เดทแรกที่ไม่เป็นเดท

"คุณธันวา! หยุดก่อนค่ะ! นั่นมันน้ำยาล้างจานสูตรมะนาวขวดที่สิบแล้วนะคะ เราไม่ได้จะเปิดร้านอาหารตามสั่งสักหน่อย!" เสียงแหลมสูงของพายดังขึ้นท่ามกลางทางเดินในซูเปอร์มาร์เก็ตหรูใจกลางเมือง มือเล็กของเธอคว้าหมับเข้าที่ข้อมือหนาของชายหนุ่มที่กำลังจะหยิบน้ำยาขวดเดิมใส่รถเข็นเป็นครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้ของวัน ธันวาชะงัก สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาหันมามองคนตัวเล็กข้างกายด้วยสีหน้าเรียบเฉยตามฉบับคุณชายระเบียบจัด "ผมแค่คำนวณเผื่อไว้ในกรณีที่สต็อกเดิมหมด พาย... คุณลืมไปแล้วหรือไงว่าคุณเป็นคนทำขวดก่อนหน้าหกใส่พรมห้องนั่งเล่น?" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงไปด้วยความกวนประสาทที่ทำให้พายอยากจะงับแขนเขาแรงๆ สักที พายเม้มปากแน่น ความรู้สึกเย็นวาบที่หลังคอยังคงตามหลอกหลอนเธอมาตั้งแต่เช้า เรื่องรหัสผ่านที่ถูกแฮกนั่น... มันวนเวียนอยู่ในหัวเหมือนมดที่ไต่ตามน้ำตาล เธอไม่ได้ทำ แต่ใครกันล่ะที่จงใจใส่ร้ายเธอ และทำไมต้องเป็นรหัสส่วนตัวของเธอด้วย? "พายคะ" ธันวาเรียกซ้ำ เขาวางขวดน้ำยาลงแล้วหันมาเผชิญหน้ากับเธอเต็มตัว กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ สไตล์สปอร์ตแมนของเขามันทำให้หัวใจเจ้ากรรมของเธอเต้นผิดจังหวะ "เป็นอะไรไป ตั้งแต่ออกมาจากคอนโด คุณดูเหม่อๆ เหมือนมีอะไรหนักใจ ถ้าเรื่องงาน..." "เปล่าค่ะ ไม่ใช่เรื่องงาน" เธอรีบปฏิเสธ พยายามซ่อนความกังวลไว้ภายใต้รอยยิ้มที่ฝืนทำเป็นสดใส "แค่คิดว่าเรามาซื้อของเข้าบ้านกันแบบนี้ มัน... เหมือนคู่ข้าวใหม่ปลามันยังไงก็ไม่รู้นะคะ คุณว่าไหม?" ธันวาเงียบไปครู่หนึ่ง สายตาที่มองเธออ่อนแสงลงจนเกือบจะเป็นความเอ็นดู เขาดันรถเข็นไปข้างหน้าเบาๆ ชวนให้เธอเดินไปพร้อมกัน "ถ้ามันจะทำให้คุณเลิกทำหน้าเหมือนคนกินยาขมได้ ผมก็ไม่รังเกียจที่จะสมมติแบบนั้นหรอกนะ" เขาตอบสั้นๆ แต่ทำเอาแก้มพายขึ้นสีแดงระเรื่อจนต้องก้มหน้าหลบสายตา บรรยากาศระหว่างคนทั้งสองดูคล้ายจะเป็นเดทในอุดมคติของใครหลายคน ทั้งคู่เดินเลือกซื้อผักสด ผลไม้นำเข้า และเนื้อเกรดพรีเมียมราวกับกำลังวางแผนเมนูอาหารค่ำสุดหรูในคืนนี้ ทว่าในใจของพายกลับเต้นรัวด้วยความกังวล เธอหยิบแอปเปิลขึ้นมาพิจารณาโดยไม่ได้ใส่ใจจะซื้อ แต่นิ้วของเธอกลับสั่นเทา ธันวาที่สังเกตเห็นอาการนั้นเงียบไปพักใหญ่ ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้จนเกือบจะชิด "พาย" เขาเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงที่ทุ้มต่ำและหนักแน่นขึ้น "ถ้ามีอะไรที่ผมพอจะช่วยได้ อย่าเก็บไว้คนเดียว รหัสผ่านที่หายไป... มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ใช่ไหม?" พายเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตาของธันวาในยามนี้ไม่มีความเจ้าระเบียบหรือมาดนิ่งขรึมให้เห็น