ถ้ำลับที่ระบบไม่ได้แจ้งเตือน

“กลิ่นแบบนี้... ไม่ใช่พื้นที่สำหรับผู้เล่นเลเวลสิบแน่ๆ ค่ะ” เรย์พึมพำกับตัวเองเบาๆ ขณะที่ปลายเท้าเหยียบลงบนพื้นหินอ่อนที่เย็นเฉียบจนสะท้านถึงขั้วกระดูก บรรยากาศรอบตัวในตอนนี้ช่างแตกต่างจากป่าเริ่มต้นที่เต็มไปด้วยเสียงนกร้องและมอนสเตอร์กระจอกง่อยอย่างสิ้นเชิง ความชื้นในอากาศสูงจนกลิ่นอายของความตายและตะไคร่น้ำคละคลุ้ง แสงไฟจากคบเพลิงเวทมนตร์สีฟ้าอมม่วงที่ติดอยู่ตามผนังถ้ำทอประกายวับแวม สะท้อนเงาร่างของเด็กหนุ่มผู้สวมชุดคลุมนักบวชสีขาวมอมแมม—ซึ่งเป็นไอเทมเริ่มต้นราคาถูกที่เขาจงใจเลือกใช้เพื่อตบตาผู้เล่นคนอื่น แต่ใครจะคาดคิดว่า การเดินหลงทางหนีปาร์ตี้ "กิลด์รุ่งอรุณ" ที่ตามตื๊อเขาตั้งแต่ในเมือง จะทำให้เขาตกลงมาในรอยแยกของมิติที่ซ่อนอยู่หลังน้ำตก ติ๊ง! [ระบบตรวจพบพื้นที่พิเศษ: ‘มหาวิหารใต้พิภพเซเรนเทีย’] [คำเตือน: เขตหวงห้ามระดับตำนาน ผู้เล่นที่ต่ำกว่าเลเวล 90 จะสูญเสียค่าสถานะ 50% และไม่สามารถใช้ไอเทมเคลื่อนย้ายกลับเมืองได้!] “อุ๊ย... ระบบใจร้ายจังเลยนะคะเนี่ย ลดตั้งครึ่งต่อครึ่งแถมยังขังให้อยู่ยาวอีก” เรย์ฉีกยิ้มกว้าง ดวงตาคู่คมกวาดมองหน้าจอสีฟ้าที่เด้งขึ้นมาเตือนด้วยความตื่นเต้นระคนขบขัน แทนที่จะหวาดกลัว เขากลับรู้สึกเหมือนเด็กได้ของเล่นชิ้นใหม่ สมองส่วนหน้าเริ่มคำนวณความน่าจะเป็นและเส้นทางหลบหนีอย่างรวดเร็วตามสัญชาตญาณของเกมเมอร์สายฮาร์ดคอร์ ทว่า ก่อนที่เขาจะได้ก้าวถอยหลังเพื่อหาทางปีนกลับขึ้นไป เสียงโซ่ตรวนเหล็กกล้าที่ลากครูดกับพื้นหินก็ดังขึ้น... *แกร๊ก... แกร๊ก...* กริations ท่าทีขี้เล่นของเรย์หายวับไปในพริบตา ร่างกายตอบสนองอัตโนมัติด้วยการพุ่งตัวไปหลบหลังเสาหินขนาดใหญ่ที่สลักลวดลายประหลาด ดวงตาสีรัตติกาลหรี่แคบลงเพ่งมองไปยังความมืดเบื้องลึกของโถงมหาวิหาร ที่ใจกลางห้องโถง ซึ่งควรจะเป็นแท่นบูชาเทพเจ้า กลับมีร่างของหญิงสาวคนหนึ่งถูกตรึงไว้ด้วยโซ่เวทมนตร์สีดำสนิทที่แผ่ไอทมิฬระอุ ร่างกายของเธอนิ่งสนิท เส้นผมสีเงินยวงยาวสยายระพื้น ตัดกับชุดเกราะนักรบศักดิ์สิทธิ์ที่บัดนี้แตกละเอียดและเปื้อนคราบโลหิตแห้งกรัง ทว่า แม้จะอยู่ในสภาพปางตายและถูกพันธนาการไว้ รัศมีแห่งความกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวเธอก็ยังทำให้เรย์รู้สึกหายใจติดขัด *นี่มัน... ไม่ใช่ NPC ธรรมดาแน่ๆ* เรย์คิดในใจ มือเรียวกำไม้เท้าในมือแน่นโดยไม่รู้ตัว ทันใดนั้น เปลือกตาที่ปิดสนิทมาเนิ่นนานก็ค่อยๆ เปิดขึ้นเผยให้เห็นนัยน์ตาคู่สีทองอร่ามราวกับสัตว์นักล่าชั้นสูง มันไม่ใช่ดวงตาที่ไร้ชีวิตชีวาของศพ แต่เป็นสายตาที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง อำนาจ และ... ความหิวกระหายที่ถูกกดทับไว้ *กึก!