บททดสอบจากมินตรา

"ถ้าคุณพายทำภารกิจนี้ไม่สำเร็จ ภายในบ่ายสามโมงวันนี้... ดิฉันเกรงว่าตำแหน่งเลขาฯ หน้าห้องคุณธันวา คงไม่มีความจำเป็นสำหรับบริษัทเราอีกต่อไปนะคะ" เสียงหวานใสของมินตรากรีดผ่านอากาศเย็นเยียบในห้องทำงานส่วนตัว รอยยิ้มที่มุมปากของเธอเปรียบเสมือนใบมีดที่เคลือบด้วยน้ำผึ้ง เธอหย่อนกระดาษแผ่นหนึ่งลงบนโต๊ะทำงานของพายเบาๆ ราวกับกำลังโยนเศษอาหารให้สุนัขที่เธอไม่โปรดปราน พายก้มลงมองรายการสิ่งของที่เขียนด้วยลายมือบรรจง 'น้ำค้างจากยอดใบชาอูหลงเก็บตอนตีสี่ของไร่ที่เชียงราย ต้องบรรจุขวดแก้วคริสตัลรุ่นพิเศษปี 1990 เท่านั้น' "คุณมินตราคะ... นี่มัน..." พายกลืนน้ำลายลงคอ ความโก๊ะในตัวเริ่มทำงานจนมือไม้สั่นไปหมด เธอรู้ดีว่านี่คือการกลั่นแกล้ง เธอไม่ได้โง่ขนาดที่จะดูไม่ออก แต่นี่มันเกินกว่าคำว่าแกล้งไปไกลโข "งานของเลขาฯ มืออาชีพ คือการทำในสิ่งที่คนธรรมดาทำไม่ได้ค่ะ พาย" มินตราโน้มตัวลงมาใกล้ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงฟุ้งกระจายจนพายรู้สึกวิงเวียน "หรือว่าตำแหน่งนี้มันใหญ่เกินตัวคุณไปจริงๆ? ถ้าลำบากใจ ก็แค่เก็บของแล้วเดินออกไปเฉยๆ ฉันจะไม่ถือสาหาความอะไรเลย" พายสูดลมหายใจเข้าลึกจนเต็มปอด พยายามสะกดกลั้นความรู้สึกอยากร้องไห้เอาไว้ ความทรงจำเมื่อครู่ที่เห็นธันวาหันไปมองมินตราด้วยสายตาที่คลุมเครือยังคงหลอกหลอน เธอไม่อยากเป็นแค่ 'ตัวตลก' ในสายตาเขา เธออยากพิสูจน์ให้เห็นว่า แม้จะซุ่มซ่าม แต่เธอก็มีความพยายามที่ไม่เป็นสองรองใคร "ค่ะ... พายจะจัดการให้ได้" พายตอบเสียงหนักแน่น แม้ในใจจะไม่ได้มีความมั่นใจเลยแม้แต่น้อย ทันทีที่มินตราเดินกรีดกรายออกจากห้องไป พายก็รีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดอินเทอร์เน็ต พลางกดโทรศัพท์หาคอนเนคชั่นทั้งหมดที่เธอพอจะรู้จัก แต่นั่นแหละ... เรื่องของ 'น้ำค้าง' มันจะไปหาได้จากที่ไหนในกรุงเทพฯ ที่อากาศร้อนระอุแบบนี้? เวลาผ่านไปจนบ่ายสองโมงครึ่ง พายวิ่งเข้าวิ่งออกห้างหรู ยืนปาดเหงื่ออยู่หน้าตู้กระจกจนคนมองด้วยความสมเพช เธอพลาดทำแฟ้มเอกสารหล่นกระจายกลางทาง ทำให้ต้องก้มลงเก็บอย่างทุลักทุเล มือที่สั่นเทาพยายามคว้ากระดาษที่ปลิวว่อน จนเกือบจะถอดใจวางมือลงกับพื้นถนน *ไม่ได้นะพาย... ถ้าเธอแพ้ตรงนี้ เธอจะไม่ได้เจอคุณธันวาอีก* ในจังหวะที่หัวใจกำลังจะแตกสลาย ธันวาเดินออกมาจากลิฟต์ในล็อบบี้โรงแรมที่พายเพิ่งวิ่งเข้าไปถามหาร้านชา เขาหยุดชะงักเมื่อเห็นร่างเล็กๆ ของเลขาฯ ของเขากำลังนั่งพับเพียบเก็บกระดาษด้วยท่าทางเงอะงะ แว่นสายตาที่เบี้ยวผิดรูปทำให้เธอดูน่าเอ็นดูมากกว่าน่าขำ "พาย? มาทำอะไรที่นี่?" เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยทำให้พายเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ความตกใจทำให้เธอเผลอสะดุดขาตัวเองจนล้มลงไปกองกับพื้นอีกครั้ง