มีเพียงความห่วงใยที่จริงใจจนเธอกลั้นน้ำตาแทบไม่อยู่ นี่หรือคือผู้ชายที่เธอเคยค่อนขอดว่าเย็นชาและไร้หัวใจ? "มีคนเข้าถึงข้อมูลของพายค่ะธันวา... ข้อมูลที่พายไม่เคยบอกใคร แม้แต่คุณ" เสียงของเธอแผ่วเบาจนแทบจะกลืนหายไปกับเสียงเพลงคลอในห้าง "งั้นเราต้องกลับไปที่รถเดี๋ยวนี้" ธันวาตัดสินใจทันที เขาคว้ามือเธอไว้แน่นโดยไม่สนใจว่าจะมีคนหันมามองหรือไม่ "เรื่องของกินเอาไว้ก่อน ผมจะพาคุณไปหาที่ที่ปลอดภัยกว่านี้" เขาลากเธอเดินกึ่งวิ่งไปทางลานจอดรถ แต่ทว่าเมื่อเลี้ยวผ่านชั้นวางสินค้าจัดโปรโมชั่นขนาดใหญ่ ร่างสูงโปร่งในชุดเดรสสีแดงเพลิงที่คุ้นตาก็ยืนขวางทางอยู่ รินรดายืนกอดอก รอยยิ้มเย้ยหยันประดับบนใบหน้าที่แต่งแต้มไว้อย่างงดงาม เธอถือแท็บเล็ตในมือแน่นราวกับเป็นอาวุธ "อุ๊ย ตายจริง... มาเดทกันกลางซูเปอร์มาร์เก็ตแบบนี้ โรแมนติกจังเลยนะคะ" รินรดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงดัดจริต ก่อนจะเปลี่ยนเป็นโทนเสียงที่เย็นยะเยือก "แต่ก็นะ พาย... ของบางอย่างถ้ามันไม่ใช่ของเรา ตั้งแต่แรก ต่อให้พยายามเก็บรักษาแค่ไหน วันหนึ่งมันก็ต้องหลุดมืออยู่ดี" ธันวากระชับมือพายไว้แน่นกว่าเดิม "รินรดา อย่ามายุ่งกับพาย" รินรดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะกดปุ่มส่งข้อความบางอย่างบนแท็บเล็ตทันที ทันใดนั้น โทรศัพท์ของพายที่อยู่ในกระเป๋าสะพายก็สั่นรัวไม่หยุด ข้อความนับสิบฉบับเด้งขึ้นมาพร้อมกันบนหน้าจอที่สว่างวาบ พายหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเพียงแวบเดียว ดวงตากลมโตก็เบิกกว้างจนแทบถลน เมื่อเห็นภาพถ่ายของเอกสารลับบริษัทที่เธอเป็นคนรับผิดชอบดูแลอยู่... ภาพเหล่านั้นถูกส่งออกไปยังอีเมลของคู่แข่งทางธุรกิจโดยใช้ชื่อผู้ส่งคือ 'พาย' วินาทีนั้นเอง หน้าจอมือถือของเธอก็ดำมืดลง พร้อมกับข้อความเตือนภัยสีแดงฉานขึ้นกลางหน้าจอว่า: "บัญชีของคุณถูกล็อกเนื่องจากมีการทำธุรกรรมผิดปกติ กรุณาติดต่อธนาคารโดยด่วน" รินรดาก้าวเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมฉุนกึก ก่อนจะกระซิบข้างหูพายด้วยเสียงที่ได้ยินกันเพียงสองคนว่า "ยินดีด้วยนะพาย... จากยัยโก๊ะพนักงานฝึกหัด วันนี้เธอได้กลายเป็น 'หนอนบ่อนไส้' เต็มตัวแล้ว" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ พายตัวชาดิ่ง ธันวาหันไปมองรินรดาด้วยสายตาที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่างให้เป็นจุณ ทว่าในจังหวะนั้นเอง สัญญาณเตือนภัยของห้างก็ดังขึ้นอย่างโหยหวน ประตูทางออกทุกบานปิดล็อกอัตโนมัติ และเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกว่าสิบนายก็พุ่งตรงเข้ามาล้อมพวกเขาสามคนไว้กลางห้าง ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของพายและธันวานะคะ หวังว่าตอนต่อไปจะทำให้รี้ดเดอร์ใจเต้นแรงยิ่งกว่าเดิมค่ะ! - เค้กวานิลลา -