับตำนานที่ใช้ตีเกราะชิ้นนั้น?" วิลเลียมเอ่ยเสียงแหบพร่า มือเหี่ยวย่นเคาะโต๊ะไม้เบาๆ เป็นจังหวะ
"มั่นใจยิ่งกว่าตอนที่ผมกดสุ่มกาชาแล้วได้เกลือซะอีกค่ะ" เรย์หัวเราะในลำคอ ก่อนจะยื่นแผ่นศิลาโบราณที่สลักอักษรรูนเรืองแสงสีฟ้าสว่างวาบลงบนโต๊ะ "นี่คือพิกัดจริงของ 'ประตูมิติแห่งการล่มสลาย' ที่พวกคุณตามหากันมาสามเดือนเต็ม... แลกกับ 'แร่เหล็กดาราพิสุทธิ์' สามก้อน และสิทธิ์ในการใช้เตาหลอมโบราณที่ชั้นใต้ดินของสมาคมนักเวทเป็นเวลาสามชั่วโมง ดีลนี้คุณไม่ขาดทุนแน่นอนค่ะ รับประกันโดยพรีสต์สายลุยคนนี้เลย!"
ความเงียบเข้าปกคลุมห้องโถงชั่วขณะ วิลเลียมจ้องมองแผ่นศิลาในมือด้วยความตกตะลึง ข้อมูลนี้หากรั่วไหลออกไป กิลด์ใหญ่ทั้งสัปตภาคีคงลุกเป็นไฟแน่
"ตกลง..." จอมเวทพเนจรสูดหายใจเข้าลึกๆ "ข้าตกลงตามข้อเสนอของเจ้า แต่การจะตีเกราะให้แม่นางผู้นั้น เจ้าต้องเป็นคนควบคุมเตาหลอมด้วยตัวเอง เพราะพลังศักดิ์สิทธิ์ที่สถิตในตัวนางเข้ากันได้แค่กับพลังของเจ้าเท่านั้น"
เรย์หันไปสบตากับเซราฟีน่า หญิงสาวพยักหน้าน้อยๆ เป็นเชิงอนุญาต แววตาของเธอยามนี้มีความไว้วางใจฉายชัดอยู่ภายใน
"ไม่มีปัญหาค่ะ เรื่องแค่นี้... จิ๊บๆ!"
ยี่สิบนาทีต่อมา ณ ห้องใต้ดินลับของสมาคมนักเวท ความร้อนระอุจากเตาหลอมโบราณแผ่ซ่านจนอากาศบิดเบี้ยว เรย์ยืนอยู่หน้าแท่นพิธี สองมือประสานกันร่ายเวทมนตร์บทเฉพาะเพื่อดึงเอาพลังวิญญาณออกมาผสานเข้ากับแร่เหล็กดาราพิสุทธิ์ เหงื่อกาฬไหลซึมตามกรอบหน้าคมคาย แต่สมาธิของเขากลับแน่วแน่ไม่มีสั่นคลอน
เซราฟีน่ายืนมองการกระทำนั้นอยู่ไม่ไกล หัวใจของเธอกระตุกวูบเมื่อนึกถึงคำพูดของระบบที่เคยแจ้งเตือนไว้ว่า หากความผูกพันระหว่างเธอกับเรย์ลดลง ค่าสถานะทั้งหมดจะดิ่งสู่ศูนย์—แต่ในยามนี้ เธอกลับไม่อยากคิดถึงกฎเกณฑ์บ้าๆ พวกนั้นอีกต่อไปแล้ว สิ่งเดียวที่เธอต้องการคือการได้ยืนเคียงข้างชายผู้กريبนี้ต่อไปเรื่อยๆ
*แกร๊ง!*
เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นเมื่อการตีเกราะขั้นสุดท้ายเสร็จสิ้น แสงสีทองสว่างจ้าพวยพุ่งทะลุเพดานห้องใต้ดินขึ้นสู่ท้องนิตยสารยามค่ำคืน ไอพลังอันยิ่งใหญ่แผ่ขยายออกไปทั่วอาณาจักรจนผู้เล่นทุกคนต่างต้องแหงนมองท้องฟ้าด้วยความตื่นตระหนก
เรย์หอบหายใจเล็กน้อยด้วยความเหนื่อยล้า แต่เมื่อเขามองดูผลงานในมือ รอยยิ้มพึงพอใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า
[ระบบแจ้งเตือน: ท่านได้ทำการอัปเกรดไอเทม "เกราะแห่งราชินีไร้บัลลังก์" สำเร็จ!]
[ระดับไอเทมเลื่อนขั้นสู่: ระดับตำนาน (Legendary)]
[เงื่อนไขพิเศษ: เซราฟีน่า (บอสลับ) ปลดล็อกทักษะดั้งเดิม "หัตถ์พิพากษาแห่งแสงสวรรค์" สำเร็จ!]
ทว่า... ในเสี้ยววินาทีที่แสงสีทองจางหายไป เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยก็ดังขึ้นที่หน้าประตูทางเข้าห้องใต้ดิน พร้อมกับเสียงตะโกนก้องที่ทำให้บรรยากาศเย็นเยียบลงทันตา
"จับกุมตัวพวกมันไว้! บุกรุกเขตหวงห้ามและขโมยสมบัติวิหาร!"
เรย์หรี่ลงเล็กน้อย รอยยิ้มขี้เล่นหายวับไปกับตา กลายเป็นแววตาคมกริบที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร ทว่าก่อนที่เขาจะได้ขยับตัว เซราฟีน่าก็ก้าวขึ้นมาขวางหน้าเขาไว้ ดาบศักดิ์สิทธิ์ในมือเรืองแสงสีขาวเจิดจ้าพร้อมกับออร่าสังหารที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิม
"เจ้ามนุษย์พวกนั้น..." เสียงหวานเย็นเยียบราวน้ำแข็งเอ่ยขึ้นเบาๆ แต่กลับก้องกังวานไปทั่วห้อง "กล้าดียังไง... มาขัดจังหวะเวลาของข้ากับเจ้า"
ตุบ! ประตูเหล็กหนาหนักถูกพังทลายลงด้วยพลังเวทมหาศาล เงาร่างของบุคคลปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวเท้าเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยที่มุมปาก—และก่อนที่เรย์จะทันได้ตรวจสอบสถานะของแขกไม่ได้รับเชิญคนใหม่ หน้าต่างระบบสีแดงฉานก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าพร้อมเสียงเตือนที่ทำให้เขาต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง!
[⚠️ คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจาก "ผู้เล่นปริศนา" ผู้ถือครองสิทธิ์ "สัญญามรณะระดับ EX"...]
[⚠️ ภารกิจลับฉุกเฉิน: จงเอาชีวิตรอดจากการไลล่าของ "ผู้กล้าแห่งปฐพี" ภายในเวลา 10 นาที มิฉะนั้นบัญชีของท่านจะถูกลบถาวร!]
ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านตอนนี้นะคะ แล้วมาลุ้นไปพร้อมกันในตอนหน้าค่ะ!
ล็อกอินวันแรก ก็ถูกบอสลับจองจำให้เป็นคู่หูซะแล้ว•ตอนที่ 8
ข้อตกลงลับกับจอมเวทพเนจร
ผลงานโดย พรีสต์สายลุย
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (พรีสต์สายลุย)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ล็อกอินวันแรก ก็ถูกบอสลับจองจำให้เป็นคู่หูซะแล้ว นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!