ธันวารีบก้าวเข้ามาประคองเธอไว้ มือหนาจับไหล่เธอแน่นจนพายรู้สึกถึงไออุ่นที่แผ่ออกมา "คุณธันวา... คือว่า... มะ... มินตรา..." พายพูดตะกุกตะกัก พยายามซ่อนรายการของที่อยู่ในมือไว้ข้างหลัง "มินตราให้คุณไปตามหาของไร้สาระพวกนั้นใช่ไหม?" ธันวาหรี่ตาลง มองทะลุปรุโปร่งถึงนิสัยของคู่หมั้นตนเอง เขาถอนหายใจยาว แววตาที่เคยมั่นคงเริ่มวูบไหว "ผมบอกกี่ครั้งแล้วว่าไม่ต้องฟังเธอมากนัก เรื่องงานของคุณคือการช่วยผม ไม่ใช่การรับใช้เธอ" "แต่มันเป็นบททดสอบค่ะ" พายสบตาเขาด้วยแววตาที่มุ่งมั่น "ถ้าพายไม่ทำ พายก็จะไม่รู้เลยว่าตัวเองทำได้แค่ไหน... พายไม่อยากเป็นแค่เลขาฯ ที่ทำได้แค่ชงกาแฟแล้วรอเวลาเลิกงาน" ธันวามองดูหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก ความซื่อตรงและความใสซื่อของเธอเป็นสิ่งที่เขากำลังโหยหาท่ามกลางโลกธุรกิจที่เต็มไปด้วยหน้ากาก เขาโน้มตัวลงมาจนใบหน้าห่างกันเพียงคืบ ลมหายใจอุ่นๆ รินรดพวงแก้มแดงระเรื่อของพาย "คุณโง่จริงๆ พาย" ธันวากระซิบ น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไป มันไม่ได้มีเพียงความใจดี แต่มีความรู้สึกบางอย่างที่ลึกซึ้งกว่านั้น "แต่ความโง่ของคุณ... มันทำให้ผมอยากจะดูแลคุณไปตลอดชีวิตเลย รู้ตัวไหม?" ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังหวานซึ้งจนหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ เสียงส้นสูงกระทบพื้นดังสนั่นมาจากทางด้านหลัง ทั้งคู่หันไปมองพร้อมกัน และพบกับมินตราที่ยืนกอดอก มองดูภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่เย็นชาจนน่าขนลุก "แหม... ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจจริงๆ เลยนะคะคุณธันวา" มินตราก้าวเข้ามาใกล้ แววตาของเธอเปลี่ยนจากความโกรธเป็นความเรียบเฉยที่น่ากลัวกว่า "แต่ดิฉันเกรงว่า คุณคงต้องเลิกเล่นบทพระเอกใจดีเดี๋ยวนี้ค่ะ เพราะดิฉันเพิ่งได้รับสายด่วนจากที่บ้านคุณธันวา เรื่องหุ้นของบริษัทที่กำลังจะถูกถอนออก... ถ้าคุณไม่เลิกยุ่งกับผู้หญิงซื่อบื้อคนนี้" ธันวาชะงักไป พายรู้สึกได้ถึงแรงบีบที่ไหล่ของเธอที่คลายออกอย่างกะทันหัน ความเงียบเข้าปกคลุมบริเวณนั้นจนได้ยินเสียงหัวใจของพายที่เต้นแผ่วลงด้วยความหวาดกลัว มินตราขยับยิ้มร้าย แววตาของเธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของธันวา "เลือกเอาค่ะ ระหว่าง 'เลขาฯ ตัวโก๊ะ' ของคุณ... กับความอยู่รอดของอาณาจักรที่บรรพบุรุษคุณสร้างมา... คุณธันวาคะ?" ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับพายนะคะ เค้กวานิลลาจะรีบมาต่อในตอนหน้าให้เร็วที่สุดค่ะ!