* โซ่ตรวนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงเมื่อหญิงสาวขยับตัว ศีรษะที่ก้มต่ำค่อยๆ เงยขึ้นช้าๆ สายตาคมกริบราวกับใบมีดกวาดมองตรงมายังเสาหินที่เรย์ซ่อนตัวอยู่ทันที ราวกับเธอมองทะลุผ่านสิ่งกีดขวางเหล่านั้นได้ตั้งแต่แรก “หนูตัวน้อย... ที่แอบอยู่ตรงนั้น” เสียงหวานกังวานแต่เย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลกเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบงันภายในถ้ำ มันเป็นเสียงที่ทรงอำนาจจนทำให้หัวใจของเรย์กระตุกวูบ เรย์ลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขารู้ทันทีว่าการหนีตอนนี้ไม่มีประโยชน์แล้ว จึงตัดสินใจก้าวเท้าเดินออกมาจากหลังเสา ชูมือขึ้นทั้งสองข้างในท่าทีที่ดูไร้พิษภัย พร้อมกับส่งยิ้มแห้งๆ ไปให้ “สวัสดีค่ะคุณพี่สาว... พอดีว่าเดินหลงทางมาน่ะค่ะ ไม่ทราบว่าที่นี่มีบริการนำเที่ยวด้วยไหมคะ?” เซราฟีน่าหรี่ตามองเด็กหนุ่มตรงหน้า ชุดคลุมนักบวชที่สกปรกกับรอยยิ้มกวนประสาทนั้นช่างขัดหูขัดตานัก สำหรับราชินีแห่งแดนสนธยาผู้เคยเหยียบย่ำทวีป มนุษย์ตรงหน้าช่างอ่อนแอราวกับมดปลวกที่แค่หายใจใส่ก็ปลิวหายไปแล้ว ทว่า... มีบางอย่างผิดปกติ พลังงานศักดิ์สิทธิ์ที่เจือจางในตัวเด็กหนุ่มคนนี้กลับดึงดูดสัญชาตญาณดิบของเธออย่างประหลาด มันหอมหวาน และร้อนรุ่ม ราวกับน้ำทิพย์ที่ขาดหายไปนานนับพันปี “อ่อนแอ... สิ้นดี” เซราฟีน่าแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ น้ำเสียงของเธอแหบพร่าแต่เต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาล “เจ้ามนุษย์ตัวจิ๋ว กล้าดียังไงถึงบุกรุกเข้ามาในสุสานของข้า?” “แหม ก็บอกแล้วไงคะว่าหลงทาง ระบบเกมนี้มันแย่จังเลยนะคะ สร้างแผนที่ซะซับซ้อนเชียว” เรย์ยังคงรักษาท่าทีสบายๆ เอาไว้ได้ แม้เหงื่อกาฬจะเริ่มซึมตามไรผมแล้วก็ตาม “ว่าแต่... โซ่นั่นดูท่าทางจะหนักน่าดูนะคะ ให้ฉันช่วยตัดให้เอาไหมคะ?” “เจ้า... กล้าดียังไงมาพูดจาสามห่าวต่อหน้าข้า!” เซราฟีน่าสะบัดข้อมือเบาๆ โซ่เวทมนตร์ส่งเสียงกรีดร้องลั่น แรงสะเทือนนั้นซัดร่างของเรย์จนกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว ก่อนที่เขาจะล้มลงกระแทกกับพื้นหินอย่างแรง เลือดในกายตีรวนจนรสคาวคละคลุ้งในปาก [คำเตือน! คุณได้รับความเสียหายจาก ‘Aura of Absolute’ 480 หน่วย!] [HP ของคุณเหลือ 20%!] เรย์กัดฟันกรวด มือข้างหนึ่งยันพื้นไว้เพื่อไม่ให้ล้มพับลงไป ดวงตาสีรัตติกาลเงยขึ้นสบตากับราชินีสาวอีกครั้ง ความเจ็บปวดไม่ได้ทำให้เขากลัว แต่มันกลับจุดประกายความท้าทายในอก “รุนแรงจังเลยนะคะ... แบบนี้เขาเรียกว่าต้อนรับแขกไม่เป็นมิตรเอาซะเลยนะ” เรย์พูดลอดไรฟัน พยายามดึงสติกลับมาแล้ววิเคราะห์สถานะของอีกฝ่ายผ่านสกิลติดตัว [เนตรเทพพเนจร] ที่อัปเกรดมา [ชื่อ: เซราฟีน่า (สถานะ: ถูกผนึก / สูญเสียพลัง 95%)] [เลเวล: ??? (เกินกว่าจะตรวจสอบ)] [คำอธิบาย: ราชินีแห่งความมืดผู้ถูกทรยศ กำลังต้องการ ‘พลังชีวิต’ และ ‘มานา’ อย่างเร่งด่วนเพื่อปลดพันธนาการ หากปล่อยให้เธอพังทลายผนึกด้วยตัวเอง ผู้เล่นรอบรัศมี 10 กิโลเมตรจะตายทันที!] เรย์อ่านค่าสถานะแล้วถึงกับมุมกระตุก *นี่มันบอสระดับหายนะที่ระบบจงใจซ่อนไว้ชัดๆ! ถ้าปล่อยไว้แบบนี้เขาก็ต้องตายอยู่ดีในฐานะผู้โชคร้ายที่ตกลงมา* ในขณะที่เรย์กำลังคิดหาทางหนีทีไล่ เซราฟีน่าก็ขยับตัวเข้าใกล้เขาอย่างรวดเร็วราวกับภาพติดตา ร่างระหงของเธอยืนค้ำหัวเขาไว้ โซ่ตรวนที่ข้อมือส่งเสียงกระทบกันกริ๊วกราด มือเรียวบางเอื้อมลงมาบีบคางของเรย์ไว้แน่น ปลายนิ้วเย็นเฉียบราวน้ำแข็งกดลงบนผิวแก้มจนขึ้นรอยแดง “ข้ากำลังหิว... และเจ้า ก็บังเอิญมีกลิ่นอายที่ข้าต้องการเสียด้วย” เซราฟีน่าก้มหน้าลงกระซิบข้างใบหูของเรย์ ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปะทะต้นคอทำให้ขนลุกซู่ “ทางเลือกมีไม่มากนักหรอกนะ เจ้ามนุษย์... จะยอมให้ข้ากลืนกินพลังทั้งหมดแล้วตายที่นี่ หรือจะยอมเป็น ‘ภาชนะ’ ให้ข้า เพื่อแลกกับการมีชีวิตรอดไปพร้อมกับข้ากันล่ะ?” กลิ่นหอมหวานแปลกประหลาดลอยวนอยู่รอบตัวเธอ มันไม่ใช่กลิ่นน้ำหอม แต่เป็นกลิ่นอายของพลังเวทที่บริสุทธิ์และอันตรายในเวลาเดียวกัน เรย์เงยหน้าขึ้นสบตากับนัยน์ตาสีทองที่สะท้อนเงาของเขาอยู่ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเด็กหนุ่มอีกครั้ง แม้จะอยู่ในสถานการณ์ที่คอขาดบาดตายเพียงใด เขาก็ยังไม่ทิ้งนิสัยชอบต่อรอง “เป็นภาชนะเหรอคะ? ฟังดูเหมือนงานบริการลูกค้าสัมพันธ์ที่เงินเดือนน้อยจังเลยนะคะ... แต่ว่านะ” เรย์เว้นจังหวะเล็กน้อย ดวงตาคู่คมพราวระยับด้วยประกายแห่งความท้าทาย “ถ้าฉันยอมตกลง... ฉันจะได้อะไรตอบแทนบ้างล่ะคะ ราชินีคนสวย?” เซราฟีน่าชะงักไปเล็กน้อย นางไม่เคยพบมนุษย์คนใดที่กล้าต่อรองกับนางในยามที่ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้ายเช่นนี้มาก่อน ริมฝีปากบางเฉียบแย้มยิ้มหยันออกมาอย่างเยือกเย็น “เจ้าจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ... รวมถึงพลังที่จะเหยียบย่าวกองทัพทั้งหมดใต้หล้า” ติ๊ง! [ประกาศจากระบบ: เงื่อนไขลับสำเร็จ!] [ผู้เล่น ‘เรย์’ ได้รับข้อเสนอจากบอสลับระดับ SSS: ‘ราชินีเซราฟีน่า’] [ท่านต้องการทำ ‘พันธสัญญาโลหิต’ เพื่อเป็นคู่หูร่วมชะตากรรมหรือไม่? (หากปฏิเสธ จะถูกสังหารทันที)] [คำเตือน: นี่คือจุดเปลี่ยนสำคัญของประวัติศาสตร์เกมออนไลน์ ‘New World Online’ โลกทั้งใบจะจดจำการตัดสินใจครั้งนี้ของท่าน!] ดวงตาสีรัตติกาลของเรย์หรี่ลงเล็กน้อย นิ้วมือเรียวยาวขยับเล็กน้อยเพื่อเตรียมกดปุ่มยอมรับ ขณะที่เสียงถอนหายใจเบาๆ ดังลอดริมฝีปาก “ก็ได้ค่ะ... หวังว่าคุณจะไม่ทำให้ฉันผิดหวังนะฃะคะ” นิ้วเรียวแตะลงบนหน้าจอสีแดงฉานที่กระพริบเตือนตรงหน้า และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง พื้นดินใต้ฝ่าเท้าก็ระเบิดออกด้วยแสงสีทมิฬที่กลืนกินพวกเขาทั้งคู่หายวับไปในความมืดมิด... --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาโลดแล่นในดินแดนอันตรายนี้ด้วยกันนะคะ!