เพื่อนใหม่ หรือศัตรู

“ข้อเสนอของคุณ... มันช่างดูถูกสติปัญญาของคนอื่นเหลือเกินนะคะ รินรดา” ธันวาเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าแฝงไปด้วยความเย็นเยียบที่แผ่ออกมาจนบรรยากาศในห้องทำงานกว้างขวางดูจะบีบคั้นขึ้นถนัดตา เขาไม่ได้ขยับกายไปไหน ยังคงยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่กรีดอายไลเนอร์มาอย่างเฉี่ยวคมของหญิงสาวตรงหน้า รินรดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอเดินวนรอบโต๊ะทำงานของธันวาเหมือนเสือสาวที่กำลังหยอกเหยื่อ ปลายนิ้วเรียวไล้ไปตามสันแฟ้มเอกสารอย่างถือวิสาสะ ก่อนจะหยุดลงที่รูปถ่ายใบเล็กๆ บนโต๊ะ—รูปพายที่กำลังยิ้มตาหยีในชุดผ้ากันเปื้อนเลอะคราบแป้ง “สติปัญญาเหรอคะ?” รินรดาเลิกคิ้ว สายตาของเธอที่มองรูปถ่ายนั้นเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม “ธันวาคะ... คนที่ยอมให้ผู้หญิงซุ่มซ่ามคนนี้เข้ามาปั่นป่วนชีวิตที่เนี้ยบกริบของคุณจนพังไม่เป็นท่าแบบนี้ต่างหากค่ะที่ขาดสติปัญญา คุณคิดจริงๆ หรือคะว่าเด็กสาวที่เอาแต่ทำแก้วแตกและทำโปรเจกต์ของบริษัทคุณเกือบพังพินาศจะเป็นคู่ชีวิตของนักธุรกิจที่ใครๆ ก็เกรงขามอย่างคุณได้?” “นั่นมันเรื่องของผม” ธันวาตอบเสียงเข้ม “และคลิปไร้สาระนั่น... คุณอยากทำอะไรก็เชิญ แต่จำไว้ว่าผมไม่ใช่คนที่จะยอมก้มหัวให้กับวิธีสกปรกของใคร” พายที่เพิ่งเดินถือถาดกาแฟมาถึงหน้าประตูห้องทำงานชะงักกึก มือที่จับถาดสั่นน้อยๆ เมื่อได้ยินบทสนทนาที่เฉือนเนื้อเชือดใจ หัวใจดวงน้อยๆ เต้นรัวจนแทบกระเด็นออกมาข้างนอก ‘คลิปเหรอ? คลิปอะไรกัน?’ เธอตั้งคำถามในใจ ความโก๊ะประจำตัวในยามปกติหายไปสิ้น เหลือเพียงความรู้สึกเย็นวาบที่แล่นผ่านกระดูกสันหลัง “อ้าว... พาย มาทำอะไรตรงนี้ล่ะจ๊ะ?” เสียงกิ๊บที่ดังขึ้นข้างหลังทำให้พายสะดุ้งสุดตัว กาแฟในถ้วยกระฉอกออกมาเลอะขอบถาดจนได้ รินรดาที่ได้ยินเสียงเอะอะจึงหันมามองที่ประตู ดวงตาคู่สวยหรี่ลงด้วยความสนใจทันที “มาพอดีเลยนี่คะ... แขกคนสำคัญของธันวา” รินรดาคลี่ยิ้มหวานหยด ทว่ากลับดูน่าขนลุก เธอเดินตรงมาหาพายที่ยืนตัวแข็งทื่อ “เธอสินะ... พาย ที่ใครๆ ต่างก็พูดถึง” พายกลืนน้ำลายลงคอ พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติแม้ใจจะสั่น “ส...สวัสดีค่ะคุณรินรดา... ดิฉันพายค่ะ เป็นผู้ช่วยของคุณธันวา” รินรดาจ้องมองใบหน้าใสซื่อของพายตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะเหลือบไปเห็นรอยเปื้อนคราบกาแฟที่มุมถาด เธอเหยียดยิ้มที่มุมปากอย่างสมเพช “ผู้ช่วยเหรอคะ? นึกว่าเด็กฝึกงานที่มาเพื่อสร้างงานให้คนอื่นแก้เสียอีก” ธันวาเดินตามออกมาจากห้อง เขาขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเห็นรินรดาพยายามกดขี่พาย “รินรดา... ออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้” “ไล่กันแรงจังนะคะ” รินรดาก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว แต่ยังไม่วายส่งสายตาอาฆาตไปให้พาย “เอาเถอะค่ะ... ไว้เจอกันใหม่นะพาย หวังว่าวันนั้นคุณจะยัง ‘หัวเราะ’ ออกเหมือนวันนี้อยู่... อ้อ อย่าลืมล่ะ ว่าบางทีความใจดีของคุณธันวาน่ะ มันอาจจะไม่ได้มีไว้ให้คน ‘โก๊ะๆ’ อย่างคุณตลอดไปหรอกนะ” เมื่อร่างสูงสง่าของรินรดาเดินจากไปจนลับตา ทิ้งไว้เพียงกลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่อบอวลชวนอึดอัด พายก็ยังคงยืนนิ่ง ธันวาถอนหายใจยาวก่อนจะหันมาหาเธอ แววตาของเขาเปลี่ยนไปเป็นความอ่อนโยนที่พายมักจะได้รับเสมอเวลาที่เธอทำอะไรเปิ่นๆ แต่วันนี้... ความอ่อนโยนนั้นกลับทำให้เธอนึกถึงคำเตือนของรินรดา “อย่าไปฟังที่เธอพูดเลยพาย เธอแค่พยายามจะปั่นหัวผม” ธันวาพูดพร้อมกับเอื้อมมือจะมาช่วยประคองถาดกาแฟ พายถอยกรูดด้วยสัญชาตญาณ เธอเงยหน้ามองเขา แววตาสั่นระริก “คุณธันวาคะ... คลิปที่เธอพูดถึง... มันคือเรื่องอะไรคะ?” ธันวาชะงัก มือของเขาค้างอยู่กลางอากาศ ความเงียบปกคลุมไปทั่วโถงทางเดิน พายเห็นความลำบากใจในแววตาคู่นั้น เขาเม้มปากแน่นเหมือนกำลังชั่งใจว่าจะเปิดเผยความลับที่อาจจะทำลายทุกอย่างลงหรือไม่ “ผมบอกไม่ได้ตอนนี้พาย... มันอันตรายเกินไปสำหรับคุณ” “อันตรายงั้นเหรอคะ?” พายหัวเราะออกมาเบาๆ น้ำตาเริ่มคลอหน่วย “สำหรับฉัน... อะไรจะอันตรายไปกว่าการที่ต้องอยู่กับคนที่ไม่ยอมพูดความจริงกับฉันอีกคะ?” เธอวางถาดกาแฟลงบนโต๊ะข้างทางเดินอย่างแรงจนถ้วยกระเบื้องสั่นกึกๆ ก่อนจะหมุนตัวเดินหนีไป ธันวาขยับจะตามไป แต่เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าเสื้อเขาก็ดังขึ้นเสียก่อน เขาหยิบขึ้นมาดูแล้วใบหน้าก็ซีดเผือดลงทันที ข้อความที่ส่งมาจากเบอร์แปลกหน้าที่เขาจำได้แม่นว่าคือใคร... *‘ส่งคลิปให้สื่อแล้วนะธันวา... พรุ่งนี้เช้า... สัญญาของบริษัทคุณกับสมาคมจะกลายเป็นเศษกระดาษ ถ้าคุณไม่ยอมถอนตัว... และถ้าอยากให้ยัยเด็กนั่นปลอดภัย ก็จงทำตามที่ฉันสั่ง’* ธันวาเงยหน้ามองตามหลังพายที่เพิ่งเดินลับมุมตึกไป หัวใจของเขาบีบรัดด้วยความกังวล ในขณะเดียวกัน ที่มุมมืดอีกฝั่งหนึ่งของระเบียง ร่างของใครบางคนที่ยืนแอบมองอยู่ตลอดเวลาเริ่มขยับกาย... คนคนนั้นถือโทรศัพท์ในมือที่กำลังกดส่งไฟล์บางอย่างไปยังสำนักข่าวชื่อดัง พร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่ไม่มีใครได้เห็น... เกมนี้... เริ่มสนุกขึ้นแล้วจริงๆ หวังว่ารี้ดที่รักจะยังไม่วางมือจากเค้กวานิลลานะคะ เพราะความเข้มข้นในตอนหน้าจะทำให้ทุกคนต้องนั่งไม่ติดเก้าอี้เลยค่ะ!