กระบี่เดียวดายสยบเซียนผู้เย็นชา•ตอนที่ 22

วิหารที่สาบสูญ

ผลงานโดย มังกรครามท่องภพ
"เจ้าจะปล่อยให้ความลังเลทำลายหัวใจเซียนของเจ้าไปถึงเมื่อใด ไป๋หลิน!" เสียงคำรามต่ำลึกของจ้าวเฟยหลงดังก้องสะท้อนไปตามผนังศิลาโบราณที่สั่นสะเทือนด้วยแรงกดทับของมวลพลังมหาศาล เขาปักกระบี่ 'ไร้ลักษณ์' ลงบนพื้นหินจนแตกร้าว เลือดสีสดหยดลงบนรอยแยกนั้นราวกับหยาดฝนที่ร่วงหล่นลงสู่ขุมนรก ดวงตาคมกริบดุจพญาอินทรีจ้องมองร่างบอบบางในชุดขาวที่ยืนสั่นเทาอยู่เบื้องหน้า ไป๋หลินเม้มริมฝีปากแน่นจนซีดเผือด แววตาเย็นชาที่เคยใช้ปราบเซียนทั่วหล้าบัดนี้กลับสั่นไหวอย่างรุนแรง นางไม่ได้มองศัตรูที่กำลังถาโถมเข้ามา แต่จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของบุรุษผู้ที่นางเคยสาบานว่าจะสังหาร แต่กลับกลายเป็นผู้เดียวที่นางยินยอมมอบจิตวิญญาณให้ "เฟยหลง... พลังในวิหารนี้มันไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์จะครอบครองได้ หากเจ้าก้าวเข้าไปอีกเพียงก้าวเดียว จิตมารจะกลืนกินเจ้าจนไม่เหลือแม้แต่วิญญาณ!" เสียงของนางแผ่วเบา หากแต่แฝงไปด้วยความอาทรที่พยายามซ่อนเร้นภายใต้ท่าทีที่เย็นชา "วิถีเซียนคือการฝืนลิขิต หากไม่ลองก้าวเข้าไป จะรู้ได้อย่างไรว่าข้าถูกกำหนดมาให้เป็นเพียงเบี้ยล่างของโชคชะตา" จ้าวเฟยหลงแค่นหัวเราะ กลิ่นอายสังหารรอบกายเขารุนแรงขึ้นจนผนังศิลาเริ่มปริแตกออกเป็นเสี่ยงๆ "ถ้าข้าต้องตาย เพื่อให้ได้มาซึ่งพลังที่ปกป้องเจ้าและไขความจริงเรื่องวงศ์ตระกูลข้า... ข้าก็พร้อมจะสละทิ้งซึ่งความเป็นคน" เขาไม่รอช้า พุ่งทะยานเข้าหาวังวนพลังสีครามเข้มที่หมุนวนอยู่ใจกลางวิหารที่สาบสูญ นี่คือสถานที่ที่ตำนานกล่าวขานว่าคือ 'จุดกำเนิดบรรพกาล' ที่ซึ่งเซียนยุคแรกเริ่มหลอมรวมจิตวิญญาณไว้กับดวงดาว ทันทีที่ปลายนิ้วของจ้าวเฟยหลงสัมผัสเข้ากับไอพลังนั้น ร่างของเขาก็หยุดชะงัก พลังมหาศาลดุจมหาสมุทรที่บ้าคลั่งพุ่งเข้าปะทะร่างเขาราวกับจะฉีกกระชากกล้ามเนื้อและเส้นชีพจรให้เป็นจุณ เสียงคำรามของมังกรก้องอยู่ในห้วงความคิด ความเจ็บปวดจากการทะลวงขอบเขตพลังทำให้เขากระอักเลือดออกมาเป็นสาย "หยุดนะ!" ไป๋หลินตวาดลั่น นางไม่สนใจความเย็นชาที่เคยรักษาไว้ พุ่งตัวเข้าไปหาเขาโดยไม่ห่วงชีวิต กระแสพลังน้ำแข็งจากกายเซียนของนางแผ่ออกมาเพื่อช่วยสกัดกั้นไอพลังที่กำลังเผาผลาญจ้าวเฟยหลง สัมผัสที่เย็นเยียบจากไป๋หลินแทรกซึมเข้ามาในความร้อนระอุภายในกายของจ้าวเฟยหลง มันคือความสมดุลที่หายไปนาน จ้าวเฟยหลงกัดฟันแน่น มือข้างหนึ่งคว้าเอวบางของนางไว้แน่นดึงเข้ามาประชิดตัว ลมหายใจของทั้งคู่รินรดกันในท่ามกลางพายุพลังที่บ้าคลั่ง "เจ้ายังคงดื้อรั้นเช่นเดิม..." ไป๋หลินกระซิบ เสียงของนางสั่นเครือ แต่นัยน์ตามีเพียงความเวทนาและรักใคร่ที่ไม่อาจปิดบัง "ข้าบอกแล้วไง... ว่าข้าจะไม่ยอมอยู่โดยไม่มีเจ้า" จ้าวเฟยหลงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของนาง พลังในวิหารเริ่มสั่นคลอน อักขระโบราณบนผนังเรืองแสงสว่างวาบราวกับกำลังตื่นจากการหลับใหลนับหมื่นปี ฉับพลันนั้นเอง พื้นวิหารใต้เท้าของทั้งคู่ก็ทลายลง! ความมืดมิดที่ลึกสุดหยั่งเข้าโอบล้อมร่างของทั้งสองไว้ เสียงของเศษศิลาที่ร่วงหล่นดังสนั่นหวั่นไหว จ้าวเฟยหลงโอบกอดไป๋หลินไว้แน่นในอ้อมอก เขาใช้กระบี่เดียวดายในมือแทงยึดกับผนังหินที่กำลังถล่มลงมาเป็นจังหวะเพื่อชะลอการตก ทว่าเบื้องล่างนั้นไม่ได้มีเพียงความมืด แต่มันคือขุมพลังสีทองที่เปล่งประกายเจิดจ้าดุจดวงอาทิตย์ที่กำลังระเบิด เมื่อเท้าแตะลงบนพื้นแท่นศิลาโบราณเบื้องล่าง ร่างของชายลึกลับในชุดเกราะทองคำที่ดูเหมือนจะสลายไปตามกาลเวลาก็ปรากฏขึ้น ดวงตาสีฟ้าครามของเขาลืมขึ้นมองจ้าวเฟยหลงและไป๋หลินด้วยความประหลาดใจ "หลังจากหมื่นปีที่รอคอย... ในที่สุดผู้ที่มี 'หัวใจกระบี่' และ 'จิตวิญญาณน้ำแข็ง' ก็มาถึงพร้อมกัน" เสียงของชายลึกลับก้องกังวานราวกับมาจากทุกทิศทาง "เจ้าเป็นใคร!" จ้าวเฟยหลงชักกระบี่ออกจากฝัก เสียงคมกระบี่เสียดสีฝักกระบี่ดัง กังวานไปทั่วโถงลับ "ข้าคือผู้เฝ้าวิหารที่สาบสูญ... และสิ่งที่เจ้ากำลังตามหา มิใช่พลังที่ใช้สังหารศัตรู แต่มันคือพลังที่ใช้ 'สังหารสวรรค์' ที่กดขี่พวกเจ้าอยู่" ชายในเกราะทองคำขยับกายช้าๆ ออร่ากดดันมหาศาลจนจ้าวเฟยหลงต้องคุกเข่าลงข้างหนึ่ง แรงกดดันนี้รุนแรงกว่าการทะลวงขอบเขตขั้นไหนๆ ที่เขาเคยเผชิญมา ไป๋หลินก้าวมายืนเคียงข้างเขา แม้ร่างกายจะสั่นเทาแต่ความเด็ดเดี่ยวในดวงตานางไม่แปรเปลี่ยน "หากต้องสังหารสวรรค์... ก็จงบอกมาว่าต้องแลกด้วยสิ่งใด" จ้าวเฟยหลงเค้นเสียงถามด้วยความทะนงตน ชายในเกราะทองคำแสยะยิ้มที่มุมปาก "สิ่งที่ต้องแลก... คือชีวิตของคนรักที่ยืนอยู่ข้างกายเจ้าอย่างไรเล่า!" วินาทีนั้น จ้าวเฟยหลงสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบที่แล่นพล่านไปทั่วหัวใจ ในขณะที่กระบี่ในมือของเขาสั่นไหวอย่างบ้าคลั่งราวกับจะหลุดลอยจากมือไปเพื่อพุ่งเข้าหาชายตรงหน้า หรืออาจจะ... เข้าหาไป๋หลิน เหตุการณ์นี้จะเป็นจุดพลิกผันที่ไม่มีใครคาดคิด และความลับของวิหารที่สาบสูญกำลังจะถูกเปิดเผยออกมาในรูปแบบที่โหดร้ายที่สุด! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางฝ่าฟันคมกระบี่และโลหิตนี้ไปกับผม มังกรครามท่องภพ ณ ที่นี้นะครับ
สารจากนักเขียน (มังกรครามท่องภพ)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง กระบี่เดียวดายสยบเซียนผู้เย็นชา นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%